Berichten van 1 januari 2011 tot 31 december 2011

We hebben eens lekker uitgeslapen. Geen verplichtingen vandaag. Lekker lui onderuit. Vandaag komen uit het hele land shantykoren. Je kunt het mooi vinden of niet: gezellig is het altijd wel. Ik hoop maar dat het mooi weer wordt vandaag. De zon hoeft niet per se uitbundig te schijnen als er maar geen regen komt. Maar nu regent het: ik hoop maar dat deze bui de laatste van de dag is. Ondanks ons uitslapen is het nog vroeg. Net half acht geweest. Na regen komt zonneschijn denk ik maar. Ik wens iedereen een gezellige zondag. Foto: Ik zocht een recente zonnige foto, maar vond hem niet. Dan maar deze: het was in ieder geval op een droog moment.

27 augustus; de dag, dat mijn moeder in 1905 geboren is. Zij is in 1997 overleden, kort nadat zij haar 92ste verjaardag gevierd had. Herinneringen blijven. Op mijn bureau heb ik nog altijd twee kleine stukjes papier liggen met een aantekening van mijn moeder daarop. Het is alsof zij mij vanuit het hiernamaals nog iedere dag zegt, wat zij op de briefjes schreef: “het omzien is de haas zijn dood”en “niet klagen maar dragen en bidden om kracht”. Iemand is pas echt dood, als hij/zij vergeten is. Ik ben niet triest: omzien is de haast zijn dood. Ik denk alleen vaak aan haar. Zij heeft mij wijze lessen geleerd en herinnert mij er aan als ik naar die kleine aantekeningen kijk. Foto: een bloemetje, want dat brachten we altijd mee op haar verjaardag.

Ook de nieuwe kurken keukenvloer is gelegd. Ik heb er nog stijve spieren en blaren op mijn knieën van: dat karweitje heb ik helemaal zelf uitgevoerd. Het enige karweitje, dat nog uitgevoerd moet worde, is het maken van een tegelwand. Maar dat heb ik in het verleden al zo vaak gedaan; dat kan ook wachten tot na de vakantie. Het blogbezoek is er de laatste dagen wel een beetje bij ingeschoten: ik hoop het vandaag weer op orde te brengen. Van het weer valt niet veel te verwachten, maar misschien valt het uiteindelijk toch weer mee. Over een paar dagen is ook in België de schoolvakantieperiode achter de rug en ook de zomer. Maar misschien volgen er nog wat mooie zonnige septemberdagen. Foto: ook bij minder mooi weer blijft de polder altijd een verrassing.

Ik heb via het blog eens een berichtje ontvangen met de opmerking: “maak dat die Belgen maar wijs”. Dat moet uiteraard van een domme Hollander zijn geweest. Het is de enige keer, dat ik een dergelijke opmerking heb ontvangen. Bijna altijd krijg ik positieve en opbouwende berichtjes. En daar ben ik blij om. Ik ben er blij om, omdat ik dan weet, dat mijn berichtjes gelezen worden en er op gereageerd wordt. Het ene berichtje zal wel eens leuk, een ander grappig of hoe dan ook uitvallen. Het is net als met het weer: sommige mensen klagen altijd en andere accepteren het zoals het valt. Met dat vallen bedoel ik niet de regen, want ook zonnestralen kunnen vallen. Soms vallen zij mijn kamertje binnen en soms niet. Soms vroeg, soms wat later. Vandaag is de zon vroeg op. Mooie strepen aan de horizon. In ieder geval begint de dag met zon. Foto: een stille bewonderaar.

Een pak van mijn hart. De keuken is geïnstalleerd. Alleen de waterafvoer moet nog worden aangesloten. Maar daar komt straks iemand voor.  Er is weer wat overzicht in huis gekomen. Gisteren hadden we niet veel tijd voor het blog. Eigenlijk wel veel tijd: want wij hadden niets te doen. Maar als er mensen bezig zijn, dan moet je toch regelmatig koffie zetten, de verpakkingsmaterialen verwijderen en de vloer schoon houden en in de tijd, dat je niets te doen hebt, hang je maar wat rond. Vandaag is het de dag van aanpakken, vooral van Annemiek. Zij moet voor een belangrijk deel de keuken weer inrichten. Maar dat doen we langzaamaan. Goed kijken wat waar gezet gaat worden; anders moet je het later weer veranderen. Er is dus nog wel werk te doen, maar dat kan in alle rust. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto:een eenvoudig bloemetje, maar de braam is al in wording.

Om zeven uur staat de monteur voor de deur(voor de wat later opstaanders:stond). Vandaag wordt de keuken geplaatst. Zij is nu nog een ‘sta in de weg’: ingepakt vult ze een groot deel van de kamer, maar straks hangt of staat hij op de plaats waar hij moet komen. Dan wordt het inruimen. Waar zal ze dit zetten en waar dat. Een nieuwe keuken: het lijkt ook op een reorganisatie. En morgen kan er weer gekookt worden. Het fraaie zomerweer, zoals voorspelt door de weerprofeten is gisteren niet gekomen; van strandweer was geen sprake. Tegen de avond viel er wat regen. En voor vandaag? Ach, wat maakt het eigenlijk uit: is het mooi… dan zijn wij blij; regent het… dan is misschien een ander blij. Je krijgt het allemaal cadeau. We nemen het zoals het komt en we zijn blij, dat we vandaag weer een cadeautje mochten ontvangen. Ik wens iedereen een blijde dag. Foto: we waren gisteren even in de polder. De Haagse ooievaar was er ook; ik zag er tien(echt waar). "Hoog op de poten, kaal in de veren en een grote bek" zo worden de Hagenezen ook wel eens genoemd. Maar we zijn trots op ons stadswapen.

