IK WOU.....
|
ik wou dat ik eens niets zou willen maar ach, dat lukt me niet zo gauw ik wou dat ik eens helemaal zou verstillen maar ach "niets willen" dat begint al met "ik wou"...
(Toon Hermans 1916 - 2000) |
MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)

ik ben maar een stofje in de lucht...
niet beroemd of berucht...
een hoopje gevoelens...
een bergje gedachten...
een stukje leven...
een beetje verstand....

|
ik wou dat ik eens niets zou willen maar ach, dat lukt me niet zo gauw ik wou dat ik eens helemaal zou verstillen maar ach "niets willen" dat begint al met "ik wou"...
(Toon Hermans 1916 - 2000) |
The adventure, the challenges, the freedom and the joys of living in nature are suddenly no more… How does someone who has just come out of the woods adjust back to the ‘real World,’ ……..
My answer is: only superficially. When we return to our daily work, home and family routines, we need to keep a firm grip on those valuable lessons and discoveries about ourselves learned in nature… The challenge now before us is to incorporate nature’s lessons into our daily lives.
Ray Jardine |

|
Dit is tenminste duidelijk !!!!
Het is passagiers niet toegestaan om de volgende artikelen mee te nemen in de beveiligde ruimte en de vliegtuigcabine: Pistolen, vuurwapens en wapens; een object waarmee (schijnbaar) door het afschieten van een projectiel lichamelijk letsel kan worden veroorzaakt, zoals: Alle vuurwapens (pistolen, revolvers, geweren, jachtgeweren, enz.), replica en imitatievuurwapens, onderdelen van vuurwapens (met uitzondering van telescopen), luchtpistolen, geweren en kogelgeweren. Seinpistolen, startpistolen, speelgoedpistolen, geweren met kogelblokken, industriële bout- en spijkerpistolen, kruisbogen, katapulten, harpoenen en harpoengeweren, slachtmaskers, verdovingspistolen of schokapparaten (bijvoorbeeld voor het doden van vee), wapens met geleide energie (laser), aanstekers met een geweervorm.
Puntige/snijdende wapens en scherpe objecten, puntige artikelen of artikelen met lemmet die letsel kunnen veroorzaken, zoals bijlen en hakmessen, pijlen en dartpijlen, crampons (enterhaken, haakvormige artikelen of plaat met ijzeren spikes voor bergbeklimmen), harpoenen en speren, pickels en ijsbijlen, schaatsen, vergrendelbare messen of stiletto's van welke lengte ook, messen, daaronder mede begrepen ceremoniële messen, religieuze messen en jachtmessen, gemaakt van metaal of ander materiaal dat sterk genoeg is om als potentieel wapen te worden gebruikt, vleesmessen, kapmessen, open scheermessen en (behalve veilige scheermessen of wegwerpscheermessen met mesjes in een houder), sabels, zwaarden en degenstokken, scalpels, scharen met bladen van welke lengte ook, ski- en wandelstokken, werpsterren, ambachtsgereedschap dat als potentieel wapen kan worden gebruikt, bijvoorbeeld boren en boorbeitels, snijwerktuigen, zakmessen, alle zagen, schroevendraaiers, breekijzers, hamers, combinatietangen, moersleutels/Engelse sleutels, branders.
Stompe artikelen: stompe instrumenten die letsel kunnen veroorzaken, zoals baseball- en softbalknuppels, clubs of stokken (hard of flexibel), bijvoorbeeld gummiknuppels, ploertendoders (met loden knop), politieknuppels en -stokken, cricketbats, golfclubs, hockey- en hurleysticks, lacrossestokken, peddels voor kano en kajak, skateboarden, biljart-, snooker- en poolkeus, vishengels, artikelen voor vechtkunst, bijvoorbeeld boksbeugels, clubs, knuppels, (dors)vlegels, num-chucks, kubatons, kubasaunts.
Explosieven en ontvlambare substanties, explosieven of zeer brandbare substanties die een risico voor de gezondheid van de passagiers en de bemanning en/of de veiligheid van het vliegtuig of goederen vormen, zoals ammunitie, detonators en ontstekers, explosieven en explosieapparaten, replica of imitaties van explosiemateriaal of explosieapparaten, mijnen en andere explosieve militaire artikelen, alle soorten granaten, gas en gasflessen, bijvoorbeeld butaan, propaan, acetyleen, zuurstof – in grote hoeveelheden, vuurwerk, vuurpijlen, vuurwerk in welke vorm dan ook en andere pyrotechniek (inclusief feestartikelen en speelgoed), onveilige lucifers, granaten of patronen die rook veroorzaken, ontvlambare vloeibare brandstof, bijvoorbeeld benzine/petroleum, diesel, aanstekergas, alcohol, ethanol, spuitverf met drijfgassen, terpentine en verfverdunner, alcoholhoudende drank met meer dan 70% alcohol (140%-proef).
Chemische en giftige stoffen, chemische of giftige stoffen die een risico vormen voor de gezondheid van de passagiers en het personeel of de veiligheid/beveiliging aan boord van het vliegtuig, zoals: zuren en alkaliën, bijvoorbeeld wegwerpbare "natte" batterijen, bijtende of blekende stoffen, bijvoorbeeld kwik, chloor, sprays voor persoonlijke verdediging, bijvoorbeeld mace, peperspray, traangas, radioactief materiaal, bijvoorbeeld medicinale of commerciële isotopen, vergiffen, besmettelijk of biologisch gevaarlijk materiaal, bijvoorbeeld geïnfecteerd bloed, bacteriën en virussen, materialen die spontaan kunnen ontbranden of verbranden, brandblusapparaten (behalve de apparaten die zijn toegestaan conform de protocollen en als noodapparatuur aan boord van het vliegtuig).
Geweren, vuurwapens, munitie en wapens (inclusief replica's), verf, lijm, knalbonbons, artikelen met interne ontbrandingssystemen zoals kettingzagen, modelvliegtuigen, grasmaaiers, enz., mogen niet in de bagage worden vervoerd (ingecheckt of niet ingecheckt) |

