Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

Vroeger schreef ik vaak gedichten, in mijn studietijd, en publiceerde in een studententijdschrift, waarvaan ik de naam vergeten ben en dat ook niet meer bestaat. Tegenwoordig schrijf ik zelden hersenspinsels, maar vanmorgen vroeg toen ik de stormwind hoorde schreef ik het volgende gedicht.
“ ik wil

als mijn tijd gekomen is

stil wegglijden

in de eeuwigheid

waar geen licht is

en geen duisternis

waar geen dag is

en geen nacht is

maar alleen de stilte

van het tijdloos

samen zijn”

Foto: de Nederlandse vlag wappert stoer in de stormwind

Op 8 november van dit jaar fotografeerde ik deze dubbele regenboog. Het was een volledige regenboog, maar zelfs met een groothoeklens kon ik hem er niet helemaal op krijgen. Ik heb me dus maar beperkt tot het gedeelte boven zee.

Welke storm zal er in België heersen vandaag: de politieke storm is nog lang niet uitgewoed. Leterme zal de barsten in België moeten lijmen, maar de Walen zijn woedend en zullen zeker niet erg inschikkelijk zijn. Het overlegmodel heeft een flinke deuk opgelopen: de Vlaamse meerderheid heeft haar wil opgelegd aan de Waalse minderheid; iets dat nog niet eerder is voorgekomen. Ik hoop niet dat dit het einde van het federale België zal betekenen. In ieder geval kan de Belgisch koning een onderdak vinden in Vlaanderen, zoals gisteren een Vlaamse afgevaardigde zei. Hier in Nederland beginnen de  herfststormen; vandaag aanwakkerende wind tot windkracht 7, in de nacht verder oplopend en morgen en in het weekend een echte herfststorm op de kust van windkracht 9.

De foto duidt op de politieke storm in België en de naderende storm op de Hollandse kust.

De politieke crisis in België is compleet. De Franstalige parlementariërs hebben de vergadering  van het federale parlement demonstratief verlaten. Het voorstel om het kiesdistrict BHV te splitsen zal nu worden aangenomen: in het federale parlement hebben de Vlamingen de meerderheid. Wie heeft er nu gewonnen?  Kunnen de Vlamingen de verfransing van de Vlaamse gebieden tegengaan. Zal Leterme nu wel kunnen slagen in het vormen van een nieuwe regering? Ik wens de Belgen veel wijsheid toe.
Nog maar weer een duinfoto om de geesten fris te houden.

Vandaag weer een belangrijke historische dag in België: komt er een geniaal gebaar zijdens de Franstaligen of gaat de BHV-bom barsten. Wat er ook gebeurt, houdt het hoofd koel en dat wil ik zeggen tegen alle Belgen. Wij volgen de ontwikkelingen via radio, tv en kranten.

Ik doe er weer een foto bij van de duinen, om er hopelijk voor te zorgen dat de frisse Scheveningse wind door jullie haren mag waaien.

Het nieuws over het politieke België haalt niet meer de voorpagina van de Telegraaf. Maar op pagina 11 lees ik toch over de perikelen die in België spelen. BHV, drie letters die de doorsnee Nederlander niets zeggen, zijn wel de splijtzwam in ons buurland. Brussel-Halle-Vilvoorde omvat 19 Brusselse en 35 Vlaamse gemeenten. Maar door de grote toestroom van veelal Franstalige  verfransen de Vlaamse gemeenten. In een aantal van die Vlaamse gemeenten voert al een Franstalige burgemeester de boventoon. Die sluipende verfransing is de Vlamingen een doorn in het oog. De druk op de al meer dan 148 dagen tellende formatie is groot. De BHV is nu de bom onder het federale België. Wat voor een foto moet een simpele Hollander daar nu bij plaatsen. Ik heb gekozen voor een rustig en vredig Schevenings duinlandschap.

