Berichten van 1 januari 2011 tot 31 december 2011

Annemiek is erg vermoeid door de lange reis; een dagje extra rust heeft ze echt wel nodig. De dokter kwam even controleren of alles goed was; toch even in de gaten houden. Maar met een rustig weekend voor de boeg, zal ze wel weer snel de oude zijn. Tijdelijk moet ik even haar taken overnemen en dat gaat niet altijd goed. Was in de machine, wasmiddel erbij, dan moet het toch goed gaan. Dat had ik gedacht: het ging dus fout. Nu doet de machine voor de tweede keer hetzelfde wasje. Al doende leert men, denk ik maar. Foto: Stoffel, de landschildpad, een  al meer dan tien jaar oude relatie in de tuin van ons vakantiehotel.

We zijn weer terug van weggeweest. De wasmachine staat te draaien om al het vakantiestof uit onze kleren te verwijderen. Alleen de restanten van het zonneverlof op onze huid zijn niet af te wassen. Daar moeten we de verder deze zomer mee doen. Een beetje ondersteuning van de Hollandse zon zullen we daarvoor wel nodig hebben. Toen ik deze morgen naar buiten keek zag ik weer natte dagen. Hoewel niet helemaal regenvrij hebben we van onze vakantie genoten. We hebben echter geen regendag in het zonnige zuiden gehad; wel een keer een onweersbui, maar daar is het eigenlijk bij gebleven. De temperatuur viel in het begin wel even tegen; het koude voorjaarsweer in Turkije zorgde er nu voor dat we daar van een late lente konden genieten. Planten, die we andere jaren niet in bloei hadden gezien, stonden nu in volle lentetooi. Foto: de oleanders kwamen al voorzichtig om de hoek kijken.

Voor we vertrekken nog even door het blog gaan. Het wordt een lange dag voor ons, hoofdzakelijk reizen en wachten. Wachten op het vertrek en aan het eind van de vlucht wachten op de koffers en daarna nog ongeveer anderhalf uur in de bus tot we uiteindelijk onze eindbestemming bereikt hebben. Volgens de laatste berichten ziet het er niet naar uit, dat we in een zonnig land terecht komen: vandaag en morgen bewolkt en regen. Wat wij hier nodig hebben, hebben zij daar: regen. Overmorgen wordt het daar beter en zal de zon schijnen. Maar ja, wat zegt weerbericht; het kan lokaal zo verschillend zijn. We zullen wel zien, we zullen het wel beleven. We hopen u op de hoogte te kunnen houden.Foto: familie Nijlzwaan voelt zich thuis in de Vliet.

Gisteren was een prachtige dag om een wandeling langs het strand te maken en dat heb ik dan ook gedaan. Op het strand waren verschillende activiteiten: zandsculpturen en schilderen onder begeleiding van kunstenaar(m/v). Voor het schilderen was weinig belangstelling. Veel mensen hielden meer van de zon dan van activiteiten. Ik heb een tijdje met een bevriende schilderes staan praten. Zij heeft de belangrijke activiteiten van strandvernieuwing op het doek vastgelegd. Verder was er een driedaagse paasmarkt en op de boulevard een tweedaags jazzfestival. En de grote dirigent van de dag, de zon, was gul met stralend en verwarmend zonlicht. Vandaag zal het ook wel weer aangenaam weer worden; de wind is wat krachtiger en komt uit het noorden, waardoor de temperatuur niet de waarden van gisteren zal krijgen. Maar al met al toch nog best goed weer. Morgen vertrekken we voor een paar weken naar onze vakantiebestemming. De notebook gaat mee, zodat we af en toe toch nog even contact kunnen opnemen met het blog. Het achterblijvende huis is in goede handen. Daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. Foto: het Scheveningse strand op 2e paasdag 2011.

De KNMI registreerde voor gisteren de warmste Pasen sinds 1901. In België was het de warmste Pasen sinds 1949. In Nederland bracht de zeewind nog enige verkoeling. Vandaag zal het wat minder warm worden. Het was druk op het strand, maar niet in het water: de zeewatertemperatuur is rond de 10 graden. Wij zouden naar onze dochter gaan om te eten. Om 14.40 uur vertrokken we. We namen de bus aan de achterkant van ons appartement; om 15.02 uur stapten we in. Om 15.30 stapten we driehonderd meter verder uit. Bijna een half uur in de file. De bus ging niet verder op zijn normale route; we moesten overstappen op een pendelbus, die tweehonderd meter verder zou komen. Uiteindelijk belden we om 15.50 uur aan bij onze dochter, die hemelsbreed gemeten ongeveer twee kilometer van ons appartement verwijderd woont. Scheveningen zat potdicht van de bezoekers, die allemaal wel met de auto schijnen te komen, terwijl de mensen weten, dat er op Scheveningen met drukke dagen geen parkeerplekje meer te vinden is. Maar toch proberen. Want in Scheveningen willen de mensen in de schaduw van hun auto op het strand zitten. Foto: in de duinen stoorden de reeën zich niet aan al die drukte

Verrijzenis, bevrijding, Pasen.
De kippen en de hazen.
De kippen leggen eieren,
de kerkklokken beieren.
Christus is verrezen,
De zon is weer verschenen.
Paasmarkt op het plein.
Zo zal het zijn,
Verrijzenis, bevrijding.
Voor iedereen: een Zalig Pasen.