|
FEEST... ![]() Gastgevers: Miet en Eric Thys-Witters Aanleiding: 30 jaar huwelijk Behalen van verpleegstersdiploma (Miet) Aankomende oma en opa… Locatie: St. Janshoeve – Zelem Gasten: familie (Miet en Eric) en bedrijfspersoneel (Eric) Setting: grote zaal, veel kaarslicht, mooie kandelaars…. Eten: gerookte eendenborst met sinaasappelvinaigrette… Garnaalkroketten… Trio van vis met witloofgratin Dessert: chocomouse Crème brulé Javanaise Sorbet Fruit… dit alles in kleine hoeveelheden natuurlijk…. Koffie… Gezelschap: verrassend aangenaam… |

|

|
Een bloemetje… voor Margriet... Met mijn allerbeste wensen voor een spoedig herstel… |

Naam: Peter Beliën Gemeente: Heusden-Zolder Geboortedatum: 07/10/1970 Geboren te: Hasselt Sterfdatum: 03/07/2007 Peter BELIËN ECHTGENOOT VAN Ilse HASEVOETS PAPA VAN Daan
Werknemer Panasonic Belgium Lid van klimzaal Olympia
Geboren te Hasselt op 7 oktober 1970 en overleden in het Salvatorziekenhuis, omringd door zijn familie op 3 juli 2007. Dit melden u met droefheid: Ilse HASEVOETS zijn echtgenote Daan zijn zoontje Constant (†) BELIËN Frits en Simone BRUCH-VANDENBORN zijn ouders Hugo en Maria HASEVOETS-DRIESMANS zijn schoonouders Bruno en Sandra REMELS-BRUCH Kelly Jimmy en Myriam BRUCH-HUFKENS Sven, Sam, Jessy en Yenten Kris en Miek VANOLST-HASEVOETS Kobe, Line en Anne Davy en Nele JONET-HASEVOETS Fien en Noor zijn zus, broer, schoonzussen en schoonbroers De families BELIËN, HASEVOETS, VANDENBORN en DRIESMANS Met dank aan dokters en verplegend personeel van het Salvatorziekenhuis. |

