Als het werk gedaan is
de zon achter de kim verdwenen is
de wereld verdwijnt in duisternis
de wijn in het glas geschonken is
er alleen de stilte van de avond is
dan hef ik het glas
op wat mij vandaag overkomen is.
Waar we gisteren bang voor waren, is met een sisser afgelopen. Gisteren was door het sectiebestuur van onze VvE een bijeenkomst georganiseerd ter voorbereiding van de algemene ledenvergadering. Er was nogal wat onenigheid over een aantal zaken. Maar na goed luisteren naar elkaar bleken de verschillen toch gladgestreken te kunnen worden. Na de vergadering ging iedereen met een goed gevoel weer terug naar zijn eigen appartement. Het blijkt toch maar weer eens, dat luisteren naar elkaar de beste weg is naar saamhorigheid. Op 5 december van dit jaar fotografeerde ik deze in bloei staande boom ergens in de omgeving van Ootmarsum(prov. Overijssel
Het is eindelijk opgehouden met regenen. Vanmorgen was het wel erg vervelend: de temperatuur was prima, maar met een dik regenjack aan, wordt je aan beide kanten nat. Van buiten van de regen een aan de binnenkant van je jack van het transpireren. Toch maar even gauw naar de markt geweest: mijn Belgische appel/perenstroop was op, ik heb altijd het merk Poiret. En daarmee besmeer ik iedere dag ten minste één boterham. Dus weer snel drie potten gehaald. De prijs hier is 3 potten voor € 6,00. Na Sinterklaas is de kerstman aan de beurt en daarna komt het kerstfeest.
Na een paar dagen er-even-tussen-uit moeten we er vandaag weer tegenaan. De gedane boodschappen zijn inmiddels gedaan en de één-meter-lange-banketstaaf, die wij van een bevriend bedrijf kregen aangeboden hebben we met onze buren gedeeld. Rest nu nog een halve meter, maar die zal de komende dagen wel in onze maag verdwijnen. Vandaag, als het als het niet gaat regenen, ga ik mijn kalender aanbieden bij een aantal bedrijven en onderweg uitdelen aan mijn buurtbewoners; vanmiddag moet ik naar de presentatie van een andere kalender op Scheveningen en vanavond hebben we een voorbespreking met een aantal bewoners voor de algemene ledenvergadering op 12 december. Het is dus wel een bezette dag; vroeg op en laat naar bed. Een verlaten bankje, nu eens niet bezet om de ondergaande zon te bewonderen.
Wij zijn er even een paar dagen tussenuit geweest. Eerst waren we van plan de polder te verkennen en daarna door te rijden naar Twente. Maar het weer in de polder was niet aangenaam en we zijn dan ook maar gelijk doorgereden. Gistermorgen was het prachtig weer. We hebben wat rondgereden in de omgeving en ervan genoten. Een paar jaar geleden was het in de Duitse plaatsjes net over de grens altijd erg gezellig in de decembermaand, maar nu er nog maar weinig Nederlanders boodschappen komen doen, zijn de straten en pleinen daar bijna verlaten. De Duitsers hebben dit jaar niet veel verdiend aan die Nederlanders. Een zonsondergang gemaakt in de omgevening van de Lutte, een klein plaatse in het Overijsselse Twente
We gaan vandaag weer in westelijke richting op weg naar het zware weer en Scheveningen. Annemiek wil zodra ik haar thuis heb afgeleverd doorreis naar Spanje om wat bij te gaan verdienen in de pepernotenfabriek van Sinterklaas. Ik heb haar gezegd dat ik dat voor een korte periode wel wil doen, onder voorwaarde, dat zijn moederoverste wordt in het Pietenconvent. Maar daar heeft zij weer geen zijn in. We gaan dus maar gewoon naar huis en zullen wel zien hoe we het komende jaar weer doorkomen.
