De groene stad

Gisteravond, op de tweede dag van het Vuurwerkfestival Scheveningen, dat dit jaar voor de 28e keer wordt georganiseerd, maakte ik de hierbij geplaatste impressie. Per avond worden er twee vuurwerken afgestoken – dit jaar voor het eerst vanaf een ponton in zee – ter hoogte van het Kurhaus. Zes verschillende landen strijden om de Vuurwerktrofee Scheveningen. Vanavond vinden de twee laatste vuurwerken plaats: om 22.00 uur het 5de en het laatste om 23.00 uur. Het laatste vuurwerk is de Nederlandse inzending en dat is altijd heel spectaculair geweest. Als de dag van vandaag net zo goed is als die van gisteren, dan kunnen we opnieuw van een prachtige avond genieten.

Zo begon de dag voor mij om 9.00 uur. De vier foto’s zijn vrijwel gelijktijdig (binnen 3 minuten) gemaakt vanaf mijn appartement. De twee foto’s links zijn een uitzicht op Den Haag en de twee rechts op Scheveningen.

Zojuist terug van een uitstapje door het groene hart van Holland. We vertrokken om 10.30 uur en kwamen terug om 19.00 uur. Op een enkel buitje na een fantastische dag. Prachtige luchten, fraai gevormde wolkpartijen, een aangename wind en rustige wegen. Geen grote doorgaande wegen, maar de lokale kleinere weggetjes. Via Gouderak, Haastrecht, Montfoort, Schoonhoven en Linschoten, waar we gezellig buiten op een terrasje aan het riviertje Linschoten onze avondmaaltijd genoten. Uiteraard een foto van onderweg: Schoonhoven

In Nederland kennen we een aantal gratis ochtendkranten, zoals Metro, Spits, Dag. Gratis informatie zonder commentaar. Vanmorgen na mijn dagelijkse Telegraaf ook even de Dag. In die Dag, waarin vooral aandacht werd gevestigd op de Yazidi’s, een Koerdische sectie, die zich ook “Kinderen van Adam” noemen en waarvan er onlangs honderden werden gedood na zelfmoordaanslagen. Komt er dan nooit een einde aan die godsdiensthaat…? Op de fotopagina van de Dag staat een foto van een geit op de rug van een pony, die samen werken bij het plukken van peren. Even verder staat er een foto in die zelfde krant tussen twee artikels in: “Ook de gamer is veilig voor spam” en “Na het zuur komt…nog meer zuur”; dit laatste artikel gaat over de koopkrachtvermindering, die juist de minder draagkrachtige het meest treft. Op de foto zitten zes bijna-geraamtes.
Een zonnig plaatje: zal wel een oude foto zijn.

Speelplaatsen in de wijk zal je overal wel kunnen vinden: wip, schommel, glijbaan, zandbak. Maar vaak zijn deze speeltuintjes in de wijk zonder toezicht. Een paar oudere mensen houden zo een beetje toezicht en de sociale controle is er meestal ook nog wel. Op het strand spelen de kinderen gewoon in het zand; zij bouwen er kastelen aan de waterlijn. Pa en moe letten wel op..., maar toch zijn er regelmatig kinderen, die huilend over het zand lopen en hun moedre zoeken. Nu is er op het strand sinds kort een echte opvangplaats voor kinderen, waar kinderen in een beschermde omgeving kunnen spelen. Natuurlijk staat daar een kleine vergoeding voor. Op de foto de kinderopvang "Zo in het Zand"; daar kunt u uw kinderen kwijt, maar niet uw man.

Deze prent hing in Scheveningen bij een der nazaten van de genoemde rederij. Toevallig kwam ik met hem in contact en hij nodigde mij uit bij hem thuis. Daar zag ik deze plaat hangen en ik vroeg hem of ik er een foto van mocht maken. Deze man is met deze plaat, waaraan hij zeer gehecht was, inmiddels verhuisd naar België. En zo is een stukje Scheveningse geschiedenis in België terecht gekomen.

