Onze Redder

VERKOOP VAN GRAS

De kerkfabriek Sint-Martinus Retie zal overgaan tot de verkoop van het gras op perceel E229a Damakkers, gelegen op de Hodonk in Retie. Het perceel is 53,55 are groot. Het gebruik begint op 1 maart en eindigt op 1 december zonder opzegging. De gebruiker mag de grond bemesten volgens de huidige geldende regels. Het perceel wordt toegewezen aan de persoon met het hoogste bod.

De algemene voorwaarden zijn te bekomen van maandag tot vrijdag (van 09.15 tot 12.00 u.) op de pastorie Markt 8, 2470 Retie.

De inschrijvingen met vermelding van de biedprijs moeten voor 16 februari onder ter post aangetekende omslag bezorgd worden aan de voorzitter van de Kerkfabriek Sint-Martinus p/a Markt 8, 2470 Retie. De inschrijvingen worden in openbare zitting geopend en voorgelezen op maandag 17 februari om 19.30 u. op de pastorie, Markt 8 in Retie.

Onze parochiegemeenschap neemt afscheid van Lieve Geets, weduwe van Richard Van Neck.

Lieve Geets werd geboren in Mechelen op 9 mei 1938 en stierf in Retie op 21 december 2024, gesterkt door het H. Sacrament van de Zieken.

De plechtige uitvaartdienst heeft plaats op zaterdag 29 december om 10 uur in de Sint-Martinuskerk.

De gedachtenisviering wordt gehouden op zaterdag 18 januari 2025 om 16.30 uur.

Woensdag 25 december is het Kerstmis, het feest van de geboorte van Jezus Christus. 

Christenen zijn volgelingen van Jezus Christus. Wij worden dus van harte uitgenodigd om deel te nemen aan dat geboortefeest..

In onze parochiekerk, de Sint-Martinus, hebben vrijwilligers al voorbereidselen voor het feest getroffen: adventskrans, kerstversieringen, de kerststal...

Woensdag is het dan zover. Om 11 uur legt pater David het kind in de kribbe en gaat hij voor in de kerstmis. Het orgel speelt, het gregoriaans koor en iedereen in de kerk zingen...

Een feestelijk en vreugdevol samenzijn! U komt toch ook?

De evangelieperiode van deze zondag besluit met de zin van Elisabeth aan Maria: ‘Zalig zij die geloofd heeft dat tot vervulling zal komen wat haar vanwege de Heer gezegd is.’ Het is de uitdrukking van gelovige mensen tegenover elkaar. Elkaar zalig prijzen omdat God in ons werkzaam is. Als we het stil maken, dan weten we dat de Heer ons op weg zet. Het zijn klanken, die ons optillen uit onze kleinheid en zwakheid en ons verwonderd doen staan over nieuwe mogelijkheden van mens-worden. We hoeven slechts ja te zeggen.

Morgen, zaterdag 21 december, 16.30 uur, heeft de gedachtenisviering voor Magda Deraedt plaats.

Familieleden, vrienden en buren worden van harte uitgenodigd aan deze gedachtenisviering deel te nemen.

Het kleine meisje Hoop

Hoop is als een klein meisje tussen twee grote zussen, Geloof en Liefde.  De grote zussen staan te kijken op een hopeloos verwoeste stad.  Ze lijken aan de grond genageld. Zus Geloof weet niet in wie ze nog kan of mag geloven. Zus Liefde bespeurt geen spoor van levende liefde meer.  Zij staan er alleen voor, achtergebleven met hun kleine zusje.  Niets of niemand wuift hen nog toe.   Er zijn geen ogen meer om in te kijken.  Waarom nog verder gaan?  Naar wie nog gaan?  Geloof en Liefde weten het niet meer.  Ze laten de armen zakken.  Alleen de zon speelt nog door hun verwarde haren.

Het kleine meisje Hoop is niet groter of sterker dan een pop.  Ze heeft de hand van haar verstomde zussen even gelost en zich omgedraaid.  Ze kijkt weg van de puinhoop.  Recht in haar schoenen, zoals haar zussen. Zij heeft een gezichtje. Met twee zwarte ogen kijkt ze voor zich uit. Alleen met haar krijg je oogcontact. En je weet het even niet. Is Hoop nog minder dan een kind, niet meer dan een pop?  Is Hoop dan slechts een speeltje voor onschuldige kinderen? Moeten dan twee kinderen -zelf nog kleine meisjes- hun zusje Hoop redden uit de puinhoop van deze wereld?  Waar zijn de volwassenen gebleven?  

“Hoop is een klein meisje van helemaal niets, nog vorig jaar op Kerstmis geboren” dicht de Fransman Charles Péguy in Het kleine meisje Hoop.  Binnen enkele dagen is het weer Kerstmis. De geboortedag van het kleine meisje Hoop.  Meer dan deze foto heb ik niet nodig om de geboorte van Jezus te zien.  Jozef en Maria:  Geloof en Liefde bij elkaar.  Ze zijn gaan schuilen in de velden.  En Jezus: hun kleine Hoop.  Geen klein meisje, maar een kleine jongen.  Even weerloos als een poppetje.  Goed voor kinderspel, zullen velen zeggen.  Alleen: hij ademt en beweegt. Hij zoekt oogcontact. Daarom heeft hij zich omgedraaid, naar ons toe. Dat is Kerstmis: de Hoop weer in de ogen mogen kijken.

Waar ligt Bethlehem?  Met wat berekening en goede raad vonden de drie wijzen uit het oosten de juiste weg naar de geboorteplek van Jezus.  En ze volgden een ster.  Zo moeilijk kan het dus niet zijn om Bethlehem te vinden!   Kijk naar de foto.  Waar het kleine zusje Hoop je aankijkt, daar wordt Jezus vandaag geboren.  En neen, meestal vind je Hoop niet op leuke plekken.  Hoop groeit vaak tussen puinhopen en ruïnes.  “Ze houdt van wat nog niet is en wat zal zijn in de toekomst van de tijd en van de eeuwigheid’” schrijft Péguy.   

Dat is mijn kerstwens voor jou: dat je in ogen van Jezus even het kleine meisje Hoop in de ogen mag kijken.  Zalig Kerstfeest!

+ Johan Bonny
Bisschop van Antwerpen