Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

18 september is in Eindhoven een heel belangrijke dag, want op die datum in het jaar 1944, eindigde voor de Eindhovenaren WO II. Mijn twee broers en ik werden pas op 15 april 1945 bevrijd, wij waren toen ondergebracht bij drie verschillende pleegouders in Sneek en mijn ouders en mijn 6 zusjes hebben moeten wachten tot 5 mei 1945. Het eerste oorlogskindje in ons gezin vierde op die voor Eindhoven zo heugelijke dag haar 3e verjaardag. Vandaag is ze weer jarig, maar wel een paar jaartjes ouder.
Voor haar deze bijzondere roos.

Als je in Scheveningen aan de mensen, of het nu bezoekers of bewoners zijn, en je vraagt naar de betekenis van pierewaaien, dan kijken ze je aan of je een zonderling bent. Lekker over de boulevard of langs het strand wandelen of lekker uitwaaien op de Scheveningse pier. Maar ze weten niet dat pierewaaien niets te maken heeft met de Scheveningse pier of welke pier dan ook. En als je dan in het woordenboek het woord pierewaaien opzoekt, dan vindt je de verklaring: aan de zwier gaan of zoals bij Stijn Streuvels: doelloos ergens vertoeven: “hij bleef daar wat pierewaaien met de ellebogen op de dis”.Maar waar heeft het woord dan wel mee te maken; met het Russische woord “pirovat” en dat betekent ‘feesten, fuiven’. En of je dat nu op het strand, de boulevard, het strand of waar dan ook elders doet, het is altijd een prettige bezigheid.

Foto: deze man kwam even pierewaaien in Scheveningen.

In 1994 besloot de overheid, dat Tiengemeten een natuurgebied zou worden. Geen kerncentrale of baggerstort. Nee, de natuur zelf zal het werk opknappen. Korte tijd later is Natuurmonumenten eigenaar van het eiland geworden. Onlangs is er een verbinding gemaakt met het open water en zodoende hebben eb en vloed invloed op een gedeelte van het eiland. Hierdoor ontstaat een ideale plaats voor steltlopers, roerdompen, reigers, lepelaars, kluut en tureluur. Hoewel Tiengemeten pas sinds kort in zijn nieuwe vorm bestaat is het nu al een natuurgebied, waar de stilte alleen door mijn voetstappen verstoord wordt en de horizon en de wolken elkaar ontmoeten. Gisteren, 15 september 2007, hebben we dit eiland bezocht.

Mijn geschrijf op de 10 en 14 september heeft wel het een en ander losgemaakt. Zes bloggers onderkenden hetzelfde. Hopelijk heeft het een positief effect op normaal gebruik van het blog. Maar de tijd gaat verder en we blijven genieten van de vele goede dingen, die het blog(gen) ons biedt. De zon schijnt en morgen is het een dansfestijn op de boulevard. Swinging and Dancing Scheveningen. Ook buiten de vakantieperiode is het op Scheveningen goed toeven. Misschien zelfs aangenamer dan in de drukke vakantiedagen. Zelf gaan we binnenkort ook even genieten van een wat langere vakantie in een zonnig land. En iedereen weer bedankt voor zijn/haar bezoekjes aan mijn blog.

Foto: je moet geen oude koeien uit de sloot halen, maar dit stukje historie uit Zutfen is nog steeds een stukje realiteit.

Is het dan toch waar, wat ik afgelopen maandag in mijn blog schreef. Slechts één persoon reageerde. Dinsdag, woensdag en donderdag heb ik niets op mijn blog geschreven in de hoop dat er meerdere bloggers zouden reageren. Helaas tot nu toe niemand meer. Ik begin me af te vragen, wordt er dan niet gekeken naar de andere bloggers en schrijf ik mijn ervaringen dan alleen maar voor de kat zijn viool? Pierre leest mijn ervaringen, Amro Fait ook, Amourette soms, Hugo, Franske, Pietje, Jan ook en zo zijn er gelukkig nog een aantal blogvriendinnen, Hartendame en Greta en soms Yolanda. Maar er zijn er ook nogal wat, die slechts zeggen: ‘goedemorgen’, ‘welterusten’ of ‘ik wens u een prettige dag’ en dan zie je even later op heel veel andere plaatsen exact hetzelfde prevelementje staan. Dan ga je toch echt denken aan ‘knippen’ en ‘plakken’.

De bijgevoegde foto maakte ik onlangs tijdens een paar dagjes Uit in de omgeving van Zutfen.