|
Vorige maandag was het een trieste dag voor mijn oudste dochter… Ze kreeg te horen dat haar steun en toeverlaat, haar trouwe vriend, haar smartie….op sterven na dood was… Ze had al wel eerder een pruttelke en een hoestje gehoord… maar ach… het was bijna tijd voor zijn groot onderhoud… en de afspraak was al gemaakt… Maar vorige maandag bleek de energie van smartie toch wel heel laag… hij haalde met moeite nog 70km in’t uur… (en dat is volgens haar stilstaan…) dus met spoed afvoeren naar de garage….
Vanaf nu is deze moeder dus weer taxichauffeur…. |
|
Jaarlijkse open stage: "Calming the spirit" Ik ben er al vroeg aan met de bedoeling nog een beetje tai chi te oefenen vóór de anderen er zijn … maar ik ben niet alleen zo vroeg… geen erg… samen oefenen is ook fijn… nog een stukje wandelen en dan ontmoeten we de anderen op de parking. We gaan samen op weg… Lydie heeft goeie cheng vandaag… onder een grote wilgenboom die met zijn takken ons allen lijkt te omarmen doet ze haar verhaal… En weer gaan we op weg… Dit keer met de opdracht al onze zintuigen te gebruiken… dit is een openbaring voor mij: ik jog hier wel eens vaker… maar als ik zo rond het meer draaf heb ik alleen maar oog voor het pad… (2x op je gezicht vallen en je leert wel dat je moet uitkijken waar je je voeten zet!!!) In tegenstelling tot de zee (luid, eisend, trekkend…overweldigend) is het meer stil en rustgevend… Het is, was en zal er altijd zijn… voor mijn gevoel… het geeft leven aan plant en dier… en ook ik voel me erdoor gevoed… Regen, zon, kou, warmte… we hebben het allemaal mogen ervaren vandaag… Al onze zintuigen kwamen aan bod… Daarna oefenen we Snake Hands en Straight Hands…en is de voormiddag voorbij eer we het goed en wel beseffen… jammer… (een volgende keer mag het voor mij gerust een ganse dag duren…) ik ben nu eenmaal langzaam van begrip…
Bedankt iedereen… Thanks for letting me stop and smell the roses… |