Je kunt het al goed merken. De dag begint veel later en eindigt al veel vroeger. Maar vandaag krijgen we volop zon. Eind augustus. Volgende week begint al weer de herfstmaand. Ondanks de gunstige weersvoorspelling was het gisteren niet druk op Scheveningen. Veel mensen hebben dit jaar de zon al elders gehaald. We gaan nu al denken aan “een mooie zomerdag in september”. Vandaag gaat ook weer elders in het land de school beginnen: ik denk het zuiden. De vakantietijd is daar dan ook weer voorbij. Er moet weer gestudeerd en gewerkt worden. Over twee weken gaan we er ook weer een paar dagen tussenuit. Ons ergens anders in ons land opwarmen voor de grote najaarsvakantie in oktober. En vandaag wordt de nieuwe keuken gebracht. Nog één dag bivakkeren in ons eigen huis. Ik wens iedereen een fijne, zonnige en vrolijke dag toe. Foto: Mooie kleuren gevangen in één bloemstengel.

Het vuurwerkfestival  heeft veel bezoekers getrokken. Gisteravond was het Den Haag dat het slotvuurwerk mocht verzorgen. Het op één na laatste vuurwerk, dat van Nederland was, was winnaar van het internationale vuurwerk festival. Het totaal aantal bezoeker wordt geschat op 300.000. Een mooi resultaat. Scheveningen, maar ook natuurlijk Den Haag, heeft zich weer eens internationaal in de picture gezet. Mag ook wel weer eens na de tegenvallers van het afgelopen jaar, waar vooral het weer vaak de spelbreker was. Foto: fragment vuurwerkfestival

Het is zaterdag, 20 augustus; de laatste dag van het vuurwerkfestival in Scheveningen. Vanavond twee vuurwerken; het eerste het vuurwerk van Nederland en het slotvuurwerk van de stad Den Haag. De winnaar van dit festival wordt vanavond bekend gemaakt. De vele bezoekers hebben dit jaar kunnen genieten van heel mooi vuurwerk. Geen afgelastingen. Het weer was prima. In de avond niet veel wind en een mooie hemel. En… veel bezoek. Vanavond een beetje afscheid van een zomerseizoen, dat helaas niet erg fraai was. Voor een aantal strandtenthouders tot nu toe een fiasco. Maar misschien volgt er nog een mooi naseizoen. Ik vrees, dat we het volgend jaar een aantal exploitanten niet terug zullen zien. F oto: ik wil niet somber afsluiten vandaag. Een bloemetje doet het altijd goed.

De buien hebben ons gisteren voor het grootste deel van de dag thuis gehouden. Voor vandaag ziet het weer er wat beter uit. Vandaag vroeg uit de veren: om 8.30 uur moet ik in Leiden zijn. Toch even rekening houden met de verkeersdrukte. Rond 11.00 uur hoop ik weer thuis te zijn. Daarna bezoek afleggen bij mijn meeliggers. Vanmiddag misschien genieten van fraai najaarsweer. ’s Morgens vroeg komen er vaak buren langs sluipen. Zij hebben, zij zijn huurders en geen eigenaars, lak aan privacy en lappen het huishoudelijk reglement lappen aan hun laars. Zeg er niets van: dan krijg je een grote b…. Ik hoop maar dat ze zich beteren of vertrekken. Ik wens u allemaal een aangename laatste werkdag van deze week.Foto.Ik sluit de werkweek af met een bloemengroet.

Vandaag 18 augustus. Geen datum waarbij ik me iets moet herinneren. Geen verjaardagen of huwelijksfeesten. Een gewone dag, waarop de zon om 6.28 uur is gewekt, maar kennelijk nog niet is opgestaan. Hij ligt nog even bij te komen onder zijn grijze deken. Vannacht heeft het een beetje geregend, maar nu zijn de straten weer droog. Een dag van even rust tussendoor. Misschien even naar de markt, misschien ook even tijd voor een wandeling. Misschien ook even in de zon. Misschien… er zijn nog zoveel ‘misschiens’. Ik wens in ieder geval iedereen een fijne dag. Foto: Scheveningen vanaf het zuiderhavenhoofd

Vandaag, woensdag 17 augustus. Nog maar twee weken en ook de maand augustus is weer voorbij. Dan komt onze najaarsvakantie wel heel dichtbij. Vandaag nog een dag in de rommel en daarna een paar dagen rust in huis. Maandag komt de nieuwe keuken en dinsdag wordt hij geplaatst en voor een belangrijk deel weer ingericht. Dan komt er weer ruimte in huis. De badkamer staat nu vol met keukenspulletjes. Je kunt er je k… bijna niet roeren, laat staan wassen. We behelpen ons. Gelukkig is de douchecabine nog goed bereikbaar. We blijven dus fris van kop tot teen. Het is weer vroeg dag. De zon moet nog komen en de straatverlichting is nog niet gedoofd. Ik wens iedereen een aangename dag. Een lach in de morgen maakt van de dag een feest. Foto: en maar wachten op iemand, die je nog nooit eerder ontmoet hebt.

Vandaag voor Annemiek en mij een wat rustige dag. Werken kunnen we niet in huis: vandaag komt een werkploeg voor licht, water en werkzaamheden aan de muur. Die gaan hun eigen gang en wij moeten ze niet in de weg lopen. In de woonkamer staan de keukenspullen opgeslagen; de etenswaren liggen in de badkamer: daar is de temperatuur iets lager dan in de woonkamer. En als de zon komt kunnen we lekker buiten op ons balkon zitten. Er hangt nu nog wat bewolking, maar ik denk dat die in de loop van de ochtend gaat oplossen. Voor iedereen een fijne dag. Foto: deze schildering zag ik in de showroom van een autohandelaar in Scheveningen.

Vandaag gaat het dan gebeuren. De kastjes zijn al leeg. De diepvriezer is ontdooid en de koelkast bijna leeg. Straks komen de slopers. Zij gaan de keuken demonteren en afvoeren. En daarna zitten wij met een rommelige lege hoek in de kamer. Schoonmaken, tegels van de wand verwijderen en afvoeren, zodat morgen de elektricien en de loodgieter de ruimte hebben om het leidingwerk te vernieuwen en aan te passen aam de nieuwe situatie. Opbouwwerkers noem ik ze maar. Als dat gedaan is wordt de muur onder handen genomen. En als alles goed verloopt, zitten we vanavond weer in een schone ruimte zonder keuken: die komt pas de volgende week. Alleen de koffiemachine en een magnetron zullen ons deze week moeten ondersteunen. Foto: deze foto heeft te maken met mijn nieuwe projekt.