5 november is in Engeland een feestdag en wel onder de naam Guy Fawkes’ Day. Op deze dag in het jaar 1605 vond het buskruitverraad plaats. Guy Fawkes wilde in 1605 een aanslag plegen op koning Jacobus I, de door de paus geëxcommuniceerde koning van Engeland. De katholieken werden door Jacobus I vervolgd. En zoals het in die tijd ging was daar maar één antwoord op: de tegenstander om zeep brengen. Daarom was er een buskruitaanslag beraamd, die door Guy Fawkes zou worden uitgevoerd. Hij werd echter ontdekt en ter dood veroordeeld. Tegenwoordig is deze dag een feestdag voor de kinderen, waarbij kinderen een Guy Fawkes pop in brand steken. Ook is er op deze dag veel vuurwerk in Engeland ter herinnering aan het feit dat de geplande aanslag tijdig werd voorkomen en een groot vuurwerk in Londen werd voorkomen.

In de laatste teksten – gisteren en vanmorgen – wordt gesproken over het noordelijke havenhoofd en het zuidelijke havenhoofd  en over het noorderhavenhoofd en het zuiderhavenhoofd. Is er dan verschil in betekenis tussen noordelijke havenhoofd en noorderhavenhoofd? Er is geen verschil, maar op Scheveningen spreken we nu eenmaal over het noorder- en het zuiderhavenhoofd; de Nederlandse woordenlijst kent deze woorden niet. Maar ook in het boek “De spreektaal van de Scheveningse kustbewoners” wordt over dit afwijkend spraakgebruik niet gerept. Op bijgevoegde foto ziet u rechts op de foto het oude – in 1902 voltooide – noorderhavenhoofd en op de achtergrond de havenlichten van het nieuwe noorder- en zuiderhavenhoofd.

Het zuiderhavenhoofd heeft een lengte van 730 meter, het noorderhavenhoofd heeft een lengte van 580 meter. Met de aanleg van  de haven van Scheveningen werd eind 1900 begonnen. De haven krijgt twee havenhoofden: het noorderhavenhoofd (gereed in 1902) en het zuiderhavenhoofd (gereed in 1903) hebben een lengte van 295 meter). In 1971 zijn deze havenhoofden verlengd tot bovenvermelde lengte. Gisteren toonde ik u een foto van het noorderhavenhoofd met de rode banden en het rode havenlicht, vandaag het zuiderhavenhoofd met de groene banden en het groene havenlicht. Op de foto van vandaag heeft u tevens een mooi beeld van het fraaie nieuwe schip Dona Diana.

Vanmorgen zag u het havenlicht op het noordelijke havenhoofd met een rood licht; op bijgaande foto ziet u het zuidelijke havenhoofd - en neem maar van mij aan – met het groene licht. Een uitvarend schip heeft het groene licht aan bakboord en een binnenkomend schip heeft het rode licht aan bakboord. Vanuit zee geeft het groene en rode licht de havenmonding aan. Een schip moet altijd binnenvaren met het rode licht aan bakboord: vanaf de stuurhut dus gezien aan de linkerzijde. Het zuidelijk havenhoofd is in Scheveningen langer dan het noordelijke havenhoofd zodat een schip meestal al een beetje uit de wind en uit de stroming de haven kan binnenlopen.

De ingang van de haven van Scheveningen wordt gevormd door twee havenhoofden die zich vele meters ver in de zee uitstrekken. Het noordelijk en het zuidelijk havenhoofd. Het noordelijk havenhoofd is voor mij wat gemakkelijker te bereiken en ik ben dan ook vaak op het hoofd te zien. Zo ver in zee heb je een prachtig zicht op strand en zee. Het geluid van de zee en de meeuwen omringt je en stadsgeluiden zijn volledig weggestorven. Zeehengelaars zitten te wachten op iemand, die ze nog nooit eerder gezien hebben. Af en toe vaart een schip de haven in of uit. Als ik het havenhoofd op ga, ben ik altijd gewapend met de camera: er is altijd weer wat te beleven. Op de foto het havenlicht van het noordelijk havenhoofd. Het schip dat juist binnen loopt is nieuw en heeft een zogenaamde bijlboeg. Een nieuwe ontwikkeling in de scheepsbouw.