Volgens de laatste berichten wordt de temperatuur weer boven normaal vandaag. Als het zo nog een paar dagen doorgaat wordt het jaar 2007 weer een recordjaar wat temperatuur betreft. Maar als je mij vraagt, hadden we dan zo een mooie zomer dan zet ik toch wel mijn vraagtekens. Weinig echt warme en zeer zonnige dagen; ja wel tijdens mijn vakantie in Turkije, daar scheen iedere dag de zon. Maar in Scheveningen hadden we dit jaar niet iets dat voor de toeristen op een strandvakantie leek. Het is dus maar net wat je mooie dagen noemt. Voor mij was de afgelopen zomer een dieptepunt in de afgelopen jaren.
Het ziet er vandaag beter uit dan gisteren. Daarom gaan we vanmorgen even lekker de polder in om van de natuur te genieten en wie weet wat we dan nog ver gaan doe. Zolang de dag mooi blijft of redelijk mooi gaan we er van genieten. Met het weer van de afgelopen dagen hebben we niet veel ‘frisse neus’ gehaald. Dat moeten we vandaag maar even gaan inhalen. En natuurlijk nemen we onze camera’s mee. Wie weet wat voor een mooie prenten we gaan schieten.
En als de weersomstandigheden snel wijzigen dan begint dat klokje te piepen: een waarschuwing voor storm of onweer. Vandaag piept het klokje vrij vaak. Het is hier in Scheveningen grauw en grijs, zoals u op de foto kunt zien. Een krachtige stormwind geselt het water, maar bij deze wind is de zee niet zo erg ruw; dat komt wel voor bij noordwesterstorm, maar de wind komt nu uit het zuidwesten.
België zakt steeds verder weg in de politieke chaos. Yves Leterme heeft gisteren zijn ontslag ingediend bij koning Albert. Hoe moet het nu verder Koning Albert zit niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk met de handen in zijn haar. Leterme heeft gedaan wat hij kon, maar ‘madame non’ (CHD-leidster Milquet) heeft gisteren definitief de deur dicht gegooid. Mag nu Didier Reynders het gaan proberen. Maar ik zie hem nog geen premier worden. De Vlamingen zullen een Franstalige premier niet accepteren. Een Belgische regering is nog ver weg. Foto: een gewone vredesduif kan hier geen oplossing brengen; ik heb maar gekozen voor een hopelijk - geen hopeloze - vredeszwaan.
Vandaag hoeven we ons nog geen zorg te maken over het weer. Hier in Scheveningen is er een strakblauwe hemel alom. Maar in de loop van de avond kan daar verandering in komen en kan er van uit het zuidwesten een stevige wind en regen verwacht worden. Morgen zal de wind nog verder aanwakkeren en in de noordelijke zeegebieden zou er in de namiddag zich wel eens een zuidwesterstorm Bf 9 kunnen gaan ontwikkelen. De kans op regen is voor morgen erg groot. Een stevig windje voor de Scheveningse kust.
De Belgische consumentenbond adviseert de Belgen om voortaan in Nederland te gaan winkelen, omdat vrijwel alles in Nederland goedkoper is, maar in België kan je vaak wel lekkerder eten. Dus beste vrienden, als jullie dan toch naar Nederland komen, reist dan even door naar Scheveningen. Daar wordt morgen op Scheveningen de Rabo European Beach Challenge, een mountainbike strandrace, gereden van Scheveningen naar Noordwijk en terug. Bovendien wordt er morgen veel wind langs de kust verwacht, maar ook regen. Geen weer voor een paraplu, maar meer voor een regenpak en kaplaarzen. En om 17.00 uur, en dan maar hopen dat de wind is gaan liggen, een spetterend wintervuurwerk op het strand. Wilt u er meer van weten klik dan op deze link http://www.badplaats-scheveningen.nl . Een beetje geëxperimenteerd met een eerdere opname. Sommige mensen vinden dit spectaculair, ik zelf houd meer van recht-toe-recht-aan fotografie.
Van de Gelaarsde Kat maar nu in een herfstige omgeving. Kou zal hij niet lijden. Hij is van brons. En hoewel brons, als het zonnetje erop schijnt wat warm aanvoelt, hij zal er niets van merken.Rechts boven op mijn pagina. En hierbij een bankje om even uit te rusten en te genieten van het mooie herfstweer.