Het regent, het regent de pannetjes worden nat
daar kwamen twee boerinnetjes aan
die vielen op hun gat.

Gek Buienradar staat op mijn computer bij de favorieten, terwijl regenbuien helemaal mijn favorieten niet zijn. Goede buien zijn mijn favorieten. Vandaag ben ik dan ook weer met goede luim en een goede bui uit bed gestapt. Het bovenstaande liedje wordt ook wel gezongen als “het regent, het zegent”: regen kan ook een zegen zijn: het is maar hoe het uitkomt. Maar ook vandaag komt na regen zonneschijn. Zeker weten. Het kan best zijn, dat als u opstaat de zon er ook al weer bij is. Het ligt er maar aan… hoe laat u opstaat. Ik ben altijd vroeg op, maar zondags een half uurtje later dan op doordeweekse dagen. Ik wens iedereen een mooie zondag. Foto: gisteravond was er vuurwerk, daarom vandaag vuurwerk op het blog.

Gisteravond is het vuurwerkfestival Scheveningen van start gegaan. Vanaf een ponton, dat ter hoogte van het Kurhaus in zee is verankerd, worden acht vuurwerken afgeschoten. Gisteravond twee, vandaag twee en volgende weekend weer twee keer twee. Vanuit onze serre hebben we er een fraai gezicht op. Het lage vuurwerk kunnen we niet zien, Dat verschuilt zich achter het appartementgebouw, dat voor ons ligt. Maar het hoge vuurwerk zien we wel. Het weer was gisteravond heel goed: weinig wind, wolken en een aangename avondtemperatuur. Foto: niet van het vuurwerk. Misschien maak ik daarvan vanavond wat opnames. Grijze avondwolken, die door de late avondzon nog even in het zonnetje worden gezet.

De plavuizen in de keuken zijn verwijderd en de vloer gevlakt. Verder kan ik weinig doen. Maandag wordt de huidige keuken verwijderd en dinsdag komt de installateur voor elektra- en waterleiding. Tevens zal hij de muur van nieuw stucwerk voorzien. En dan wordt het behelpen met koken en vaatwassen totdat op 23 augustus de nieuwe keuken geplaatst is. Wel een spannende tijd. Zal alles goed op zijn plaats komen? Zal alles wel goed functioneren? En zo kunnen wij ons nog heel wat vragen stellen. Afwachten maar en je niet druk maken. Alles sal reg kom. Foto:Zomer 2011 in Scheveningen; mooie stranden, maar geen strandweer. Jammer volgend jaar beter.

Gisteren bestond mijn blog 2000 dagen. Vandaag begin ikaan het derde duizendtal. In de tweeduizend dagen heb ik heel wat bloggers mogen begroeten. De dag met de minste unieke bezoekers was op 25 maart 2006, toen kwam er slechts één bezoeker; de dag met de meeste bezoekers was op 16 augustus 2010, toen kwamen er 213 unieke bezoekers langs. En hoeveel bezoekers er normaal gemiddeld langs komen, dat verklap ik niet. Dat is en blijft mijn geheim. Ik bedank iedereen, die mij met een bezoekje vereert hartelijk en hoop, dat ook zij plezier beleven aan mijn blog. Ik heb er in ieder geval iedere dag opnieuw plezier aan. Mijn nieuwe blog lookatloek, dat ik zelf mooier vind dan loe2_1934 is nog niet ontdekt. Af en toe komt er wel iemand langs. En ik denk maar “onbekend maakt onbemind” wie weet komen er op eens toch bloggers langs, die verwonderd zullen zeggen: “goh, wat een mooi blog is dat”. Ik zeg maar toto ziens op mijn blog. U was en bent nog steeds van harte welkom. Foto: zo zag het strand er de zondag uit: bijna meer zand in de lucht dan op het strand.

Zo mooi als deze morgen kleurde de hemel de laatste dagen nog niet. Het 10 augustus en zo dadelijk zal de zon opstaan, om te proberen van vandaag een zonnige dag te maken. We blijven iedere dag optimistisch. Gisteren was het een saaie dag. Ik had veel werk te doen. Annemiek was niet in orde, waarschijnlijk een beetje oververmoeid van de afgelopen dagen. Ik had werk te doen: de keukenvloer moet ontdaan worden van de plavuizen; maandag wordt de oude keuken verwijderd en dinsdag komt de installateur voor het licht en het water. En dan nog één weekje ons behelpen, want de week daarop wordt de keuken geleverd en geïnstalleerd. Dinsdag 23 augustus en woensdag 24 augustus wordt de keuken weer helemaal ingeruimd en kunnen we weer even achterover in onze stoelen hangen. Bij haar verjaardag kreeg Annemiek natuurlijk weer veel bloemen. Ik maakte er een aantal foto’s van waarvan ik er één vandaag aan jullie wil schenken.

De wind waaituit het noordwesten. Straf. Windkracht 5 Bft. Grijze wolken aan alle kanten. Hier en door een lichte vlek. Zal wat hemelwater geven. Misschien ook wat zon. Wisselvallig, zoals we gewend zijn. Temperatuur; doe maar wat warms aan. Koers dalend. Optimisme ver te zoeken. We gaan gewoon door alsof er niets aan de hand is. Wat de beurs betreft zou je je kop in het zand moeten steken. Onrust zaaien geeft geen oplossing. De euro blijft de euro, de dollar blijft de dollar, alleen de koersen onderling schommelen ten nadele van de dollar. Soms is het andersom. En merken we er veel van? Mij doet het niet zoveel. Ja, de ene dag is de benzine wat goedkoper dan de vorige dag, of weer wat duurder. Rijden doe ik toch. En lachen ook. Ik wens u een zorgenloze dag. Foto: zonder hemelwater zouden wij ook geen poldersloten hebben.