Volgens het weerbericht/buienradar zal het vandaag weer een mooie dag worden. In de ochtend zullen er nog wat wolken zijn, maar deze zullen verdwijnen. Zelf ben ik er niet zo zeker van. De lucht is niet zo sprankelend als de vorige dagen. Er zit vochtigheid in de lucht, die misschien hier en daar toch voor een regenbuitje zou kunnen zorgen. De natuur zal er blij mee zijn. Om 12.00 gaan de paasklokken beieren. Vroeger mocht dan het vastentrommeltje geopend worden, was de vasten voorbij en had iedereen een vrolijk paasgezicht. Dat zullen we vandaag dan ook maar aantrekken: want morgen is het Pasen. Ik wens iedereen een zalig, vrolijk en gelukkig paasfeest. En het plaatje van vandaag: de pinksterbloem, die nu al langs de wegberm groeit.

De berekening van Pasen was niet altijd eenduidig. Pas in de achtste eeuw kwamen er algemene regels, die gebaseerd waren op hetgeen in het jaar 325 op het Concilie van Nicea was voorgesteld. De formulering voor de paasregel is de volgende: Pasen valt op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. Indien de eerste volle maan van de lente op een zondag valt, dan wordt Pasen de volgende zondag gevierd. Als algemene regel geldt, dat de lente altijd op 21 maart valt. Volgens de tegenwoordige wetenschap kan ook de datum van de lente varieren, maar met deze variatie wordt in het kerkelijk bepalen van de paasdatum geen rekening gehouden. De paasdatum valt dus altijd op 22 maart als vroegste en op 25 april als laatste datum. Dit jaar viel het begin van de lente op 21 maart en de eerste volle maand daarna op maandag 18 april en dus is zondag 24 april 1e Paasdag. Foto: toevallig maakte ik op 18.04.2011 om 22.31 uur deze foto van de volle maan.

De meeuwen schreeuwen. Een lichte nevel bedekt de stad. Spoedig zal de zon verschijnen en de aarde weer verwarmen. Een zomerse dag in april. Pasen valt dit jaar erg laat: 24 april; het kan bijna niet later. In 2038 zal Pasen op 25 april vallen; later kan niet. Het bepalen van eerste paasdag is erg ingewikkeld: het heeft te maken met de stand van de maan. Maar misschien vertel ik u daar morgen iets meer over. Ik moet het zelf ook nog bestuderen. Ik heb het vroeger wel geleerd; ze zeggen wel eens “jong geleerd is oud gedaan”, maar sommige dingen vergeet je wel eens als je wat ouder wordt; dan moet je weer opnieuw leren. Je bent nooit te oud om te leren. Foto: op de achtergrond de nieuwbouw, waar eens het Seinpost stond. En op het huis vooraan de meeuw, die loert of er iets eetbaars te vinden is.

Gisteren heb ik een risico genomen in mijn tuin. Ik heb bonen gelegd. Eigenlijk iets te vroeg: er zou nog vorst kunnen komen, hoewel ik het eigenlijk niet verwacht. Bonen houden van warmte. Gezien de komende vakantie heb ik het gegokt en de prinsessenbonen, snij- en pronkbonen toch gelegd. De tuinbonen staan al boven de grond, maar die kunnen tegen een stootje. Afwachten tot na de vakantie. Ik heb in ieder geval nog bonen genoeg om opnieuw te leggen.
Vandaag gaan we onze vakantiepapieren ophalen in Lisse. We vinden het altijd leuk om even naar Lisse te rijden. Het zijn aardige mensen en de koffie staat er bijna altijd klaar. We laten u echter niet in de steek: voor de eerste keer nemen we nu een laptop mee, zodat we van alles op de hoogte kunnen blijven en u waarschijnlijk over onze vakantie direct verslag kunnen geven. Foto: geen echte duinen, maar een grote zandhoop. Gevolg van aanleg nieuwe boulevard.

Op school begonnen we vroeger met de griffel, daarna het potlood en uiteindelijk de kroontjespen. Maar na WOII was de griffel al snel verdwenen. Het potlood is blijven bestaan. Toch was een potlood vroeger en kostbaar schrijfgereedschap; je had er maar één en dat moest je nog vaak met je boertje of zusje delen. Je had kleurpotloden, gewone potloden en inktpotloden. Inktpotloden moest je bevochtigen met water of speeksel en dan kreeg je inktschrift. Dat maakte wel vlekken. Jaren later kwam de vulpen, maar dat was pas op de middelbare school. Lange tijd zijn ze uit de mode geweest en vervangen door de ballpoint. Tegenwoordig is de vulpen weer in zwang, maar wel als luxe schrijfgerei. Als het potlood, dat iedere keer geslepen moest worden, klein geworden was en je er moeilijk mee kon schrijven, dan was de potloodhouder een welkom attribuut. Een potloodhouder vond ik in mijn ovale doosje. Foto: geen reclame voor Scheveningen; gelukkig biedt Scheveningen méér.

