Vrijdag 12 november 2010
Bardakoglu
Als het werk gedaan is
de zon achter de kim verdwenen is
de wereld verdwijnt in duisternis
de wijn in het glas geschonken is
er alleen de stilte van de avond is
dan hef ik het glas
op wat mij vandaag overkomen is.
Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010
Donderdag 11 november 2010
11.11.11.11
11.11.11.11.2010; vanavond wordt om 11 minuten na elf uur traditiegetrouw prins Carnaval gekozen. De start voor de carnavalsweken op 4/6 t/m 8 maart in 2011.
Vandaag kleurt de ochtendhorizon rood en de dag zal vriendelijk beginnen. Maar in de loop van de dag zal het weer omslaan en krijgen we te maken met regen en veel wind. In ieder geval een halve dag goed, maar fris winterweer. Foto: gemaakt omstreeks 7.45 uur vandaag.
Woensdag 10 november 2010
Van harte
Samen 285 jaar vandaag. En dat moet gevierd worden. Hoe zit dat? Onze (schoon)dochter werd vorige maand 45 jaar; onze tweeling wordt vandaag samen 90 jaar; Annemiek en ik zijn samen 150 jaar. Onze gemiddelde leeftijd is 57. En als je 57 omkeert is dat 75, en dat is dan weer de leeftijd van Annemiek en mij. Leuke cijferspelletjes. Misschien weet u er ook zo een te bedenken. Het lijkt er op dat de zon vandaag eventjes( ik hoop wat langer) te voorschijn komt. Ik wens iedereen een aangename dag.
Dinsdag 9 november 2010
maar nu eerst de krant
Het wordt een koude dag vandaag. In het noorden ca drie graden, in het midden van het land omstreeks 5 graden en in het zuiden kan de temperatuur oplopen tot ca 9 graden en een zonnetje. De wind is wat afgezwakt, zodat de gevoelswaarde ongeveer overeen zal komen met de gemiddelde waarde. Sjaal om en trui aan. Die kunnen we wel gebruiken vandaag als we naar buiten moeten. Binnen zal de verwarming of de kachel het wel warm houden/stoken. Hoe het ook zij, laten we er een mooie dag van maken. Maar ik ga nu eerst de krant halen. Foto: Op het strand zijn ze nu al bezig: dat gaat de komende weken dag en nacht door.
Maandag 8 november 2010
vervolg bericht
De gebruikelijke gang iedere morgen, zo rond de klok van zeven uur: de computer aanzetten. Mis poes vandaag: geen verbinding met Thomson SpeedTouch 780. Vervolgens: de reactie van de server was een fout… serverfout. En daar zit je dan. De gebruikelijke technische handeling, maar de computer bleef volharden in de melding: serverfout. KPN gebeld; morgen om 12.30 uur staan we voor uw deur. Redelijk snel dus. Om elfuur probeerde ik het opnieuw en… de fout was opgeheven en de verbinding met de server is weer in orde. Ondertussen is de zon verschenen. Die had ons gisteren in de steek gelaten. Het is wel kouder geworden; daar kunnen we ons op kleden. De mist en de miezerige regen zijn gelukkig verdwenen. Foto: wel mooie luchten gisteren.
Maandag 8 november 2010
storing
als gevolg van een externe storing waren we een tijd uit de lucht.
Zondag 7 november 2010
het strand van vroeger.
Het opspuiten van nieuw zand op het strand van Scheveningen is weer begonnen. Het strand tussen SeaLife en Pier wordt opgehoogd en verbreed met 50 à 75 meter zand; zo een 1,1 miljoen kubieke meter zand. De Delflandse hoofden, de oude golfbrekers verdwijnen nu voor altijd geheel onder het zand. Geen krabbetjes of zeesterren meer zoeken tussen de basaltblokken. Een stukje strandvertier voor kinderen, maar ook soms volwassenen, verdwijnt voorgoed. Het strand van Scheveningen zal er heel anders uit gaan zien en ook de zee zal heel anders worden. De zeestromingen zullen veranderen en het stukje veilig spelen tussen de golfbrekers kan gevaarlijker gaan worden. Foto: een bijna laatste blik op het strand van vroeger.
Zaterdag 6 november 2010
dit bloemetje
Dit bloemetje bracht onze dochter mee, toen wij terug kwamen van onze vakantie. De namen van de bloemen kennen we niet. De ene wit/rozige schijnt een bolgewas te zijn en de andere een heesterachtige. De blauwe bloemenvaas heb ik vorig jaar op een rommelmarkt gekocht voor de prijs van drie euro. Bij dit boeket komt zij goed tot haar recht. Het koperkleurige tafeltje is een antiek(begin 20ste eeuw)gastafeltje. In deze donkere dagen brengt dit bloemetje een zonnetje in huis.
Vrijdag 5 november 2010
Hersfst op het plein
De straffe wind heeft heel wat bomen ontbladerd. Op veel plaatsen is het stoepje vegen. Maar in het bos is bladeren trappen een vrolijke belevenis. Ik kan me dat nog goede herinneren van vroeger. Blaadjes trappen op het plein: ik woonde in een stadswijk, waar weinig bomen stonden. Er hebben wel veel bomen gestaan, maar die zijn door de bewoners in de oorlog gekapt. Mijn moeder vond dat blaadjes trappen niet zo leuk; als we ’s avonds naar bed moesten en de kousen uit deden, dan leek het wel of we de kousen nog aan hadden. En moeder had de taak weer om de benen en de kousen te wassen. Alsof zij niets te doen had! Foto: herfst in de duinen.