Vanmorgen hebben we het ophanggaatje er met een holle boor in gemaakt. Inmiddels zijn er al ca 800 verspreid. Eén doos kalenders weegt ongeveer 30 kg. Dat neem je niet zo maar even mee achter op de bagagedrager van je fiets. De voor Scheveningen typische foto's worden ook dit jaar weer zeer goed gewaardeerd. Het is altijd weer leuk om dat te horen. Het is net zo iets als een knuffel van Amouretje. Weer en foto van het Westbroekpark in Scheveningen.
Lekker geslapen vannacht. Gisteravond voor het slapen gaan een neut genomen. Daarna ben ik snel in slaap gevallen. Om 1.00 uur even wakker geweest, maar daar na weer geslapen tot Annemiek me om 7.20 uur wakker schudde. Snel het zweet onder een warme douche afgespoeld en na een boterham gegeten te hebben weer fit achter de computer. Dadelijk ga ik naar de drukker, want vandaag is mijn kalender klaar en die moet ook weer snel onder de mensen komen. Per slot van rekening begint morgen de laatste maand van het jaar; wij zeggen soms gekscherend: als het regent in november, dan is het kerstmis in december. Over drie weken de winterzonnewende en vanaf die dag (20 december) lengen de dagen al weer.
Ik ben nog niet helemaal wakker. De lucht buiten is grijs en Annemiek is weer even in haar bed gekropen: zij is nog wat grieperig. Maar we moeten er wel weer tegen aan vandaag. Gisteravond had ik een vergadering van de Vereniging van Eigenaren van ons appartementencomplex en dat geeft altijd weer deining, vooral als de mensen niet naar elkaar willen luisteren of vooroordelen hebben. Het was gisteren de eerste vergadering en dan komen er meestal niet zoveel mensen, maar dat zal op de tweede vergadering op 12 december nog wel eens verder uit de hand kunnen lopen. Volgens onze reglement moet als op de eerste algemene ledenvergadering niet voldoende leden aanwezig zijn een tweede vergadering uitgeschreven worden: op de tweede vergadering kunnen dan besluiten genomen worden. Foto Westbroekpark
Maar mooi is het wel, tenminste als je er oog voor hebt. De waterkant ziet er met zijn herfstkleuren schitterend uit. Het zijn weliswaar verwelkte planten en bladeren, maar onder die bladeren ontwikkelt zich de lente. Ga eens buiten kijken en genieten. Foto: de waterkant van een vijver in het Westbroekpark.
In de tijd dat de computer niet aan mijn wensen beantwoordde, heb ik wel de gelegenheid gehad wat van de omgeving te genieten. Het Westbroekpark heeft ook in deze tijd van het jaar zijn bekoringen. Niet alleen vanwege de rust, maar ook om de natuur eens in een ander jaargetijde te bekijken. Dingen, die je in de zomer over het hoofd ziet, komen in deze tijd van het jaar, als de bladeren niet meer aan de bomen zitten, maar op de grond liggen, veel beter naar voren. Zo fotografeerde ik deze week deze prachtige beeldengroep in een van de vijvers.
Gisteren gaf ik in mijn tekst een verwijzing naar een liedje uit mijn jonge jaren. Het liedje bleef de hele dag in mijn hoofd rondjengelen. Annemiek kende het liedje wel, maar ook alleen maar die ene regel tekst. Maar Google heeft me geholpen en hieronder volgt de volledige tekst. Toen ik die tekst vanmorgen vond hebben Annemiek en ik het liedje met schorre stemmen gezongen en teruggedacht aan die tijd kort naar WOII. Aan het strand stil en verlaten, bij het klimmen van de maan. Ziet men daar een aardig paartje, zeer van weemoed aangedaan. Liefste Ik moet je gaan verlaten, morgen ga ik weer naar zee en dan trouwen als ik thuiskom, hier op Hollands stille ree. Maar zij sprak ach liefste mijne, spreek zo ver niet in 't verschiet, want de zee ligt vol met mijnen, en die dingen zie je niet. En wat is er toepasselijker dan een plaatje van de zee?