Zoals ik u gisteren al meldde is in Scheveningen Kerstmis al begonnen. Sinterklaas moet nog komen, maar die mag maar even komen. Op zaterdag 17 november arriveert de goedheilig man in de Scheveningse haven en zal hij om 11.30 uur voet aan wal zetten. De kinderen hebben dan al lang staan wachten, terwijl ze zingen “Zie ginds komt de stoomboot…” De zwarte, blanke, bruine en alleregenboogkleurige Pieten zijn dan al aan de wal. Die maken de kinderen al vanaf 11.30 blij met hun vrolijke optreden. Maar de kerstman durft zich dan nog niet te laten zien, die schijnt een beetje bang te zijn voor Sinterklaas.  Voor de kinderen breekt er weer een gezellige tijd aan. En voor de commercie, want daar draait het tegenwoordig toch helemaal om, een drukke periode, die aan zal houden tot eind van het jaar.
Foto: Palacepromenade Scheveningen, 1 november 2007

Zoals reeds eerder gemeld, maar nu echt effectief, is een gedeelte van Scheveningen nu al in kerstsfeer gehuld. Het Gevers Deynootplein/-weg en Palacepromenade zien er als kerstfeestelijk uit. Als bewijs een foto, die enkele minuten geleden genomen is.

Gisteren op bezoek geweest bij mijn zwager, die zijn verjaardag vierde. Samen met twee broer hebben zij een van de grootste komkommerbedrijven van Nederland. Vandaag is de laatste pluk en morgen mogen Turkse mensen uit de omgeving het restant komen plukken tegen een kleine vergoeding per kilo. Morgen komen zo’n 30 mensen de kassen leegplukken en daarna moeten alle planten en het plastik worden geruimd. Daarna worden de kassen gereinigd en weer gereed gemaakt voor de nieuwe jonge komkommerplanten, die over een paar weken zullen worden geplant. En zo zijn er met Kerstmis meer nieuwe smakelijke Hollandse komkommers beschikbaar voor de feestdis.

Foto: Zutfen, een mooi plaatsje in de provincie Gelderland. We komen ook wel eens ergens anders dan alleen in de omgeving van Scheveningen

Het feest weer van de spoken en de heksen, maar wij laten ons niet beheksen:
Halloween, halloween,
ik houd het voor gezien
ik ga vandaag een feestje vieren
laat die spoken en heksen maar tieren
Halloween, halloween,
ik houd het voor gezien.

Eindelijk dan op de normale snelle wijze op het blog. Soms hebben programma's kuren en dan is het zoeken waar het probleem zit. Je kunt er best een grapje over maken: het overkomt iedereen wel eens. Maar net in de Belgische vakantieperiode komt dat niet zo goed uit, zeker niet als het weer niet helemaal meewerkt en thuiszitten soms de enige optie is. Maar a la, we gaan er vandaag maar weer tegen aan; weer of geen weer. Rekken en strekken, even zuchten en dan verder gaan met rustig ademhalen. Ik wens u allen een heel fijne dag.
Een nieuwe foto voor de dierenliefhebber,

Ik heb nog een mooie paardenfoto, die ik maakte in Stompwijk. Ik hoop dat ik er u een plezier mee doe.

Op mijn internetsite www.allesoverscheveningen.nl vindt u onder het hoofd "Extra info" de tekst "stuur een kaartje"; als u hierop klikt krijgt u een keuze uit 136 kaartjes, die u via het internet kunt versturen naar familieleden, vrienden of kennissen. Deze kaarten zijn uniek en u kunt ze dus nergens anders op het internet vinden. Het ontwerp en de foto's zijn gemaakt door mij en mijn vriend Johan Roos. De bijgevoegde kaart werd door mij gemaakt.