Het valt mij op, dat er niet alleen op mijn blog, maar ook bij veel andere blogs in bloggenland steeds meer bezoek komt van bloggers, die niet geïnteresseerd zijn in het blog van de ander, maar komen om te scoren om op de overzichten op de hoogste plaatsen te geraken. “Hoe kom je daar nu weer bij “ zult u denken. De meeste bezoekers vragen om een tegenbezoek, maar heel vaak gebeurt het, dat je bij een tegenbezoek op een blog niets nieuws te zien krijgt: dat stond er gisteren ook al op en eergisteren ook. Ik vind dit jammer, want uit beleefdheid reageer ik bijna altijd op de bloggroeten en dat kost veel tijd. Van sommige bloggers krijg ik wel twee keer per dag een verzoek om hun blog te komen bezoeken. Tegenwoordig wacht ik een paar dagen: dan kan ik alle dubbele begroetingen eerst verwijderen en daardoor wordt mijn gastenboek gelijk behoorlijk uitgedund. Ik probeer iedere dag wat nieuws op mijn blogje te zetten: een korte tekst en een nieuwe foto. Ik vind het leuk als veel mensen uit belangstelling mijn blog bezoeken. En als ze dat waarderen en laten blijken, dan voel ik me gestreeld, maar verschoon mij a.u.b. van al die bezoekjes, die alleen maar voor de ‘klik’ komen.

Bijgevoegde foto: een van de gehandicapte gasten bij de Ooievaarsrun, die genoot van het feest.

Gisteren was er veel te doen in Scheveningen. Ik vertelde het u al gistermorgen. Maar voor mij gebeurde er nog veel meer. Eerst ging ik ’s morgens even een winkelier feliciteren met het openen van een nieuwe schoenwinkel bij ons in de buurt. Vervolgens reed ik even door naar de H.Anthonius Abt, om wat foto’s te maken van het kerkinterieur. Het licht was slecht, dus geen foto’s, maar wel even de toren in en hoog in die toren heb ik fraaie foto’s kunnen maken van de omgeving. Daarna naar de Ooievaarsrun en daar kreeg ik een tip, dat ik mee kon varen als genodigde op een zeer bijzonder schip, dat de dag daarvoor pas in de vaart gekomen was, en zo’n aanbod sla je natuurlijk nooit af. Varen op een spiksplinternieuw schip van 50 meter lengte, 9 meter breed, en een vermogen van 6000. Met een snelheid van 26 knopen (dat is ongeveer 48 kilometer per uur) is dat een echte sensatie.
foto: het nieuwe schip Doña Diana; is het geen schoonheid?

Vandaag een stralende dag voor de gehandicapten, die mee mogen rijden in een van de ruim 300 vrachtwagens, vooraf gegaan door een brandweerwagen met sirene een tocht maken via het Westland naar de visafslag in Scheveningen, waar hun een groot feest te wachten staat. Vandaag en morgen ook Open Monumentendag; op deze dag staan belangrijke panden open voor bezichtiging. Op het strand een Stuifzandtoernooi Jeu de Boules en het Orangina NK Beach Tennis. Er valt vandaag weer heel wat te beleven in Scheveningen, waar de zon schijnt en het een mooie dag belooft te worden.

Vanmorgen keek ik naar buiten en ik dacht meteen: “snel mijn camera pakken”. Wat ik buiten zag, had ik nog nooit eerder gezien. Het was 7.44 uur. De opkomende zon zit op de foto nog achter het flatgebouw, maar boven het gebouw zie je een paar merkwaardige stralenbundels, waarschijnlijk ontstaan door de nog laaghangende ochtendnevel. Het was maar van heel korte duur. Ik had geluk, ik was op het goede moment op de goede plaats. En dat geluk moet je vaak hebben bij het fotograferen.

Een pneumatische hamer of hoe zo’n ding ook mag heten klinkt als een mitrailleur door in ons appartement. Tramrailwerkers van de HTM zijn bezig een trambaan die leidt naar de remise ongeveer 4 centimeter omhoog te brengen. Daarvoor moet de bestrating er uit. De straat of liever het tijdelijk zandspoor ziet er wel schoon uit nu: deze straat lijkt - wel iets minder dan vroeger – op een drollengoot, waar bewoners uit de omgeving hun honden uitlaten en de uitwerpselen niet opruimen, wat in Den Haag verplicht is. Ruim je dat vuil niet op, dan riskeer je een fikse boete, maar ja als er niet of niet genoeg gehandhaafd wordt, dan nemen die mensen dat niet zo nauw. Vooral in de zomer kan het daar behoorlijk stinken. Gelukkig merk je dat niet als je zevenhoog woont.