Weer vertraging, maar de reddingsboot met mijn computer aan boord is in zicht. Maar de zee is vol gevaren: ijsbergen onder water, en die dingen zie je niet. Vrije improvisatie op een liedje van kort na WOII. Dat ging over mijnen in de zee. Het deuntje draait rond in mijn hoofd, maar de tekst komt niet naar voren. Vol verwachting klopt mijn hart. Komt hij wel, komt hij niet. Nog even geduld. Ik pak dus maar weer een plaatje van Annemiek: een plaatje met een boot. Die zie ik wel, maar de reddingssloep niet. Die is dus wel echt onderweg.
Al was het dan geen stralend weer, het was wel lekker om even een frisse neus te halen. Ik was helemaal alleen in het Westbroekpark, waar ik alleen vergezeld werd door twee witte zwanen, een paar nijlganzen, wat kopmeeuwen, verwilderde parkieten, eenden en een aantal vogels, die uit het verre noorden hier komen overwinteren; ik kon er niet dicht genoeg bijkomen om die noordelingen goed in beeld te krijgen. En uiteraard wat foto´s om de komende dagen op het blog te zetten.
Annemiek is naar de aquarobics en dan heb ik even tijd om op haar laptop een berichtje de wereld in te sturen. Geen wereldschokkende dingen heb ik te melden. Het leven van alledag is weinig verschillend met dat van de vorige dag of van de dag van gisteren. En ook in het wereldgebeuren is er weinig beweging: daar draait het allemaal om de olie en om het ikke-ikke-en-de-rest-kan-lekker-stikken. Gelukkig is er in de kleine gemeenschappen nog aandacht voor elkaar. Het klinkt allemaal een beetje cynisch; ik heb het liever ook anders, maar zelfs aan kerst denken is commercieel geworden: niet meer de vrede in de wereld staat in het vaandel, al roepen wij dat allemaal, maar ja ik-wil-wel-maar-die-ander-niet. Vroeger, maar dat is al tientallen jaren geleden hadden we een radio-geestelijke Pater Henri de Greve en die had als spreuk: verbeter de wereld, begin bij jezelf. Als we dat maar blijven proberen, misschien komt er dan nog eens vrede. Foto geleend van Annemiek
En daar zit je dan als 73-jarige voor of achter ( ik weet nog steeds niet welk voorzetsel ik hier moet gebruiken) het toetsenbord van de computer van Annemiek. Mijn eigen computer zal vandaag weer terugkomen van een korte herstelvakantie. Overwerkt weggegaan en nu monter weerom. Af en toe valt er een zonnestraaltje naar binnen. Het is eind november en dan mag je niet teveel verwachten van de weergoden, die vooral in dit deel van het jaar erg wisselend van humeur kunnen zijn. Maar over vier weken is de winterzonnewende weer daar en gaan de dagen weer lengen. Dan is de herfst voorbij en... als de dagen lengen gaat de winter strengen. Het meest positieve deel van dit gezegde is: dat de dagen lengen en dat betekent dat de natuur er vrolijker uit gaat zien. De bollen in de grond beginnen te kiemen en spoedig zullen de sneeuwklokjes weer boven de grond staan. Maar eerst nog even de aanloop naar het kerstfeest. Ik ga vandaag mijn kerstklokjes ophangen. Dat is een snoer met veel koperen klokjes die allerlei kerstliedjes laten weerklinken. Maar voor ik het vergeet: IK WIL U ALLEMAAL BEDANKEN VOOR DE GELUKWENSEN, DIE IK MOCHT ONTVANGEN, SOMMIGE WENSEN ZELFS IN DICHTVORM. HEEL ERG BEDANKT. foto gemaakt door Annemiek tijdens onze vakantie in Turkije.
En vandaag - één dag later - ben ik in eens één jaar ouder. In Turkije tellen de mensen de jaren niet. Als je aan een Turk vraagt, hoe oud hij is, dan moet hij echt na gaan denken: wanneer ben ik ook al weer geboren: hun geboortejaar kennen ze meestal wel. Heel veel mensen in Turkije vieren dan ook geen verjaardag. Tijd is tijd en de tijd dat jij leeft is de tijd, die je door Allah gegeven is. Dat is toch wel even iets anders denken dan wij in het westen meestal doen. De laatste jaren is het in Turkije wel wat aan het veranderen, zeg maar verwesteren, en daarmee is ook de verjaardag langzamerhand in beeld gekomen. Een extra feestje eens per jaar kan er altijd nog wel bij. Maar gemeengoed is het daar nog steeds niet. En vreemd genoeg lijkt hier de verjaardag juist wat te verwateren: veel mensen tellen alleen nog maar de kroonjaren of de vijfjaren-periode of vieren helemaal geen verjaardag meer. Geen rompslomp met al die visitie, gewoon gezellig met zijn tweetjes ergens lekker gaan eten. Wij vieren het nog wel in kleine kring: broers, zusjes en kinderen. Wij maken er vanavond gewoon een gezellig avondje van.