Niet alleen mijn computer is ziek, ook de specialist ligt met koorts te bed en ik zelf loop al de hele dag rillend door het huis, terwijl de centrale verwarming toch op 23 graden staat. Ik heb het nooit koud, maar vandaag sta ik met een extra trui aan te rillen van de kou. Met hoofd lijkt een wattendoos. Ik ben niet iemand, die de hele dag in bed kan liggen en slapen overdag doe ik liever niet, want dan duurt de nacht zo verschrikkelijk lang. Dus loop ik als een zombie door het huis en probeer me te verpozen op de laptop van Annemiek. Af en toe neem ik een paracetamol in de hoop daarmee de koorts te kunnen onderdrukken. Ik denk dat ik straks voor ik naar bed ga maar een stevige borrel neem en hoop dan na een goede nachtrust toch van het weekend te kunnen genieten. 
Toch maar even het strand, maar nu richting Europoort.

Sommige mensen vragen zich af, waarom je op het blog komt van een ander: kijken of lezen. Ik heb geen kijk- of leesblog: ik heb een blog waarop ik mijn dagelijkse ervaringen of oude herinneringen plaats en als het kan met een mooi plaatje.Voor lezen neem ik een boek, tijdschrift of de krant. En blog bekijken is voor mij: gewoon kijken en luisteren naar wat andere bloggers te vertellen hebben, de dagelijkse dingen: ellenlange verhalen sla ik meestal over, maar soms lees ik wel eens een persoonlijk gedicht, een goede mop of een persoonlijk verhaal. Ik verwacht geen schrijvers op dit blog, die hebben hun uitgevers en een heel groot leespubliek. Dat was dan weer mijn bedenkseltje voor vandaag. Morgen misschien goede berichten over mijn zieke computer, inmiddels staat die pc onder specialistische behandeling.
De strandtenten zijn weg: het strand is weer van ons.

Het is nog steeds niet gelukt. Het probleem is dat na een storing mijn netwerkkaart niet meer correspondeert met mijn modem/router. Dat betekent dus een andere netwerkkaart. Gisteren hebben we maar besloten, dat we dan alles maar draadloos gaan doen. Annemiek was al via mijn modem/router draadloos verbonden met het internet en vanaf donderdag hopelijk ook mijn pc. Door een foutieve inschatting was ik ook mijn meeste programma´s kwijt, maar die heb ik inmiddels voor een belangrijke deel opnieuw kunnen installeren. Om mijn blog niet te saai te maken kan ik een van mijn eerder gemaakt foto´s uit het bestand van Annemiek ophalen. Het is hier een beetje saaie dag, maar we zullen er toch wel weer wat van moeten maken.

In Scheveningen is een start gemaakt met de kerstversiering. Vandaag hangen er al niet verlichte kerstbomen aan de gevels van het Gevers Deynootplein, en vanaf  29 oktober moet Scheveningen de kerstsfeer uitstralen. Tweeeneenhalve maand zullen kerstengelen, kerstballen en allerlei andere kerstattributen de sfeer bepalen. De commercie speelt weer hoogtij.
En even iets heel anders: ik heb altijd gedacht, dat wethouder-zijn in een grote plaats een hele dagtaak omvat. Daarin heb ik me dan ook schromelijk vergist, toen ik in de krant las, dat onze wethouder Norder er een aantal nevenfuncties op na houdt. Waar haalt hij de tijd vandaan?, zou je je haast gaan afvragen. Nevenfuncties, betaald of niet-betaald, eisen toch ook tijd om de vergaderstukken te bestuderen. Of zijn het soms baantjes, die niet zoveel om het lijf hebben. Zo iets van: een discussieavond over de vraag of de ene borrel beter is dan de andere. Of het voorzitterschap van de biljartvereniging, die slechts 20 leden telt en waarvan er 10% de vergadering bezoekt. Ik gun de wethouder heus wel een verzetje.

En waarover spraken wij nog meer. Over de kerken, die ook net als in Holland, leeg staan. Over de buitenlandse medemens, die we in Turkije steeds meer gaan waarderen. Over het lekkere eten: Belgen zijn echt lekkerbekken, maar ze weten ook wel dat je voor een frankske niet op de eerste rij kunt zitten. Over het dragen van wel of niet Turkse kleding. En de schone meiskens zien we liever zonder dan met Turkse kleding(dit kan je natuurlijk dubbelzinnig opvatten). De Belgen houden van het leven en denken ‘de dag van vandaag komt nooit meer weerom’. En gelijk hebben ze. Hollanders zijn soms nog al zwaar op de hand, maar de Belgen zijn lichtvoetig als een hinde.
Op de foto onder het torentje de buitenbar, nu nog 's morgens vroeg, maar spoedig levendig, zodra onze barman Gökhan omstreeks 10.00 uur zijn eerste drankje gaat inschenken.

