Hoeveel mensen ijveren tegenwoordig
 voor de wereldvrede!
Maar wat doen zij
opdat er werkelijk vrede zou komen?
 Hebben zij er ooit aan gedacht
dat vrede begint bij de mens zelf,
 bij een harmonieus samenleven
van al de cellen in zijn lichaam?

Wie echt voor de vrede wil werken,
 schept in de eerste plaats harmonie
tussen alle elementen van zijn lichaam
en zijn geest,
zodat hij vrede uitstraalt.

Velen schrijven over de vrede,
vergaderen over de vrede,
 maar ondertussen voeden zij
de oorlog in zichzelf,
 want zij zijn voortdurend
 in een innerlijke strijd gewikkeld.
 Welke vrede kunnen zij dan brengen?

De mens moet eerst vrede stichten in zichzelf:
in al zijn handelingen,
 gevoelens en gedachten.
Alleen dan zet hij zich werkelijk in voor de vrede

Elk kind is een ziel
waarop de moeder reeds
 tijdens de zwangerschap
 een gunstige invloed kan uitoefenen
door harmonieuze gedachten en gevoelens
en een evenwichtige levenswijze.

Deze magische invloed kunnen ouders
daarna verder uitoefenen op het kind
 als ze zich bewust zijn van
diens gevoeligheid voor de atmosfeer
die zij rond zich scheppen.
 Tenslotte kunnen de ouders en opvoeders
hun taak voortzetten
 door een levend voorbeeld te zijn
voor hun kinderen.

Als je ziek bent,

hou je innerlijk
 een zekere wanorde in stand:
je hebt voedsel gegeven
 aan bepaalde gedachten,
gevoelens en gedragingen
en op den duur heeft dat een weerslag
 op je gezondheid.

Harmonie is het beste wapen tegen ziekte:
denk er dag en nacht aan je af te stemmen
op het leven in al zijn rijkdom,
volledig overeen te stemmen
met het oneindige kosmische leven.
Dat is de ware harmonie.

Je met enkele personen harmoniseren:
 je vrouw of je man, je kinderen,
je ouders, je buren of je vrienden volstaat niet.
Je moet in harmonie komen
met het universele leven.

Vleugels van de eeuwigheid,
brengen ons naar verre oorden
daar waar het licht,
zo prachtig is.

Wonderschone kleurenpracht,
zo rustig en sereen.
Ademhalen hoeft niet meer,
wij zijn allen één.

Het aardse leven achterlatend,
ver weg,
toch ook dichtbij.
Treur niet om hen die overgingen,
maar laat in LIEFDE vrij!
IlseC. Nijssen

Onze reis door de kosmos
zal ons uiteindelijk bewust maken van alle uithoeken
van deze nog niet
begrepen ontdekkingsreis.
Laat al het Licht toe,
ook het nog niet begrepen Licht
op deze wonderbaarlijke reis.
Waarbij de mooiste
en trouwste reisgezel
het Licht in ons Zelf is!
guido ten berge

Als wij leven op de juiste wijze
en het Licht in ons hart en ons enken binnenlaten
komt de hele wereld tot leven.

De wereld is een verrukkelijke tuin,
vol dromen, leven en schoonheid.
Het is een bijzondere plaats,
die door veel werelden wordt gedeeld,
en de ene plaats waar allen zich kunnen verbinden
en samen kunnen groeien

Liefde is, laten stromen van alles
ook al is het nog niet verlicht.
Is accepteren van dat wat streeft
naar dit zelfde Goddelijke Licht.

Wijsheid is de spiegel worden en willen luisteren,
kijken naar dit veelvormige Licht.
Het eeuwig blijven luisteren,
naar de toon die alles eens heeft opgericht .

Het Licht is, tot dat de spiegel breekt
in de eenwording met dit aller innerlijk Licht.
Het verlangen naar dat wat ver-Licht,
geworden tot levend zuiver Goddelijk Licht.
Guido ten berge

De steen

De nacht was donker en koud
het was kerst...een jaar later
de eenzame ziel liep rond het huis
verward
Zouden ze gelukkig zijn zonder hem?
Het huis zag er gezellig uit
Zouden ze hem missen?
Zou hij het ooit nog goed kunnen maken...?
Een traan loopt langs zijn wangen
Hij staat nu in de achtertuin
trillend begeleidt hij het kleffe sjekkie naar zijn mond
De rook geeft hem rust
de rook......alleen de rook.
Wanhoop....
woede !
Hij is gekwetst, hij is kwaad hij is.....
geestesziek.
Een steen
gooit dan
uiteindelijk
zijn wanhoop uiteen.

en toen viel de stilte
ontstond er rust

geschreven door mijn sterke oudste zoon
die zijn moedertje
samen met zijn geweldige broer
in die tijd geweldig heeft bijgestaan
dit stukje gaat over de dader van onze zwarte blz.