Donderdag 4 november 2010
fitness
Gisteren weer voor het eerst sinds de vakantie naar de fitness geweest. Fiets, loopband en gewichten. Alles matig. Daarna een duik in het zwembad en 25 baantjes vrije slag getrokken. Daarna afspoelen en eventjes de sauna in. Vooral dat zwemmen deed mij veel plezier. Op vakantie hadden we de pech dat het binnenzwembad net in groot onderhoud ging. De zee was te ruw om te zwemmen. Ik ben weer terug naar mijn oude club. En kan daar tijdens de daluren - 12 tot 18 uur – van maandag t/m vrijdag gebruik van maken via een dalurenabonnement. Ik probeer daar zoveel als mogelijk gebruik van te maken. Afstand van huis tot club ca 500 meter. Foto: het hotelzwembad onderging net een groot onderhoud.
Woensdag 3 november 2010
Dagdroom
Na een week nog even terugkijken naar de vakantie. Een paar keer een stevige bui in de nacht, waarbij de donders rolden vanaf de bergen en de bliksemfitsen de nachtelijke hemel openbraken. En daarna de volgende ochtend: omhoog kijkend naar de nog bewolkte hemel: zou het droog blijven vandaag? Het zwembad ligt er keurig verzorgd bij, maar de ligbedden zijn nat en moeten eerst nog drogen. Even een korte wandeling over het piertje, dan rond het zwembad en uiteindelijk maar besluiten om te gaan ontbijten. Daarna zoeken we wel een plaatsje bij het bad. Een droge doek om op te zitten en met een leesboek in de hand genieten van de rust en de stilte, wachtend tot de zon echt doorkomt. En dan is het besluit genomen. We blijven hier vandaag zitten. Een dagdroom. Weer thuis wachten er andere dingen. Aan de slag maar weer. Volgend jaar opnieuw vakantie. Foto: het zwembad ligt er keurig bij.
Dinsdag 2 november 2010
Herinneringen
Vandaag 2 november. Vandaag is de verwarming. In mijn studieperiode aan het kleinseminarie int Kaatsheuvel was 2 november een belangrijke dag. 1 november, Allerheiligen, werd als een feestdag gevierd en op die dag ging de verwarming aan. Eindelijk wat warmte in dat grote kille gebouw. Op 2 november, Allerzielen, begon na de paar dagen herfstvakantie de studie weer en eindelijk konden wij dan in een verwarmd lokaal de lessen volgen en studeren. Soms was dan de hitte in het studielokaal zo groot, dat we met ons hoofd op de boeken in slaap vielen. Dat duurde dan niet lang want de surveillerende pater hield ons goed in de gaten via een in de deur geplaatst raampje. “slapen doe je maar in je bed, hier moet gestudeerd worden” en beschaamd doken we dan weer in onze boeken om de worden: “amo,amas, amat, amamus amatis amant” in ons hoofd te prenten; het waren de eerste Latijnse woordjes die wij leerden. De vertaling? In dezelfde volgorde: “ik bemin, jij bemint, hij/zij bemint, wij beminnen, jullie beminnen, zij beminnen”. Ze zitten nog steeds in mijn hoofd geprent. De eerste Latijnse les heeft u vandaag gehad, Ik zal het daar maar bij houden. Maar nog even dit – ons werd dat pas later verteld – u mag voor het woord beminnen ook lezen “liefhebben” of “houden van”. Maar dat waren woorden, die wij als toenmalige pubers nog niet kenden. Foto: maar van lekkere toetjes houd ik nog steeds.
Maandag 1 november 2010
1 november
1 november: de slachtmaand, Allerheiligen. De dag begint donker. Over drie kwartier komt de zon op. De wind komt uit het… Ik kan de vlag van het Kurhaus niet zien: er hangt hier een zware mist. Ik weet dan ook niet uit welke hoek de wind waait. De krant is er nog niet: de krantenjongen heeft de weg naar ons complex nog niet gevonden. Hoe zal het nu in Turkije zijn. Daar is de wintertijd nu ook aangebroken. Het zal wel stil zijn in het hotel. En bij het buitenbad hebben de bezoekers hun badlakens nog niet gespreid. Bij het reisbureau hebben we inmiddels al weer geïnformeerd naar de mogelijkheden voor 2011. Vroeg boeken spaart geld en waarom zouden we daar geen profijt van maken. De elfde maand: op de elfde wordt prins Carnaval weer gekozen en de voorbereidingen voor Sinterklaas en Kerst zijn al in volle gang. Ook mijn tuin moet winterklaar gemaakt worden. De komende dagen, als het niet regent, zullen dan ook wel werkdagen worden. Maar daarna gaan we met de natuur een beetje in de winterslaap. Foto: zonsopkomst tijdens vakantie. Misschien wordt het vandaag toch nog een mooie dag.