Bij een behoorlijk groot aantal bloggers is er de afgelopen dagen een knapzakje in de brievenbus van het gastenboek gedeponeerd. En de bloggers die dat zakje even controleerden zaten ineens op mijn blog. Ik wist van niets, maar ze waren van harte welkom. En ik hoop dat ze van dat onverwachte uitstapje naar mijn blog genoten hebben. Misschien komen ze nog eens terug en als ze dan een berichtje achterlaten, dan krijgen ze van mij altijd een berichtje terug; niet alleen maar een bezoekje en wegwezen, maar een kort briefje en een uitgebreid bezoek aan hun blog. Natuurlijk bedank ik Yvette uit Kuurne, die dat knapzakje bij jullie en bij mij in de brievenbus stopte.

Ik stuur haar hierbij haar knapzakje met dank retour.

Dat was wel even een geschutter vanmorgen op het blog. Niet alleen mijn eigen provider had problemen, maar ook op het blog was niet binnen te komen. Gelukkig zijn de problemen nu opgelost. Het is nog vroeg in de morgen en we kunnen toch weer contact maken en daar gaat het toch maar om. Vanmorgen vroeg beloofde het een mooie dag te worden. Blauwe hemel met hier en daar een wolkje, maar inmiddels is het andersom zware wolken en hier en daar een klein stukje blauw. Het wordt in ieder geval een dag vol afwisseling. Gisteravond maakte ik bijgevoegde foto tijdens een regenbui.

Vandaag schijnt weer de zon. De kinderen van het basisonderwijs/speciaal onderwijs zijn vandaag weer voor de eerste dag naar school. Buiten hoor of zie je nu geen kinderen, maar op die eerste dag op school zullen ze wel het hoogste woord voeren door te vertellen over de vakantie en over alles wat ze de afgelopen tijd hebben meegemaakt. Op 20 oktober hebben ze (in Nederland midden en zuid) weer herfstvakantie; ik denk dat de kinderen daar nog niet naar uitkijken. In vergelijk met vroeger hebben de kinderen tegenwoordig wel veel vakantie. Wij hadden: vier weken zomervakantie, een week kerstvakantie en een week paasvakantie. En verder alleen maar extra vrij op de algemene en christelijke feestdagen. Wij brachten de vakantie door in onze straat samen met de andere kinderen: in die tijd was er nog geen sprake van een vakantiereis naar het buitenland; een dagje strand, dierentuin of speeltuin en dan had je het wel gehad. En wij waren tevreden: wij wisten niet anders.
foto: shantykoor op de boulevard van Scheveningen

De foto op mijn blog van een Scheveningse vrouw heeft op een aantal personen indruk gemaakt. Maar waarom alleen het hoofd en niet de hele dracht. Annemiek en ik hebben in het verleden deel uitgemaakt van een Scheveningse klederdrachtengroep. Daarom heb ik als eerste foto gekozen voor een foto uit die periode. Het was in het jaar 1988, dat in Scheveningen herdacht werd dat de latere koning Willem I 175 jaar eerder - dat was dus in 1813 - voet aan wal zette in Scheveningen. Annemiek en ik werden toen gefotografeerd in de Keizerstraat en in dracht. De hier getoonde dracht was de dracht uit de wel heel sombere periode: oorspronkelijk was de dracht vrolijk en ook tegenwoordig wordt deze sombere dracht niet vaak meer gedragen. Als je tegenwoordig nog Scheveningse dames in dracht ziet lopen dan ziet het er heel wat fleuriger uit. Maar daarvan laat ik u een volgende keer wat zien.

Voor buitenstaanders een verrassing, voor bewoners van Scheveningen toch nog een verschijning die we regelmatig ontmoeten; een Scheveningse vrouw in dracht. Wel niet dagelijks maar toch zeker eenmaal per week. Als je door de Keizerstraat loopt of op de boulevard wandelt kom je ze nog wel tegen. Zo ook vandaag: ze zat daar voor de Pier rustig op een stoeltje te genieten van de shantykoren. Een stralend zonnetje had haar naar buiten gelokt. Ik ben een bekende in Scheveningen en als ik vraag: ‘mag ik van u een foto’ dan wordt dat maar zelden geweigerd. Hier is ze dan.

