Of

ZEE EN WIND EN WOLKEN: SCHEVENINGEN, WAAR IEDEREEN WELKOM IS.
Als het werk gedaan is
de zon achter de kim verdwenen is
de wereld verdwijnt in duisternis
de wijn in het glas geschonken is
er alleen de stilte van de avond is
dan hef ik het glas
op wat mij vandaag overkomen is.
Of
Vandaag Moederdag.

Het was stil in de duinen vanmorgen vroeg. Alleen de vogels zongen en boven alles uit de virtuoos: de nachtegaal. Ik heb hem alleen maar gehoord en niet gezien. Wel heel veel konijntjes en een ree. Ook de vossen waren nog niet wakker of lagen lekker te luieren in de ochtendzon. Het wordt weer een mooie dag. We vieren moederdag met zijn tweetjes. Onze dochter zit in het vliegtuig op weg naar Cuba voor een welverdiende vakantie. Onze zoon en schoondochter hadden ons gisteren uitgenodigd. Daar zijn we geweest. En vandaag genieten wij saampjes van een mooie dag.
De nachtegaal zingt vandaag voor iedere moeder. Kijk maar op de foto.
Zaterdag, 9 mei.

Hier zit hij dan.

Je hoort hem wel maar ziet hem niet. Op een paar honderd meter vanaf mijn woning klinkt iedere avond omstreeks half zeven een overweldigend orkest van nachtegalen. In het struweel van de duinen leven veel vogels en het is een geliefde broedplek voor de nachtegaal. En het zijn er veel in de Oostduinen bij Scheveningen. "Waar in 't bronsgroen eikenhout 't nachtegaaltje zingt": dat is een bekend Limburgs liedje. Maar in het Limburgse wordt de nachtegaal nog maar zelden gehoord. Maar hier in Scheveningen lijkt het net andersom: hier vult hij met zijn geluid de vroege avond. Een lust om te horen. Maar zien... nee dat gebeurt niet vaak: hij zit diep verscholen in het struweel. En wat overkwam mij gisteravond? Van alle kanten hoorde ik ze zingen. Ik maar zoeken; waar zit hij toch; hij moet vlak bij mij zijn. En daar zag ik hem. Hij vloog niet weg toen ik mijn camera op hem richtte: hij ging gewoon nog even mooi poseren. Ik hoorde hem en zag hem ook. Ik werd er heel blij van. Het geluid kan ik niet laten horen, maar u kunt hem nu wel zien.
Ik wens u een wonderschone dag en misschien hoort u de nachtegaal.



Er hingen donkere wolken boven de stad, mistflarden in de duinen en een blauwe hemel boven de zee. Nu schijnt de zon in mijn kamertje binnen en heb ik even de luxaflex omlaag gedaan om de tekst op mijn computerscherm te kunnen lezen. 7 mei, voor mij een bijzondere dag: het was de dag dat ik in 1942 mijn eerste communie mocht doen. Op het blog zag ik onlangs, dat dat in België nog steeds een groot feest is voor de eerstecommunikantjes en de familieleden. Tegenwoordig merkt je er hier niets meer van. Veel kerken zijn gesloten. De laatste nog geopende katholieke kerk maakt nu deel uit van een Haagse parochie.
Als je ouder wordt komen er vaak herinneringen aan vroeger. Maar het leven gaat verder naar nog ouder. En om goed oud te kunnen worden moet je toch proberen met beide benen op de wereld te blijven staan.
Ik wens iedereen een fijne dag met beide benen op de grond.
De dag na...

We zijn gisteren bevrijd gebleven van regen. Dat klinkt vreemd: overal in het land was er regen en onweer. Hier op Scheveningen vrijwel droog, zonnig en een harde wind. We hebben lekker buiten gezeten en ons bakkie gedaan. Daarna ben ik wat gaan werken, maar bleef Annemiek nog zitten met tijdschriften en kranten om haar heen. Er was wel een stevige wind, maar we zaten in de luwte van het trappenhuis. Vandaag is er weer veel wind, maar die komt voor ons uit de goede richting: dankzij het trappenhuis zitten we weer heerlijk straks in de luwte een bakkie te doen. De stranden van Den Haag hebben weer de blauwe wimpel en dat betekent veilig en schoon. Nu maar hopen dat de toeristen dit waarderen en het strand ook na een fijne stranddag weer schoon en veilig achterlaten.
Ik wens iedereen een fijne dag.
5 mei, bevrijdingsdag en nationale feestdag.