Een nieuwe dag. Een nieuwe maandag. Voor veel kinderen is het vandaag de eerste schooldag na de vakantie. Voor veel kinderen het eerste contact met een schooljuf of een meester. Weg vrijheid. In het gareel lopen en doen wat de meester of juf zegt: lezen, rekenen, omgangsvormen. Ga zo nog maar even door. Maar ook nieuwe vriendjes en/of vriendinnetjes. De eerste traantjes van het nieuwe schooljaar. Onwennigheid met al die vreemde mensen om je heen. Maar na een paar dagen gaan ze graag naar school: een nieuwe wereld is ontdekt.

Gisteren heb ik mezelf even verwend op een fietstochtje naar Hoek van Holland en via het Westland terug naar Scheveningen. Op de terugweg naar Scheveningen windje tegen. Best wel pittig. Thuis eerst even onder de douche de vermoeidheid afspoelen en daarna een tukkie van ca 20 minuten en toe was ik weer zo fit als een hoentje. Gisteren vertelde ik u over het “volkslied” van Den Haag. Eigenlijk is dat een dromerij over vroeger, gemaakt door Harrie Jekkers (pseudoniem voor Harry Klorkestein). Maar het refrein spreekt iedere Hagenaar of Hagenees nog steeds aan. Hier is het dan:
Oh oh Den Haag mooi stad achter de duinen
De Schilderswijk, de Lange Poten en het Plein
Oh oh Den Haag ik zou met niemand willen ruilen
Meteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn.
Met een "Westlander" een tochtje door het Westland. Een Westlander vol met derde leeftijders. Foto van onderweg. 

Een paar dagen geleden ben ik gestart met een nieuwe website over Scheveningen en heet ”www. badplaats-scheveningen.nl”. Stadsdeel Scheveningen is ook qua oppervlakte een vrij groot gebied met ongeveer 55.000 inwoners. Het badplaatsgedeelte is echter niet zo groot, maar heeft toch altijd nog een lengte van ongeveer 3000 meter en een breedte van circa 350 meter. De oppervlakte is dus ongeveer één vierkante kilometer, waarvan bij laagwater meer dan de helft strand is. Het bebouwde gedeelte omvat veel horeca, maar ook veel winkels en vertier. Terwijl vlak achter het badplaatsgedeelte uitgestrekte duinen en fraaie bossen en parken liggen en bovenal de rest van Scheveningen en de mooie stad Den Haag; het niet-officiële volkslied van Den Haag heeft als aanhef niet voor niets de tekst: “Oh, Oh, Den Haag, mooie stad achter de duinen”. De nieuwe website draagt de naam http://www.badplaats-scheveningen.nl klik er eens op. De fotopagina ontbreekt nog, maar die zal spoedig volgen.

Niet honderd maar honderden zeilboten maken gebruik van de stevige wind Bft 5 om als eerste de finish te halen. The Laser Radial European/World Championship 2007 voor de Scheveningse kust zijn gestart 0- 27 juli en morgen 11 augustus is het de laatste dag. En deze zeilschepen houden van de wind. Vanuit ons appartement zie je de schepen voorbijvaren. Ik ga er even een foto van maken. Ik zal die foto als plaatje bijvoegen. Vanavond vuurwerk: het laatste van de reeks zomervuurwerken. Van 16 – 18 augustus volgt dan het Fireworks Festival Scheveningen, waarbij acht landen strijden voor de eer.

Het gaat nog niet lekker in het bloggenland. Maar hier in Scheveningen gaat het ook niet zo lekker en dan bedoel ik met het weer. De toeristen lopen te koukleumen op de boulevard en het strand en duiken af en toe een restaurantje of strandpaviljoen binnen om zich wat te warmen. Het regent niet hard, maar het is zo’n saai miezerig regentje, dat het onaangenaam maakt. En de zon houdt iedereen weer voor de gek en verstopt zich achter een grijs wolkendek. Nee hoor, het is echt computerweer, maar nou luistert de computer niet altijd naar de opdrachten. Het blog is moeilijk en soms helemaal niet bereikbaar. Maar… zo zong Willy Derby:

Morgen gaat het beter, beter, beter.
Morgen kijk je iedereen weer glunderlachend aan.
Morgen gaat het beter, beter, beter,
Morgen zullen zorgen van vandaag niet meer bestaan.
Morgen zijn de spoken van het heden,
Weggevaagd, behoren tot 't verleden.
Morgen gaat het beter, beter, beter,
Morgen zal weer alles van een leien dakje gaan.

