Geen weerspreuken meer.

Woensdag 3 april 2013

Spanje; Costa Blanca

Aan de wandel met ‘de week’: Els Frares en de Sierra de Serella

In het binnenland van de provincie Alicante zijn de prachtigste plekjes te vinden. Een mooi voorbeeld daarvan is Els Frares, een strook van grillige steenformaties die doen denken aan achter elkaar aan lopende monniken. Ze liggen aan de achterkant van de Sierra de Serella en zijn via een mooie wandeling te bereiken.

Praktische informatie

Duur: circa 2,5 tot 3,5 uur (twee opties)

Moeilijkheidsgraad: Middel tot moeilijk (schoeisel met goed profiel noodzakelijk)

Beginpunt: Het beginpunt van de wandeling is het dorpje Quatretondeta in de Valle de Seta. Quatretondeta is op vele manieren te bereiken, bijvoorbeeld via Benissa, Jalón, Parcent en Castell de Castells; via Altea, Callosa d’en Sarrià, Tárbena en Castell de Castells, via Benidorm, La Nucía, Guadalest, Benimantell, Confrides en Benasau of via El Campello, Jijona, de Carrasqueta-bergpas en Benilloba. In de eerste twee gevallen komt u de Valle de Seta bij Famorca binnen en kiest u in Facheca de afslag Quatretondeta. In het derde en vierde geval kiest u tussen Benilloba en Benasau de richting?Gorga en is dat de eerste plaats in de Valle de Seta die u tegenkomt. Midden in?Gorga gaat de afslag naar Quatretondeta heel schuin rechtsaf en ze is gemakkelijk voorbij te rijden. U rijdt Quatretondeta niet in maar blijft de CV-754 volgen. Precies bij kilometerpaal 5 van deze weg staat een informatiebord van routes. Hier slaat u af en u rijdt enkele honderden meters door tot u aan de kant van de weg kunt parkeren.

Wandeling

Op het informatiebord heeft u kunnen zien dat hier twee gemarkeerde routes lopen, de CV-23 en de CV-24. U volgt een deel van deze route en kunt zich dus enige tijd laten leiden door de geelwitte markeringen, die vrij duidelijk zijn aangegeven.Het asfalt is inmiddels overgegaan in grind en u vervolgt de grindweg al wandelend in de richting van de Sierra de Serella. Na vijf minuten ziet u aan de linkerkant van de weg een prachtige oude steeneik, de Carrasca de la tía Sofía. Deze boom is 250 jaar oud en 8 meter hoog. U heeft hier ook al een mooi uitzicht op ‘Els frares’, de rotsformaties die zich op driekwart van de berghelling bevinden.Frares is het Valenciaanse woord voor monniken en er gaat een mooie legende over de achtergrond van deze naam. In vroeger eeuwen zou er een klooster hebben gelegen in de Sierra de Serella en een groep monniken was op een koude namiddag op weg naar dit klooster. De sneeuw viel met dikke vlokken neer toen ze langs de steeneik kwamen en een bedelaar zagen zitten, die hen om een aalmoes vroeg. De monniken wilden het klooster echter voor het donker bereiken en bleven niet stilstaan. De volgende ochtend, toen het was opgeklaard, zag een herder die met haar kudde door de bergen liep, dat de groep monniken was versteend en ook het klooster was veranderd in een steenformatie.

U slaat direct na de steeneik linksaf en loopt nu evenwijdig aan de bergketen.

Na een paar minuten bereikt u een V-splitsing waar u de rechter ofwel onderste weg neemt. U negeert een weg linksaf en blijft het doorgaande pad volgen waar het langzamerhand stijgt. Langs het pad staan blauwe druifjes, margrietjes en gaspeldoorn. U negeert een pad rechtsaf dat naar een huisje leidt en komt na in totaal 30 minuten wandelen bij een T-splitsing. Hier slaat u rechtsaf, richting bergketen. U passeert een informatiebord over het florareservaat van de EU dat hier de planten moet beschermen en bereikt korte tijd later een bron, de Font de l’Espinal. Naast de bron, waaruit u water kunt tappen, staat een kromgebogen amandelboom die gestut wordt met een paal en ook weer een informatiebord over de plantensoorten.