Een nieuwe zon voor de nieuwe dag. Op oude kalenders begint de week vaak met de zondag, maar veel moderne kalenders beginnen de week met de maandag. En vandaag zijn we aan week zestien begonnen. De paasweek. Vroeger, de laatste loodjes wegen het zwaarst met een extreme vastendag op goede vrijdag… en in het klooster een feestelijke witte donderdag. Tegenwoordig is de paasweek een feestweek van heerlijke aanbiedingen in de winkels om zo het paasfeest nog smakelijker te maken. Maar als je de mensen vraagt, wat Pasen is, dan kijken ze je bedenkelijk aan, zo van…wat bedoel je? Ja… de betekenis van veel christelijke feestdagen is de mensen ontgaan. Nu is van Pasen alleen nog maar overgebleven: eieren en de paashaas. Niet meer het gebeier van de paasklokken, niet meer Pasen, Pasen, feest de feesten. Gewoon een extra lang weekend. Een lentefeest met paasmarkten en heel veel bloemen. Foto: De dode boom en het nieuwe leven.

Pallem, pallem Pasen, Ei koerei!
Over enen zondag krijgen wij een ei
Eén ei is geen ei,
twee ei is een hallef ei
drie ei is een Paasei!

Wie kende vroeger dit liedje niet en parmantig liepen we dan met onze palmpaasstokken door het dorp. Boven op de stok een haas of een kip. En aan de hoepel hingen dan allerlei kleine versieringen, zoals gekleurde eitjes of paaskuikentjes.

Misschien is dit gebruik nog hier en daar blijven bestaan. Hier in Holland zie en hoor je er niet veel meer van.

Vandaag Pallem pallem Pasen. Foto: de paashaas liet zich niet fotograferen, die meisje wel.

Gisteren een lange mooie dag, maar ook een droeve dag. Een dierbare schoonzus is overleden en gisteren hebben we haar de laatste eer bewezen. Een kerkdienst, een crematie en nu rest alleen een dierbare herinnering. De laatste jaren hebben we drie zussen, drie schoonzussen en drie zwagers verloren. Onze wereld wordt kleiner en de herinnering steeds groter. Iemand is pas echt dood als je hem of haar vergeten bent.
Vandaag een andere herinnering: het bidprentje uit het ovale doosje. Het is een kruisafname. Links onder het plaatje staat de naam van de schilder: J. Janssens pinx(J.Janssens maakte deze schildering), en op de achterzijde het jaartal 1918. Midden boven nog een punaisegaatje. Wist u dat een ‘punaise’ eigenlijk ‘wandluis’ betekent?Ik wens iedereen een mooi Palmweekend.

Gisteren vond ik bij het opruimen een ovale doosje met daarin een stapel oude bidprentjes. Misschien in het verleden verzameld en vergeten. In dat doosje zaten meer vergeten dingen, zoals een Ronsonaansteker, een potloodverlenger en een koperen affiche uit 1862. Van een aantal bidprentjes heb ik een foto gemaakt. Op het bidprentje, waarvan foto, staat op de achterzijde vermeld een naam en “hartelijk dank 1924”. Op een ander bidprentje staat het jaar 1918. Toevallig zat er ook een prentje bij met de vermelding: “ter blijde herinnering aan Uw Zilveren Huwelijksfeest, 18 Sept. ’55”, ongetwijfeld het zilveren huwelijksfeest van mijn ouders. Zo brengen kleine doosjes toch weer stille herinneringen mee.

Eerst de blogpost van gisteren beantwoorden. De reacties, die ik gisteren op het blog ontving, beantwoord ik, als het even mogelijk is, de volgende dag. En de reacties, die vandaag binnenkomen, zijn morgen aan de beurt. Zo houd ik er een beetje regelmaat in. De blogpostbode werkt zeven dagen, maar af en toe moet hij ook even rust krijgen. Na de postverzorging heeft hij de tijd om rustig bij andere bloggenoten langs te gaan en daar af en toe een berichtje in de bus te stoppen. Er is nog geen zon op Scheveningen; wel achter de wolken, maar daar schijnt hij altijd. Gisteren heb ik de eerste rabarber geplukt in mijn tuin. Lekker vers en heerlijk van smaak. Ik wens iedereen een prettige dag, middag of avond, aangepast aan de tijd, dat ze mij met een bezoekje vereren. Foto: vandaag nog maar een keer de bloembollen.

De wind speelde ons gisteren parten, maar de regen is niet gekomen en de zon heeft vrijwel de hele dag geschenen. April is een uitzonderlijke maand aan het worden met hopelijk een voorbeeldfunctie voor de komende maanden. Een paar dagen regen zal de maand perfect kunnen maken voor mens en natuur.
De herindeling van mijn werkkamer is afgerond. Hier en daar nog een stapeltje, maar verder is het nu een aangename en lichte werkplek geworden.
Het strandseizoen is in volle gang. Het mooie weer heeft daar zeker aan bijgedragen. Jammer genoeg is de boulevard nog niet op orde. De vernieuwing heeft een achterstand van bijna zes maanden opgelopen. Jammer voor de badgasten, de bewoners, de strandpaviljoenexploitanten en de winkeliers. De gemeente komt altijd te laat met aangepaste voorzieningen. Foto: de narcissen zijn nu bijna uitgebloeid.

