Op verzoek dan

Voor buitenstaanders een verrassing, voor bewoners van Scheveningen toch nog een verschijning die we regelmatig ontmoeten; een Scheveningse vrouw in dracht. Wel niet dagelijks maar toch zeker eenmaal per week. Als je door de Keizerstraat loopt of op de boulevard wandelt kom je ze nog wel tegen. Zo ook vandaag: ze zat daar voor de Pier rustig op een stoeltje te genieten van de shantykoren. Een stralend zonnetje had haar naar buiten gelokt. Ik ben een bekende in Scheveningen en als ik vraag: ‘mag ik van u een foto’ dan wordt dat maar zelden geweigerd. Hier is ze dan.

Met een stevige westenwind en een buitentemperatuur van 16,5 graden begon voor mij vanmorgen om 7.00 uur de dag. Maar inmiddels schijnt de zon mijn werkkamer binnen. Dat hebben we ten minste al binnen. Er slingeren nog wel een paar donkere wolken door de lucht, maar die zullen ook wel weer verdwijnen. En anders toch maar een regenjack meenemen, al is het maak in de kofferbak: je kunt nooit weten. En nu maar duimen voor die ca 10 dagen met een overdagtemperatuur van meer dan 20 graden. Vandaag kunnen we in ieder geval op de boulevard genieten van het “Schevenings Shantykoor Festival”, waar aan 9 koren zullen deelnemen. Belangstelling? Ze beginnen te zingen om 12.00 uur en houden pas om 18.00 uur op.

Volgens de meteorologische seizoensindeling beginnen de seizoenen op de 1e dag van de maanden maart, juni, september en december. Dit is dus een andere indeling dan de sterrenkundige indeling. Door de meteorologische indeling is het eenvoudiger om de internationale statistieken te vergelijken. Daarmee is ook de aanduiding septembermaand herfstmaand beter te begrijpen. Maar herfstmaand betekent niet direct herfststormen en lage temperaturen: het kan best een heel mooie nazomermaand zijn: in Nederland komen in de maand september ongeveer 10 dagen met gemiddelde dagtemperaturen van boven de 20 graden voor. En voor  dat aantal wil ik graag gaan.

Op 26 juli had mijn vriend een nieuwe modem/router geïnstalleerd zodat Annemiek vanuit de woonkamer nu rustig draadloos kan internetten. Maar eergistern was mijn computer om onverklaarbare redenen op vakantie gegaan en zaten we met de gebakken peren. Na veel zoeken is het euvel gevonden en gerepareerd. De barometer staat op regen, maar hier schijnt nog steeds de zon. Over drie dagen komen onze buurtjes weer terug van vakantie: dan is het weer wat gezelliger op de gaanderij.
Ons plein was zondag een gezellige happening. Eeen draaimolen, een autobaan en een springtoestel en heel veel kramen met een grote verscheidenheid aan artikelen.

Het zijn niet de zwoele avonden, die wij nog uit het verleden kennen, maar het zijn wel de avonden met prachtige zonsondergangen. De wind staat soms gunstig vanuit zee, waardoor de horizon een strakke lijn is. Vandaag staat er een zwakke aflandige wind en dat zou wel eens nevel boven zee kunnen betekenen in de loop van de middag. Maar als de wind even om gaat dan hebben we vanavond ook weer een prachtige zonsondergang.
Het lijkt of de mensen elkaar ontmoeten, maar ze genieten van de zonsondergang en passeren elkaar toevallig.

Vanmorgen eerst maar eens begonnen om mijn werkkamertje op orde te brengen. Dat betekent op de eerste plaats de vloer schoon. Geen paperassen of boeken op de grond maar netjes(?) op de planken in de boekenkast. Nu maar goed onthouden, waar ik alles heb opgeborgen, want anders ligt binnen de kortste keren de vloer weer bezaaid met allerlei werkmateriaal. Even stofzuigen en mijn kamertje ziet er weer piekfijn uit.
foto: de ondergaande zon bij Scheveningen op 26 augustus

Het is vandaag mooi weer om naar buiten te gaan. Er is bij u in de buurt heus weg ergens een evenement of een mooi park, duin of bos om even van de natuur te genieten. Hier is het licht bewolkt met tussen de wolken door een vrolijk zonnetje. De kans op regen is miniem: de paraplu en het regenjack kunnen thuisblijven. Geniet er nog maar van.