Vandaag. Verjaardag van Annemiek. Een gezellige dag. Onze  familie is klein; beter gezegd: klein geworden. We verwachten zeven personen op visite vandaag, maar hoe laat? Eén op de koffie vanmorgen en de anderen in de loop van de namiddag en de avond. Gezellig: niet zo’n grote groep. Vroeger waren we op een verjaardag soms wel met 20 personen. Een huis vol en vaak tot laat in de avond. Tegenwoordig komen ze vroeg en vertrekken tijdig. Het weer zal niet meewerken vandaag. Onstuimig en regen. Misschien een zonnetje. Kort gezegd: herfstweer. Maar binnen maken we het gezellig. Foto: polderfoto, gemaakt op 6 augustus 2011.

De klok slaat zes keer. De torenklok; hij luidt niet meer, maar de tijd geeft hij nog steegs goed aan. Mijn comtoise gaf geen geluid. Die staat stil. Ik ben vergeten hem op te winden. De zon. Hij is er nog niet. Zit nog een beetje verscholen. Maar hij komt wel. Misschien vergezelt een regenbui hem af en toe vandaag. De wind waait uit het westen, redelijk straf. Die zal nog wat aantrekken. Als het maar geen regenbui is. Meestal houdt de wind het wel droog, hier aan de kust. Gisteren heb ik weer een paar foto’s gemaakt. Daar was ik deze maand nog niet aan toegekomen.

Eerst even nadenken. Wat is het vandaag voor een dag. Zondag? Nee, toch niet. Ik weet het weer: het is zaterdag. De dag begint als de meeste dagen van deze zomer. Krijsende meeuwen, een grijze lucht en in het oosten een beetje rood. Ik gaap. De straten zijn droog en verlaten. De verlichting is al gedoofd. Ik hoor geluid; Annemiek is nu ook wakker en loopt nog een beetje slaperig voorbij. Zaterdag; werkdag dit keer. Annemiek is maandag jarig en dan moet het huis aan kant zijn. Dat betekent: teveel boodschappen in huis halen. Lekkere dingen: de gasten moeten verwend worden. En maandagavond blijkt, dat we de dagen daarna nog wat lekkere dingen over hebben. De weersverwachting: voorlopig lijkt het droog te blijven. Omstreeks tien uur misschien een bui; maar het weer ziet er iets gunstiger uit dan de weerprofeten gisteren verwachtten. De meeste buien zullen voorbijtrekken. Vakantiefoto: nog wat onwennig met haar voertuig, maar inmiddels een ervaren coureur.

Je kunt merken, dat het vakantie is. Gistermorgen plaatste ik mijn laatste bericht om ongeveer half zeven en nu, meer dan vierentwintig uur later, zie ik dat slechts negen personen na mij in de categorie herinneringen/ervaringen iets aan hun blog gewijzigd of toegevoegd hebben. Dat is echt hoogzomer op het blog. Lekker luieren en fijn vakantie vieren. Ik hoop, dat iedereen een fijne vakantie heeft en uitgerust en tevreden hun ervaringen weer op het blog komen vertellen. Foto: ik beloofde u laatst ook nog de reegeit te tonen. De kop, de rest zit nog in de duindoorns.

4 augustus. Gisteravond was ik snel weer thuis van de vergadering. Het was weer veel geschreeuw. Tijdens de pauze om 21.25 uur ben ik naar huis gegaan. Vannacht om 01.00 uur keek ik even naar buiten en zag dat bij nog veel mensen de lichten aan waren. Het zal dus wel een lange vergadering zijn geweest. De uitslag hoor ik vandaag wel. Een aantal mensen had veel machtigingen weten te verzamelen, waardoor ze hun eigen mening konden doordrukken. De regels van de Akte werden met het grootste gemak genegeerd. De meerderheid beslist toch. Ik denk dat de machtsblokken weer hebben gezegevierd. En de consequenties? Daar is niet over doorgedacht. De meerderheid beslist en we zullen dus meer, veel meer moeten gaan betalen aan maandelijkse bijdragen. Ik houd die vergaderingen in het vervolg maar voor gezien. Vandaag lijkt het een aardige dag te worden. De lucht boven de zee is helder. Foto: ik wilde er een foto opzetten met een stel kakelende kippen, maar zo een foto heb ik nog niet gemaakt. Komt nog wel. Misschien is het gekwaak van een kikker een redelijk alternatief.

Om half vijf vanmorgen luisterde ik even naar de radio naar het weerbericht. Zo dat ziet er niet slecht uit. Kans op een enkel licht buitje, maar verder een stralende en warme zomerse dag. Om vijf uur komt er een nieuw weerbericht met de mededeling regen tot zeer veel regen, maar wel hoge temperaturen van 24 tot 27 graden. Vervolgens kijk ik zojuist naar de buienradar en wat zie ik: regenwolken boven Vlaanderen, die op weg zij naar het noorden en inmiddels al aardig het westen belagen. Weg voornemens en aanpassen aan de omstandigheden. Weg zomerse dagen, want na vandaag gaan de temperaturen weer snel omlaag naar ‘beneden normaal voor de tijd van het jaar’. Is dit een waarschuwing voor de vergadering van komende avond? De tijd heeft ons geleerd om ons aan te passen. Het zal wel weer lukken vandaag. Er is altijd wel wat werk te doen in huis. Ik kan het ook niet mooier maken dan het is.

Als de temperatuur stijgt, daalt de belangstelling op het blog. Niet iedereen heeft zijn of haar computer onder de parasol in de tuin staan. Ik ook niet. Bij mooi weer heb ik wel wat anders te doen dan te computeren; namelijk genieten van het buiten-zijn. Daarom kruip ik al vroeg achter de computer en af en toe tussendoor ook nog wel, maar niet zoals op donkere, sombere of regenachtige dagen. Het is nu 5.43 uur en over een goed kwartiertje valt het zonlicht mijn kamertje binnen. Tegen zeven uur kleed ik me dan aan en ga de krant lezen, ontbijten en vervolgens tot ongeveer half negen besteed ik mijn tijd met computeren. De zon trekt in de ochtend al weer aardig richting het zuidoosten en dat betekent dat de eerste zonnestralen van de dag niet mijn kamertje kunnen binnenvallen: dan staat er een groot appartementengebouw in de weg. Over een paar weken is de zon weer op de goede plaats en krijg ik de vroege zonnestralen weer binnen. Zo gaat dat ieder jaar. Vroeg in het voorjaar geniet ik van de jonge zon, dan kruipt hij achter dat complex en na een paar weken verschijnt hij dan weer links van dat gebouw, eind juli keert hij weer op zijn schreden terug. Foto: de zon op 2 augustus; nog even, en dan verdwijnt hij helemaal achter het complex.