Zondag 31 oktober 2010
Halloween
In de Iers-Keltisch cultuur was 31 oktober de laatste dag van het jaar: de veldvruchten waren binnen en de avonden begonnen weer vroeg te vallen. Op 1 november zal het nieuwe Iers-Keltische jaar beginnen. Op de laatste dag van het jaar werd feestelijk afscheid genomen van het oude jaar; deze jaarwisseling ging gepaard met heidense gebruiken en was een doorn een doorn in het oog van de Engelse Kerk; daarom moest dit feest een gekerstend worden, zoals zoveel oude heidense praktijken; 1 november was in de katholieke Kerk het feest van Allerheiligen en wat was er mooier dan de avond daarvoor feestelijk te vieren: All Hallows Eve, later verbasterd tot Halloween. Foto: geen pmpoen, maar een beetje aangepaste granaatappel; alleen het hartje heb ik toegevoegd.
Zaterdag 30 oktober 2010
Niet korter maar langer
Toen ik gisteren mijn stukje schreef, was ik nog niet helemaal uitgeslapen; in plaats van langer schreef ik korter. Komende nacht kunt u een uurtje langer in bed blijven liggen. Ik houd niet van wakker liggen: voor mij zal het dan ook niet veel uitmaken. Vanavond ga ik gewoon op tijd naar bed en om zeven uur overmorgen zal ik gewoon met het goede been uit bed stappen. Mijn wekker schakelt niet automatisch terug naar de wintertijd: dat doe ik pas in de loop van de dag. Van dat uurtje voordeel maak ik een langere dag. Vroeg uit de veren in de zomertijd en in de avond met de wintertijd naar bed. Het is nu inmiddels half acht. Ik ga maar een kijken of de krant er al is. Foto: de regenboog verscheen al vroeg die dag: het was pas acht uur in de morgen en achter mij ontwaakte de ochtendzon.
Vrijdag 29 oktober 2010
een nieuwe dag
De eerste dag na een lange vakantie zit er weer op. De koffers zijn leeg en kunnen voorlopig naar de berging. Voor de komende maanden hebben we geen vakantieplannen meer. November staat bijna voor de deur. Een maand van verjaardagen en een maand van steeds vroegere avonden. In de nacht van zaterdag op zondag wordt de klok een uur teruggezet. Een uurtje korter slapen dan. De zon komt dan op om 07.33 uur. Het paard van Sinterklaas staat al te trappelen. De etalages worden aangepast en zelfs de Kerstman komt hier en daar al om de hoek kijken. Op 10 november wordt onze tweeling 45 jaar. Wat vliegt de tijd. Foto: Zij moesten een paar dagen eerder vertrekken uit het hotel, maar zij waren ook een paar dagen eerder gekomen. Onze andere Belgische vrienden, Lucien, Suzan, Monica en Eddie stonden achter mij en dus niet op de foto.
Donderdag 28 oktober 2010
Vakantie
Het weer zag er niet altijd even vrolijk uit. Nog al wisselend. Zon of bewolking met af en toe een bui. Heldere hemel met af en toe een paar knetterende donderslagen. Maar de temperatuur schommelde rond de 22 graden: in de schaduw gemeten. Dus toch wel aangenaam om lekker in het zonnetje te zitten of te liggen. De foto weerspiegelt het weer. Ondanks het wat matige weer hebben we ons toch best weer vermaakt met onze Belgische en Turkse vrienden/vriendinnen. Vandaag, de eerste dag thuis, was het gelijk weer aan de bak: de verwarmingsmonteur kwam de installatie controleren, het bankstel , dat we vlak voor de vakantie hadden besteld, werd afgeleverd en tot slot nog een verslagbijeenkomst van een vergadering van afgelopen maandag. Al met al weer een drukke dag.
Donderdag 28 oktober 2010
Even melden, dat we weer thuis zijn.
Vandaag eerst uitpakken, de -mails bekijken, de reacties beantwoorden en de foto's uploaden. En daarna begint het oude leventje weer. Wel even wennen aan de temperatuur en de duisternis, maar in het weekend gaan de we tijd weer verzetten. Bij voorbaat iedereen bedankt voor de getoonde belangstelling en de reacties, maar ik zal iedereneen als het kan vandaag nog, persoonlijk bedanken. Nog geen plaatje dat komt straks wel weer.
Woensdag 6 oktober 2010
vakantie
We zitten bijna klaar om te vertrekken, maar moeten nog even wachten op de taxi, die ons omstreeks 12.30 uur naar vliegveld Schiphol zal brengen en dan zal na ongeveer drie uur het vliegtuig ons brengen naar ons vakantiehotel. Bijna ons tweede huis, want in dit hotel verblijven wij als sinds meer dan tien jaar. Goede wijn behoeft geen krans. Daar zullen we weer onze Belgische vrienden ontmoeten, die al een paar dagen eerder zijn vertrokken. We zullen Scheveningen even achter ons laten, het blog even vergeten, maar wel af en toe blijven bekijken en misschien daar af een toe een zonnige groet achterlaten. Foto: het zonnetje lokt nog maar een paar treden.
Dinsdag 5 oktober 2010
de regenboog
Deze morgen was de maan nog zichtbaar. Een smalle sikkel; overmorgen is het weer nieuwe maan. Maar dan zijn wij al met de noorderzon vertrokken en worden wakker in een ander bed, in een ander werelddeel. Nu is ze verdwenen. Achter de wolken. Toch is de zon al op, maar laat zich nog niet zien. Gisteravond, zo tegen zonsondergang, keek ik uit over de stad en zag iets, dat je in Scheveningen niet zo vaak ziet: een regenboog. Maar niet zo een gewone regenboog. Het was een bijna éénkleurige regenboog. Ik heb er een foto van gemaakt en laat u die nu zien. Misschien komt de zon ons nog verblijden; ik wens iedereen in ieder geval een fijne dag.
