Archief

We waren er even een dagje tussenuit: om wat te vieren. Het weer zat ons gisteren wat tegen. Maar ook in de (ijs)regen viel er veel te genieten in De Blauwe Kamer. De bijgevoegde foto was echter iets eerder: op 31 maart. We zaten aan het diner de zon even verscheen en het bos tegenover ons hotel leek wel in vuur en vlam te staan. Deze kans mocht ik niet missen. Ik maakte deze foto. Een paar tellen later was het schouwspel voorbij. Zo een mooie zonsondergang had ik nog niet meegemaakt. Er valt natuurlijk echt nog wel meer te vertellen over dit korte verblijf elders, maar dat zal ik u mogen over vertellen. Het is nu al bijn middag.

Als het weer morgen net zo is als vandaag, dan valt het best wel mee. Voor een wandeling door een natuurgebied heb je niet altijd de zon nodig. Gisteren is het allemaal nog meegevallen: fris, wat zon, maar droog. En dat is belangrijk. Maar we hebben het niet voor het zeggen. Gisteren heb ik de computerkant van mijn kamertje op orde gebracht. Daarna volgt de boekenkant en daarna volgt het puinruimen in de middenstrook. Alles bij elkaar is het onder de huidige weersomstandigheden redelijk goed gelukt.
Morgen maken we met het gezelschap een wandeling door het natuurgebied De Blauwe Kamer. Annemiek loopt niet mee: voor haar is het pad onbegaanbaar. Zij blijft achter in een behaaglijke omgeving en als alles mee zit lekker in het zonnetje met een versnapering bij de hand.
Ik wens iedereen een heel aangename dag. Donderdag zijn we weer terug op het honk.

We zijn weer aan een nieuwe week begonnen: de Paasweek. De zon schijnt en er staat een stevige westenwind. De straten zijn droog, maar op de daken ligt hier en daar nog wat water. Ja, het was gisteren boos weer. Ik ben er wel even uit geweest, maar in een lange wandeling had ik echt geen trek. Ik ben een fototentoonstelling aan het voorbereiden, maar met zo een grote hoeveelheid foto’s is het moeilijk een keuze te maken.
Woensdag gaan we er een dagje tussenuit. Wij vieren die dag een speciale verjaardag: Annemiek en ik zijn op 1 april samen 160 jaar en dat is weer eens een rede voor een extra feestje. Dit is geen 1 aprilgrap. Het is echt waar. Wij vieren het in De Blauwe Kamer. Dat is niet een vertrek in ons huis, maar een bijzonder mooi natuurgebied in de provincie Utrecht. Wij hopen op mooi weer en dat wensen wij u ook voor de hele paasweek.

Vannacht is de klok een uur vooruit gegaan: de zomertijd is ingegaan. Maar de zon zelf heeft daar niets van gemerkt: die zit nog verscholen achter de wolken. Die heeft vast gedacht: ik slaap lekker uit vandaag. Terwijl de mensen denken, dat ze zich verslapen hebben, slaapt de zon rustig verder. De wind slaapt niet: de vlag op het Kurhaus staat strak vanuit het zuidwesten. Het zal hier aan de kust een stormachtige dag worden. Geen dag om buiten te zijn. Als de Pier al open was, dan zou ik vandaag de wind op de Pier getrotseerd hebben. Maar vandaag blijf ik (voorlopig) nog binnen. Misschien wordt het later op de dag wat aangenamer buiten.
Hoe het ook wordt vandaag... het is een nieuwe dag, die ons om niet wordt gegeven. Geniet er van en doe er wat mee: deze dag komt nooit weerom.