Met een stevige westenwind en een buitentemperatuur van 16,5 graden begon voor mij vanmorgen om 7.00 uur de dag. Maar inmiddels schijnt de zon mijn werkkamer binnen. Dat hebben we ten minste al binnen. Er slingeren nog wel een paar donkere wolken door de lucht, maar die zullen ook wel weer verdwijnen. En anders toch maar een regenjack meenemen, al is het maak in de kofferbak: je kunt nooit weten. En nu maar duimen voor die ca 10 dagen met een overdagtemperatuur van meer dan 20 graden. Vandaag kunnen we in ieder geval op de boulevard genieten van het “Schevenings Shantykoor Festival”, waar aan 9 koren zullen deelnemen. Belangstelling? Ze beginnen te zingen om 12.00 uur en houden pas om 18.00 uur op.

Volgens de meteorologische seizoensindeling beginnen de seizoenen op de 1e dag van de maanden maart, juni, september en december. Dit is dus een andere indeling dan de sterrenkundige indeling. Door de meteorologische indeling is het eenvoudiger om de internationale statistieken te vergelijken. Daarmee is ook de aanduiding septembermaand herfstmaand beter te begrijpen. Maar herfstmaand betekent niet direct herfststormen en lage temperaturen: het kan best een heel mooie nazomermaand zijn: in Nederland komen in de maand september ongeveer 10 dagen met gemiddelde dagtemperaturen van boven de 20 graden voor. En voor  dat aantal wil ik graag gaan.

Op 26 juli had mijn vriend een nieuwe modem/router geïnstalleerd zodat Annemiek vanuit de woonkamer nu rustig draadloos kan internetten. Maar eergistern was mijn computer om onverklaarbare redenen op vakantie gegaan en zaten we met de gebakken peren. Na veel zoeken is het euvel gevonden en gerepareerd. De barometer staat op regen, maar hier schijnt nog steeds de zon. Over drie dagen komen onze buurtjes weer terug van vakantie: dan is het weer wat gezelliger op de gaanderij.
Ons plein was zondag een gezellige happening. Eeen draaimolen, een autobaan en een springtoestel en heel veel kramen met een grote verscheidenheid aan artikelen.

Het zijn niet de zwoele avonden, die wij nog uit het verleden kennen, maar het zijn wel de avonden met prachtige zonsondergangen. De wind staat soms gunstig vanuit zee, waardoor de horizon een strakke lijn is. Vandaag staat er een zwakke aflandige wind en dat zou wel eens nevel boven zee kunnen betekenen in de loop van de middag. Maar als de wind even om gaat dan hebben we vanavond ook weer een prachtige zonsondergang.
Het lijkt of de mensen elkaar ontmoeten, maar ze genieten van de zonsondergang en passeren elkaar toevallig.

Vanmorgen eerst maar eens begonnen om mijn werkkamertje op orde te brengen. Dat betekent op de eerste plaats de vloer schoon. Geen paperassen of boeken op de grond maar netjes(?) op de planken in de boekenkast. Nu maar goed onthouden, waar ik alles heb opgeborgen, want anders ligt binnen de kortste keren de vloer weer bezaaid met allerlei werkmateriaal. Even stofzuigen en mijn kamertje ziet er weer piekfijn uit.
foto: de ondergaande zon bij Scheveningen op 26 augustus

Het is vandaag mooi weer om naar buiten te gaan. Er is bij u in de buurt heus weg ergens een evenement of een mooi park, duin of bos om even van de natuur te genieten. Hier is het licht bewolkt met tussen de wolken door een vrolijk zonnetje. De kans op regen is miniem: de paraplu en het regenjack kunnen thuisblijven. Geniet er nog maar van.

Foto: het moerasduingebied bij Wassenaar.

Vanmorgen even een rondje per fiets gedaan. Wassenaar en op weg daarheen kwam ik langs een gebied, dat teruggeven is aan de natuur: voorheen weidelandschap nu een duinmoerasgebied. Om het gras en duinplanten kort te houden grazen hier een aantal Shetland pony’s. Het zijn heel rustige dieren: als je er langs loopt kijken ze je belangstellend aan, maar vertonen geen agressief gedrag. Ik heb een halfuurtje daar vertoefd en ben daarna weer op huis aan gegaan. Ik had - en heb nog steeds - een zondagmorgengevoel. Het is allemaal zo rustig en stil.