|
TAICHI STAGE
Thema: Gehoorzaamheid
31-05-2007
Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad voordat deze mama kon vertrekken !!! Man en kinderen voelden zich in de steek gelaten en ook ons moeder was niet blij…
Enfin, op de afgesproken tijd sta ik gepakt en gezakt (heb natuurlijk veel te veel bij) op de afgesproken plaats op mijn passagiers te wachten… maar alleen Rob komt opdagen… de andere twee zitten al vast in de file voor het klaverblad van Lummen… Met een half uur vertraging kunnen we dan toch vertrekken en alle bagage zit er nog in ook… (dankzij de grote auto van mijn schat…) Tot na Brussel kunnen we vlot doorrijden… maar dan staan we opeens stil… een ongeluk nabij Ternat is de oorzaak van de file… en we verliezen er een uur… Tijd genoeg om mijn passagiers een beetje te leren kennen dus… Rob kende ik al… Hilde zou mijn dochter kunnen zijn en Maurice blijkt bijna familie…(zijn broer is mijn oom…) gesprekstof genoeg dus… en de sfeer zit er al dadelijk in… De GPS bleek: ‘La Haute Nonne’ niet te kennen, dus hadden we het straatnummer van de dichtstbijzijnde weg ingegeven en hoopte ik dat Maurice de rest van de weg zou kennen… niet dus… Net als we overwegen om terug te draaien botsen we bijna op Lief die in het midden van de staat taichi staat te doen… zij stuurt ons het juiste straatje in en zo belanden we toch nog als eersten in de gite…. Het is dan bijna 22.00 uur… We worden allerhartelijkst ontvangen door Nicole, Beatrice en Veronique, (en een nest donzige eendjes…) en krijgen een rondleiding, de kamers worden verdeeld…(wij beslissen dat het kleinste bed voor ons ‘koppeltje’ is… die zijn gewend kort bij elkaar te slapen…) Marie-José, Marina, Myriam en Ilse hadden al een optie genomen op de zolder, Josie en ik nemen de blauwe kamer en Hilde en Marleen de overblijvende ruimte. De mannen krijgen de kamer in de ‘petite maison’. Iedereen tevreden. In de keuken staat soep, brood, salade (met bloemetjes!!!) en de heerlijkste quiche’s die ik ooit geproefd heb voor ons klaar…Langzaam druppelt ook de rest van het gezelschap binnen… en uiteindelijk ook Suzy en Filippe…Moe en voldaan trekken we naar ons bedje… Lief en Walter doen de afwas… (de schatten…)
01-06-2007
Vrijdagochtend na het ontbijt vertrekken we naar het strand. Het is een fantastische ervaring taichi te doen met alleen de zee als getuige… het weer is prachtig en alles lijkt veel intensiever… Walter neemt ons mee naar het stulpje van ‘monsieur le juge’, een prachtig plekje verscholen in de duinen…. Voorzien van alle comfort en met een gigantisch uitzicht over de zee, met aan de ene kant cap blanc nez en aan de andere kant cap gris ….. Indrukwekkend… We oefenen verder op het stand en op de keien… Ik probeer om de sfeer, de zee, het gevoel… te onthouden… op de één of andere manier op te slaan… ik maak foto’s, film en neem het geluid van de zee op… dit voelt goed… dit wil ik mij later kunnen herinneren…. Tot slot geeft Lief nog een kleine demonstatie (en een klein lesje) waaier vorm… (prachtig) en nemen we het hele (of toch een groot deel) van het strand in beslag om nog een paar keer ieder voor zich deel één te oefenen… Veel te vroeg is naar mijn zin is het voorbij… en rijden we in colonne naar chez Monique voor het aperitief …. Bij onze thuiskomst staat ons weer een culinair festijn te wachten… (hier zou ik makkelijk aan kunnen wennen…) met als hoogtepunt het dessert, sommigen likken zelfs hun bord af!!! Veronique verteld wat taichi voor haar betekend en laat ons een stukje van haar nieuwe show zien… (op computer) het ziet er veelbelovend uit… mij heeft ze overtuigd van haar kunnen… ik zou haar zo te werk stellen als clown…
02-06-2007
Zaterdagochtend word ik vroeg wakker en kriebelt het om te gaan joggen… ook Josie krijg ik zover dat ze met mij mee komt rennen… heerlijk draven door het nog slapende landschap… al valt het ons na een tijdje wel op dat we de hele tijd bergaf gelopen hebben… de terugweg is dan ook zeer zwaar… Weten we ineens dat onze ‘chateau’ op een berg ligt… Vandaag oefenen we op een klif… een metertje of tien boven het water… mijn hartslag ligt de hele dag een tiental slagen per minuut hoger en ik denk dat mijn angst daarvan de oorzaak is… maar blijkbaar is de yange omgeving de reden… Beatrice heeft mij haar filmcamera toevertrouwd om wat te filmen, en ik ben doodsbang dat ik er iets aan kapot zou doen… van de zenuwen vergeet ik het kapje van de lens af te halen… maar uiteindelijk blijkt mijn filmpje (Walter die de Yang Lu Chan doet) toch redelijk gelukt te zijn…en kan ik de camera onbeschadigd aan Walter overdragen… Het is warm (heet) op onze klif, de sanitaire voorzieningen zijn primitief…de grond ongemakkelijk hobbelig en schuin…. En toch is het oefenen fantastisch… Later gaan we nog naar het strand…op blote voeten in het losse zand kan ik het niet lang volhouden… mijn kuiten protesteren!!! Daarna gaat het weer richting Pernod… (en koffie voor deze chauffeur) Walter wil ons nog iets laten zien… en gewillig rijden wij achter hem aan… in een park brengt hij ons naar een grote bunker… er hangt een sfeer van dood en verdriet… Komt het daardoor of door de tai chi… ik weet het niet… maar van mijn zorgvuldig opgebouwde muurtje blijft opeens niet veel meer over dan een ruïne van verdriet en schuldgevoel…. Terug in de gite vinden we weeral wat lekkers in de pot…een heerlijke chili con carne… en appeltaart als dessert… Bij valavond maken we nog een stille wandeling langs de velden… de koeien snappen er niks van… en draven weg…
03-06-2007
Alweer de laatste stagedag… Nadat we alles ingepakt en gepoetst hebben gaat het weer richting strand…alwaar we nog flink kunnen oefenen op de kicks… Een passant is bereid een paar foto’s van de groep te maken voor de prijs van een paar Belgische pralines…. Voor mijn plezier doen ze allemaal nog eens de hele vorm… zodat ik het kan filmen… het andere plannetje mislukt… Lief geeft nog een demonstratie taichi met appeltaart en daarna is het onherroepelijk afgelopen en moeten we terug naar huis…. Jammer…(afscheid nemen is niet mijn sterkste kant…en ja ik weet dat ik moet loslaten…) Stage gelukt of niet… het is voor mij in elk geval een onvergetelijke ervaring geworden… Bedankt iedereen… Myriam, Marie-José, Hilde, Ilse, Marina, Rob, Maurice, Suzy, Marleen, Filippe, Veronique, Beatrice en Nicole, en vooral Josianne, Lief en Walter…
Bij het eerste benzinestation op Belgische grond maken we een hoognodige sanitaire stop… en wie ontmoeten we daar? Ons Marie-José, Myriam Ilse en Marina…. Proost op Wuwei…. This picture shows a line of friends facing the immensity of ocean waves. Alone they might be washed away, but together they stand strong. Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own. I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.
All of us, Old and young, Near and far, Hold special memories of good times we've shared. We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better. We've shared... our hearts, our time, our secrets , our fears, our hopes and our dreams. Let us never break the chain of friends! Bedankt iedereen.... |