De meeuwen kwebbelen er weer lustig op los. Zij voelen het ochtendgloren. En aan de horizon beginnen de lichtstrepen van de nieuwe dag al zichtbaar te worden. Maandag 1 augustus en begin van week 31. Om 06.01 zal de zon opkomen en vanavond om 21.31 uur weer ondergaan. We hopen de hele dag van een zonnige maandag te kunnen genieten. De dagen beginnen weer te korten. Zo ongeveer drie minuten er dag. Augustus is bij ons in de familiemaand. Annemiek haar vader was jarig, mijn moeder vierde haar verjaardag, mijn oudste zus zou jarig geworden zijn; zij zijn helaas niet meer onder ons. Annemiek, mijn zus Annie en mijn broer Ad vieren deze maand wel hun verjaardag. Bij ons zijn dat geen familiebijeenkomsten. Een telefoontje of een verjaardagskaart. De straat verlichting is al gedoofd en het eerste ochtendlicht valt nu mijn kamertje binnen. De zon heeft zich gemeld. Ik wens iedereen een zonnige dag en misschien volgt daar op nog een zonnige maand. Foto: de reeën komen weer te voorschijn. Gisteren zag ik vier reeën in de Harstenhoek, waarvan in ieder geval één bok. De bronstijd begint en het zal nog wel wat drukker worden. Ik fotografeerde de bok en een geit. Vandaag de bok als foto en morgen de geit.

Gisteravond ging Annemiek, vermoeid van een paar vrije dagen, al vroeg naar bed. Toen ik drie kwartier later naar bed wilde gaan, werd ze wakker en zei tegen mij: “wat ben je al vroeg opgestaan”. Echt uitgeslapen was ze nog niet: even later lag ze al weer in Morpheus’ armen.
Zo juist wekten een paar ruziënde meeuwen mij. En als ik eenmaal wakker ben, dan sta ik op. Dat is in de zomerperiode vrij vroeg, zo rond de tijd, dat ook de zon aan de horizon gloort. Maar vandaag komt hij wat later. Na een paar dagen vrijaf, ligt er altijd weer wat werk te doen; zoals post bekijken, kranten lezen en blogvriend(inn)en bezoeken.
De dag begint grijs. De weersverwachting voor de komende dagen ziet er positief uit, maar voor vandaag zal de lucht er grijs uitzien, misschien in de middag in het westen, waar wij gelukkig wonen, wat opklaringen. Misschien op de laatste dag van juli toch nog een beetje ZONdag. Geniet van de dag en laat hem niet verloren gaan. Foto: een zonnebloem met wat er in.

Gisterochtend heb ik echt mijn best gedaan om u een berichtje te sturen. Ik deed dat via mijn laptop, die uitgerust is met Windows 7. Maar ik kreeg iedere keer de melding: u hebt geen bericht ingegeven. Thuis gebruik ik Windows XP en daar heb ik nooit problemen mee gehad. Het kan natuurlijk ook gelegen hebben aan het hotel, dat misschien ook met Windows XP was uitgerust en aldus ook toestemming aan de gasten gaf om van het internet gebruik te maken. Ik weet niet waaraan het gelegen heeft. In ieder geval heb ik het geprobeerd. Maar geen zorgen: we zijn die dag heel  goed doorgekomen. Mooi weer, lekker genoten van de omgeving en van het eten. Prima geslapen en heerlijk uitgerust ook de tweede dag prima doorgebracht. De terugreis vandaag verliep met enige hindernissen. De uitgekozen route kon niet helemaal gevolgd worden, maar na wat omzwervingen door het Limburgse en Brabantse land toch weer goed thuis gekomen. Foto: een bewijs dat ik in het Limburgse verbleef. De auto staat er op en Annemiek zit er in.

Vandaag gaan we er even tussen uit. Gewoon een lekker eind rijden in een rustige omgeving en genieten van wat de natuur ons biedt. Denkend aan Holland, zie ik brede rivieren, traag door oneindig laagland gaan. Dat gaan we vandaag zoeken. En als we thuis komen genieten we van een heerlijke  Malbec, een Merlot of een Cabernet  Sauvignon. Een stukje oude kaas erbij en dan lekker onderuit gezakt luisteren naar muziek. Misschien kijken naar de oude ansichtkaarten over Scheveningen, die ik tijdelijk in bruikleen heb om ze later toe te voegen aan mijn website www.schoenendoos.eu.  Foto: het groene hart van Holland

Alle begin is moeilijk. Meestal als ik achter mijn computer ga zitten om een ervaring op het blog te zetten, komen gedachten vlug bij mij op. Deze morgen begin ik met alle begin is moeilijk en toch ben ik begonnen met iets op het blog te zetten. Vanzelf komen nu een aantal onderwerpen aanwaaien. Gisteren bij voorbeeld, Ik was aan het werk met mijn project “haring”en maakte een grote fout. Ik was aan het kopiëren en plakken, toen ik een fout maakte: ik verplaatste van een website de index en vergat waarheen. Met het gevolg, dat mijn website niet meer werkte. Hoe krijg ik die index terug. Na veel en lang zoeken vond ik die index bij een bijna identieke website en kon via copieren en plakken de schade herstellen. De index van een website is heel belangrijk; die is als het ware de sleutel van de site. Ben je hem kwijt, dan moet je bij wijs van spreken een nieuwe sleutel op dat slot zoeken of een nieuw slot maken met een nieuwe sleutel. Gelukkig vond ik slot en sleutel terug. Met mijn project kan ik nu weer verder. Heb ik u nieuwsgierig gemaakt? Nog een maandje geduld. Tegen die tijd denk ik er meer over te kunnen vertellen. En nu staat er toch een stukje op mijn blog. Alle begin is dus niet altijd moeilijk. Foto: he Joegoslavië Tribunaal ligt in het stadsdeel Scheveningen en heeft wel iets met mijn project te maken.