Als je computer defect is heb je even tijd om wat anders te doen en na een regenachtige ochtend toch even van de zon te genieten. Jammer dat ik jullie wegens het defect aan mijn eigen computer geen foto´s kan sturen, maar binnenkort staan ze wel weer op. Nog even geduld en ik meld me weer via mijn eigen computer, hoewel u er niet veel van merkt, dat ik nu via de laptop van Annemiek even bij u binnenval. Ik wens u allemaal een heel fijn weekend en u bent altijd welkom op mijn blog.
Wat ik niet hoopte maar wel vreesde is werkelijkheid geworden. Maar ja geluk bij ongeluk, want het gebeurde op een zonnige dag. Windows heeft de hebbelijkheid bij het afsluiten zijn eigen bedje op te zoeken en als hij daarvoor een bad sector boven een mooi gespreid bedje verkiest, ben je de klos. Mijn harde schijf bleef ondanks alle professionele ondersteuning eigenzinnig en stoorde zich niet aan de opdracht normaal op te starten. Gelukkig blijven wel mijn data bewaard en die gaat de prof nu overplaatsen op een nieuwe harddisk, na op deze eerst windows geplaatst te hebben; zet je eerste je data over op de nieuwe schijf en ga je daarna windows installeren, dan ben je al je data kwijt: windows gaat namelijk altijd eerst de schijf formateren. Ook een harde schijf heeft niet het eeuwige leven. Ik gebruik nu de laptop van Annemiek en probeer hiermee contact met u te houden.
Vandaag gaan we de harde schijf van mijn computer grondig onder handen nemen. Via een omweg zullen we de harde schijf benaderen en daarna zal een professioneel programma op de harde schijf worden losgelaten. Op iedere harde schijf kunnen bad sectors ontstaan. Op zich is dit niet zo erg, zolang ze maar duidelijk gemerkt zijn met een vlag er voor en een vlag er na. Dan worden deze sectors door het programma herkend als een bad sector en wordt er keurig omheen gewandeld. Zoiets als een bordje ´verboden toegang´. Wens me maar succes: anders wordt mijn verjaardagscadeautje een nieuwe harde schijf.
Dacht ik gisteren, dat mijn computer weer helemaal in orde was; vergeet het maar: vanmorgen had hij weer kuren. Het ligt echter niet aan de computer maar aan het Windows systeem. En ga dan maar zoeken. Systeem herstel kan niet worden benaderd. En ook via DOS kan ik er niet bij. Ten einde raad heb ik de stekker maar uit het stopkontakt getrokken en zit nu te wachten op een vriend, die mij uit de brand kan helpen. Maar dat kan nog wel een paar uurtjes duren. Ik weet in ieder geval wel dat hij morgen vrij is: hoop doet leven.
Zo de problemen zijn weer opgelost. Meestal probeer je te achterhalen, wat de oorzaak van een computerstoring is. Maar dat bleek niet zo makkelijk en de oorzaak heb ik dan ook niet gevonden. Uiteindelijk opstarten via DOS en daarna toch gekozen voor systeemherstel. En dat was in mijn geval de enige juiste oplossing. Nu kan ik weer rustig op mijn eigen snelle computer werken. Af en toe is het even stil op het strand. Dan staan de motoren even aan de kant.