Omdat er aan de voet van de steenformaties plekken zijn waar niet of nauwelijks zon komt, komen hier bijzondere plantensoorten voor en ook veel loofbomen. Deze loofbomen beginnen nu juist uit te lopen, dat is een mooi gezicht. Na het passeren van de bron wordt het pad smaller en steiler. Het zigzagt omhoog en komt door een stuk bos met veel omgewaaide en omgehakte bomen. Na in totaal een uur wandelen komt u terecht op een vlakte van stenen. Het pad zigzagt nog even verder tot u op enkele tientallen meters onder een indrukwekkend steile rotswand bij een T-splitsing komt. Rechtsaf loopt een smal paadje dat niet is aangegeven maar dat u wel wat dichter bij de monniken van steen brengt. De eerste tien minuten van dit pad zijn niet zo moeilijk. U moet geen hoogtevrees hebben en u moet heel goed kijken waar u loopt om niet weg te glijden, maar de uitzichten op de formaties boven u zijn dit ongemak helemaal waard. Op het punt waar het pad flink omhoog begint te lopen, raad ik aan om te keren. Het pad gaat wel verder maar wordt heel pittig en is soms lastig te vinden. Nadat u zich vergaapt heeft aan de spitse steenformaties, de ronde gaten en andere wonderen die de erosie hier verricht heeft, keert u dus om en loopt terug naar de genoemde T-splitsing onder de rotswand. U loopt nu de linkerkant op en ziet dat hier de geelwitte strepen weer terug zijn.

Dit pad loopt nog een stukje omhoog en slaat vervolgens de hoek om. Onder u ligt een prachtige kloof, de Barranco Hondo, en ook terugkijkend is het uitzicht schitterend. De Valle de Seta wordt gevormd door zeven dorpjes en vanaf dit pad zijn de drie die aan de overkant liggen te zien: Balones, Benimassot en het piepkleine Tollos.

Het pad voert door een stukje steenvlakte en daalt dan gedurende enkele minuten. Circa 25 minuten na het passeren van de T-splitsing komt u uit bij een bron, de Font Roja, met enkele bankjes. Er staan hier wegwijzers van de CV-23 en 24 en van een wandeling naar Facheca, de CV-182. Ik stel echter voor om deze rustige plek te gebruiken voor een rustpauze en dan terug te keren naar Quatretondeta. Voor wie toch verder wil wandelen: naar Pla de la Casa op 1379 meter hoogte, is het een steile klim die nog ongeveer een uur in beslag neemt, naar Benasau, een dorp aan de andere kant van de Serella, is het nog ongeveer anderhalf uur. Beide tochten bieden prachtige uitzichten en zijn vrij goed aangegeven, maar u moet altijd weer terug naar Quatretondeta via dit pad.U loopt dus terug langs de rand van de kloof, slaat de bocht om naar de Frares en neemt op de splitsing aan de voet van de steile rotswand het pad dat rechtsaf naar beneden langs de planten-informatiebordjes, de bron en de steeneik loopt.

Terug bij de auto is het ook leuk een kijkje te gaan nemen in Quatretondeta, een dorpje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.

Door: Bea Lutje Schipholt

(Bron:Weekblad De Week)

.

Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 31 maart 2013

Madrid

Puerta del Sol, letterlijk het middelpunt van Madrid.

Barcelona is het populairst, maar Madrid heeft wél de hipste hotels, de coolste restaurants en beste musea van Spanje. Ga in mei, vóór de grote hitte en neem onze favoriete adresjes mee.

Ver van de Madrileense hectiek in Parque del Buen Retiro.

Snuisteren tussen antiek, vintage mode en prullaria.

Waar beginnen? Puerta del Sol, letterlijk het middelpunt van de stad. Hier ligt Kilómetro Cero, het nulpunt van de stad. Van hieruit worden alle Madrileense afstanden berekend en beginnen alle huisnummers bij één. Onder het plein het belangrijkste metroknooppunt, bovengronds zonnige terrasjes.