Maar dat betekent niet een grtais vrije dag voor iedereen. Dat wordt door de CAO bepaald en niet door de overheid. Er zijn dus een groot aantal werknemers die vandaag een vrije dag opnemen. Veel merken we hier in Scheveningen niet van die feestdag. Misschien hangen er wat meer nationale driekleuren, maar daar houdt het dan ook zo een beetje mee op.
In de krant van gisteren las ik: "baard net zo vies als toilet". Uit een Amerikaans onderzoek is gebleken, dat sommige baarden evenveel bacteriën bevatten als een gemiddeld toilet. Poepbacteriën in sommige baarden ontdekte de microbiologg John Golobic. En tegenwoordig is het dragen van een baard zo hip. Ik heb ook wel eens een baard staan zegt Annemiek, maar dan ben ik vergeten mij te scheren. Ik praat er maar niet verder over: dan zou het wel eens een vies praatje kunnen worden. O ja, nat het kussen een toiletpapiertje gebruiken.![]()
Ik wens iedereen een heel fijne en gezellige dinsdag. O ja, met mijn spierpijn gaat het iets beter. Rust roest; ik moet dus wel in beweging blijven.
4 mei.

Een stille dag in Nederland. We herdenken onze landgenoten, die in WOII hun leven gaven voor de vrijheid. Er wappert geen Hollandse driekleur op het Kurhaus. De lucht is wat somber en op straat is het nog stil. Wij hebben geen oorlogsslachtoffers in de familie, wel veel personen, die streden voor de vrijheid, ondergronds. Zij hebben geluk gehad.
Gisteren had ik een pijnlijke ervaring. Ik moest om mijn pantalon aan te trekken, mijn linkerbeen buigen en prompt ging er een pijnscheut door mijn lijf. Ik heb toch nog wat huishoudelijk werk gedaan, maar dat had ik niet moeten doen. Maar ja, gedane zaken nemen geen keer. Nu zit ik met een pijnlijke onderrug. Rustig aan doen vandaag.Wel bewegen: blijven zitten en piekeren helpt niet: bewegen, maar niet te veel, is vaak een goede remedie tegen rugklachten. Voorzicht aan maar.
Ik wens iedereen een fijne dag en als het even kan toch bewegen.
naar de bollen

De straten zijn (nog) droog. Er hangt een grijze deken, maar de zon probeert toch nog door te prikken. Het weer is volgens de weerprofeten niet iets om naar huis te schrijven. Maar wie weet. Als strak de regen komt en daarna de zon gaat schijnen, hebben we toch nog een stukje zonnige zondag. Het is nog vroeg; amper zeven uur. De bakker is nog gesloten, Dadelijk ga ik eerst een lekker vers brood halen: twaalf granen. Lekker knapperig, zo net uit de oven. Dat is prettig hier op Scheveningen: alle dagen al vroeg in de morgen lekker vers brood. Gisteren hadden we mooi weer en een mooie tocht door de bollenvelden. Dit keer niet die van de Bollenstreek, maar wat noordelijker. Minder bekend, maar oh zo mooi. Ik wens iedereen een heel mooie dag met hopelijk toch nog een helder zonnetje.



De daken waren wit en de hemel blauw. Nu is het wit verdwenen, maar het blauw gebleven. Straks gaan we even naar het noorden om de nieuwe woning van Annemiek haar broer te bezichtigen. Daarna weer terug via de bollen. We gaan niet stug over de grote weg: we willen ook nog genieten van onderweg via de bollenstreek. Maar Lisse moeten we eerst even vermijden: daar is de Keukenhof en het zal daar wel weer dicht zitten van autobussen. Neen, we gaan even na Lisse van de grote weg af en dan via een binnenroute naar Haarlem en dan zijn we er bijna. Ook na Haarlem zijn er nog bollenvelden, maar die zijn minder bekend bij de toeristen. Vanmiddag weer naar huis om ook nog even van Scheveningen te genieten. Ik wens iedereen een heel mooie en bloemige zaterdag.