Er gebeuren rare dingen met mijn soep…
|
Gedachtenspinsels
Als dingen tegenzitten, als je je niet goed voelt, als je twijfel je verscheurt, als zorgen je gedachten bepalen, als pijn jouw deel is, bedenk dan dat alles een illusie is, en tijdelijk, en dat je veel vermag om het anders te maken of anders te beleven. Al is het dan nog niet verdwenen, als het maar niet meer de bepaler van je leven blijkt, zou 't de moeite waard niet zijn om het te proberen, alleen al daarvoor? Is dat geen aanwinst?
Gedachten zijn energie. Elke gedachte beïnvloed jou, je omgeving en zelfs de wereld. Een groep met gelijkgestemden bij elkaar vormen één gedeelde gedachte, een sfeer. Nog meer gelijksoortige gedachten tezamen en je kan spreken over mentaliteit, een instelling. De gedachten van velen over langere tijd kun je geest noemen. Of misschien wel God. Met elkaar, 6 miljard, maken wij onze aarde en geven er vorm aan, net zo goed als dat we dat elk afzonderlijk voor onszelf doen. ... Nou, dus.. ... Dan moeten we dingen kunnen veranderen, toch? Door positief te denken, te mediteren, bidden of hoe je 't ook noemt? ... Dus.. wat let ons? ... Wachten we op bewijs? En wat als dat bewijs wordt geleverd. Wat nu, als het wél zo is? Heb je dan geen enorme spijt dat je niet eerder mooie dingen bent gaan denken? Is het niet zo dat het niet uitmaakt of je er in gelooft, maar dat het toch wel gebeurt?
Dus wat maakt het uit dan?
Ik zat er zomaar aan te denken en kom.. ik geef het door.. ben de moeilijkste niet.. |

|
|

Via deze link kan je een filmpje bekijken over de waaiervorm…

Lijkt het een beetje op onze vorm?

Er was eens een man die last had van zijn ogen, dus ging hij naar de oogarts. “Wat is er aan de hand?” vroeg de oogarts. De man zei dat zijn ogen de laatste tijd slechter werden. “Met name als ik moe ben, of als het licht niet zo goed is.” Zei hij. Op dat moment onderbrak de oogarts zijn patiënt, pakte de bril van zijn eigen neus en gaf hem aan de man: “Ik draag hem nu al tien jaar en ik zie er fantastisch door. Je kunt hem meteen ophouden want ik heb er thuis nog een en ik kan me voorstellen dat dit voor u een ontzettend vervelend probleem is waar u meteen vanaf wilt.” Tevreden over zichzelf en zijn aanbod leunde de oogarts achterover en keek de man vol verwachting aan. Die keek terug door de bril, althans dat probeerde hij, maar merkte toen dat hij nu nauwelijks meer iets zag. In de richting van de vage schim die de oogarts geworden was, zei hij: “Sorry, maar dit helpt niet, integendeel, het maakt mijn probleem alleen maar erger.” “Hoe bedoelt u?” zei de oogarts licht geïrriteerd. “Dat kan niet, zelf draag ik die bril al jaren en hij heeft mij altijd uitstekend geholpen. Ik ben nergens zonder mijn bril en toch sta ik hem aan u af, omdat ik het zo akelig voor u vindt dat u met dit probleem zit. Ik wil dat best voor u doen, maar dan moet u zelf wel een beetje meewerken.” “Dat probeer ik ook wel,” zei de man, “maar ik zie echt helemaal niks door dat ding.” Dit was te veel voor de oogarts. Met een kordaat gebaar nam hij de bril van de neus van zijn patiënt, zette hem weer op zijn eigen hoofd en zei afkeurend: “U wilt gewoon niet geholpen worden en u bent nog ondankbaar ook. Terwijl ik zo mijn best heb gedaan om u te helpen.” De stemming was niet echt hartelijk toen de mannen afscheid van elkaar namen.
Annette Heffels |

|
Een zwaard…
Hier werd ik toch even stil van… Ik waardeer dit grote gebaar heel erg… Vind dat ik niks gedaan heb om een zodanig groot gebaar te verdienen… Mijn dank is dan ook zeer groot…
Bedankt Walter…
|