De Belgen zijn geen kankerpitten. Zij nemen het leven heel wat luchthartiger op. Ze hebben wel commentaar op de verkiezingen en op de samenstelling van een nieuw Belgisch kabinet, maar doen er niet zo moeilijk over. Je hebt nu eenmaal Vlamingen en Walen en die verstaan elkaar niet zo goed. De Walen willen het voor het zeggen hebben, maar hun kwakkelende economie denken ze overeind te kunnen houden met de steun van het welvarende Vlaanderen en daar trappen die Vlamingen niet in. Ze willen best samenwerken met elkaar, maar dan niet onder de macht van de ander. En daar de Walen zich superieur voelen aan de Vlamingen willen en kunnen de Vlamingen niet samenwerken met de Walen. Gelijke monniken, gelijke kappen. En zo niet, dan maar zelfstandig verder. En terwijl de zon langzaam in de schemering verdween, namen we samen een pintje.

Als ik eerlijk moet zijn, heb ik tijdens de afgelopen vakantie niet zo heel veel uitgespookt. Lekker luieren, zonnen en af en toe een soms alcoholische, maar meestal een niet alcoholische verfrissing. En tussen door een korte wandeling of een eind zwemmen in de zee – het zoetwater zwembad heb in alleen maar gezien, maar er niet in gezwommen – en vrij vaak snorkelen en visjes kijken. Al snorkelend zwom je soms temidden van duizenden visjes. Maar ook heb ik mijn kaakspieren behoorlijk op de proef gesteld. Het is goed babbelen met de Belgen, die wij in ons hotel al sinds vele jaren ontmoeten. Altijd weer leuk om herinneringen uit voorgaande jaren op te halen. Of om weer nieuwe contacten te maken. Ik heb ook weer een aantal Belgen enthousiast kunnen maken voor het Sennet en die zullen we daar zeker ontmoeten. En dat alles in de vrolijke vakantiezon of ’s avonds bij de bar. En aan het eind van de vakantie zwaaien we elkaar uit en roepen “tot ziens en tot het volgende jaar”: als je eenmaal in hotel Fantasia te Kusadasi bent geweest, dan wil je iedere jaar - en velen meer dan één keer - weerom.

Na dertien dagen zonneschijn zijn we weer terug. Gisteravond kregen we op de vlieghaven van Izmir al een voorproefje dat ons te wachten stond, als we op Schiphol zouden landen. Het was er koud en guur ’s avonds laat, maar gelukkig valt het allemaal wat meer. Hoewel niet zo zonnig als in het verre Turkije, maar toch scheen vanmorgen de Hollandse zon onze slaapkamer binnen. En nu eerst de koffers uitpakken en alle zaken op een rijtje zetten. In Turkije hebben we de Belgen niet hoeven missen, zij waren er in ons hotel in groten getale. En zeker zo gezellig als op het blog. Heeft u weer zin om langs te komen: we zijn weer thuis en op het blog.

De koffers staan gepakt. Als alles goed is, zit alles er ook goed in. En zo niet, dan hebben we bij aankomst is Turkije een klein probleempje. We hebben vooraf het hotel al geïnformeerd dat wij er aan komen. We hebben in dat hotel een voorkeur voor een bepaalde kamer, maar via de reisorganisatie kan je dat niet altijd regelen, want die heeft een bepaald aantal kamers gereserveerd. Wij komen echter al zo lang in hetzelfde hotel, dat één e-mailtje voldoende is om de zo gewenste kamer te kunnen krijgen of als die kamer niet beschikbaar is een nog mooiere kamer. Vannacht omstreeks 2.15 uur komt de taxi voorrijden om ons naar Schiphol te brengen. Ik hoor geronk uit de kamer: Annemiek probeert vast een slaapje te doen, zodat ze uitgerust op vakantie kan gaan. 14 oktober zijn we weer present op het net. We gaan naar de zon, maar we nemen niet de zon hiervandaan mee: we hopen dat u ook nog een aantal zomerse dagen tegemoet gaat.

