Naar de inhoud

lovingme-lovingall

Credendo vides
akke.beakke.be
Zoektocht naar het Licht

Archief

Vrijdag 28 april 2006

verhaaltje van Kaatje klik voor't vervolg op de kiek

Hallo daar,

Wat leuk dat je deze bladzijde
hebt uitgekozen en een stukje
met me er in mee wil gaan!
Al dromend over mijn jeugd
en alle fijne herinneringen
die ik daar nog van heb.
Zelf ben ik ook erg nieuwsgierig
en stelde het schrijven en
overpeinzen steeds maar uit
...maar nu...nu houd ik het niet meer.
Ga er maar eens lekker voor zitten,
dan zal ik gaan proberen
een beeld te schetsen,
van een klein meisje
in een wondere wereld.
Geboren als een blij zonnetje
[ram-slangetje] of,
wat je ook kunt zeggen...
een klein vogeltje
in een gouden kooitje,
waarvan het deurtje
op een kiertje stond.
Mijn ouders hadden een gezellig
 familie- hotel
en leefden vanuit de
christelijke beginselen.
Toen ik ter wereld kwam,
waren er al drie broers en één zus...
'n gezellige drukte dus!
én na mij kwam er nog een broertje bij.
Wat een rijkdom,wat een luxe!
vervolg onder de foto

Geschreven door doetsi om 10:34 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 28 april 2006

Mijn Vader

Zie ik mijzelf toch ineens zitten
onder het grote bureau van m'n vader.
Zo veilig en vertrouwd.
Daar lag toen ter tijd een perzisch kussen,
 lekker zacht en warm.
Dicht tegen zijn benen aan
 en niet direct in het oog van de gasten
waarmee hij in gesprek was
"Mijn vader " mijn grote held!!
Zo veel als ik van hem heb gehouden .
En waar dat speciale gevoel
 toch vandaan is gekomen?
In en met zijn gedachte leef ik voort.
Volg zijn sporen,
zoals het in mijn beleving hoort
Hij rook zo heerlijk naar pitralon
en berkehaarwater!
Koffiebonen.
Mijn vader die zo gek was op koffie
smulde zo bij tijd en wijle van
dit heerlijke bonenspul en ik
 deed dan lustig mee.
Nooit zal ik dit vergeten
Het schiep een band.
Samen spraken we dan over
last hebben van een koffielip
 en dan maakte ik
- toen ik weer wat ouder was-
en wanneer zijn lip ging hangen,
snel een bakkie leut!
Als ik zo als nu
over deze dingen begin te denken
is er geen houden meer aan.
Van de hak op de tak
gaan mijn gedachten,
vliegensvlugge beelden
 schieten door mij heen.
Waar dan toch te beginnen
in die brij van herinneringen?
Papa-Opi voor onze kinderen.
Wat ben ik toch bevoorrecht
dat deze man -míjn- vader was!
Zo trots als ik op hem was.
Hij leerde ons om je in de ander
 te verplaatsen,
begrip en mededogen te hebben.
Maar bovenal respect te hebben
Ook kon hij zo intens mooi vertellen
 over van alles en nog wat.
Stopte stiekem in zijn verhaaltjes
een dubbele bodem en zijn geloof
droeg hij ook op deze manier uit.
Uitte zijn gevoel omtrend zijn geloof !
Als hij aan zijn bureau zat
en uit het raam keek,
 zag hij ons-zijn kinderen,
 in de grote zandbak spelen
die naast dit raam lag
lekker beschut door een muurtje.
Waar we allemaal wel eens
flink vanaf zijn gekukeld
Mijn vader,
In beide zakken droeg hij
zo lang als ik mij kan herinneren
 een grote rode zakdoek
met een mooie blauwe rand.
Nog steeds heb ik er
eentje in mijn bezit-die hangt
 op onze slaapkamer in het zicht.
Al 24 jaar ondertussen en
 steeds was en strijk ik deze mee
Het meest waardevolle stuk
wat ik van hem heb.
Nooit zal ik deze nog kwijtraken!
Geschreven door doetsi om 10:24 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 28 april 2006

Hoe het vorig jaar allemaal begon

Opstarten van een nieuw leven
 geeft leuke en aparte momenten.
Knettergek op fotograferen en
 steeds achter de camera te vinden.
Dat is Kaatje Cameraatje.
Rijen fotoboeken in de kast,
voor elk levensjaar wel één,
fotorol na fotorol verbruikt en er nog
 steeds geen genoeg van gekregen,
doorgaan steeds weer doorgaan moet ze.
Waar ze kijkt, overal is weer iets nieuws
of wonderlijks te zien.
Die speciale blik, kinderen aan het ravotten,
dat oude heertje op de bank aan de waterkant,
 een ballontje in een kinderhand!
Om van niets weer eens iets te maken
ontstond toen een idee.
Een digitale,
 ja, die gaat heel wat langer mee.
Geen rolletjes meer te halen
 en direct al resultaat,
 gezocht , een camera op maat!
Al snel was dat ding gevonden,
maar de lol moest wel blijven bestaan.
Zomaar kopen was te snel gedaan.
Ter zelfde uren dat het idee ontsproot,
schreef een ander haar toen zomaar
 de volgende noot
...Kaatje met je cameraatje...
Maak van mij eens een mooi plaatje.
Wat zijn hier de kosten van en
kan je er nog steeds wat van?
En ja hoor, direct gereageerd en
 iets nieuws uitgeprobeert.
Kaatje zou een echte sessie doen
en dan ook voor redelijk wat poen.
Zo gezegd en zo gedaan,
 met die dame naar het park gegaan!
Mooier kon het echt niet worden
en haar eigenwaarde steeg,
een cd vol superfoto's was
wat de dame na afloop kreeg.
Dat is het begin dacht toen onze Kaat
 nu direct het vervolg op maat.
Komt diezelfde dag zomaar een mailtje binnen,
wil je met mijn bruidsreportage gaan beginnen?
Volgende maand een hele dag,
wat kost me dat, als ik vragen mag.
Toen liep alles ineens duvels snel,
 fijn zei Kaatje, dat U nu net belt.
Vanmiddag net een serie achter de rug,
 dat liep geweldig en ja,
daar ik ben er net van terug.
Mijn voorstel aan U is nu zo gedaan,
 in ruil voor heel veel foto's op cd
 en ik Uw reportage goed gedaan,
is mijn vraag aan U mij te gaan vertrouwen,
al vast aan te schaffen, de beste camera
 voor mij en voor Uw trouwen.
De eerste insteek werd de extra batterij
en de beloofde dag vloog snel voorbij.
De dame met haar nieuwe gemaal,
 had voor ze een weekje verder was alras
1700 foto's, zo mooi,
 dat ze er meer dan blij mee was.
Zo ontstond toen het idee
en Kaatje zelf nu heel tevree.
Het éne plaatje na het andere
te kunnen schieten.
Het nieuwe leven,
er is weer heel erg veel meer
 om van te mogen gaan genieten.
Met pastel en schilderskwast
weet dit vrouwke ook van wanten,
 maakt nu van al haar foto's,
de mooiste schilderstukken voor haar klanten.
Daar kan zij dan weer mee verder gaan
en zo is haar nieuwe leven opgestart ,
zo wil ze verder gaan,
zo leeft ze naar haar hart.
Geschreven door doetsi om 09:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van lovingme-lovingall

↑ Terug naar de berichten