Samen....

    





     3 juli 2012 pietsjoef 2



Intussen is er veel gebeurd in verband met onze valkparkieten.Het koppel dat we hebben die heel goed overgaat tot paring, eierleg en broedt maar helaas onbekwaam om hun jongen te voederen.

Zoals eerder gemeld is de valkparkiet van onze overleden dochter ribbedebie door een onoplettendheid van mij.Het verdriet en gemis om dit vogeltje is voor onze kleindochter tamelijk vlug overgaan met de belofte als tante en nonkel van dat vogeltje dat wij hebben eitjes heeft dat we er eentje zouden opkweken voor haar.Zogezegd zo gedaan.Jammer genoeg waren we de dag dag van het kippen weg en laattijdig thuis.Eentje van de drie die het overleefd heeft met onze goede zorg.
Het was goed onderkoeld maar in mijn warme handen is het er terug doorgekomen.Intussentijds had opavent al het (kraammachientje)nursingroom klaargezet en opgewamd.De speciaalvoer die reeds te wachten stond om te gebruiken werdt bovengehaald.Helaas is dit vogeltje overleden bij de overgang naar vol voer in de definitieve kooi en goed in de pluimen niettegenstaande het nog bijgevoederd werdt samen met een nieuw nestje van drie die ook reeds in de nursingroom lagen.Is het van jaloersheid of niet ik weet het niet dat pietsjoef twee zoals onze kleindochter hem noemde in één dag tijd de geest geeft gegeven door echt te laten van eten.
Rip pietsjoef twee.
Toen moesten we dit overlijden ook nog vertellen aan onze kleindochter dat ook dit vogeltje was overleden en ze had er al zoveel effectie aan gegeven.Ze wist van de drie nieuwe valkparkietjes,ook daarvan is het oudste gestorven.
Hoe moesten we dit vertellen aan dit kind .Weer verlies en afscheid.De dag bij ons was aangebroken.Gewoon zeker alles op zijn beloop laten en ontdekken.De lege kooi hadden we achter het bureel gezet voor het raan in de grond uit voorzorg.Opeens liep ze naar het bureel en ik erachteraan. Het eerste wat ze zag en bekeek was de twee kleintjes die nog volledig op handfok stonden "en waar is het derde"vroeg ze hier heb ik haar uitgelegd dat het niet meer wilde eten ,samen daarover gebabbeld dat dit in de natuur ook gebeurd, en met zo een domme papa en mama die niet zorgen voor hun kindjes dat ze ook sterven in het nestje .Samen hebben we de twee andere uitgehaald om een goed te bekijken en teruggezet.Plots merkte ze op "en Pietsjoef 2"ze keek opzij op mijn woorden "daar staat de kooi" verwonderd vroeg "en pietsjoef waar is pietsjoef twee"Ik hield het in een kort antwoord om het haar te vertellen"bij mama" Verbijstering op haar gezichtje"in de hemel?",Traantjes kwamen in haar oogjes en intussen nam ik haar in mijn armen met de woorden"ja, en oma heeft hem in een mooi dekentje gelegd en in een mooi doosje en begraven". Intussen liepen de traantjes over haar wangen om haar pietsjoefke 2.Plots hief ze haar hoofdje op en zei"mama heeft nu drie vogeltjes in de hemel om voor te zorgen;"hmmm,ik zie ze al vliegen rond mama's hoofd met op elke schouder ééntje en één op haar hoofd,Falco(hun hond die intussen ook is overleden begin 2011) zal er achter blaffen en achter lopen."vertelde ik haar om haar verdriet te milderen "ma ik heb er nu ook nog twee he oma.","ja meiske en we gaan er goe voor zorgen ma als er nog eentje sterft dan kan oma niks aandoen,ok."Haar hoofdje knikte van ja .Ze droogde haar traantjes omende de nursingroom en streelde de twee nieuwe piepkleine vogeltjes.

                                                        25 AUGUSTUS 2012     
                                                                   WITJE        
                                                    

                                                            25 AUGUSTUS 2012
                                                                       Stipje

                                                            13 augustus 2012

                                                           11 augustus 2012

                                                             15 juni 2012

                                                             14 juli 2012

                                                           11 juli 2012 KIJK......krijg mijn staartje.

                            














                                              1979     22 SEPTEMBER     2012
                                       ******Betty is jarig in de hemel.*******
Betteke,ik breng jou nog het mandje dat Emmelie met zelf uitgekozen rode rozen voor jou heeft gemaakt."mooi he oma?Ga mama dat mooi vinden oma","ja waarom niet jij hebt de bloemetjes gekozen en in het mandje gestoken toch,mamaatje gaat heel blij zijn.","echt,","echt waar"

Aan Betty's feesttafel in de hemel Falco haar hond-pepe en meme Allegaert -mijn ma D...

16 SEPTEMBER 2012
Santé zoontje,
met je 35 jaar
dus pa en ma tracteren zoon schoondochter ,hun twin op een dagje" t kleine meer"
Ook Emmelie het dochtertje van ons Beth ontbreekt niet op pepe's vijfendertigste verjaardag.

Op 23 juli was ons Emmelietje ook jarig.
Onze overleden dochters meisje.
Die week was ze reeds bij opa en oma tijdens het weekend.
Toen ze s morgens opstond ging haar mondje open van verbazing.
Over gans de living feestversiering, eveneens haar stoel.
"Wie heeft er da gedaan oma"vroeg ze toen ze van haar verbazing was bekomen.
Ze wist dat oma samen met haar naar bed was geweest.
Dus oma was opgestaan toen ze goed doorsliep.
En had voor versierkabouter gespeeld.
Ook een verjaardagstaart kon niet uitblijven

Ons twinneke werdt acht op 5 juli 2012

 Uit het album"Beth's plaatsje door de tijd heen"

               









                                      Woord,
                                      vroeger ontsprong vreugde als water uit een bron 
                                      en vulde mijn ganse wezen.
                                      Woord,
                                       je klinkt nu zo tweeslachtig,
                                      Woord, 
                                       daar waar vreugde zou moeten heersen
                                       in een onherstelbaar gebroken hart.
                                       om die ene jongen is er vreugde.
                                       om die ene meid is er verdriet.
                                       Woord ,
                                       waar geluk met moeite nog kan worden bewaard ,
                                       wegsijpelend langs de wanden, om de weg te vinden in 
                                       de rivier van tranen.
                                       Woord,
                                       je zit gevangen achter een nevel van verdriet,
                                       Woord,
                                       en toch vinden we langs deze oevers de mooiste bloemen 
                                       weemoedig denken aan het geluk en vreugde die ons ooit is gegeven. 
                                       

                               ©CMC Zaterdag 19 mei 2012