Maandag 4 oktober 2010
einde seizoen.
Na een stralende herfstzomerdag ziet het er voor vandaag minder fraai uit. Een bewolkte hemel en vanuit Frankrijk zijn nog meer wolken in aantocht. Maar één ding is gunstig, door de warme wind uit het zuiden zal het vandaag niet koud worden. Het wordt wel weer een drukke dag vandaag. Maar dat zijn de laatste momenten voor de vakantie. Mijn kalender voor 2011 is klaar en gaat naar de drukker. Vandaag is het de laatste dag voor de strandtenten. Afbreken en opslaan. Het seizoen is gedaan. Het strand is weer voor ons alleen, hoewel een natuurgenieter of een stille wandelaar natuurlijk altijd welkom is. Eind oktober beginnen ze weer met zandopspuiting. Dan is het strand weer even voor de meeuwen en de belangstellende fotograaf of vogelaar. Foto: de zee maakt iedere dag zijn eigen landschap.
Zondag 3 oktober 2010
3 oktober 1574
Vandaag viert Leiden de dag, die een einde maakt aan een langdurig bezet door de Spaanse veldheer Valdez. De dijken van de polder waren door de Watergeuzen doorgestoken. De harde wind stuwde het polderwater richting Leiden en de bezetter moest met natte voeten afdruipen. Dat gebeurde in de nacht van 2 op 3 oktober 1574.
Vandaag zal de zon schijnen: een bijzonder warme dag voor de tijd van het jaar. Met de Leidenaren zullen we er een fijne dag van maken. Foto: nog even genieten van een nazomerse dag.
Zaterdag 2 oktober 2010
duinkonijntjes
Na een stralend begin van de oktobermaand kwam een depressie weer roet in het eten strooien. Mijn voornemen om mijn tuin weer op orde te brengen is letterlijk in het water gevallen. Schoffel en hark kunnen mij niet helpen om het onkruid in bedwang te houden. Gelukkig lijden de prei en de selderij niet veel onder deze omstandigheden. De bonen zijn al geoogst; de paar kolen, die aan de vraatzucht van de konijnen zijn ontkomen, heb ik al veilig gesteld. De aardbeien liggen te rotten. En de tuinbaas zal wel knorrig rondlopen, omdat de tuin er als verwaarloosd bij ligt. Misschien is het weer na mijn vakantie wat minder nat, zodat ik de tuin toch nog op tijd winterklaar kan hebben. De natuur doet wat zij wil. Aan haar streken zijn we overgeleverd. We hopen maar op een beter volgend jaar. Foto: duinkonijntjes hebben het dit jaar ook moeilijk.
Vrijdag 1 oktober 2010
Wie is de lachende derde?
En op de voorpagina van de krant staan drie lachebekkies: Rutte, Verhagen en de meest lachende derde Wilders. Nederland moet Nederlandser worden. Wat dat ook moge betekenen: nog meer bekrompen, nog meer meningen, of meer saamhorig? Dat laatste kan niet: dat is een begrip, dat in Nederland niet erg bekend is. Misschien meer Hollands: de provincies Noord-Holland, Zuid-Holland, Utrecht en Flevoland moeten als één Randstadbestuur gaan opereren. Ik heb daarvoor al een nieuwe naam: Randstad HUF. De H voor Holland, de U voor Utrecht en de F voor Flevoland. En de inwoners van die Randstad noemen we dan Randstadhufters. Laten we dat toch maar niet doen. Ach, we zullen het wel zien: eerst het CDA-congres nog. En als dat ja zegt, dan zal wel eerst het boerkaverbod komen en daarna het hoofddoekjesverbod, het hoedenverbod, het petjesverbond en wie weet ook nog het hoofdhaarverbod(hoofdhaar is toch ook een hoofdbedekker?). We kunnen nu wel sneren, maar misschien komt er toch ook nog iets goeds tot stand. Hoop doet leven. Als de kiezers maar niet gaan denken: “als ik dat had geweten, dan…”. Foto: herfst in de duinen; de kleuren vermengen zich; visie op de toekomst?
Donderdag 30 september 2010
als ik dat geweten had
Wist u…en dan kunnen er heel veel vragen gesteld worden. En als ik deze vragen weet te beantwoorden met een “ja, dat wist ik” dan heb ik een verantwoord besluit genomen. Achteraf kan en hoef ik dan ook niet te zeggen: “dat heb ik niet geweten”. Maar al te vaak worden er besluiten genomen of een oordeel geveld, waarbij achteraf gezegd wordt: “aber das habe ich nicht gewusst”. Bijna een gevleugeld woord. En toch… toch worden er nog steeds veel besluiten genomen in de veronderstelling, dat bij een te nemen besluit vooraf voldoende en juiste informatie gegeven is. Ik kan niet alles weten en ik vertrouw er op, dat de verstrekte informatie goed is onderbouwd. En toch neem ik dagelijks een besluit of vel ik een oordeel, waarop ik achteraf moet zeggen: “als ik dat geweten had, dan had ik anders gereageerd”, gelukkig kan ik dan nog mijn excuus aanbieden en zeggen: “sorry, maar als ik dat geweten had dan…”. Foto: hiervoor hoef ik geen "sorry"te zeggen.