Het weerbericht voorspelt voor Scheveningen: halfbewolkt en mogelijk wat buien. Maar dat geldt alleen voor de ochtend. Voor de middag alleen halfbewolkt en dat geldt ook voor de komende dagen. De temperatuur is aan de lage kant, maar daar komt in de loop van de week weer verandering in: warmer. De regen is in ieder geval belangrijk voor de tuin: die kan best een slokje (wat heet… een flinke slok) gebruiken. Er kan nog veel gebeuren in de ochtend, maar het ziet er niet naar uit dat de regen echt komt. Een kraaienechtpaar is, vlak voor ons appartement, begonnen met de bouw van een nest. We kunnen ze goed in de gaten houden. Ze kunnen, als je jongen hebben, agressief zijn; maar dat valt in ons complex niet op: daar lopen ook en paar verbaalagressieve personen rond. Foto: zoals gisteren beloofd… de bollenvelden. Fotot: zoals gisteren beloofd.., de bollenvelden

Gisteren genoten van een bloementocht onderweg naar de verjaardag van mijn zwager. Gedempt licht in de ochtend en een stalende zon in de middag. En zowaar, wat nog nooit eerder gebeurd is: we hebben de verjaardag gevierd zittend in de zon op het buitenterras. 10 april; het leek wel hoogzomer. Op tijd naar huis; rustig op de weg en met een tas plukverse komkommer op de achterbank. Ja, mijn zwager is komkommerkweker op de goede manier; geen bestrijdingsmiddelen. Onderweg, op de heenweg, reden wij door Hillegom en zag ik een rode magnolia tegen het lichtgroen van een boom in lentegroen. Ik ben uitgestapt en heb bijgevoegde foto gemaakt. De volgende dagen zal ik u foto’s laten zien van de bollenvelden.

Vandaag gaan we op verjaringsvisite: onze zwager is jarig. Vroeg weg om ook nog even via de bollenvelden te kunnen rijden. Het wordt al vrij vroeg druk richting bollenvelden; willen we er van kunnen genieten en rustig foto’s maken, dan moeten we op tijd zijn. Liefst nog vóór elf uur. Bij mooi weer zijn er veel fietsers en wandelaars op pad. Wij zijn redelijk goed bekend in de Bollenstreek en weten de rustige en mooiste plekjes te vinden. Ik heb nog wel veel foto’s van voorgaande jaren, maar ieder jaar wil ik weer nieuwe maken: andere gezichtspunten en/of andere combinaties. Hopelijk kan ik u er morgen een tonen. Voor iedereen een fijne zonnige zondag. Foto: Westbroekpark, niet alleen speel-, bloemen-, maar ook beeldentuin.

Morgen alweer de vijfde zondag van de vastentijd. Het vastentrommeltje is al aardig gevuld. Nog even wachten: over twee weken is het paaszaterdag. Dan mag het trommeltje om klokslag twaalf uur geopend worden.
Vandaag gaan we aan onze kinderen hun mening vragen over iets dat een verandering in ons leven zal kunnen betekenen. We zijn nog te vief voor een bejaardenhuis: dus dat is het niet. Wat wel: daar laten we ons voorlopig nog niet over uit. We gaan eerst nog fijn op vakantie. Genieten van de zon samen met onze Belgische vrienden. En als we dan met een gezonde kleur weer terugkomen, dan zal hun mening misschien uitgevoerd gaan worden. Foto: ziet er best gezellig uit, jammer dat het glas al bijna leeg en de fles helemaal leeg is.

De ene dag ben je vroeg, de andere dag laat: in ieder geval was de zon vroeg en ben ik wat laat. Wat langer dan gewoon met de huismeester staan praten, even gespeeld met Tyco, die mij gelijk een hele wasbeurt gaf. Wat langer in de krant zitten lezen en wat langer zitten napraten bij het ontbijt. En nu is het dan bijna twee uur later dan gebruikelijk. O ja, en tussendoor nog een tijdje zitten kletsen met mijn broer, die vandaag 78 geworden is en in Nieuw Zeeland woont. En zo verstrijkt de tijd. Via de dochter van mijn andere broer hoorde ik, dat zijn vrouw, mijn schoonzus, zeer ernstig ziek is en ik wens hem veel sterkte in deze voor hem moeilijke dagen. Foto: zo maar een tuintje in zo maar een straat.

Vandaag zal het otterverblijf van de twee Aziatische kleinklauwotters officieel worden geopend. Aziatische kleinklauwotters(amblonyx cinereus) komen oorspronkelijk voor van India tot aan Zuid China. Ze zijn verwant aan de wezel en de marter. Gisteravond liep ik niet helemaal toevallig langs SeaLife. Ik werd uitgenodigd om de otters van dichtbij te komen bekijken en mocht ze als eerste fotograferen. Het zijn uiterst snelle diertjes, die hun verblijf aan het verkennen waren. Nog een beetje schuw. Een echte aanwinst voor SeaLife en dus ook voor Scheveningen. Foto: de Scheveningse kleinklauwotters.

Wat moet je met al die rommel. Op een geven moment krijg je het ineens in je bol. Opruimen die oude troep. Maar… vind je dat niet zonde. Wat moet ik met die broodmachine: ja, maar hij ziet er nog zo mooi uit. Wat moet ik met die oude frituurpan? Ja, maar… En zo wordt de rommel maar steeds groter. De planken in de kast staan vol met troep, die je al jarenlang niet meer gebruikt. Waarom gebruiken we dat mooie servies niet en eten we van borden, waar al stukje van afgebroken zijn. Weg met die oude spullen en laten we eens genieten van die mooie dingen, die nu in de pronkkast staan. Gekocht omdat we die mooi vonden en te mooi om te gebruiken. Daarom gaan we ze nu gebruiken en als er dan iets sneuvelt, dan heb je het ten minste gebruikt. En daarom zijn we nu aan het opruimen begonnen. Opruimen die oude troep en genieten van de mooie dingen, die we hebben. Foto: he, he, dat geeft een beetje ruimte.