Alsof de duivel er mee speelt: een kleine dll-file kan niet door mijn computer gevonden worden en daarmee kan ik niet in mijn eigen bureaublad komen. Hoe dat gekomen is; als ik dat wist, dan was het probleem opgelost. De recover-discette heb ik aan een vriend gegeven en nu zal ik mijn specialist er weer bij moeten halen: die weet werkelijk alles van computers. Ik ben daarom maar even achter de laptop van Annemiek gekropen, om toch mijn eerste berichtje vandaag de deur uit te zenden. En natuurlijk zal ik dan ook maar een plaatje vanaf haar bestand toevoegen. Ik wens jullie allemaal een fijnedag en hoop in de loop van de dag via mijn eigen computer weer met jullie contact te kunnen maken.
Tussen de diverse heats bij de motorrace was er een pauze van ongeveer een half uur ingelast. Deze tijd werd voor de bezoekers van de pier opgevuld door de Etnias die op hun fluiten Indiaanse muziek speelden. foto: twee leden van de Etnias.
De dag van vandaag lijkt niet op die van gisteren. Gisteren scheen de zon al vroeg mijn kamer binnen, nu hangt er buiten een sombere wolkenpartij, regen en een krachtige wind. Guur weer. Gisteren een stralende dag, wel fris, maar toch aangenaam; vooral als je een plaatsje uit de wind kon bemachtigen. En dat kon je op de Scheveningse boulevard waar je je kon verstoppen tussen de naar schatting 250.000 bezoekers, die waren gekomen om de winnaar van de Red Bull Knock Out-strandrace voor zijn fantastische prestatie sportief toe te juichen. Er was maar één winnaar en één prijs, waar 500 motorcrossers voor waren gekomen. Op de foto zitten een aantal crossers, die door pech waren uitgeschakeld.
Er was maar één winnaar en dat was een Fransman met nummer 1; hij ging met de prijs van 15.000 euro naar huis. Het was een fantastische middag met veel zon en duizenden bezoekers. Iedereen genoot, zo niet van de motoren dan toch van de zon. Op de foto: niet de winnaar maar wel twee deelnemers, die bij de beste 50 eindigden.
Al weer lang geleden, omstreeks 1985,kwam ik als vriend binnen in Schevenings Museum. Op een van die eerste vergaderingen opperde ik het voorstel om een kerstmarkt te houden in het Museum. Het idee van kerstmarkten was toen nog niet zo ingeburgerd in Scheveningen. En op die eerste kerstmarkt plaatste ik een kerststalletje, dat door de moeder van Annemiek gebreid was. Het commentaar dat door het toen nog erg protestantse Scheveningen werd gegeven was: moet dat nou? De Scheveningers waren nog niet gewend aan die katholieke “verafgoding”. Nu is er al voor de vierde keer - op zaterdag 22 december - in het hart van Scheveningen een kerststal met levende figuren en niemand neemt er meer aanstoot aan: heel bijzonder is het, dat deze kerststal zal staan voor de oude kerk, waar tegenwoordig veel protestantse Scheveningers kerken. De tijden veranderen…. foto: vol verwachting klopt hun hart: inkomst van Sinterklaas in Scheveningen, 17 december 2007.
Sinterklaas is weer in het land. Met tientallen Pieten arriveerde hij vanmorgen in de haven van Scheveningen. Op de foto: de goedheilig man wordt begeleid door een Spaanse edelman.
Al sinds het jaar 2000 maak ik een jaarkalender over Scheveningen, die ik dan dank zij sponsoren gratis kan aanbieden aan de bewoners en/of bezoekers van Scheveningen. Het lijkt mij leuk om u ook in de gelegenheid te stellen deze kalender te ontvangen. U kunt hem per e-mail bij mij aanvragen en ik zend hem daarna in een a4-formaat per e-mail toe. Mijn e-mail adres is: lookdekoning@planet.nl
Vandaag heb ik aardig wat te doen. De ‘officiële’ Sinterklaas komt dit jaar niet met zwarte Pieten aan in de haven van Scheveningen. Maar wat is officieel, het kan natuur ook wel weer een hulpsinterklaas zijn. Zwarte Pieten zijn uit, bruine Pieten zijn in. Zwarte Pieten waren zwartkijkers met hun zak en roede (wel een beetje ondeugend). Nu moet ik dus de bruine Piet op de “gevoelige plaat” vastleggen. Morgen is het de Red Bull strandcross en ook die laatste voorbereidingen moet ik vastleggen. Bovendien moet ik mijn dochter even helpen met het installeren van haar nieuwe witte printer, vooral de zwarte en kleurcartridges geven even problemen omdat een paar gele tijdelijke onderdelen verwijderd moeten worden. Het leven ziet er vandaag dan ook gekleurd op. Bovendien een zon aan mijn linkerkant en een donkere dreigende lucht aan mijn rechterkant. Dit plaatje past ook nog wel bij een kleurrijke dag.