Woensdag 29 september 2010
Schoonheid en stilte
Vandaag de laatste foto uit de Ooijpolder. Hier genoten we van schoonheid en stilte. Gewoon een watertje langs de openbare weg. Een moment van meditatie. Vooral in ons dagelijkse leven hebben we vaak even die rust nodig: even kunnen ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen. Even niet denken of misschien juist denken aan ons zelf. U mag het zelf invullen. Vaak zijn we alleen met onszelf bezig en denken niet genoeg aan anderen. Soms denken we te veel aan de ander en te weinig aan ons zelf. Het juiste evenwicht in ons zelf; daar steven we toch allemaal na. Daar voor is de natuur zo mooi; ga eens wandelen in het bos, de polder of langs het strand. Luister een naar de wind in het gebladerte, naar de stilte in de polder of naar het eeuwige lied van de zee. Voor u vandaag een foto van schoonheid en stilte.
Dinsdag 28 september 2010
succes verzekerd.
Deze plaatjes worden u nu in deze tijd van het jaar gratis aangeboden door de natuur. U hoeft maar om u heen te kijken en u kunt genieten van de prachtige herfstkleuren. Ga op een afstand van ongeveer één meter van een plant, boom of heester staan, kijk op het schermpje van u camera en maak de foto. De meeste camera’s van tegenwoordig stellen automatisch scherp. Wees niet bang om te fotograferen. Als het plaatje u niet bevalt, kunt u direct een nieuwe foto maken. De minder geslaagde foto kunt u eenvoudig wissen. Ook een fotograaf maakt van één object vaak meerdere opnames en maakt dan later pas de definitieve keuze. Proberen en geniet nog meer van het fraais, dat de natuur u te bieden heeft. Succes verzekerd. Alle plaatjes in de middenkolom kunt u aanklikken voor een vergroting.
Maandag 27 september 2010
Kuisdag.
Helaas kon ik gisteren mijn blogpostvakje niet beantwoorden. Redenen: drukte en moeilijke toegankelijkheid op seniorennet. Vandaag zal ik weer een poging doen om mijn post volledig af te handelen. Traagheid op het seniorennet wordt niet alleen veroorzaakt door sennet zelf, maar ook door een groot aantal zeer langzame blogs, waardoor bezoek van andere blogs ongunstig wordt beïnvloed. Snelheid op uw eigen blog heeft u voor een belangrijk deel in eigen hand: zorg voor niet te grote bestanden, zorg voor tijdig schoonmaken van uw postvak, geen blinkertjes in de kantlijn. Als we allemaal daar voor zorgen, wordt het seniorennet snel en krijgen we ook individueel meer bezoek. Met dit minder mooie weer hebben we misschien wat meer tijd om ons blog te kuisen. Foto: ook de natuur laat zien dat de herfst echt begonnen is.
Zondag 26 september 2010
Hoe het heette...maar het was in de Ooijpolder
Hoe het daar heette, dat ben ik vergeten. Maar niet ver van Ooij ligt deze kasteelboerderij. Links een deel van het oude kasteel. In het midden nog een stuk verdedigingsmuur met schietgaten en rechts een oude stal en duiventoren. Het is een privébezit, maar van de eigenaars mocht ik een kijkje nemen op hun terrein. Ook lag er nog een gedeelte van de oude slotgracht en een oude waterput. Het kasteel werd eind 18e eeuw door de Fransen gedeeltelijk verwoest en in de 19e eeuwdoor de eigenaar gesloopt. Alleen de gedeelten, die u nu op de foto ziet zijn gespaard gebleven. Met een klik op de foto ziet u een panoramische vergroting.
Zaterdag 25 september 2010
ritmisch tromgeroffel
In de Ooijpolder is een groot bedrijf gevestigd. Daar wordt zand verscheept en op de kade liggen bergen gletsjerstenen. Wij waren dat terrein opgereden, omdat iemand ons verteld had, dat daar een nieuwe polderweg aangelegd zou worden. Dat bleek dus niet waar te zijn. Maar tussen die gletsjerstenen troffen we twee mannen aan: de ene lang, de ander klein: zo in de verhouding drie staat tot één. De ene was kunstschilder en de kleine uitvoerend kunstenaar. Na een lang gesprek maakten wij aanstalten om weer verder te rijden, maar toen pakten die twee drie trommels uit de auto en begonnen te spelen. Ritmisch tromgeroffel met de vingers. Aangenaam om te horen. Ik legde ze vast op een plaatje. Foto: het bewuste tweetal.
Vrijdag 24 september 2010
De Ooijpolder
We zijn weer in beeld. Na een mooie dag in de Ooijpolder bij Nijmegen weer terug op Scheveningen. Van regen hebben we weinig last gehad. Op de terugweg even een stevige bui, maar die was goed om het stof van de afgelopen dagen weg te spoelen. En nu er maar weer tegen aan tot de volgende vakantie. In de Ooijpolder was het woensdag en donderdag fraai weer om buiten te zijn. Afgelopen nacht regende het, maar vanmorgen ben, ik na een korte wandeling van een uur, droog teruggekomen voor het ontbijt en nu schijnt de zon weer op Scheveningen. Foto: zonsopgang boven de Waal.