De weersvoorspelling, beter is te spreken van weersverwachting, krijgt steeds meer het karakter van achter de wolken schijnt de zon. Regen met opklaringen heeft zo ongeveer de betekenis gekregen van: de hele dag kans op regen, maar af en toe ook kans op een zonnestraaltje. En dat is dan het weertype, dat we de komende dagen kunnen verwachten. En als er dan een keer geen regen valt, dan kijken de meteorologen je heel vrolijk aan vanaf het tv-scherm, want inderdaad dat verwachte zonnestraaltje is een zonnige dag geworden. Maar direct daarop volgt weer een domper, want de verwachting voor de volgende dag is of liever zijn: een zonnetje gedeeltelijk achter wat wolkjes en één of meer druppeltjes. We zitten nu echt aan de verkeerde kant van de statistiek. De maand juli wordt misschien wel de natste maand sinds mensenheugenis. Maar wie weet: achter de wolken schijnt de zon en misschien leren we de zon van zijn beste zijde kennen. We blijven optimistisch, maar ik zou liever zien dat op de verschroeide aarde van Afrika regen, heel veel regen valt. Die mensen en die gebieden snakken naar regen en zien liever regen dan zonneschijn. Foto: een vlinder brengt nog wel eens wat kleur.

Vandaag is het ZONdag. U mag me rustig tegenspreken en zeggen dat het maandag is. Maar vandaag schijnt de zon. Ik zie hem als ik naar buiten kijk. Ik zie het aan de trambestuurder: hij is vrolijk op weg. Ik zie het aan de mensen: zij kijken vrolijk. Ik zie het aan de paraplu’s, die niet gebruikt worden en zelfs niet meer gebruikt kunnen worden: zijn zijn de afgelopen dagen gesneuveld in de harde windstoten en liggen nu kapot op de straten, kwaad weggeworpen door de eigenaars omdat ze dienst geweigerd hebben. Maar die paraplu’s kunnen er niets aan doen, dat die onstuimige en regenbrengende weerman ons zo te grazen heeft genomen. Maar vandaag is het ZONdag op maandag. Een begin van de zomer? Wie weet…  wordt de oogstmaand dit jaar de zomermaand. In de afgelopen dagen heb ik dankzij het slechte weer goede vorderingen kunnen maken met mijn “haring”project. Dat was het huiswerk, nu komt er het buitenwerk bij. Ik wens iedereen een ZONnige maandag en veel daaropvolgende ZONdagen. Foto: ik moest wel even zoeken naar een zonnige foto.

Het eerste wat Annemiek van morgen tegen me zei was: wat een rot weer. Waarop ik antwoordde: goede morgen. Het ene was een constatering; het antwoord was een wens van hoop. Oudere mensen weten nog, dat de nieuwe kalenderweek op zondag begon. Dat was eigenlijk in strijd met de Bijbel: in de Bijbel is de zondag de laatste dag van de week. Op die dag rustte God, toen hij zag dat alles goed was. En in die oude gedachte begint vandaag de laatste week van de zomermaand juli. De zomer, die dit jaar verstek laat gaan. Ook vandaag wordt het hier geen ZONdag. Maar we gaan rustig verder in de hoop dat het tij zal keren. In huis zijn we al bezig de boel te ruimen. De keukenkasten worden overhoop gehaald en alles wat we niet meer nodig hebben en dus overbodig zal zijn in de nieuwe keuken wordt in de vuilniszak gedaan en naar de container gebracht. Weg is weg en niet meer omkijken er naar. Dat zijn we vast kwijt. De kastjes in de nieuwe keuken zullen heus wel weer goed bezet worden. Regelmatig komt Annemiek bij mij langs met iets in haar hand, waarover zij twijfelt en vraagt dan: “Loek, wat zal ik hier mee doen? En zonder op te kijken zeg ik dan al “weg gooien”, maar als er dan een maar volgt, dan kijk ik even op en zeg dan, iets bewuster, “weggooien”. En dat woordje zal ik de komende tijd, nog heel wat keren gebruiken. Prettige zondag wens ik iedereen. Het is een dag om op te ruimen. Foto: wat een rommel.

De dag begon met zon, maar nu regent het. Het zal de rest van de dag ook wel zo blijven. Het wordt geen zonneweekend. Aan de kust wordt zelfs een stormachtige wind verwacht(windkracht 8). Maar soms zijn de verwachtingen minder erg dan de werkelijkheid. Het wordt dus weer afwachten vandaag. Geniet van de goede momenten.
Een paar dagen geleden, het was geloof ik donderdag, gingen we in de avond even een polderommtje doen door het Groene Hart. Annemiek vindt altijd heerlijk door de polder te rijden. Rust en stilte. Wij kwamen langs een weide, waar moeder koe liefdevol bezig was met haar twee kalfjes. Ik weet niet wat voor soort koe het is; daar heb je tegenwoordig ook al zoveel rassen is. Ik vond het een leuk en intiem plaatje en heb dat vastgelegd met mijn camera. Vandaag zullen ze wel weer in de wei staan. In de wei met zon, regen en een stevige wind. Zij kunnen er wel tegen. Maar ook ik zal niet de hele dag binnen zitten. Ik houd het weer wel in de gaten. Foto: het ene kalfje kijkt hongerig toe, maar waar is zijn moe?

Volgens de buienradar zullen er vandaag geen buien vallen. Misschien een enkel drupje. Zonneschijn is mogelijk, maar niet erg uitbundig. De wind komt uit noordelijke richting. Het zal best wel mee kunnen vallen wat de zon betreft. Bij die noordelijke wind zal de temperatuur ongeveer gelijk zijn aan het zeewater. Zo rond de 17 graden. Best fris. Maar als de zon komt en uit de wind kan het best aangenaam zijn. We hopen maar, dat de weergoden u en ons goedgezind zullen zijn. En u weet mijn spreuk: schijnt het zonnetje niet….. dan moeten we maar proberen zelf het zonnetje in huis te zijn. Trek uw vrolijke gezicht aan en geniet van de dag. Foto: ik kan het niet mooier maken dan het is.