Wat er gisteren aan de hand was met de Belgische bloggers is mij een raadsel; of zijn de Belgen zo politiek betrokken, dat ze zelfs het bloggen vergeten. De opkomst bij mijn blog was minder dan de helft van wat ik op matige dagen krijg: het lijkt wel op de opkomst bij verkiezingen in landen waar geen stemplicht is. Hopelijk is die crisis nu voorbij. De lage opkomst was niet alleen bij mij: ook Annemiek had een lage opkomst. Vandaag wordt het een mooie nazomerdag, morgen ook en dan is er een braderie bij ons op het plein. Het zal best wel weer een drukke dag worden op Scheveningen. Op 3 september beginnen hier de scholen weer en dan wordt het weer stil op straat.
Foto: strandtent 't Puntje, de meest noordelijk gelegen strandtent op het Scheveningse strand. Foto gisteren genomen.

De Telegraaf  schrijft dat de Vlamingen aansluiting zoeken bij Nederland, nou ja niet met dezelfde woorden, want de krant schrijft: “Nederlanders voor fusie met Vlaanderen”. Maar een Belg antwoordt: “we zijn een gezellig land en jullie blijven toch de baas. Het is leuk dat we gewenst zijn. Maar we kunnen ook prima zelfstandig verder”. En ik vind dat hij gelijk heeft: hoe moet het anders met ons gezellige belgenblog, waar al veel Hollanders naar toe gevlucht zijn, omdat het er daar zo ongedwongen aan toegaat. Nee hoor, voor mij geldt: Vlamingen in hun eigen Vlaanderen en Hollanders in Holland en samen op het Belgenblog. En als de Vlamingen toch willen, dan mogen ze van mij, maar dan ben je ook samen de baas. En wordt dit dan onze nieuwe vijfkleur.

De wereld begint heel klein vandaag. Een dichte mist hangt om ons huis. Die zal in de loop van de ochtend optrekken en dan komt er misschien wel een zonnetje tevoorschijn gevolgd door regen en kans op onweersbuien. Het wordt dan ook een dag vol weersveranderingen. Ik denk maar zo: verandering van spijs doet eten. Wat moet je anders: iets aan het weer veranderen dat lukt je toch niet of je moet wel heel erg goed bevriend zijn met die weerengeltjes die boven op de wolken in een heerlijk zonnetje liggen te stoeien met elkaar.

Toch maar een zonnige foto.

Een sympathieke blogger heeft zijn blogactiviteiten helaas moeten stoppen. Werken in een volledige dagtaak en actief bloggen gaan moeilijk samen. Als je ’s avonds vermoeid thuiskomt van het vele werken, dan heb je je rust nodig, dan ga je niet achter de computer zitten om te bloggen, laat staan om zelf een blog te onderhouden. We ervaren het iedere dag, dat bloggen tijd kost. Niet alleen een stukje schrijven en een fotootje plaatsen, maar het reageren op de mailtjes en de berichtjes, die andere bloggers je toezenden, vraagt veel tijd. Beste HUGO, (want hem bedoel ik natuurlijk) bedankt voor je blogtijd en de fijne reacties, die ik en veel andere bloggers van je mochten ontvangen. En ik weet zeker, dat je weer terugkomt op het blog, zodra je daar de tijd voor hebt. Jouw vermelding op mijn blog blijft staan, want eens een vriend, altijd een vriend, al hebben we elkaar nooit persoonlijk ontmoet.
Voor Hugo, deze Hollandse groet.

Zondagochtend. De binnenstad ligt er verlaten bij. Even doorgefietst richting Schilderswijk. Daar was ik lang niet geweest en toch liggen daar veel herinneringen aan vroeger. Er is daar veel veranderd. Ik herkende niet veel meer van uit mijn jeugd, toen ik nog vaak kwam in de Van Raventeinstraat, waar mijn opa en oma woonden, de Teniersstraat, waar mijn peter en meter woonden. De hoefsmederij aan het begin van de straat, de sloppen en achterommetjes. De onderlinge sfeer en saamhorigheid. Nu herken ik alleen nog de straatnaambordjes. ‘Oh oh Den Haag, mooie stad achter de duinen’, waar ben je gebleven. Den Haag de groene stad van vroeger wordt steeds groener: zelfs het trottoir lijkt soms meer op een gazon.