Van elke mens,
die ik in mijn leven ben tegengekomen,
 heb ik mogen leren.
Ik verdien respect en waardering
 van de ander te ontvangen
 en geef dit zelf ook.
Ik verwacht niets van een ander.
Ze kunnen alleen maar zijn wie ze zijn
 en niet wat ik denk
dat ze zouden moeten zijn.
Ik gun de ander de ruimte en
 neem tijd voor de mijne.
Zelf heb ik dit nodig,
 om stilletjes te mediteren,
mij te bezinnen,
contact te leggen met mijn hogere bewustzijn,
voor zelfonderzoek
De eenzaamheid is mijn vriend
 en heel belangrijk,
waardoor ik geholpen word iemand te worden
 die binnen een spirituele relatie leeft
 en meer kan geven dan nemen
en met blijdschap kan genieten en ontvangen.
Het kan zijn, dat er mensen afvallen,
daar zij mij niet accepteren in mijn zijn.
 Er zullen altijd nieuwe en betere komen- of anderen,
om iets van te leren.
Elkaar de ruimte geven
is voor mij iets heel bijzonders 
haast heilig.
In een relatie geeft dit
een enorme mogelijkheid tot groei
 en bloeit deze op.
Soms is dit voor anderen niet goed te begrijpen
 als zij uit liefde komen
krijgen zij inzicht in mijn gevoel.
Dit hoeven ze niet te begrijpen
 of te volgen,
 maar zullen mij respecteren,
zoals ik ben of wil zijn.
Ieder mens is een eigen ik
en mag op zijn beurt,
 zijn eigen gevoel volgen.
Sluiten wij niet op elkaar aan,
 dan is dit mogelijk en gaat ieder zijn eigen weg.

Ik houd erg veel van mensen,
ondanks dat er enkelen waren,
die mijn vertrouwen
 hebben beschaamd en misbruikt.
Ook dit heb ik zelf in stand gehouden.
Ik ben niet boos op die anderen 
heb het ze ook vergeven,
 omdat ik ervan heb mogen leren.
Het leven is net zo mooi als dat ik dat zelf wil zien,
voelen en genieten.
Ik werk aan vrijheid in en met mijzelf.
Des te sneller zal ik helen!!!
Ik ben weer bereid tot een compromis
 en geef zelf aan,
waar mijn grens ligt.
Toch wil ik ook nog steeds in
de gedachten van anderen meekruipen
om een beetje te begrijpen
hoe zij denken en daardoor
 de band met hen verstevigen.
en ik leef nu.
U ?
sta en leef
in het NU

Vanaf nu......

Ik speel door golven van de wind gedragen
met het kind dat zonder vragen
in de moederschoot verbleef
de woorden in m'n gedachten schreef
stel nooit de vergeten vragen

ik dwaal door sterrenstralen fel verlicht
langs de randen van het vergezicht
dat het panorama weerkaatst
waarin de mens en dier geplaatst
tot het oneindig ochtendlicht

Ik rijd op wezens die nog niet gekend
op de vleugels van de hemel rent
naar de lichte vleugen van herinnering
verlaten niet maar overging
naar een liefde ongekend

ik zweef langs dalen van overmoed
langs ravijnen waarvan ik vermoed
dat daar diep in gedachten verzonken
ooit mijn eerst woorden klonken
waarmee ik het leven heb begroet

maar ik zweef nu stil gedragen
door vlinders die zonder klagen
me brengen naar een kant
van het mooie niemandsland.
waar ik vanaf nu nooit meer hoef te vragen
"mag ik"

liefs Hein

ik zag een vlinder sterven.......

Ik zag een vlinder sterven
aan de voeten van de dood
ik wil haar krachten erven
van haar waarvan ik genoot

ik zag een vlinder sterven
aan de bron van het bestaan
ik zal haar naam ooit kerven
in de boom met haar mooie naam

ik zag een vlinder sterven
in de bron van mijn eigen ziel
niets kan meer bederven
waardoor ik voor haar viel

Ik zag een vlinder sterven
aan de voet van het gemis
maar nooit zal de vlinder sterven
die haar begeleider is.

liefs Hein