Vandaag kunnen we, na bijna twee dagen blogstilte, weer communiceren met onze blogvriend(inn)en. Gelukkig waren het twee dagen met hier in Scheveningen mooie dagen. Elders in het land schijnt het weer minder goed geweest te zijn met regen- en onweersbuien, maar wij zijn daar ter compensatie(?) verschoond van gebleven. We hebben nu veel in te halen. Onze blogbrievenbus zit vol; we hebben dan ook heel wat post te verwerken. De dag begint met wolkenluchten en zo te zien zijn de daken en straten nat. Veel regen is er echter niet gevallen. We hebben er ook niets van gemerkt. Vandaag ziet het weer er wat minder fraai uit. In het zuiden. Wij zitten misschien net aan de goede kant van de weergrens, wordt weer veel regen en zwaar onweer verwacht. Af en toe zal de zon wat kunnen schijnen, maar daar ziet het er op dit moment nog niet naar. Veel vakantiegangers zullen wel cynisch zeggen: ‘nu we thuis zijn en we weer moeten werken, zal de zon wel gaan verschijnen’. Misschien komt de zomer nog en kunnen we nog weken van mooi weer genieten. Hoop doet leven. Foto: het natte weer van de afgelopen tijd heeft de duinen goed gedaan.

De zon kleurt de horizon. De voorbode voor een mooie dag? De straten zijn droog en hier en daar ligt nog wat water op de daken. De eerste zonnestralen vallen mijn kamertje binnen. In ieder geval een mooie start voor een nieuwe dag. Boven zee hangen nog wat dreigende wolken. Hopelijk drijven zij snel voorbij. Er sluipen een paar figuren langs mijn raam. Buren, die lak hebben aan het huishoudelijk reglement. Zij hebben een eigen lift, maar schijnen het leuk te vinden andere mensen te plagen. Zeg er niets van, want dan krijg ik een grote b… Soms hoop ik, dat de lift in storing valt en zij een uurtje elkaar in de lift moeten vermaken. Zand er over. We gaan van de nieuwe dag genieten. Foto: de regen heeft de natuur goed gedaan.

“Het regent, oh wat regent het.
Ik hoor het in mijn warme bed.
Ik hoor de regen zingen.

Een gedicht van C.S.l Adama van Scheltema, dat bijna iedere oudere uit zijn hoofd geleerd heeft; echter grotendeels vergeten, alleen de eerste regels zijn gebleven. Ook de regen is gebleven. Na zoveel dagen van somberheid buiten komt het gedichtje weer naar bovendrijven. De weersvoorspellingen voor de komende dagen zien er ook niet zo vrolijk uit: dan denk ik “maar aan een ander gedichtje:
“Onder moeders paraplu,
daar liepen eens twee kindjes,
Hanneke en Janneke,
dat waren dikke vrindjes”.

In dat liedje spetterden de  druppels vrolijk rond.

Conny Stuart vroeg zich al af:

“Wat voor weer zou het zijn in Den Haag
Wisselvallig met telkens een bui
Wat voor weer is het daar nou vandaag
Is het weer voor een vest en een trui
Is er regen vandaag
Waait de wind met een vlaag
Alle voetgangers weg van het Spui
En duikt iedereen diep in zijn kraag
Wat voor weer zou het zijn in Den Haag”.

Één ding is zeker: na regen komt zonneschijn.

Foto: dankzij het nat zijn de polders zo mooi

Het was heel even ZONdag. Maar nu trekken er weer regenwolken langs. Maar boven de zee is er toch nog iets blauws te zien. Iets meer blauw, dan het blauw van de Nederlandse vlag, die boven op het Kurhaus strak in de wind staat. Maar misschien komt straks de zon weer terug, zodat het op deze zondag toch weer een beetje ZONdag wordt.
Gisteren heb ik van mijn vriend Ron de eerste haring gekregen. Nee… het is geen Hollands maatje, geen haring om op te eten, maar de haring, die iets te maken heeft met een project, waar Ron, Natalie en ik mee bezig zijn. Een project, dat wel wat met Scheveningen te maken heeft. Scheveningen, dat in zijn wapen trots met drie haringen pronkt. Verder vertel ik er nog niets over. Maar ik laat u wel de messing haring zie, die door hem ontworpen en gegoten is. Ik hoop, dat het op deze zondag toch nog een beetje ZONdag wordt. Er vallen nu een paar zonnestraaltje bij me binnen. Een sprankje hoop: ze zijn nu al weer verdwenen. Maar… wie weet.

We wisten het al lang. Maar wat het nu precies zou gaan worden, dat wisten we weer niet. Er gingen allerlei geruchten rond. Maar gisterochtend ging het dan toch gebeuren. De Hema in de Palacepromenade van Scheveningen werd feestelijk geopend. Geen eettent, maar een echte Hema. Dat gaat heel wat meer gezelligheid in de winkelpassage geven. En direct zag je al mensen rondlopen om inkopen te doen. Hier en daar iemand met een feestelijk drankje. Gisteravond ben ik met Annemiek ook even gaan kijken. Ik was al bij de opening geweest, maar Annemiek had de winkel nog niet gezien. Nu hoeft ze niet meer naar de stad voor kleine boodschappen. En… je hoefde daar echt niet op te wachten… onze buurtjes waren er ook. Zij al wat ouder in een nieuwe Hema. Dat was wel een plaatje waard. Foto: zij in de nieuwe Hema.

De moeder van Annemiek vertelde ruim zeventig jaar geleden
het volgende verhaaltje:

Twee kikkertjes waren in een emmer melk gevallen
de emmer was glad en ze konden er niet meer uit.
ze bleven maar zwemmen, zwemmen en werden doodmoe.
Het ene kikkertje hield het niet meer vol en verdronk;
maar het andere kikkertje bleef zwemmen en zwemmen;
De melk stremde en werd steeds dikker, totdat het boter was.
Toen kon het kikkertje uit de emmer springen.

Nog zeg ik vaak tegen Annemiek als iets haar tegen zit:

Denk aan de kikkertjes.

Foto:  Annemiek anno 1938/9; uit de tijd, dat haar moeder het verhaaltje van de kikkertjes vertelde.