Foto: wandelpad langs het kanaal: Plesmanweg

Gisteravond, op de tweede dag van het Vuurwerkfestival Scheveningen, dat dit jaar voor de 28e keer wordt georganiseerd, maakte ik de hierbij geplaatste impressie. Per avond worden er twee vuurwerken afgestoken – dit jaar voor het eerst vanaf een ponton in zee – ter hoogte van het Kurhaus. Zes verschillende landen strijden om de Vuurwerktrofee Scheveningen. Vanavond vinden de twee laatste vuurwerken plaats: om 22.00 uur het 5de en het laatste om 23.00 uur. Het laatste vuurwerk is de Nederlandse inzending en dat is altijd heel spectaculair geweest. Als de dag van vandaag net zo goed is als die van gisteren, dan kunnen we opnieuw van een prachtige avond genieten.

Zo begon de dag voor mij om 9.00 uur. De vier foto’s zijn vrijwel gelijktijdig (binnen 3 minuten) gemaakt vanaf mijn appartement. De twee foto’s links zijn een uitzicht op Den Haag en de twee rechts op Scheveningen.

Zojuist terug van een uitstapje door het groene hart van Holland. We vertrokken om 10.30 uur en kwamen terug om 19.00 uur. Op een enkel buitje na een fantastische dag. Prachtige luchten, fraai gevormde wolkpartijen, een aangename wind en rustige wegen. Geen grote doorgaande wegen, maar de lokale kleinere weggetjes. Via Gouderak, Haastrecht, Montfoort, Schoonhoven en Linschoten, waar we gezellig buiten op een terrasje aan het riviertje Linschoten onze avondmaaltijd genoten. Uiteraard een foto van onderweg: Schoonhoven

In Nederland kennen we een aantal gratis ochtendkranten, zoals Metro, Spits, Dag. Gratis informatie zonder commentaar. Vanmorgen na mijn dagelijkse Telegraaf ook even de Dag. In die Dag, waarin vooral aandacht werd gevestigd op de Yazidi’s, een Koerdische sectie, die zich ook “Kinderen van Adam” noemen en waarvan er onlangs honderden werden gedood na zelfmoordaanslagen. Komt er dan nooit een einde aan die godsdiensthaat…? Op de fotopagina van de Dag staat een foto van een geit op de rug van een pony, die samen werken bij het plukken van peren. Even verder staat er een foto in die zelfde krant tussen twee artikels in: “Ook de gamer is veilig voor spam” en “Na het zuur komt…nog meer zuur”; dit laatste artikel gaat over de koopkrachtvermindering, die juist de minder draagkrachtige het meest treft. Op de foto zitten zes bijna-geraamtes.
Een zonnig plaatje: zal wel een oude foto zijn.

Speelplaatsen in de wijk zal je overal wel kunnen vinden: wip, schommel, glijbaan, zandbak. Maar vaak zijn deze speeltuintjes in de wijk zonder toezicht. Een paar oudere mensen houden zo een beetje toezicht en de sociale controle is er meestal ook nog wel. Op het strand spelen de kinderen gewoon in het zand; zij bouwen er kastelen aan de waterlijn. Pa en moe letten wel op..., maar toch zijn er regelmatig kinderen, die huilend over het zand lopen en hun moedre zoeken. Nu is er op het strand sinds kort een echte opvangplaats voor kinderen, waar kinderen in een beschermde omgeving kunnen spelen. Natuurlijk staat daar een kleine vergoeding voor. Op de foto de kinderopvang "Zo in het Zand"; daar kunt u uw kinderen kwijt, maar niet uw man.

Deze prent hing in Scheveningen bij een der nazaten van de genoemde rederij. Toevallig kwam ik met hem in contact en hij nodigde mij uit bij hem thuis. Daar zag ik deze plaat hangen en ik vroeg hem of ik er een foto van mocht maken. Deze man is met deze plaat, waaraan hij zeer gehecht was, inmiddels verhuisd naar België. En zo is een stukje Scheveningse geschiedenis in België terecht gekomen.

Een nieuwe dag. Een nieuwe maandag. Voor veel kinderen is het vandaag de eerste schooldag na de vakantie. Voor veel kinderen het eerste contact met een schooljuf of een meester. Weg vrijheid. In het gareel lopen en doen wat de meester of juf zegt: lezen, rekenen, omgangsvormen. Ga zo nog maar even door. Maar ook nieuwe vriendjes en/of vriendinnetjes. De eerste traantjes van het nieuwe schooljaar. Onwennigheid met al die vreemde mensen om je heen. Maar na een paar dagen gaan ze graag naar school: een nieuwe wereld is ontdekt.