Allereerst mijn bezoekers van harte welkom heten. Vandaag ben ik begonnen met mijn gastenboek op te schonen. Ik ga naar personaliseer, klik gastenboek aan en krijg een hele reeks kaartjes van bezoekers. Die ga ik die niet allemaal beantwoorden. Ik begin met het eerste bericht: ik schrijf het IP-nummer op, en  dan naar het volgende. Als ik een IP-nummer voor de tweede keer tegen kom, verwijder ik dat bericht; op die manier loop ik de hele reeks door. Als je eens in de drie dagen je post beantwoordt, dan is je lijst behoorlijk uitgedund. Ik heb vandaag elf verschillende IP-nummers genoteerd en die ga ik beantwoorden. Dat scheelt heel wat tijd, die ik beter kan gebruiken met het bezoeken van nieuwe, nog niet eerder bezochte, blogs.
Een vakantiefoto van vorig jaar herfst: ik verlang er al weer naar.

De zon had al lang moeten schijnen: de zonsopkomst is om 7.36 uur. Het is nu al 8.15. Maar een dik en somber wolkendek hangt boven ons. Ik zit met het licht aan, anders kan ik niet eens de letters en cijfers op mijn toetsenbord zien. Maar gelukkig is mijn vriendje de barometer er nog, die stug met zijn zieke kop een zonnige dag voorspelt. Hij is een echte toekomstziener, want er komt een dag dat hij gelijk heeft. Het wordt op Scheveningen een beetje triest weekend: de strandtenthouders moeten maandag vertrekken en ze zijn hun koffers vandaag al begonnen te pakken. De bewoners van Scheveningen kunnen daarna hun eigen strand weer veroveren. Het lege strand is voor de late vakantievierders en de schoolvakantiegangers wel een beetje triest. Na een gezonde strandwandeling even vertoeven in een strandpaviljoen is nu niet meer mogelijk. Er zijn nu eenmaal knechten en bazen in deze maatschappij en de baas beslist. Soit.
U zult zich wel verwonderd afvragen 'wanneer en waar heeft hij deze zonnige strandfoto kunnen maken?'; het was op 15 april 2007 op het strand van Scheveningen.

Aanvankelijk een stormachtige wind, maar langzamerhand verbetert het weer zich. Na de regen van vannacht en vanmorgen prikt nu de zon weer door het wolkendek. Zojuist heb ik even het huis gekuist, stofzuigen dat is mijn werk, ramenwassen meestal, soms de afwas of koken. Maar vandaag is het alleen stofzuigen. En als morgen het weer het toelaat de buitenboel. Ook op het strand zijn ze hard bezig om de boel op te ruimen. Maandag moeten de strandtenten verdwijnen. Van mij hadden ze tot na de schoolvakantie mogen blijven staan, maar de burgemeester heeft beslist, dat het maandag moet gebeuren, met als gevolg: 80 mensen werkeloos. Daar kan de gemeenschap dan weer voor opdraaien. Maar de belastingbetaler is nu eenmaal altijd de klos.
Foto: de aanleghaven van Tiengemeten.

Misschien is het u nog niet opgevallen, maar de tekst boven mijn blog is gewijzigd. Voorheen stond er: “de dag van vandaag kom nooit meer terug”. Nu staat er “HET OMZIEN IS DE HAAS ZIJN DOOD”. Mijn moeder overleed op 7 september 1997, 92 jaar oud. Nu al weer ruim tien jaar geleden. Na haar overlijden moest het huis ontruimd worden. In een oude portemonnee vol fotootjes vond ik een stukje karton van 5,5 bij 5,5 centimeter met daarop de hierboven vermelde tekst. Ik heb het stukje karton opgeborgen en af en toe zag ik het wel ergens liggen en hechtte er niet zoveel waarde aan. Maar tijdens het lezen van een verhaal van een Belgische Dame(Jacqueline) in Mexico herinnerde ik mij dit kartonnetje; ik heb het opgezocht en nu lijkt het mij alsof mijn moeder mij dit berichtje opnieuw onder de ogen wil brengen: niet wat je gedaan hebt, maar wat je nog te doen hebt is belangrijk.
foto: het berichtje.