Foto: het moerasduingebied bij Wassenaar.

Vanmorgen even een rondje per fiets gedaan. Wassenaar en op weg daarheen kwam ik langs een gebied, dat teruggeven is aan de natuur: voorheen weidelandschap nu een duinmoerasgebied. Om het gras en duinplanten kort te houden grazen hier een aantal Shetland pony’s. Het zijn heel rustige dieren: als je er langs loopt kijken ze je belangstellend aan, maar vertonen geen agressief gedrag. Ik heb een halfuurtje daar vertoefd en ben daarna weer op huis aan gegaan. Ik had - en heb nog steeds - een zondagmorgengevoel. Het is allemaal zo rustig en stil.

Wat er gisteren aan de hand was met de Belgische bloggers is mij een raadsel; of zijn de Belgen zo politiek betrokken, dat ze zelfs het bloggen vergeten. De opkomst bij mijn blog was minder dan de helft van wat ik op matige dagen krijg: het lijkt wel op de opkomst bij verkiezingen in landen waar geen stemplicht is. Hopelijk is die crisis nu voorbij. De lage opkomst was niet alleen bij mij: ook Annemiek had een lage opkomst. Vandaag wordt het een mooie nazomerdag, morgen ook en dan is er een braderie bij ons op het plein. Het zal best wel weer een drukke dag worden op Scheveningen. Op 3 september beginnen hier de scholen weer en dan wordt het weer stil op straat.
Foto: strandtent 't Puntje, de meest noordelijk gelegen strandtent op het Scheveningse strand. Foto gisteren genomen.

De Telegraaf  schrijft dat de Vlamingen aansluiting zoeken bij Nederland, nou ja niet met dezelfde woorden, want de krant schrijft: “Nederlanders voor fusie met Vlaanderen”. Maar een Belg antwoordt: “we zijn een gezellig land en jullie blijven toch de baas. Het is leuk dat we gewenst zijn. Maar we kunnen ook prima zelfstandig verder”. En ik vind dat hij gelijk heeft: hoe moet het anders met ons gezellige belgenblog, waar al veel Hollanders naar toe gevlucht zijn, omdat het er daar zo ongedwongen aan toegaat. Nee hoor, voor mij geldt: Vlamingen in hun eigen Vlaanderen en Hollanders in Holland en samen op het Belgenblog. En als de Vlamingen toch willen, dan mogen ze van mij, maar dan ben je ook samen de baas. En wordt dit dan onze nieuwe vijfkleur.

De wereld begint heel klein vandaag. Een dichte mist hangt om ons huis. Die zal in de loop van de ochtend optrekken en dan komt er misschien wel een zonnetje tevoorschijn gevolgd door regen en kans op onweersbuien. Het wordt dan ook een dag vol weersveranderingen. Ik denk maar zo: verandering van spijs doet eten. Wat moet je anders: iets aan het weer veranderen dat lukt je toch niet of je moet wel heel erg goed bevriend zijn met die weerengeltjes die boven op de wolken in een heerlijk zonnetje liggen te stoeien met elkaar.

Toch maar een zonnige foto.

Een sympathieke blogger heeft zijn blogactiviteiten helaas moeten stoppen. Werken in een volledige dagtaak en actief bloggen gaan moeilijk samen. Als je ’s avonds vermoeid thuiskomt van het vele werken, dan heb je je rust nodig, dan ga je niet achter de computer zitten om te bloggen, laat staan om zelf een blog te onderhouden. We ervaren het iedere dag, dat bloggen tijd kost. Niet alleen een stukje schrijven en een fotootje plaatsen, maar het reageren op de mailtjes en de berichtjes, die andere bloggers je toezenden, vraagt veel tijd. Beste HUGO, (want hem bedoel ik natuurlijk) bedankt voor je blogtijd en de fijne reacties, die ik en veel andere bloggers van je mochten ontvangen. En ik weet zeker, dat je weer terugkomt op het blog, zodra je daar de tijd voor hebt. Jouw vermelding op mijn blog blijft staan, want eens een vriend, altijd een vriend, al hebben we elkaar nooit persoonlijk ontmoet.
Voor Hugo, deze Hollandse groet.