Het aloude Parque del Buen Retiro is misschien wel het mooiste stadspark op aarde. Een groene oase te midden van de heksenketel die Madrid de klok rond is. Roeien op de vijver, een biertje op een van de terrassen, een potje petanca of picknicken met uitzicht op het fenomenale Palacio de Cristal. De halve stad komt hier 's zondags relaxen.

In Madrid staan drie van 's werelds beroemdste musea op een kluitje: het Prado met klassieke kunst van grootmeesters als Goya en El Greco, het Museo Reina Sofia met moderne meesterwerken van Dalí en Picasso (Guernica), en het Museo Thyssen-Bornemisza met de prestigieuze privécollectie van de gelijknamige staalbaron, met onder meer Jan van Eyck en Mondriaan.

Shoppen
Madrid is een winkelwalhalla vol chique en hippe winkels van peperduur tot heel betaalbaar. Warenhuizen en grote winkels vind je tussen Plaza Callao en Sol, kleine traditionele winkeltjes rond Plaza Mayor, funky modeboetieks in Chueca en Calle Fuencarral, kunst en design in Malasaña. Voor de Louizalaan op z'n Madrileens trek je naar naar Salamanca- alleen is die hier een hele wijk groot. Op zondagochtend is El Rastro 's werelds grootste vlooienmarkt, met 3.500 stalletjes vol antiek, vintage mode en prullaria.

Tapas en restaurants
Viuda de Vacas (Calle Cava Alta 23) uit 1903: een zinken bar, haardvuur, gietijzeren wenteltrap en tapas om je vingers bij af te likken.

Alhambra (Calle Victoria 9) is een stukje Andalusië in Madrid. De antieke tapasbar uit 1929 vol kleurige azulejos, hangende hammen, stierenkoppen en puike tapas, werd beroemd door Pedro Almodóvar.

Ramses (Puerta de Alcalá 4) is champagnebar, bistro, restaurant, private dining room én nachtclub in één, door designer Philippe Starck voorzien van een eclectisch maar stijlvol interieur. (Ramses Life).

Drinken en dansen
Museo Chicote (Gran Vía 12) is een antieke cocktailbar uit 1931 en de beroemdste in Madrid. In het mahoniehouten art-deco-interieur nipten diva's als Grace Kelly, Ava Gardner en Bette Davis er aan hun manhattan naast Salvador Dalí en Ernest Hemingway. Het interieur is authentiek, de nachtelijke deejay's zijn nieuw (Museo Chicote).

Circulo de Bellas Artes (Calle Alcalá 42) opende in 1926 als besloten cultuurcentrum, maar nu is iedereen welkom. Op de begane grond een chic café, dat de locals vanwege de enorme ramen La Pecera - het aquarium - noemen. Prima voor lunch, 's avonds zijn er tapas tussen de pilaren, beelden, spiegels en kroonluchters (Circulo de Bellas Artes).

Kapital, Fabrik en Pachá zijn de populairste clubs. Denk er niet aan om voor 1 uur 's nachts te komen en hou na drieën rekening met lange rijen. Dat mag geen punt zijn: in Madrid is het 's nachts overal feest (Grupo Kapital).

Logeren
Chic: Paleishotel Gran Hotel Reina Victoria werd omgetoverd tot überhip 'personality hotel' ME. Een spectaculair stijlvolle combinatie van oud en nieuw. Boek de torensuite en kijk met een droge Martini uit over flonkerend Madrid vanuit je designbad of Eames Lounge Chair. Tweepersoonskamer vanaf 195 euro met ontbijt (Melia Madrid).

Design: Ondanks de wat mindere locatie is Hotel Puerta America de hemel voor designliefhebbers. Elke verdieping werd ingericht door een andere designer. Vanaf 180 euro (Hoteles Silken).

Budget: Kleiner dan de twee voorgaande designhotels, maar meteen ook prettiger geprijsd, is Room Mate Mario. Hip maar vrolijk design, lekker centraal en heel betaalbaar. De andere Room Mate-hotels - Laura, Alicia & Oscar - zijn al even fris en fruitig. Vanaf 65 euro (Room Mate Hotels).

Praktisch
Erheen: vanuit Brussel in 2 uur met Brussels Airlines, Air Europa of vanuit Charleroi met Ryanair.

Beste periode: mei en juni (nog niet te heet), of in de vroege herfst.