Gisteren heb ik mezelf even verwend op een fietstochtje naar Hoek van Holland en via het Westland terug naar Scheveningen. Op de terugweg naar Scheveningen windje tegen. Best wel pittig. Thuis eerst even onder de douche de vermoeidheid afspoelen en daarna een tukkie van ca 20 minuten en toe was ik weer zo fit als een hoentje. Gisteren vertelde ik u over het “volkslied” van Den Haag. Eigenlijk is dat een dromerij over vroeger, gemaakt door Harrie Jekkers (pseudoniem voor Harry Klorkestein). Maar het refrein spreekt iedere Hagenaar of Hagenees nog steeds aan. Hier is het dan:
Oh oh Den Haag mooi stad achter de duinen
De Schilderswijk, de Lange Poten en het Plein
Oh oh Den Haag ik zou met niemand willen ruilen
Meteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn.
Met een "Westlander" een tochtje door het Westland. Een Westlander vol met derde leeftijders. Foto van onderweg. 

Een paar dagen geleden ben ik gestart met een nieuwe website over Scheveningen en heet ”www. badplaats-scheveningen.nl”. Stadsdeel Scheveningen is ook qua oppervlakte een vrij groot gebied met ongeveer 55.000 inwoners. Het badplaatsgedeelte is echter niet zo groot, maar heeft toch altijd nog een lengte van ongeveer 3000 meter en een breedte van circa 350 meter. De oppervlakte is dus ongeveer één vierkante kilometer, waarvan bij laagwater meer dan de helft strand is. Het bebouwde gedeelte omvat veel horeca, maar ook veel winkels en vertier. Terwijl vlak achter het badplaatsgedeelte uitgestrekte duinen en fraaie bossen en parken liggen en bovenal de rest van Scheveningen en de mooie stad Den Haag; het niet-officiële volkslied van Den Haag heeft als aanhef niet voor niets de tekst: “Oh, Oh, Den Haag, mooie stad achter de duinen”. De nieuwe website draagt de naam http://www.badplaats-scheveningen.nl klik er eens op. De fotopagina ontbreekt nog, maar die zal spoedig volgen.

Niet honderd maar honderden zeilboten maken gebruik van de stevige wind Bft 5 om als eerste de finish te halen. The Laser Radial European/World Championship 2007 voor de Scheveningse kust zijn gestart 0- 27 juli en morgen 11 augustus is het de laatste dag. En deze zeilschepen houden van de wind. Vanuit ons appartement zie je de schepen voorbijvaren. Ik ga er even een foto van maken. Ik zal die foto als plaatje bijvoegen. Vanavond vuurwerk: het laatste van de reeks zomervuurwerken. Van 16 – 18 augustus volgt dan het Fireworks Festival Scheveningen, waarbij acht landen strijden voor de eer.

Het gaat nog niet lekker in het bloggenland. Maar hier in Scheveningen gaat het ook niet zo lekker en dan bedoel ik met het weer. De toeristen lopen te koukleumen op de boulevard en het strand en duiken af en toe een restaurantje of strandpaviljoen binnen om zich wat te warmen. Het regent niet hard, maar het is zo’n saai miezerig regentje, dat het onaangenaam maakt. En de zon houdt iedereen weer voor de gek en verstopt zich achter een grijs wolkendek. Nee hoor, het is echt computerweer, maar nou luistert de computer niet altijd naar de opdrachten. Het blog is moeilijk en soms helemaal niet bereikbaar. Maar… zo zong Willy Derby:

Morgen gaat het beter, beter, beter.
Morgen kijk je iedereen weer glunderlachend aan.
Morgen gaat het beter, beter, beter,
Morgen zullen zorgen van vandaag niet meer bestaan.
Morgen zijn de spoken van het heden,
Weggevaagd, behoren tot 't verleden.
Morgen gaat het beter, beter, beter,
Morgen zal weer alles van een leien dakje gaan.

Normaal zit ik morgensvroeg al achter de computer. Even kijken naar eventuele e-mails, daarna wat werk of ideetjes uitwerken en uiteraard ook even bloggen. Maar met dat bloggen zat het vanmorgen helemaal fout. Het zat er al aan te komen, want het blog was de laatste weken al erg traag. Maar vanmorgen was er geen doorkomen aan: je kon wel aan het inloggen blijven. Inloggen…fout, nog een keer inloggen…foutmelding. Op een andere manier proberen, gewoon je eigen blognaam intypen… ja beeld, maar dan weer inloggen en foutmelding. Uiteindelijk de moed maar opgegeven tot in de loop van de ochtend contact kon worden gemaakt. En Annemiek zat maar te wachten. Ze zit nu even tevreden achter haar computer; de koffievisite is weg. Straks wordt het weer wat drukker. Ik denk dat de problemen bij Pascal nog niet helemaal zijn verholpen: de computer is nog steeds traag, maar hij werkt in ieder geval.