De zonsopgang was mooi vanmorgen. We besloten wat boodschappen te gaan doen en daarna een tochtje door de polder te maken. Maar het weer sloeg als snel om. Uiteindelijke zijn we toch maar naar huis gegaan. Onderweg zagen we op de lichtmasten langs de route 5 ooievaars zitten. Toch wel bijzondere vogels, zeker voor Den Haag, want in het Haagse wapen prijkt de ooievaar.
Bijgevoegde foto: veel vogels maar geen ooievaar te zien.
Soms is de vraagstellingop de poll voor ons Hollanders wel erg grappig. Waarom? Omdat op veel vragen heel andere antwoorden gegeven dan bedoeld wordt. Als je vraagt ‘douche je elke dag na het opstaan?’ dan vraag ik met toch af wanneer anders? Ik douche toch niet als ik in bed lig op in de stoel zit. Het woord opstaan heeft meerdere betekenissen; er zijn dan ook meerde antwoorden mogelijk. Of op de vraag ‘hoe sta je ’s morgens op?’ Dan denk ik: de een doet het met een sprongetje, de ander met zijn linkerbeen eerst en daarna zijn rechterbeen of andersom. Maar met de vraag wordt natuurlijk bedoeld; ‘waardoor wordt je ’s morgens gewekt?’ en dan mis ik in het rijtje het antwoord ‘door mijn vrouw’ of … er zijn nog zoveel andere antwoorden zijn mogelijk. Statistiek was vroeger een onderdeel van mijn vak en daarbij was -en is nog steeds - het stellen van eenvraag een moeilijk onderdeel. Ik heb in ieder geval vannacht goed geslapen, ben gewekt door mijn natuurlijke klok en ga vanmiddag douchen na het sporten, neem vervolgens een saunaatje en douche me nogmaals. Foto: Zonsopkomst vandaag
Douche je elke dag na het opstaan? Ik moest er even om lachten. Verbeeld je dat ik voor het opstaan zou douchen. Ik weet niet wat de Belgen hierop geantwoord hebben. Op de foto werkzaamheden op het strand vandaag.
Vandaag heb ik een lange tijd op het strand vertoefd. Een stralende zon, honderden meeuwen en een bijna eindeloze ruimte. Achter mij waren sjovels en dergelijk grondverzetters bezig het strand te egaliseren op de ene plek en op de andere plaats juist te veranderen in een duinlandschap, waar zondag de motoren doorheen moeten crossen. Op deze foto ziet je de ruimte en geniet je van de stilte.
De ochtendbladen zijn weer gelezen, mijn gastenboek is weer geleegd en dit alles met een stralende ochtendzon. Van mij mag die de hele dag zo blijven schijnen. Bovendien hangt de vlag op het Kurhaus als een vaatdoek. Vanmorgen, toen ik een bladzijde van de krant omsloeg, zag ik ineens twee gesluierde Palestijnse meisjes en ik dacht echt twee nonnetjes te zien. Was dat het gevolg van het zotte klooster op het sennet. Maar die meisjes hoeven niet bang te zijn, want in dat klooster zwaait pater Lolbroek de scepter. Foto: Op de Pier was jaren geleden een onderwatereiland gecreëerd als publiekstrekker. Dit eiland is al jaren niet meer in gebruik. Het staat er nu bij als een stuk oud roest. Maar als het weggehaald wordt dan vervallen de rechten van de eigenaar en mag op die plaats niet meer gebouwd worden.
