Archief

Vertrek: 6.30 Aankomst: 19.40 Afstand: 176,26 km Gemiddelde: 16,29 km/u Tijd: 10u 49' Totaal: 1540,57 km







Het Brabantse trekpaard uit het Pajottenland, neen, niet J.L. Dehaene, die zou door mijn fietskader zakken of mijn spaken doen breken, ik bedoel mezelf, kwam deze morgen in me los ('k ben afkomstig van het Pajottenland) . Ik voelde het aan: vandaag naar de eindstreep en niet ergens tot rond Roermond om nog eens een stop te doen.



Ik had dit gevoel reeds bij mijn eerste fietstocht in '93 of '94. Op de terugreis van de Duitse Waddeneilanden vertrok ik van Den Haag in een ruk naar Gent: 216 km. 't Was toen 22u als ik er aankwam. Dat is dus het gevoel om je stal te rieken .







Alhoewel, ik heb echt tegen de weergoden moeten vechten als een duiveltje in een wijwatervat: na amper 20 km bleef het maar regen gutsen en dit tot voorbij Roermond, dus haast de helft van de rit was nat. En de felle Westenwind vlak voor mij was ook niet van de poes . Dus maar een tandje terugschakelen i.p.v. op het grote blad te fietsen.







Van Müllheim tot Duisburg fietste ik haast constant langs de Ruhr. In Duisburg viel het best mee om deze industriestad te overlappen. Na Duisburg kwam Krefeld aan de beurt en eens voorbij deze laatste kwam ik min of meer in een groenere omgeving .







Aan de grens met Nederland, in Brüggen, kwam ik nog aan de Britse basis waar ik een 30-tal jaren geleden met onze militaire marsploeg nog ben gaan wandelen.







Roermond was een bouwwerf: rijkswegen open, een strook van wel 8 km fietspad open. Dan maar naar een alternatief zoeken.







Het centrum van Peer is mooi veranderd. Maar eens het kruispunt in Hechtel, waar ik ettelijke keren op maneuver was, kwamen alle registers open, wind of geen wind. Rechts van mij de schietstanden en de tank-track waar ik veel stof heb geslikt maar ook de vettige hamburgers van Mie Tet, die er op het oefenveld met haar rijdende hamburgertent kwam staan.







En dan, na de ellendig lange rechte baan, zie je in de verte het knipperlicht aan het militaire benzinestation: Yes, we can !







Wat een zalig gevoel. It' s over. Dit was mijn laatste dagverslag. Een feed-back over deze reis volgt nog van thuis uit.







Beste mensen, 'k hoop dat jullie er 3 weken van hebben kunnen mee genieten ? En misschien tot volgend jaar, ergens, op twee wielen en met 6 fietstassen.







P.S.: door het slechte weer slechts 2 foto's.







Tot in den draai,







Luc