Ik weet het wel, dat mijn barometer een beetje ziek is, maar ik vind het leuk dat er ook wat positieve geluiden in mijn omgeving klinken. Voor vandaag belooft mijn barometer wolkjes en zonneschijn; dat deed die gisteren trouwens ook; dat ik in de stromende regen – de regen viel echt met bakken uit de lucht – terecht kwam toen even naar buiten moest om een boodschap te doen, vond ik helemaal niet zo erg. Ik zat toch in mijn auto. Mijn barometer is gewoon een beetje ziek en dat wil ik zo houden tot aan mijn vakantie. Na mijn vakantie zal ik hem zijn medicijntje geven; heel eenvoudig, gewoon een aantal nieuwe batterijen en dan maar hopen, dat het weer dan zonnig en droog blijft, zoals mijn barometer hopelijk dan wel goed zal aanduiden. Maar in deze tijd is een positief geluid altijd meegenomen. Het weerbericht vertelde mij vanmorgen: bewolkt, droog, maar weinig kans op zon. En nu schijnt op dit moment een stralende zon aan een bijna wolkeloze hemel. Wie is nu ziek.
Foto gemaakt op een zonnige dag op het eiland Tiengemeten.

Vandaag een lege pagina in mijn agenda: geen afspraken vandaag. Mijn barometer geeft ook voor vandaag weer zon aan. Dat noem ik ten minste een optimist. Misschien gaan we vanochtend wel even een rondje polderland doen. De wind staat noord en de zee kleurt lichtgroen onder een toch wel dreigende bewolking. Maar het is nog vroeg; mijn optimist kan nog steeds gelijk krijgen. De strandtentexploitanten hebben ruzie met de gemeente. De gemeente wil de strandtenten weg hebben, maar de exploitanten willen pas na de herfstvakantie opbreken. Het toch wel matige seizoen willen ze als het even kan nog een goed staartje geven. Vorig jaar en het jaar daar voor mochten ze wel blijven tot eind oktober en nu wordt hun seizoen door de gemeente ingekort. Ik blijf nog even op het strand met mijn foto’s, dat is een goede afsluiting voor een welverdiende vakantie en een prettig vooruitzicht naar die vakantie. Volgende week dinsdag vliegen we naar Turkije en blijven dertien dagen weg.

Mijn barometer is een grote optimist. Al dagen lang geeft hij aan dat de zon schijnt en het niet gaat regenen. Buiten hangen dikke regenwolken en de straten en de daken zijn nat. Maar binnen regent het niet: de barometer heeft wel een heel klein beetje gelijk, maar zijn reikwijdte is wel heel erg beperkt. Wie weer heeft hij toch gelijk, maar werkt hij meer op lange termijn. Ik zal in ieder geval zijn advies volgen en er vandaag een zonnige foto bij plaatsen.

Wat hebben we gisteren kunnen genieten van een prachtige dag. Om 9.30 ben ik op de fiets gestapt en na een omzwerving door de duinen, Wassenaar, Voorschoten en de Vlietlanden kwam ik na een fietstocht van 40 kilometer vermoeid, maar tevreden, terug op de basis Scheveningen. Omstreeks half twee een korte wandeling van ca 60 minuten langs het Kurhaus, boulevard en Pier weer terug. Tegen 3.30 uur kwam mijn dochter en hebben we met zijn drieën een drankje weggewerkt en na een vroege avondmaaltijd weer op de fiets omdat mijn dochter ook even van de natuur wilde genieten. Een ommetje van 23 kilometer. Dat ik nu hier en daar mijn spieren nog voel, zal niemand verwonderen. Maar het was wel een stralende dag. En ik heb ervan genoten.
Deze foto maakte ik gisteren.