Donderdag 23 september 2010
dagje in de natuur
Vandaag zijn we een dagje in de natuur: de Ooijpolder bij Nijmegen. Een dagje er tussen uit om van een andere omgeving en een andere natuur te genieten. Geen wandeling langs het strand vandaag, maar een wandeling door de ongerepte natuur. Alleen, want voor Annemiek is dat een veel te zware opgave. Zij heeft een leesboek mee en gaat lekker in de zon zitten lezen, en wie weet schuift er wel iemand bij op de bank en kunnen dan lekker kwebbelen. Annemiek geniet graag van een zonnetje en een open natuur. Morgen zijn we weer terug op ons honk. Over twee weken gaan genieten van een lange vakantie in zonnige contreien. Foto: iedereen mag een bloempje plukken.
Woensdag 22 september 2010
de reebok
Nog te vroeg om de krant te halen. Die komt pas omstreeks 07.00 uur. We gaan vandaag weer van een mooie dag genieten. Een dag om buiten te zijn en even het huis te ontvluchten. De polder in om van de mooie luchten te genieten. Langs het strand wandelen kan bijna iedere dag. Dus van even niet. Gisteravond stond een reebok me in de duinen aan te staren met zijn grote reebruine ogen. Hij bleef rustig staan ook toen ik mijn camera op hem richtte. En uiteraard heb ik hem geportretteerd. ’s Avonds is het altijd stil in de duinen, slechts een enkele wandelaar of een trimmer. De dieren komen dan ook wat dichter bij en de konijntjes zitten dan rustig aan het gras te knabbelen. Dit jaar heb ik weinig vossen gezien, maat misschien komen die nog als de nachten wat langer worden. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: de reebok.
Dinsdag 21 september 2010
Prinsjesdag.
Er hangt een stevig mist. Vannacht scheen de maan aan een bijna wolkeloze hemel. Maar nu geen maan en geen zon. De zon komt nog wel. Het is per slot van rekening Prinsjesdag en dan schijnt de zon altijd, maar niet altijd de hele dag. Gisteren met het oefenen van de paarden op het strand was het weer ook niet mooi, maar later op de dag scheen toch weer de zon. Ik denk dat na zonsopkomst de mist snel zal verdwijnen. Gisteren heb ik vanaf het Van der Valk restaurant op de Pier foto’s mogen maken van de oefening op het strand, die voor het eerst vlak voor het Kurhaus plaatsvonden. Het Kurhaus is op de foto niet te zien. Wel de paarden, soldaten en toeschouwens.
Maandag 20 september 2010
sympathiek initiatief
SeniorenNet Live op de Actief50-beurs 15, 16 en 17 oktober 2010. Plaats Genk. Waar ligt Genk vraag je je dan af. Even zoeken en ja hoor: op bijna 220 kilometer van af Scheveningen. Wel een beetje ver. Op één dag bijna 450 kilometer via het drukke Nederlandse wegennet is op mijn leeftijd toch een beetje te veel gevraagd. Maar dat zou natuurlijk te ondervangen zijn door een overnachting ter plaatse. Maar een tweede bezwaar is: ik ben dan op vakantie in Turkije en geniet van dat gastvrije land, het heerlijke eten, de zon en de prachtige natuur. Neen, niet dit jaar. Misschien een ander jaar en dan een stukje dichterbij: Turnhout of Baarle-Hertog/Nassau en dan niet tijdens mijn vakantie. Maar ik vind het wel een sympathiek initiatief. Foto: morgen Prinsjesdag, vandaag afrijden van de paarden op het strand.
Zondag 19 september 2010
softijsjes
Terwijl een aantal bloggers zich amuseerde in Antwerpen, liep ik door Scheveningen en zag op het plein voor het Kurhaus aan de voet van het standbeeld van Wim Kan en Corrie Vonk vier grote softijsjes zitten en daar achter vier smekkende monden van vier in herfstkleding gestoken vrouwen, die vermoeid even van een korte rustpauze genoten. Een zonnig gezicht op een zonnige herfstzaterdag. Ze hadden er geen bezwaar tegen, dat ik ze opborg in mijn camera. Ik beloofde wel een e-mail met de foto’s te sturen en dat heb ik dan ook gedaan. Ik liep door, omdat ik foto’s moest maken in het museum Beelden aan Zee. Maar daar vertel ik later nog over.
Zaterdag 18 september 2010
Blogmeeting Antwerpen
Ik wens alle bloggers, die vandaag deelnemen aan de blogmeeting in Antwerpen een heel fijne, gezellige dag. Elkaar ontmoeten is altijd een feest. Jammer genoeg kunnen we er vandaag niet bij zijn. Misschien het volgende jaar weer. Deze dag lijkt niet alleen een mooie dag voor de bloggers, maar ook voor veel andere mensen een mooie dag te worden. In het zuidelijke deel van Nederland en voor heel België zal het een mooie nazomerse dag worden. En ook voor de komende dagen wordt, behoudens een enkel buitje hier en daar een toch nog fraaie nazomer te worden. We hopen dat de weervoorspellers het dit keer bij het goede eind hebben. Foto: eigenlijk een mislukte foto. Maar toch charmant met al die voorbijlopende figuurtjes en op de achtergrond de belofte voor een mooie dag. Klik op het fotootje voor een vergroting.