Morgenrood, water in de sloot. Vanmorgen verscheen de zon in morgenrood. Nu, bijna een uur later heeft hij zich verscholen achter een gesloten wolkendek. Voor het westelijk deel is er enige kans op wat lichte regen, maar het zal ongetwijfeld een aangename dag worden. We zitten pas in april en “aprilletje zoet, geeft nog wel eens een witte hoed”, maar zover zal het vandaag niet komen. Vandaag moet ik naar de kno-arts. Benieuwd wat die zal zeggen: een grote toeter of een klein gehoorapparaatje. We zullen wel zien. Ik hoop wel dat mijn gehoor zal verbeteren. Gistermiddag zijn we onverwacht er met de auto op uitgegaan. We zijn ergens wat gaan bekijken. Misschien maak ik u nieuwsgierig, maar ik vertel u voorlopig toch niks. Foto: Den Haag ligt aan mijn voeten, bij wijs van spreken.

De buienradar voorspelt bewolkt weer, maar in Scheveningen schijnt de zon. De wind is zwak tot matig uit zuidwestelijke richting en boven zee hangt op afstand een wolkendek. Afwachten maar hoe het weer zich ontwikkelt. Ook gisteren was het op Scheveningen een aardige dag. Maar dat lokte toch niet veel mensen naar de kust. Misschien was het aanvankelijk wat saaie weer daar de oorzaak van, maar het kan ook zijn dat het museumweekend toch veel bezoekers naar de musea lokte. Tegen de avond werd het wat drukker op Scheveningen, maar dat is niet zo ongewoon, omdat veel mensen gelokt worden door de vele restaurants en Scheveningen dankzij het goede openbaarvervoer makkelijk bereikbaar is. Foto: Eeen meerkoet zit verscholen de eitjes uit te broeden.

Na de stralende dag van gisteren keren we vandaag terug naar de aprildagen, waar de temperaturen en stukje lager liggen en het weer vochtig is. Uiteindelijk is het de grasmaand en het gras moet groeien en dat betekent regenwater; regenwater want het water uit de kraan is wel goed voor de mensen, maar de planten genieten van het hemelwater. Een droge maart is goed voor de tuin, maar een natte april is goed voor de groei en de bloei. April: voor mij en Annemiek wordt dit aan het einde van de maand het begin van de vakantie. We zien er nu al naar uit. Naar een land, waar de zon altijd schijnt, ook al zit ook hij daar wel eens achter de wolken. Voor sommige mensen is het Kemer, Marmaris, Bodrum etc., maar voor ons is het Kusadasi. Al vierentwintig jaar. Voor het eerst in april 1987, maar sinds die maand heb ik Turkije al meer dan vijftig keer bezocht. Foto: als ik in de polder ben, dan heb ik altijd het gevoel van een beetje vakantie. Op de foto: de drie molens bij Leidschendam.

Heeft iedereen zich gek laten maken door de 1 aprilgrappen? Ik heb er niet veel van gemerkt. De hemel begint al wat te klaren. Over een halfuurtje komt de zon op en volgens de berichten zal het een zeer zonnige dag worden. Hier staat een stevige zuidelijke wind, maar dat is niet ongewoon bij hogere temperaturen. Achter een scherm heb je van de wind niet veel last. Vandaag eerst maar even naar de tuin, daarna boodschappen doen en een polderbezoekje; in de namiddag een opening in Muzee Scheveningen, waar lokale kunstenaars hun werk komen presenteren. Ik wens iedereen een fijne en zonnige dag. Hier ongeveer 20 graden maar elders kan de temperatuur oplopen tot zomerse waarden. Geniet er van. Foto: al een beetje pasen.

1 april
kikker in je bil
die er niet meer uit wil

Dat riepen wij vroeger, toen we nog klein waren; maar wat was de betekenis van deze uitroep. We riepen het als we iemand op 1 april in het ootje hadden genomen. Hé, je hemd hangt uit je broek of hé, je gulp staat open; en als dan iemand verbouwereerd reageerde, dan riepen we “één april, kikker in je bil”. En een lol dat we dan hadden.
April de grasmaand. De natuur kleurt en geurt, de bloemen kruipen uit de grond en Holland is weer het bloemenland. Narcissen, hyacinten en tulpen groeien en kleuren overal het landschap. De koeien staan weer in de wei en de lammetjes dartelen rond. De ooievaar zit weer op zijn nest; de futen spelen hun liefdesspelen alom begint de natuur te groeien en te bloeien. Soms een beetje sneeuw: april doet wat hij wil. Foto:
het groot hoefblad staat weer in bloei.

Toen ik vanmorgen wakker werd, leek het nog nacht te zijn. Maar een blik op de klok vertelde mij dat het 6.55 uur was. De lucht zit potdicht en weigert de zon toegang. Maar de regen van gisteren en misschien ook vandaag zal voor de natuur een zegen zijn. De wind is tamelijk straf uit zuidelijke richting. De temperatuur lijkt wel mee te vallen. In ieder geval maken we er vandaag een mooie dag van; vandaag is het de laatste dag van maart en daar hebben we niet over te klagen gehad: een echte lentemaand. Morgen begint april en zaterdag lijkt het een bijna-zomerse dag te worden. Foto: ven een Schevenings tintje, gisteren gefotografeerd.