De herfst is met een goed humeur opgestaan: een vrijwel strakblauwe zee, een beetje toegedekt door een lichte ochtendnevel, de zon in volle glorie en de vlag op het Kurhaus lusteloos hangend in de vroege ochtendzon. Op het Gevers Deynootplein staan de Lamborghini, Ferrari, Masserati te wachten om gestreeld te worden door de bezoekers, die zich vergapen aan deze wonderauto’s. Ik moet hoognodig mijn Opel Agila 1.2 gaan wassen en poetsen, dan kan de kleur nog een beetje tegenwicht bieden aan de bovengenoemde schoonheden. Pascal is mij gunstig gezind, want hij laat het seniorennet wat sneller draaien, maar of dit ochtendsmeermiddeltje de hele dag zal helpen…? In ieder geval dit berichtje staat er op en ik wens iedere bezoeker een heel fijne en stralende dag; en denk er aan: de dag van vandaag komt nooit meer terug. .

Nu is het alleen nog maar de vraag: waar is het Kurhausplein?  Het Gevers Deynootplein wordt in de volksmond ook wel Kurhausplein genoemd, omdat aan dit plein het Kurhaus gelegen is. Het adres van het Kurhaus is: Gevers Deynootplein 30. Vandaag(16.00 – 22.00 uur) en morgen(14.00 – 20.00 uur) het feestterrein van mode, muziek en mooie auto’s. Diverse modebedrijven uit Scheveningen presenteren hier hun wintercollecties; er is live Italiaanse muziek van Duo Adagio, Paolo Bertelli en Ariënne Groenewoud. Woont u niet te ver van Scheveningen, kom dan genieten van zon, lifestyle en design. Scheveningen: er is altijd wel iets te doen. Op mijn website staan alle evenementen in Scheveningen vermeld: surf maar eens naar: http://www.badplaats-scheveningen.nl
Het Gevers Deynootplein, waar de kinderen soms spelen in de fontein.

De belofte van onlangs, dat het seniorennet in het vervolg een stuk sneller zou zijn, is ondanks de bijgeplaatste servers nog niet waargemaakt. Gisterochtend om ca 10.00 uur dacht ik dat de problemen opgelost zouden zijn, maar daarna werd het net weer lui. En vanmorgen vroeg, er zijn dan weinig bloggers op het net, ging het redelijk, maar nu is het weer traag. We houden de moed er in. De weerprofeten voorspellen een goed weekend en hier verschijnt af en toe de zon; of we het de hele verdere dag droog houden…? Vanmiddag ga ik met een groep mensen Scheveningen bezichtigen. Er is een bedrijfsuitje bij een van de strandexploitanten en dan word ik wel eens gevraagd om een groep mensen te begeleiden. En dat doe ik altijd met plezier. Het is altijd leuk om iets over je plaats te kunnen vertellen. Ik houd de weerprofeten aan hun woord: belofte maakt schuld.

De afgelopen twee dagen was het erg moeilijk om het seniorennet te bereiken. Soms duurde het wel vijf minuten tot de verbinding tot stand kwam. Tot vanmorgen tien uur, toen kon ik weer gemakkelijk op het blog terecht. Ik heb wel gemaild naar de administratie, maar dat ze daar zo vlot zouden reageren, dat had ik toch echt niet verwacht. Misschien is het ook toeval. Na Prinsjesdag is het weer betrokken; of dat te maken heeft met de rijksbegroting, dat weet ik niet. Maar… het ziet er niet al te gunstig uit voor de belastingbetalers, want die moeten toch weer gaan dokken. De economie mag dan goed gaan, maar het gaat wel ten koste van de belastingbetaler. Maar zo gaat het vaak bij begrotingen: jezelf rijk rekenen, maar de ander laten betalen. Maar ik denk maar na regen komt zonneschijn en misschien kunnen mijn kinderen de vruchten plukken.