Vrijdag 17 september 2010
de vuurtoren van Scheveningen
Wij kunnen er van meepraten. Gisteren was ik met een aantal mensen voor een rondleiding in de vuurtoren van Scheveningen. Interessant. Uitleg over de vaarwegmarkeringsdienst, over het ontstaan en de bedoeling van vuurtorens, over de ontwikkeling van de verlichtingssystemen. En natuurlijk over het fantastische uitzicht vanaf de trans. Er stond daar boven een stevige wind, maar we werden nog niet uit ons jasje geblazen. Wat een fantastisch uitzicht heb je daar. Daar zie je en daar proef je Scheveningen. En voor de gelegenheid werden ook de lichten ontstoken. Foto: het vuurtoren licht vanaf onder bekeken.
Donderdag 16 september 2010
Pierewaaien.
Als je in Scheveningen aan de mensen, of het nu bezoekers of bewoners zijn, vraagt naar de betekenis van pierewaaien, dan kijken ze je aan of je een zonderling bent. Lekker over de boulevard of langs het strand wandelen of lekker uitwaaien op de Scheveningse pier. Ze hebben wel een beetje gelijk. Maar ze weten niet dat pierewaaien niets te maken heeft met de Scheveningse pier of welke pier dan ook. Maar het woord is afgeleid van het Russische woord “pirovat” en dat betekent ‘feesten, fuiven’.aan de zwier gaan of zoals bij Stijn Streuvels: doelloos ergens vertoeven: “hij bleef daar wat pierewaaien met de ellebogen op de dis”. En of je dat nu op het strand, de boulevard of waar dan ook elders doet, het is altijd een prettige bezigheid. Geniet van de dag en ga wat pierewaaien. Goed voor geest en lichaam. Foto: ook in deze tijd van het jaar zijn de duinen een fijne plaats om te pierewaaien.
Woensdag 15 september 2010
Geniet van de zon, geniet van het leven.
De wind heeft zich vannacht niet laten bedwingen. Krachtig vanuit het noordwesten. Maar heeft wel de regenwolken weggevaagd. In het oosten begint de dag met een heldere hemel. Het duurt nog ruim een half uur eer de zon opkomt. Maar hij komt op. De dag begint in ieder geval zonnig. Maar of de zon ons de hele dag zal vergezellen, blijft een vraag. We gaan in ieder geval starten met een zonnige ochtend. De morgenstond heeft goud in de mond. Woensdag 15 september we zijn weer op de helft van de maand en over 8 dagen begint de echte herfst: 23 september 05.09 uur. Wij hopen de zomer nog met een paar weken te verlengen: op 6 oktober begint voor ons een hopelijk zonnige vakantie. Geniet van de zon, geniet van het leven. Foto: zweven als een meeuw
Dinsdag 14 september 2010
de tramrails
De tramrails op het plein moeten regelmatig onderhouden worden. Vooral de bochten en de wissels vragen regelmatig aandacht. Dit onderhoud kan niet overdag worden uitgevoerd, maar kan alleen uitgevoerd worden als er geen trams van dat traject gebruik maken. En die tijd is maar heel kort. Op een doordeweekse dag tussen 02.00 tot 05.00 uur. In het weekend twee uur langer. In het donker moet er toch snel en accuraat gewerkt kunnen worden. Dat vraagt veel precisie en planning. Uiteraard kan het overlast geven. Maar we zijn tijdig gewaarschuwd. Er is voor gezorgd dat de overlast tot een minimum wordt beperkt. Soms sta ik in de nacht even achter het raam te kijken naar die werkzaamheden. Kort geleden maakte ik bijgevoegd foto.
Maandag 13 september 2010
De klok die slaat...
We hadden vroeger maar één klok in het huis. Die klok hadden mijn ouders gekregen als huwelijksgeschenk in 1930. Een klok die ieder uur en halfuur sloeg. Het was een eenvoudige klok, niet zo een met een’ big ben’ slagwerk. Tegenwoordig kom je die klokken niet veel meer tegen. Met de digitalisering is ook het slagwerk in de klok verdwenen. Maar bij mij hangt nog altijd een klok, die de hele uren slaat: een zogenaamde comtoise. Ik heb het slag werk zo afgesteld, dat de herhaling op het hele vervalt en ook het halve uur. Storend voor de buren.
Als vroeger de klok sloeg repeteerde mijn moeder vaak het volgende versje(schietgebedje):
“De klok die slaat
De tijd vergaat.
Verlos, o heer, al in dit uur
Een zieltje uit het vagevuur.”
Daar dacht ik aan, toen vannacht de klok twee uur sloeg.
Foto: deze klok in Hulst speelt nog ieder (half)uur een melodietje.
Zondag 12 september 2010
De nacht begint langzaam dag te worden. De lucht is grijs. Een goede dag om bij iemand op visite te gaan. Geen weer voor een ochtendommetje; dat zal wel een avondwandeling worden. De verwachting is, dat in de loop van de middag de dag er wat vrolijker uit zal gaan zien. En morgen? Morgens wordt het maandag, dat is zeker; maar hoe het weer er dan uit zal zien…? De herfst is vroeg begonnen met af en toe toch nog een paar fraaie dagen. Begin oktober vluchten we naar zonniger gebieden. Daarom vandaag een zonnig plaatje.