Vandaag begint de dag met wolken. Na een aantal dagen worstelen met de rommel, die overal verspreid lag, zit ik nu in een opgeruimd vertrek, waar zelfs een opblaasbed voor noodgevallen neerlegend kan worden. Des te verbazingwekkender, daar tot voor kort alleen maar mijn bureaustoel een plaatsje kon vinden. Opgeruimd staat netjes en dat geldt nu zeker voor mijn werkvertrek. Als ik om me heen kijk, zie ik toch nog iets, dat ik vergeten ben: ik moet nog even stofzuigen en stoffen. Zo luidde ongeveer mijn bericht van gisteren. Het verschil met gisteren was, dat gisteren de dag begon met zon en eindigde met zon. Maar dat bericht is verloren gegaan. Misschien hebben een aantal bloggers van mij geen bericht ontvangen, maar ik had gisteren wel alle reacties beantwoord. Misschien zijn die berichtjes toch doorgekomen. Foto: dezelfde als die van gisteren.

De laatste dagen van maart zijn aangebroken en de nieuwe maand april begint op vrijdag. Dinsdag 5 april moet ik naar de KNO-arts: een aantal geluiden van buitenaf dringen niet altijd meer tot mij door. België spreken ze van een NKO-arts. Een KNO/NKO-arts(ORL-arts) is een specialist op het gebied van de oto-rhino-laryngologie.  Laat ik het eenvoudig houden; Ik heb een afspraak met de keel, neus, en oorarts. Dat zal wel een(of twee) gehoorapparaatje(s) of een andere medische ingreep worden. Afwachten en maar hopen dat ik van het oorongerief bevrijd zal worden.
Vandaag heb ik een rustige dag; geen verplichtingen en geen afspraken. Wat rommelen in mijn kamertje, wat meer tijd voor het blog en wat voorbereidingen voor een nieuwe website en natuurlijk een ommetje in de mooie lenteochtend. Foto: een lentegroet.

Goede morgen in de nieuwe tijd: de zomertijd. Heeft iedereen zijn klokken al een uur vooruit gezet? Als het al gedaan is, niet nog een keer doen. Sommige klokken worden automatisch een uur vooruit gezet. Hoewel het nog vroeg is begint de lucht toch al te kleuren. Wat rozige ochtendwolkjes sieren al de hemel. Gisteren regende het hier. Niet zo heel erg, maar juist goed voor de tuinen. De pasgeplante planten kunnen wat makkelijker wortels zetten en het zaaigoed kan wat makkelijker kiemen. Als dit weer zich een beetje gedraagt, krijgen we een mooie lente en een zonnige zomer. Over een maand gaan we op vakantie en daar zie ik nu al naar uit. Voor iedereen een goede morgen in de nieuwe tijd. Foto: Annemiek keurt de panten in de Naaldwijkse Japanse tuin.

Vandaag ben ik een beetje laat met het schrijven op mijn blog. Om 07.50 uur zou ik even de ochtendkrant gaan halen. Ik stap in de lift op de zevende etage en druk op de knop 2 voor de centrale gang om vervolgens via de trap te komen in de centrale hal, waar de brievenbussen zijn. Althans met die opzet stapte ik in de lift. En drukte op de knop 2, maar na een paar seconden stond de lift stil. Ik keek mijn spiegelbeeld even verbaasd aan en dacht dat is snel. Maar toen zag ik dat de lift stilstond op etage 6 of daaromtrent. De liftdeur ging echter niet open. Vreemd dacht ik. Toen besefte ik, dat ik opgesloten zat in een lift die niet meer omhoog en niet meer omlaag wilde. Gelukkig deed de alarmbel het wel. Ik kreeg verbinding met de externe meldkamer en voor een spoedige hulpverlening zou worden gezorgd. Na achtendertig minuten werd ik bevrijd uit mijn cel, waar ik de tijd had door moeten brengen met mijn nogal zwijgzame spiegelbeeld. Foto: gevangen als een vis in een viskom.

Tegenwoordig moet ik te vaak  “he” of “wat zeg je” zeggen. Het is dan ook weer tijd om een hoortest te doen. Daarom ga ik vandaag maar even bij een gehoorspecialist op bezoek. Per slot van rekening doet mijn gehoor al meer dan vijfenzeventig jaar trouwe dienst.
Gisteren hebben we na de donderdagse werkzaamheden weer van het mooie lenteweer genoten. Een tochtje Monster/Naaldwijk is op een doordeweekse dag een rustige ontspanning. Onderweg wat foto’s gemaakt van bloemen, planten en vissen. Bijgevoegd één van de serie.

Downloaden ging nog wel maar uploaden stuitte op veel weerstand bij het sennet. Misschien gaat het vandaag wat beter maar gisteren was het een echte ramp. Gelukkig hadden we er mooi weer bij. Ik ben dan ook maar naar mijn tuin gegaan om daar wat te werken. De aardappelen had ik al gepoot en gisteren heb ik de uien, penen en tuinbonen aan moeder aarde toevertrouwd. En maar afwachten of over een dag of tien/veertien de tuin al begint te groenen. Foto: met dit mooie weer, zijn ook de zonsondergangen weer mooi.