Vandaag hebben we een drukke dag. Poetsen, inkopen doen, stofzuigen; u kent dat wel, al die dingen die gedaan moeten worden om het huis op orde te hebben. Er komt morgen visite en dan moet alles er piekfijn uitzien. En als de visite weer weg is en de rommel achterblijft, moet alles weer gekuist worden. Zo gaat dat als er iemand jarig is en dat is in dit geval de vrouw des huizes: u kent haar wel en anders gaat u maar even kijken op haar blog https://blog.seniorennet.be/annemiek Als zij dit straks leest dan zijn de rapen gaar, want ze vindt het niet leuk als ik zeg dat ze jarig is. Maar ik doe het toch. Zij vindt het hartstikke leuk om felicitaties te ontvangen. Dus allemaal even naar haar blog en gelukwensjes achter laten.
Zij houdt van de natuur en van bloemen, daarom deze foto

Hitte en bloggen verdragen elkaar niet zo goed. Als het te warm of benauwd is zit je liever buiten in de tuin of op het strand, in ieder geval ergens waar de temperatuur aangenamer is dan binnenshuis. Alleen als je er heel vroeg bij bent, lukt het nog wel een berichtje achter te laten, maar zodra de ochtendkoelte voorbij is, dan zien we het niet meer zo erg zitten; dan komt na de koffie de al dan niet alcoholhoudende frisdrank. Voor vandaag laat ik u nog een zonovergoten stukje Schevenings strand zien, waar in ieder geval een beetje zeewind voor verkoeling zorgt. Geniet van de dag van vandaag, want morgen kan het anders zijn, al hoewel van mij mag het best nog (gematigd) warm weer blijven.

Zo druk was het vanmiddag op het Scheveningse strand.

Vanmorgen vroeg, de zon had nog moeite om de aarde te verwarmen en het was dan ook nog tamelijk fris, de fiets gepakt, de camera en een flesje vocht voor onderweg op mijn rug gehangen en al peddelend met een gangetje van ca 20km/uur op stap gegaan. Door de duinen naar Wassenaar en via Voorschoten en de Horsten, waar onze kroonprins en Maxima hun optrekje hebben, weer op huis aan. Vanaf de ingang van de Horsten via de oude Papelaan naar Voorschoten. In 1950 al reed ik vaak over deze weg als ik mijn zus ging bezoeken, die in Voorschoten woonde. De Papelaan was de enige verbindingsweg tussen Wassenaar en Voorschoten; als er een bus aankwam, moest je van de fiets afstappen en in de berm gaan staan om de bus te laten passeren, zo smal was die weg. En die oude weg ligt er nog steeds. Vandaag heb ik een foto van die weg gemaakt, die nu nog gebruikt wordt door de mensen, die aan deze weg wonen.

Met 180 dagen zoals gisteren mag het van mij best 185 dagen wat minder zijn. Dan blijft er alleen in een schrikkeljaar een dubieuze dag over.

Een zomerse dag in Scheveningen. De parkeergarages en de parkeerplaatsen zijn allemaal bezet: zo ook de plekjes op het strand. Alleen maar vrolijke mensen, die genieten van de zon en sommige chagrijnige mensen, die in de file staan, om Scheveningen te bereiken of zoeken naar een parkeerplaats. Als de zon schijnt moet je vroeg uit de veren. Scheveningen heeft één groot probleem en dat is het parkeerprobleem op zomerse dagen. Er zijn altijd nog mensen, die in de schaduw van hun auto op het strand denken te kunnen gaan zitten. Den Haag heeft een goed openbaar vervoer. Laat je auto thuis en neem de tram of de bus voor een fijne dag in Scheveningen.

Gisteren heb ik in de duinen een aantal foto's gemaakt en die aan elkaar gekoppeld. Hierdoor ontstaat een panoramafoto. Deze foto ziet u in het klein hier staan. Druk op de foto en dan ziet u zoals gebruikelijk een vergroting. Ga op die vergroting staan met de muis en klik dan op de linkermuisknop. Als het bij u lukt, dan ziet u een nog grotere foto, die u met de schuifbalk van begin tot eind kunt volgen.