Wachten op seniorennet.be. Vervolgens: HTTP-fout500-Interne Ser...; uiteindelijk: Kan de pagina niet weergeven.
En daar zit je dan achter je computer: wat nu te doen. Nog maar eens proberen en uiteindelijk dan toch op het blog. Maar ik ben er nu en daar moet ik van profiteren.
Het is droog, maar de zon zit nog verscholen achter de wolken. Toch zal hij wel te voorschijn komen vandaag. Het is zaterdag: we moeten inkopen doen voor vandaag en de komende dagen. Komende week woensdag zijn Annemiek en ik samen 160 jaar jong en dat gaan we even vieren op een andere locatie. Ergens midden in de natuur. En nu maar bidden, dat het mooi weer: Onze Lieve Heertje, geef mooi weertje (zie tekst van gisteren). Maar voor vandaag: werk aan de winkel, zoals we dat in Holland zeggen.
Ik wens iedereen een heel fijne dag en de lieve groeten van Annemiek.

“Onze Lieve Heertje
Geef mooi weertje
Geef een mooie dag
Dat het zonnetje weer schijnen mag”
Dat zongen we vroeger als de volgende dag een vrije dag zou zijn.
Toen wisten we nog niet, dat de natuur de dag indeelde en dat het Lieve Heertje daarin niets te vertellen had. En dat was maar goed ook. Want met alle wensen van de mensen kan het Lieve Heertje geen rekening houden.
Ik zong het in mijzelf vanmorgen in de hoop dat de zonsopgang vandaag weer net zo mooi zou zijn als de zonsopgang op bijgevoegde foto.
Wist u, dat u, als u op het plaatje klikte, een fraai vergroting kon zijn. Waarschijnlijk wel, maar misschien niet iedereen weet dat.
Ik wens u in ieder geval een heel mooie dag. Hier trekt de bewolking weg en straks zal de zon gaan schijnen.

Goedemorgen. Hier ben ik weer. Gisteren heb ik hard gewerkt aan mijn computerkamertje. Daarin worden meerdere hobby’s bedreven. Computeren, fotografie en knutselen. Dan wordt het makkelijk een rommelkamertje. Toch begint er al wat orde in te komen. Nu is de fotografie aan de beurt. Een aparte plank voor mijn camera’s, body’s en lenzen. Overzicht moet er zijn. Niet iedere keer dat zoeken van waar heb ik dat nu weer neergezet of gelegd. Er begint al wat schot in te komen: boeken of cd’s, waar ik niets meer mee doe, kunnen weg. Of in de container of naar de kelder. Het meeste zal wel in de kelder terecht komen. Dat wordt voorlopig mijn opslag. Later kan ik dat dan weer gaan ordenen. Maar vandaag heb ik ook nog andere dingen te doen. Vandaag dus even rust op de plaats. Ik wens iedereen een heel fijne dag en dat het zonnetje maar schijnen mag.

Vandaag is het planten-verwendag: het regent en dat is goed voor de natuur. Ieder op tijd zijn natje en zijn droogje. Ik werd wakker toen het al licht was, maar de zon had zich al vroeg verscholen. Ieder heeft recht op zijn natje en zijn droogje. Wij moeten vandaag onszelf maar verwennen. Maar misschien komt later op de dag toch nog even de zon ons verwarmen. Gisteravond was er een vergadering over het nieuwe Scheveningen. Een van de speerpunten is een wijziging in het aanzien van het plein voor ons appartementencomplex: het Palaceplein. Daar wordt op korte termijn veel aandacht aan geschonken. Het trieste plein moet een uitnodigend plein worden.
Ik wens iedereen een heel fijne dag.

En weer ging het mis vanmorgen. Netjes mijn verhaaltje gezet op het blog. Uploaden en dan het bericht, dat de server niet beschikbaar is. Weg tekst. Nu doe ik mijn nieuwe woordje maar via Word en save het, zodat ik niet nog een keer in de val loop. Soms gaat het blog supersnel en een andere keer is het niet vooruit te branden. Maar ja: het is gratis en dan mag je niet al te hoge eisen stellen. De webmaster doet wat hij kan en dat waarderen wij allemaal.
Ik wens iedereen een heel fijne dag.

Hier wat lentekriebels. Zondag, 22 maart 2015.