Gisteren deed het blog weer gek. Reacties beantwoorden was bijna onmogelijk en ook nu doet het blog vreemde dingen. Ik schrijf mijn verhaaltjes altijd eerst in mijn tekstverwerker. Als ik of het sennet een foutje maakt, dan beschik ik nog steeds over mijn tekst.
Gisteravond ben ik even naar het strand geweest. Na een hele dag binnenzitten was ik wel toe aan wat frisse zeelucht. Terwijl ik op het strand loop, duikt ineens een zeemeerman uit de golven op. Het bleek een student te zijn, die deze week nog als arts afstudeert. Gelukkig had ik mijn camera bij mij en op mijn verzoek dook hij nog even het zilte nat in. Gelooft u me niet? Kijk dan naar de bijgeplaatste foto. Die gisteravond omstreeks 19.00 uur maakte.
Ik wens u een fijne dag. Ik zie de zon al door de mist heen schijnen; flets, maar hij komt gewis.

De rijm ligt op de daken. Maar spoedig zal de zon verschijnen en de winterse aanblik doen verdwijnen. Het wordt weer een mooie lentedag. We zitten een beetje in de verbouwing: het toilet wordt vernieuwd: een hangend toilet met dubbele spoeling. Dat geeft wel enig werk. Ik doe het niet zelf meer; vroeger zou ik dat klusje zelf gedaan hebben, maar we hebben er nu iemand voor ingehuurd. Natuurlijk is dat wat duurder, maar ‘safety first’. Vandaag nog wat tegelwerk en daarna kunnen we van ons gemak gebruik maken. Wel even lastig in een appartement met maar één toilet. Eventjes behelpen, vooral voor de vrouw. Foto: een fotogenieke vis in SeaLife Scheveningen.

Vannacht om 00.21 uur is de lente begonnen. Een nieuwe lente en een nieuw geluid. We werden vanmorgen gewekt door het geluid van de vogels. Wij praten hier niet over het gezang van de volgens; meeuwen en kraaien zingen niet, maar misschien vinden zij dat zelf wel. De opkomst van de zon zien we nu niet meer, want de zon komt nu op van achter een appartementencomplex, dat ons uitzicht op de zonsopkomst belemmert. Maar het ochtendlicht zien we wel. We gaan volop genieten van het lenteweer. foto: zelfs de rodondendron(een vroege soort) staat al in bloei.

Gisteravond omstreeks 20.10 uur fotografeerde ik de supermaan(zie mijn berichtje van gisteren). Ik wilde u deze foto niet onthouden.

Als de spreuk ´morgenrood, water in de sloot´ vandaag een regenachtige dag voorspelt, dan geldt dit resultaat niet voor deze dag. Vanmorgen maakte ik om 06.40 uur bijgevoegde foto en dacht dit wordt een mooie dag. En de zon, het is inmiddels even over acht, staat te stralen aan de hemel. En maar afwachten wat de dag gaat brengen. Ik wens iedereen in ieder geval een heel fijne zondag toe.

Vandaag om 19.10(Nederlandse tijd) is het supermaan. Dan staat de maan op een afstand van slechts 356.577 kilometer verwijderd van de aarde. De laatste keer dat dit voorkwam was 18 jaar geleden. De maan lijkt dan ook groter dan gewoonlijk. Het wordt vandaag een mooie dag; de kans dat wij die supermaan zullen zien is vrij groot. Het betekent ook dat de eb lager en de vloed hoger zal zijn.
Gisteren heb ik hard gewerkt aan mijn tuintje en hoe het er nu uitziet toont bijgevoegde foto. Jammer dat het gistermiddag en vannacht geregend heeft, anders waren de bonen en de aardappelen al in de grond geweest. Nu even wachten op een dagje zon, zodat de bovenlaag weer wat droger is.
Vandaag ga ik kijken bij een rozendemonstratie, waarbij de bezoeker geleerd wordt hoe je een roos moet snoeien en waar je zelf ook actief aan kunt meedoen. Misschien later op de dag toch nog even naar de tuin. Geniet van de dag en het komende weekend, waarop de zon zich vaak zal laten zien.

De meeste strandpaviljoens staan er weer. Alleen op het noordstrand nog niet. Die komen meestal pas later als het echte badseizoen begint. Nu liggen er nog geen zonnebaders op het strand. Ook wordt er nog niet in zee gezwommen(op een paar fanatiekelingen na, die dat zomer en winter elke dag doen).
Als ik straks naar de tuin gaan liggen de tegels 60 x 40 cm al voor mij klaar. Dan is het alleen nog inpassen; toch nog een behoorlijk zwaar karwei: die tegels wegen ca 30 kg(maal 10 is toch 300 kg). Daarna kan ik mijn aandacht gaan besteden aan het indelen, inzaaien, poten en beplanten. De rabarber komt al aardig de grond uit. Op de markt was die gisteren al te koop(afkomstig uit Marokko) voor de prijs van € 3,90 per kilo.
De zon probeert door het wolkendek heen te breken. Misschien toch nog een aardige dag. Ik wens iedereen een fijn en gezellig weekend. Foto: straks ziet mijn tuin er heel wat fraaier uit. Dit is een foto van vorige week.