Gisteren vond ik in mijn gastenboek een verrassing. De grote knuffelaar op het seniorennet heeft een mooie goudomrande collage gemaakt van door Annemiek en mij op het blog geplaatste foto’s. Deze collage is te bewonderen op het blog Annemiek. En vanmorgen een tweede verrassing, maar dit keer niet op het net: een stralende zonsopgang bij een buitentemperatuur van 3 graden; de verwachting voor de komende dagen ziet er ook goed uit. Fris maar zonnig. Maar niet iedere weerprofeet is zo optimistisch. En schijnt de zon niet, wees dan zelf het zonnetje voor je omgeving. foto: Red Bull strandcross Scheveningen, 2006.
De lucht is grijs, de stad is grijs, de zee is grijs; we leven vandaag in een grijzen wereld. Je zou haast zeggen: een donkere dag voor Kerstmis. Maar dat is nog veel te ver weg: hoewel… het enige dat niet grijs is, is de goudkleurige kerstversiering, die licht uitstraalt. De shovels op het strand zijn bezig een enorm racecircuit aan te leggen. Er moet ongeveer 30.000 kuub zand verplaatst worden en alles moet klaar zijn als op zondag a.s. om 13.00 het startschot gelost wordt voor de Red Bull motorstrandrace. En nu maar hopen, dat het weer meewerkt. Als het zondag regent kan je vanaf de Pier het hele veld overzien zonder nat te worden, maar mooier is het om er direct bij betrokken te zijn. Ik heb een perskaart versierd, zodat ik vrij toegang heb op het circuit. Ik hoop dan ook op mooie foto’s. Foto Red Bull 2006
De voorbereidingen voor de Red Bull motorrace zijn in volle gang. De golven, die eerst op zee waren proberen ze nu te copiëren op het strand, waarop aanstaande zondag de motorrijders hun techniek moeten botvieren. Boven de zee zwermen nu de meeuwen in allerlei soorten. Meeuwen, die je normaal niet ziet zwermen nu rondom de pier zoekend naar voedsel. Af en toe vliegt er een drieteenmeeuw langs en dat moment legde ik voor u vast.
Prins Carnaval is weer gekozen en hij is weer hard bezig om van Carnavalopnieuw een feest te maken. Bij ons komt komend weekend Sint Nicolaas zijn opwachting maken en de kinderen zingen nu al: vol verwachting klopt ons hart en dergelijk Sinterklaasliedjes. En in sommige winkels klink al op de achtergrond het “Stille Nacht”. De feestmaand komt nu snel naderbij. Toen ik klein was had ik in deze periode altijd pech: mijn verjaardag en die van Sint Nicolaas liggen tamelijk dicht bij elkaar en de cadeautjes, waar alle kinderen toch naar uitkijken, waren aangepast aan dat dubbele feest. Meestal één pakketje voor twee feestdagen. Mijn zwager had het nog erger, die was namelijk op 5 december jarig. Sinterklaas rijdt altijd op een schimmel, maar dit paard doet dienst als hulppaard voor een van de Pieten.
Gisteren waagden de surfers zich niet op zee, maar vandaag waren er weer een paar professionele enthousiastelingen. Het zicht was prima, de maasvlakte was weer in beeld, de wind nog straf, maar als de zon even tevoorschijn kwam, een ideale plaats om te vertoeven. Foto vandaag genomen.
Martinus , een ridder in de 4e eeuw een ridder in dienst van de koning van Hongarije, deelde tijdens een verblijf in Frankrijk in een koude winternacht zijn mantel met een in lompen gehulde bedelaar. In de nacht hier op volgendzag hij in een droom Christus gekleed in het deel van de mantel, dat hij aan de arme bedelaar geschonken had. Kort daarnaverliet hij de dienst om zich geheel aan het lot van de armen te wijden. Hij werd gekozen tot bisschop van Tours en stierf op 11 november 397. Sint Maarten deelde alles wat hij bezat met de armen. In sommige delen van Nederland gaan de kinderen langs de deuren met lampionnen of uitgeholde pompoenen met een kaarsje daarin en zingen een St. Maartensliedje en als dank daarvoor ontvangenzij dan snoep en/of fruit.
Ik heb het gedicht dat ik gisteren heb geschreven gelezen en opnieuw gelezen en mij afgevraagd wie heeft dit geschreven. foto: een terugblik op de storm. De ingang van de Scheveningse haven.
Luisteren naar elkaar is de beste weg naar saamhorigheid.
