Allerzielen


Allerzielen
Op het kerkhof sta ik roerloos,
terwijl de wind de bloemen wiegt
Stilte... de tranen voelen koud aan
en worden getroost door een zakdoek
Herinneringen komen naar boven,
krop in de keel ... starend naar een steen
en voer ik in stilte een gesprek,
maar de doden antwoorden niet
Deemoedig buig ik mij over het graf,
schik de bloemen liefdevol weer goed,
zo neem ik in gedachten weer afscheid
en schuifel in diep verdriet, het leven weer in
02.11.06
Mare






