Normaal zit ik morgensvroeg al achter de computer. Even kijken naar eventuele e-mails, daarna wat werk of ideetjes uitwerken en uiteraard ook even bloggen. Maar met dat bloggen zat het vanmorgen helemaal fout. Het zat er al aan te komen, want het blog was de laatste weken al erg traag. Maar vanmorgen was er geen doorkomen aan: je kon wel aan het inloggen blijven. Inloggen…fout, nog een keer inloggen…foutmelding. Op een andere manier proberen, gewoon je eigen blognaam intypen… ja beeld, maar dan weer inloggen en foutmelding. Uiteindelijk de moed maar opgegeven tot in de loop van de ochtend contact kon worden gemaakt. En Annemiek zat maar te wachten. Ze zit nu even tevreden achter haar computer; de koffievisite is weg. Straks wordt het weer wat drukker. Ik denk dat de problemen bij Pascal nog niet helemaal zijn verholpen: de computer is nog steeds traag, maar hij werkt in ieder geval.

Vandaag hebben we een drukke dag. Poetsen, inkopen doen, stofzuigen; u kent dat wel, al die dingen die gedaan moeten worden om het huis op orde te hebben. Er komt morgen visite en dan moet alles er piekfijn uitzien. En als de visite weer weg is en de rommel achterblijft, moet alles weer gekuist worden. Zo gaat dat als er iemand jarig is en dat is in dit geval de vrouw des huizes: u kent haar wel en anders gaat u maar even kijken op haar blog https://blog.seniorennet.be/annemiek Als zij dit straks leest dan zijn de rapen gaar, want ze vindt het niet leuk als ik zeg dat ze jarig is. Maar ik doe het toch. Zij vindt het hartstikke leuk om felicitaties te ontvangen. Dus allemaal even naar haar blog en gelukwensjes achter laten.
Zij houdt van de natuur en van bloemen, daarom deze foto

Hitte en bloggen verdragen elkaar niet zo goed. Als het te warm of benauwd is zit je liever buiten in de tuin of op het strand, in ieder geval ergens waar de temperatuur aangenamer is dan binnenshuis. Alleen als je er heel vroeg bij bent, lukt het nog wel een berichtje achter te laten, maar zodra de ochtendkoelte voorbij is, dan zien we het niet meer zo erg zitten; dan komt na de koffie de al dan niet alcoholhoudende frisdrank. Voor vandaag laat ik u nog een zonovergoten stukje Schevenings strand zien, waar in ieder geval een beetje zeewind voor verkoeling zorgt. Geniet van de dag van vandaag, want morgen kan het anders zijn, al hoewel van mij mag het best nog (gematigd) warm weer blijven.

Zo druk was het vanmiddag op het Scheveningse strand.

Vanmorgen vroeg, de zon had nog moeite om de aarde te verwarmen en het was dan ook nog tamelijk fris, de fiets gepakt, de camera en een flesje vocht voor onderweg op mijn rug gehangen en al peddelend met een gangetje van ca 20km/uur op stap gegaan. Door de duinen naar Wassenaar en via Voorschoten en de Horsten, waar onze kroonprins en Maxima hun optrekje hebben, weer op huis aan. Vanaf de ingang van de Horsten via de oude Papelaan naar Voorschoten. In 1950 al reed ik vaak over deze weg als ik mijn zus ging bezoeken, die in Voorschoten woonde. De Papelaan was de enige verbindingsweg tussen Wassenaar en Voorschoten; als er een bus aankwam, moest je van de fiets afstappen en in de berm gaan staan om de bus te laten passeren, zo smal was die weg. En die oude weg ligt er nog steeds. Vandaag heb ik een foto van die weg gemaakt, die nu nog gebruikt wordt door de mensen, die aan deze weg wonen.

Met 180 dagen zoals gisteren mag het van mij best 185 dagen wat minder zijn. Dan blijft er alleen in een schrikkeljaar een dubieuze dag over.