Reisgids: 100x Madrid, uitg. Lannoo

(Bron:HLN.be)

1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 maart 2013

In Duitsland is het strandseizoen begonnen

vorige | foto 1 van 8 | volgende

In Duitsland is het strandseizoen begonnen...

Goede Vrijdag markeert traditioneel het begin van het strandseizoen in Duitsland. En dus kunnen de winterjassen uit, de zwembroeken aan en de badhanddoek mee. Er zijn althans mensen die zich door de kou niet laten tegenhouden. Hier: Strandbad Wannsee in Berlijn. © ap

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 maart 2013

Gezellige Paasdagen

.

Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 maart 2013

Goede Vrijdag

vorige | foto 1 van 18 | volgende

Indonesiërs zoals Jezus aan het kruis genageld

Op Goede Vrijdag imiteren katholieke fanatici wereldwijd de kruisiging van Jezus en dat levert huiveringwekkende beelden op. Niet alleen op de Filipijnen namen gelovigen deel aan het ritueel, ook in Indoniëse - dat slechts drie procent katholieken telt - lietten mensen zich kruisigen. © Getty

Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 maart 2013

Vrolijk Pasen

Duitser hangt 10.000 eieren in een boom.

Volker Kraft liet zich niet afschrikken door de winterkou in Saalfeld en versierde opnieuw zijn paasboom met tienduizend eieren. Tradities zijn er om gerespecteerd te worden en daar kon het gure winterweer geen stokje voorsteken. Kraft deed zijn familienaam alle eer aan tuigde ook dit jaar weer de appelboom in zijn tuin op.

"Het was wel een uitdaging dit jaar. Het gure weer maakte het ons niet makkelijk maar we hebben de klus op tijd kunnen klaren", aldus Volker. De boom staat alweer te schitteren in de tuin en het hek staat open. Het Duitse stel verwacht ook dit jaar weer vijftienduizend bezoekers. In de boom hangen dit jaar exact 10.030 eieren, allemaal met de hand geschilderd of versierd. Volgens de website van Thüringen is het dan ook de "mooiste en meest spectaculaire paasboom van de wereld".

Het idee voor de boom deed Volker 45 jaar geleden op. De Duitser passeerde toen op weg naar school een struik die versierd was met paaseieren en dat trof hem. "Ik wist toen al dat ik ooit ook een paasboom wou voor mijn kinderen." De start was nog vrij bescheiden. Het eerste jaar hingen er precies 18 eieren in de appelboom. Maar de boom werd elk jaar groter en ook het aantal eieren nam gestaag toe. Halfweg de jaren negentig hing het paar duizend eieren op en vorig jaar werd de kaap van tienduizend gehaald.

Kraft is er weer helemaal klaar voor. Nu de job geklaard is, neemt hij weer plaats in zijn tuinhuisje en geeft hij rustig antwoord op de vragen van de bezoekers. En die liggen voor de hand. "Ze vragen hoelang ik er over doe, hoeveel eieren er in de boom hangen en hoe ik op het idee gekomen ben", lacht de minzame Duitser. "Neen, ik vraag geen inkomgeld. Iedereen is welkom, iedereen mag meegenieten van de kleurenpracht." Hij verkoopt wel postkaartjes van de boom en gekleurde eieren. Het laatste zijn kunstwerkjes van de hand van zijn vrouw en dochter. Soms krijgt hij ook versierde eieren van bezoekers cadeau en daar zijn ook echte pareltjes bij. Trots is hij zeker op het ei met de afbeelding van London Bridge of het presentje van een Amerikaanse toerist die hem een exemplaar met de beeltenis van Bill en Hillary Clinton schonk.

Kraft denkt nog lang niet aan stoppen. De 75-jarige heeft een grote drijfveer. "De lichtjes in de ogen van de bezoekers en het enthousiasme van de kinderen. Daarom blijf ik elk jaar opnieuw de eieren in de boom hangen", glundert hij. De poort van zijn tuin blijft nog het ganse paasverlof open. Daarna haalt hij opnieuw alle eieren uit de boom en dat is geen sinecure. Elk jaar sneuvelen er 200 tot 500 exemplaren.