Gisteren werd in Brasschaat de eerste Albert Heijn-winkel geopend. Een stormloop van Belgische kopers overgolfde de nieuwe winkel. En dat is nog maar het begin van deze winkelketen, die moet uitgroeien naar ongeveer veertig filialen. Hoe zullen de Belgische grootgrutters reageren en hoe zullen de Belgen zelf gaan reageren. Belgen hebben een ander eetpatroon dan de Nederlanders. Het Nederlandse voedselpakket ziet er anders uit; denk alleen maar aan de pindakaas, hagelslag, brood, biersoorten, het assortiment wijnen en ga zo nog maar even door. In Nederland zijn veel kleinere winkels verdwenen door de grootgrutters; zal dat ook in België gebeuren? Ik hoop het niet. Want als de kleine middenstand verdwijnt, wordt het wel erg stil in de dorpen. Foto: Gistermorgen was ik even in SeaLife; daar fotografeerde ik deze zeester.

Gisteren zijn we even in de tuin geweest. Ja, Annemiek wilde wel eens zien wat voor een werk ik daar gewrocht heb. Heerlijk op een bankje zittend keek ze uit naar mijn(maar nu moet ik wel zeggen: ons) tuintje. Vrijdag komen de tegels voor een klein terrasje en gaan de tuinbonen de grond in. Van een tuinbuur heb ik een paar frambozenstruikjes gekregen.
Na de tuin zijn we nog een uurtje rondgereden door een stukje hart van Holland. In de weiden overal lammetjes. Ook de bloem van het groot hoefblad stond weer aan de waterkant. Groot hoefblad, ook wel allemansverdriet genoemd, begint met een bloemstengel, later komen de bladeren, die voor menig tuinbezitter een ramp zijn. Foto: natuurlijk de lammetjes.

Een ‘goede morgen’ voor iedereen die mij vroeg bezoekt;
een ‘goede middag’  voor die wat later  komen;
een ‘goede avond’ voor de echte laatkomers
maar iedereen, die mij vandaag bezoekt, wens ik ‘goede dag’.
De start van deze dag is een beetje somber: sombere berichten in de krant, laaghangende bewolking; hopelijk brengt deze dag in Japan en Lybië meer veiligheid en zekerheid. Foto: winterakonieten in de Scheveningse Bosjes.

Vandaag gaan we opnieuw genieten van een nieuwe lentedag. Een aantal strandpaviljoens is al open en daar kan lekker onderuitgezakt genieten van een bakkie koffie of een koel biertje. Het zonnetje was gisteren ook present en de wind hield zich rustig. Op het strand was het erg druk; veel wandelaars, die kwamen genieten van de rust; in de stad was het erg druk vanwege de city-pier-city loop. Daar hebben wij geen hinder van gehad. Dadelijk nog even naar de tuin voor het laatste stuk spitwerk. Deze week gaat de freesmachine er nog een keer over en dan heb ik een mooi stukje grond om in te richten. Het heeft allemaal iets lange dank gepland, maar alles is toch nog op tijd voor het seizoen klaar. Foto: zo maar een bootje dat zich spiegelt in het water.

Vandaag de City-Pier-City Loop. Dit jaar al weer voor de 37ste keer. Afstanden voor kinderen 1 kilometer. Voor de jeugd 2,5 km en vervolgens 5 km en 10 km en tot slot de halve marathon. Totaal aantal deelnemers 30.000 e3n alle nummers zijn uitverkocht. Den Haag heeft de naam het snelste circuit te hebben; hier werd ook in 2007 een wereldrecord gelopen. Vandaag ziet het weer er gunstig uit. Bewolkt, niet te veel wind, een goede looptemperatuur en een slechts kleine kans op een spatje regen. Zal er dit jaar opnieuw een wereldrecord gelopen worden? Andere jaren werd er ook over de boulevard gelopen, maar dit jaar is de route in verband met de vernieuwing via de boulevard niet over de boulevard. De lopers zullen de Pier niet zien. Volgend jaar misschien over de dan vernieuwde boulevard en dan weer echt de city-PIER-city Loop. Foto: de oude Pier of Wandelhoofd Koningin Wilhelmina(par Mars).

Het is bewolkt en de zon laat zich nog niet zien. Hij is wat verlaat. Maar wellicht komt hij straks wel weer om de hoek gluren. Vanmorgen ga ik weer vroeg naar de tuin: de laatste dagen was het weer prima en ik ben erg opgeschoten. Het terras is voorbereid; de tuin is bijna omgespit en vandaag ga ik het aardappelbed klaar maken, zodat ik maandag de aardappels kan poten. Daarna ga ik de grond klaar maken voor de tuinbonen. Die moeten er ook de volgende week in, zodat ik na mijn vakantie van zowel de aardappel en de tuinboon kan genieten. Tussen het aardappelveld en de tuinbonen zal ik een rij uien planten. Eind april gaan dan de prinsessenbonen gelegd worden en gaan de pronkbonen de grond in. De koolrabi en peentjes komen dan na de vakantie. De veldbloemen krijgen een plaatsje rond het terrasje, dat al bouwrijp gemaakt is. Nog wel wat werk aan de winkel, maar niet zo zwaar meer. Voor iedereen een prettige dag. Foto: hofje; ook hier staan binnenkort de bloemen weer te pronken.