Ik heb de stoute schoenen eens aangedaan en ben het erf opgestapt van een boerderij, gelegen aan de Weipoort, een buurtschap in de gemeente Zoeterwoude. Wij kwamen er jaren geleden vaak om in dat buurtschap kaas te kopen: van die echte Hollandse boerenkaas; totdat de openingstijden werden veranderd. Tegenwoordig komen we er nog regelmatig omdat deze buurtschap een van onze lievelingsplaatsjes is. Ik ben eens aan de bewoner van deze boerderij gaan vragen naar de geschiedenis van deze boerderij. De geschiedenis gaat terug tot vóór de tachtigjarige oorlog(1568 – 1648). De kruizen duiden op kaaskelders en de ouderdom van de kazen. In de boerderij was vroeger een schuilkerk. Het gebouw links, dat volgens mij van een latere periode is, is het zomerhuis. Van deze imposante heerboerderij heb ik een paar foto’s gemaakt. Aan de Weipoort staan nog meer van die heel oude boerderijen. Sommige fraai hersteld, andere hard toe aan een grondige restauratie; maar helaas is daar geen geld voor beschikbaar. Misschien later, als het dan maar niet te laat is.

De komende dagen gaat de zon wat rust nemen; misschien zal hij af en toe even zijn gezicht laten zien. Het kan niet altijd feest zijn. Jammer voor veel vakantiegangers; gelukkig hebben de bezoekers van Scheveningen genoeg alternatieven: musea, bioscopen en natuurlijk winkelen in de stad. De hele dag op je kamer moeten zitten is ook geen leuke bezigheid. Er staat een straffe wind vanuit het noorden. Een wandeling over het strand is alleen voor de heel fervente wandelaars een goede tijdpassering. Wij hebben voor vandaag geen afspraken en kunnen nu de dingen, die zijn blijven liggen, aanpakken. In huis is er altijd wel wat te doen. Wat het ook zij, maak van deze dag weer wat moois en geniet er van. Foto: een bloemetje in huis, brengt altijd wat vrolijkheid.

Het was heerlijk weer gisteren om even naar de tuin te gaan. Annemiek had er ook wel zin in. Krantje mee en terwijl ik tuinierde, las zij het laatste nieuws. Ik heb wat prinsessenbonen en stamsnijbonen geplukt, de tuin geschoffeld en flink water gegeven. De laatste tijd is er weinig regen gevallen en de tuin was erg dorstig. De courgettes staan in bloei; de eerste vruchten zijn al verschenen… klein nog, maar die zullen spoedig plukklaar worden. De uitgebloeide klaprozen heb ik verwijderd. Die liggen nu in de tuinafvalcontainer. Als je de klaprozen niet op tijd weghaalt, zit je het volgende jaar met een heel groot, maar mooi klaprozenperk en dat is niet de bedoeling. De lucht is nog grijs en de zon heeft zich nog verscholen, maar het wordt ongetwijfeld een aardige dag. Laten we er van genieten. Foto: het hooi is van het land. Nu blijft  de ruimte gevuld met wolken

De gouden roos van Den Haag 2011 is geworden de trosroos genaamd “Planten und Blomen”, Kordes – Duitsland. Een foto van deze fraaie rode roos gaat hierbij. Geen detailfoto, omdat de roos het mooist tot haar recht komt in het perk.
De zondag na de keuring is in het Rosarium altijd een gezellige informatiemarkt. En als je tijdig aanwezig bent kan je geluk hebben, dat je een mooie plant cadeau mee naar huis kan nemen. Ik kreeg een Neomarica northiana: een minder bekende, maar zeer fraaie plant uit Zuid-Amerika. Zodra er een bloem komt, zal ik deze fotograferen en hem op het blog zetten. De plant mag niet in de zon staan, de grond moet altijd vochtig zijn. Ik ben benieuwd of het mij zal lukken, de plant in bloei te brengen.

Met mijn blog ‘lookatloek’, dat ik geplaatst had onder de categorie ‘fotografie’ ben ik teruggegaan naar mijn vertrouwde stekkie ‘herinneringen/ervaringen’. Bij het bekijken van mijn oudere foto’s kwamen er zoveel herinneringen los, dat ik over die oude beelden ben gaan mijmeren. Ik voel me geen fotograaf; ik leg met mijn camera vast wat mij boeit en/of wat ik mooi vind. Ik verdiep mij niet in allerlei technieken. Ik kijk maar met één oog: het rechteroog. Het linkeroog is vanaf mijn geboorte beperkt. Ik kan niet driedimensionaal kijken. Ik zie alles vlak, maar ik heb daarmee leren leven. Fotografie is op de eerste plaats ‘kijken naar’ en dat heb ik van jongs af aan geleerd en dat wil ik met andere mensen delen. O ja, de techniek heb ik wel geleerd uit boeken en ook wel uit ervaring, maar bovenal van een vriend, fotograaf aan het hof en vakfotograaf van het leger. Helaas is hij daar een fout van een oogspecialist blind geworden en is in eenzaamheid jaren geleden overleden. Dat brengt allemaal herinneringen op. Verleden tijd bestaat niet, maar de herinneringen en de ervaringen zijn gebleven. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: herinnering aan gisteren, toen wij even in het Groene Hart van Holland waren.

De lucht is grijs en in het oosten kleurt de hemel al rood. Het is bijna windstil en de meeuwen maken ruzie met elkaar. Het heeft een beetje geregend vannacht en de buitenverlichting is al gedoofd. Een nieuwe dag is begonnen. Ik heb nog geen plan getrokken voor de dag. De politiek is op vakantie en nu ook het zuiden van Nederland. In België is het politieke spelletje weer afgelopen en nu mag de koning beslissen van wel of geen verkiezingen. Het wereldrecord van geen kabinet wordt steeds scherper gesteld. In België duikelen de politici over elkaar en geven de ander de schuld van het opnieuw mislukken. Waar twee honden vechten om een been, gaat straks een derde er mee heen. Foto: deze kat houdt toezicht in de rozentuin en trekt zich van de honden niets aan. Bij de ingang van het park staat een bordje 'verboden voor honden'.