Bijgeloof

Bijgeloof heeft nog lang niet afgedaan.
Hoe vaak ben je al uitgenodigd op een trouw op vrijdag de 13de?
Loop jij ook liever langs de andere kant van de straat als je onder een ladder door moet gaan?
Ook onschuldige zegswijzen zoals 'zo trouw als een ezel' en 'één zwaluw maakt de lente niet', dragen een bijgelovige oorsprong in zich.
De Romeinen waren ongelooflijk bijgelovig. Ze letten op tientallen dingen of voorvalletjes die hun, zo dachten ze toch, door de goden werden voorgehouden als waarschuwing tegen nakend onheil.
Als je over de drempel struikelde bij het verlaten van het huis in de morgen, kon je maar beter thuis blijven die dag. Als je tijdens de maaltijd over brand sprak, moest je snel wat water over de tafel sprenkelen om alle brandgevaar te weren. Als je tijdens het eten een haan hoorde kraaien, moest je snel de passende bezwering uitspreken of die dag niet meer eten. Als je een nachtmerrie had, zou de volgende dag ongetwijfeld zorgen baren; een advocaat vroeg dan beter de verdaging aan voor de zaak waaraan hij bezig was.
Het boze oog, een vloek die op iemand werd geworpen, kon je best afweren door de middenvinger (digitus infamis) uit te steken of door amuletten of talismans te dragen, van allerlei vorm en uit de meest uiteenlopende materialen vervaardigd (metaal, halfedelsteen, koraal, bergkristal). Om kinderen te beschermen hing men hen een gouden plaatje (een bulla) om de hals.
Om de kans op succes van een huwelijk niet te compromitteren werden bepaalde
dagen zorvuldig vermeden. Bij elke bliksemschicht moest je beginnen fluiten.
Een slaaf mocht de vloer niet vegen als er een gast van tafel opstond. Een
slaaf mocht het diensttafeltje niet afruimen terwijl de gast dronk. Liet je een
brok eten vallen, dan moest het onmiddellijk van de grond opgeraapt worden en
teruggegeven worden, en moest je dezelfde brok, zonder afkuisen, opeten
(vermoedelijk was je nadien wat voorzichtiger...). Als een gast plots niesde op
het moment dat hem een dienblad werd voorgehouden, dan moest men zo snel
mogelijk beginnen eten. Vrouwen knipten zich alleen de vingernagels als er
markt was in Rome; ze moesten dan met de wijsvinger beginnen en mochten tijdens
de hele operatie geen woord spreken. Op zee was het ten strengste verboden haar
of nagels te knippen.