Zaterdag 11 september 2010
Ik was mijn plaatje vergeten.
Foto: blij weer terug te zijn op het oude nest.
Zaterdag 11 september 2010
weer terug op het oude nest
Weer helemaal terug op het oude nest. In de oude vertrouwde gezellige omgeving. Mijn blog op seniorennet.nl heb ik afgesloten. De redenen waarom kunt u daar nog lezen. Ik heb nu ook wat meer tijd over voor dit blog: ik wil mijn vrienden niet verliezen. Het was leuk geprobeerd, maar twee vrijwel identieke blog in een zelfde taal met slechts het verschil in .be en .nl lijkt geen levensvatbaar idee. Vandaag is de dag begonnen met een oplichtende horizon. Dat zal dus wel eens een fraaie dag kunnen worden. Mooi weer voor de Open Monumenten Dag in Nederland. Op veel plaatsen kunnen vandaag monumenten worden bezocht, die op andere dagen niet voor het publiek zijn opengesteld. Veel mensen maken hier gebruik van. Een leerzame dag, om op die manier iets meer van je eigen cultuur te kunnen leren.
Vrijdag 10 september 2010
administratief
Gistermiddag had ik een bespreking met een man, die ik kende van de ouderenfitness, maar die wegens ziekte een tijdje uit het gezichtsveld was. Het was een leuke en hartelijke ontmoeting.
Tijdens een tussendoortje kwam de leeftijd ter sprake. En zo kwamen wij op een heel opmerkelijke overeenkomst. Zijn naam is Leo, mijn doopnaam Leonardus, maar lange jaren was mijn roepnaam ook Leo. Hij is geboren in 1934, ik ook. De maand november, ik ook. De datum 25 en wederom ik ook. Maar achter die datum schuilt een verhaaltje. Ik werd geboren in de zeer vroege ochtend 00.05 uur van zondag 25 november; mijn vader en moeder hadden gehoopt op zaterdag,Mariadag. De bevriende huisarts, die bij de bevalling aanwezig was, heeft mijn ouders een plezier gedaan en op de geboorteverklaring, het tijdstip van mijn geboorte een paar minuten vervroegd naar 23.55 uur op zaterdag 24 november. En zo kwam ik in de late avond van 24 november administratief ter wereld. Op 26 november werd ik bij de burgerlijke stand ingeschreven als Leonardus Maria, geboren op 24 november 1934. Foto: nazomer.
Donderdag 9 september 2010
Ach Lieve Heer
Op 15 februari 2008 schreef ik op dit blog – bij herlezing zag ik een paar tekstfoutjes -:
“We moeten ons nu toch (tot) hogere machten wenden en daarom bid ik ’s avonds op mijn blote knietjes:
Ach Lieve Heer,
laat de heer Norder
met de norderzon
vertrekken.”
De Lieve Heer heeft mijn gebed verhoord, dacht ik:
ik lees nu in de krant, dat de heer Norder(wethouder van Scheveningen: Marnix Norder) door de Stichting Hoogbouw, waarvan hij voorzitter is, is (inmiddels: was) uitgenodigd voor een werkbezoek aan Aboe Dhabi en Doebai. Het uitstapje van zes dagen kostte de lieve som van € 5.195; dit bedrag wil hij nu declareren bij de gemeente. Geestelijk verrijkt is hij teruggekomen.
Ik dacht: de Lieve Heer heeft mijn gebed verhoord.
Echter de Lieve Heer heeft zich vergist en Norder de verkeerde richting uitgestuurd. Van mij mag de heer Norder nog steeds met de Norderzon vertrekken;(refrein: ach Lieve Heer...).
Foto: de Lieve heer laat zich niet fotograferen en ik op mijn blote knietjes, dat wil ik niemand aandoen; dus geen foto vandaag op dit blog wel bij .nl/loek.
Woensdag 8 september 2010
opgewekt vooruitzien.
De weerkundigen hebben Nederland omgekeerd. Want volgen de weerkundigen zal het regenen in het oosten van het land en wij zitten hier in het westen met de regen. Ze zullen wel een foutje in hun optimisme hebben gemaakt. Ik zal het land maar weer omkeren en denken in grootschaligheid: als we de zee er bij betrekken, dan schuiven we van zelf een eindje op. In ieder geval gaan we van deze dag weer een dag van ons leven maken. Opgewekt vooruitzien. Foto: Nederland waterland, maar niet overal.
Dinsdag 7 september 2010
Alleen de herinnering blijft.
Na een langdurig ziekbed is mijn zwager Henk, echtgenoot van Thea, afgelopen donderdag overleden. Vandaag begeleiden we hem naar zijn laatste rustplaats. Toch is er geen droefenis in mij: ik denk dat hij er vrede mee had. En ook mijn zus Thea, wel bedroefd, maar ook ontspannen, omdat Henk nog meer leed is bespaard. Ik weet niet wat er na de dood is, maar toch zeg ik: “Tot ziens, Henk. Je bent pas echt dood, als ik je vergeten ben, en dat zal ik nooit doen. De herinnering aan jou blijft”. En Thea, jou wens ik veel sterkte.
Het is koud en nat. Een donkere dag vandaag. Hopelijk klaart het in de loop van de dag nog op. Foto: stilte
Maandag 6 september 2010
doorhakken die knoop.