Zondagochtend. De binnenstad ligt er verlaten bij. Even doorgefietst richting Schilderswijk. Daar was ik lang niet geweest en toch liggen daar veel herinneringen aan vroeger. Er is daar veel veranderd. Ik herkende niet veel meer van uit mijn jeugd, toen ik nog vaak kwam in de Van Raventeinstraat, waar mijn opa en oma woonden, de Teniersstraat, waar mijn peter en meter woonden. De hoefsmederij aan het begin van de straat, de sloppen en achterommetjes. De onderlinge sfeer en saamhorigheid. Nu herken ik alleen nog de straatnaambordjes. ‘Oh oh Den Haag, mooie stad achter de duinen’, waar ben je gebleven. Den Haag de groene stad van vroeger wordt steeds groener: zelfs het trottoir lijkt soms meer op een gazon.

Foto: wandelpad langs het kanaal: Plesmanweg

Gisteravond, op de tweede dag van het Vuurwerkfestival Scheveningen, dat dit jaar voor de 28e keer wordt georganiseerd, maakte ik de hierbij geplaatste impressie. Per avond worden er twee vuurwerken afgestoken – dit jaar voor het eerst vanaf een ponton in zee – ter hoogte van het Kurhaus. Zes verschillende landen strijden om de Vuurwerktrofee Scheveningen. Vanavond vinden de twee laatste vuurwerken plaats: om 22.00 uur het 5de en het laatste om 23.00 uur. Het laatste vuurwerk is de Nederlandse inzending en dat is altijd heel spectaculair geweest. Als de dag van vandaag net zo goed is als die van gisteren, dan kunnen we opnieuw van een prachtige avond genieten.

Zo begon de dag voor mij om 9.00 uur. De vier foto’s zijn vrijwel gelijktijdig (binnen 3 minuten) gemaakt vanaf mijn appartement. De twee foto’s links zijn een uitzicht op Den Haag en de twee rechts op Scheveningen.

Zojuist terug van een uitstapje door het groene hart van Holland. We vertrokken om 10.30 uur en kwamen terug om 19.00 uur. Op een enkel buitje na een fantastische dag. Prachtige luchten, fraai gevormde wolkpartijen, een aangename wind en rustige wegen. Geen grote doorgaande wegen, maar de lokale kleinere weggetjes. Via Gouderak, Haastrecht, Montfoort, Schoonhoven en Linschoten, waar we gezellig buiten op een terrasje aan het riviertje Linschoten onze avondmaaltijd genoten. Uiteraard een foto van onderweg: Schoonhoven

In Nederland kennen we een aantal gratis ochtendkranten, zoals Metro, Spits, Dag. Gratis informatie zonder commentaar. Vanmorgen na mijn dagelijkse Telegraaf ook even de Dag. In die Dag, waarin vooral aandacht werd gevestigd op de Yazidi’s, een Koerdische sectie, die zich ook “Kinderen van Adam” noemen en waarvan er onlangs honderden werden gedood na zelfmoordaanslagen. Komt er dan nooit een einde aan die godsdiensthaat…? Op de fotopagina van de Dag staat een foto van een geit op de rug van een pony, die samen werken bij het plukken van peren. Even verder staat er een foto in die zelfde krant tussen twee artikels in: “Ook de gamer is veilig voor spam” en “Na het zuur komt…nog meer zuur”; dit laatste artikel gaat over de koopkrachtvermindering, die juist de minder draagkrachtige het meest treft. Op de foto zitten zes bijna-geraamtes.
Een zonnig plaatje: zal wel een oude foto zijn.

Speelplaatsen in de wijk zal je overal wel kunnen vinden: wip, schommel, glijbaan, zandbak. Maar vaak zijn deze speeltuintjes in de wijk zonder toezicht. Een paar oudere mensen houden zo een beetje toezicht en de sociale controle is er meestal ook nog wel. Op het strand spelen de kinderen gewoon in het zand; zij bouwen er kastelen aan de waterlijn. Pa en moe letten wel op..., maar toch zijn er regelmatig kinderen, die huilend over het zand lopen en hun moedre zoeken. Nu is er op het strand sinds kort een echte opvangplaats voor kinderen, waar kinderen in een beschermde omgeving kunnen spelen. Natuurlijk staat daar een kleine vergoeding voor. Op de foto de kinderopvang "Zo in het Zand"; daar kunt u uw kinderen kwijt, maar niet uw man.