Archief

met inkt omlijn ik jouw schaduwbeeld
ets jouw gezicht op de cellen van mijn brein
schilder met zacht penseel jouw ziel in de mijne
en misschien ook omgekeerd
 
ik geef ons een naam
zoeter dan de liefde zelf
en god kijkt glimlachend toe
hoe onze vingertoppen elkaar raken

ik laat mij langzaam zakken
in de weldadige warmte van jouw ogen
houd mijn adem in
heb de diepte nooit gepeild
de bodem nooit bereikt
en kom zuurstofsnakkend boven
maar word golf na golf weer overspoeld
en er is geen reddingsboei

de geluiden van de stad vervagen
tot dof gebrom in schemerduister
 
nu slaap je in de holte van mijn arm
met lippen die in bijna-lachen liggen
 
ik fluisterdenk oeroude woorden
kijkend sluipt de tijd naar de morgen

slaap nu, mijn kindje, slaap nu zacht
net als de diertjes, slaap nu vannacht
want ook zij zijn een beetje moe
mama zingt voor jou, doe je oogjes toe
 
hoe triest was jouw dag vandaag
mama luistert en mama weet raad
zij brengt de lach terug op jouw gelaat
hier ben je veilig, want mama waakt
 
slaap nu heel zacht, mijn kindje klein
ooit komt de tijd dat dit liedje vergeten zal zijn
wanneer je groot en sterk je eigen wegen gaat
en mama wordt oud, een vervelende zaag...
 
slaap nu, mijn kindje, doe je oogjes toe
mama dekt je nog knusjes toe
sluipt nu heel zacht het kamertje uit
het kindje slaapt, het liedje is uit

like ripples dying on a sandy beach
every single one carrying the ocean's depths
word by word my verses will
strand on paper's virgin shores
 
there is a wind wailing in a storm
whispering in a gentle breeze
moving the waters of a living sea
 
as long as it will blow
I will experience the glow
of voicing love and memory

hij beet zijn omhulsel stuk
met het licht drong de kou binnen
niet de warmte die hij had verwacht
maar het verlangen stopte niet
dus knaagde hij verder
 
bevend ontvouwde hij zijn vleugels
het diepblauw dieper blauw tegen de sneeuw
een vlinder in de winter

terwijl zij op de lente wacht
wil haar dan zeggen dat zij zon en regen is
een uitbottende tak, een bloempje in het gras
vertel haar dat zij de ochtendvogel is
de schemering van de dageraad
de voorjaarsstorm met donder
het kwijnende licht van de avond
 
fluister de wind in haar oren
laat haar de goede aarde ruiken
streel haar wangen met luwte
omgeef haar met luchtige zachtheid
bedek haar slaap met honing
en laat haar duizend dromen dromen
terwijl zij op de lente wacht