lente ...

durven
niet nadenken
plons in het diepe
het onzekere
wat is gevaar ?
dat kent zij niet
zeker van zichzelf
één met de natuur
geen mens om zich heen
hier is ze veilig
omringd door al dat moois
dit is haar wereld
niemand komt haar na
ze is gelukkig
ja zelfs onbesuisd
ben een beetje jaloers op haar
op haar wereld
en toch
spring ik haar niet achterna   ...

papa is weg
zomaar
ik kwam thuis
hij was er niet
ik versta het niet
gisteren luid gepraat
veel lawaai
slaande deuren
nu is alles stil
men zegt mij niets
ik zie enkel tranen
moet ik ook wenen
laat hij mij nu alleen
ik wacht
op het geluid van de wagen
knerpend op de oprit
zijn bulderende lach  ...
ik wacht
ik ben zo eenzaam
mijn papa doet zoiets toch niet
ik ben immers
zijn hartedief   ...

alles gaat zo vlug
dagen rijgen aaneen
het is gisteren voor je het weet
leef vandaag
denk niet aan morgen
leef nu
geniet van het eerste lam
in de wei
bekijk de kuikentjes
pril leven
toont aan
dat jij daar ook deel van bent
smuk je eens op
in heerlijke lentekleuren
probeer eens opnieuw
om te zingen, te fluiten
je dag zal een stuk aantrekkelijker zijn
geef jezelf nieuw leven
om door te gaan
het leven is veel te mooi
om steeds stil te staan   ...

hier ben ik dan
een knalgele kanarie
trots als een pauw
in mijn nieuwe huisje
ik fluit er op los
achter het raam
in het zonnetje
veel heb ik niet nodig
huppel van hier naar daar
vrolijk door het leven
blij gezichten rondom mij
zelfs de kat laat mij met rust
mijn vrouwtje
vertroetelt en zorgt voor mij
en ik
verwen haar
met mijn leukste deuntjes
wij zijn gelukkig met elkaar
al ben ik maar een vogeltje
ik zie dat ik hier welkom ben   ...

als ik
bij jou blijven mag
wees dan lief
gun me wat tijd
ik kom uit een warm nest
zonder zorgen en beschermd
ik zal mijn best doen
al mijn liefde geven
met mijn natte snoet
je elke dag wakker maken
spelen met de kinderen
bij hen waken
zorgen voor huis en tuin
veel heb ik niet nodig
speeltjes vind ik wel  ...
maar laat me stoeien
met de kinderen
hun mijn liefde geven
onvoorwaardelijk
rennen in het gras
neervleien onder de grote boom
stil zijn als ze slapen
's avonds aan jouw voeten liggen
en voelen
zij houden ook van mij
ik ben jouw vriend
je mag me alles vertellen
jouw maatje
mijn hele leven lang  !

zeg niet zomaar
het is een ezel
ze zijn lief
aanhankelijk
sterker dan je denkt
ze ogen schrander
maar met een sterke wil
kindervriend
huppelen ze je achterna
nieuwsgierig en speels
kameraad voor het leven
denk dus  twee maal na
voor je zegt
het is maar een ezel  ...
ze zijn slimmer dan je denkt 
wie zou nu de ezel zijn  ?

geen drukte
stilte
enkel vogelgefluit
prille tonen
eerste bloemen
zacht en teer
geurig gras
ik wil niet wakker worden
laat mij nog even
kijk niet naar mij
maar vooral
zeg geen woord
nog even dromen
van heerlijk niemandsland
hier kan ik mezelf zijn
ik voel me leven
hier ben ik één
mijn brokje natuur
voor mij
al is het maar voor even   ...

opstaan
met vogelgefluit
helder en klaar
in de vroege morgen
voel me fris en blij
lente zindert door mijn aderen
dra terug piepkuikens
in de tuin
tuin boordevol bloemen
vlinders en bijen
blij gezoem
ook in mijn hart
ik verwelkom jou
lieve zachte lente
je doet me terug leven   ...

samen
samen één
nooit alleen
geborgenheid
veilige haven
niets is vanzelfsprekend
het is als een juweel
koester het
elke dag
keer op keer
geluk is zo breekbaar
teer
ongenadig
slaat het toe
leef je enkel met herinneringen
durf elke dag te zeggen
ik hou van jou  ...

heel diep
vaak onzichtbaar
parel van de zee
uniek
onbeschrijfbaar mooi
kleurenpalet
niet na te doen
je zwemt in je paradijs
geruisloos
ook al ben je klein
voor mij
ben je groots
kleine bonte vis
tussen duizend anderen
de zee leeft
gelukkig maar
dat velen je niet zien
blijf maar diep
heel diep
ik heb je éénmaal gezien
zwem nu maar weg
heel ver
heel diep   ...

je bent wie je bent
wie wil jij zijn  ?
ik leid mijn weg
omgeven met wat
de natuur mij gegeven heeft
ieder heeft zijn kans
gebruik en
leer leven
wees tevreden
omarm je geluk
deel het met anderen
en vlieg
met mij mee  
samen gaat zoveel beter
samen sterk  !

eenvoudig
stil genietend
als een kind
lentewind
door krullend haar
wipneusje op en neer
geuren van bloemen
blozende wangen
dat is lente
fris en ongeduldig
springen van bloem naar bloem
plotse nieuwe vlinder
tussen het zachtgroen
lentezon
verwarm mijn hart
ontdooi de kilte
laat mij terug leven    ...

geen woorden nodig
klein geluid
haarscherpe blik
ontmoet zachte ogen
liefde nooit gezien
kracht in eenvoud
machtige vleugels
omfloersen tengere schouders
zij houdt van hem
teder
behoedzaam
kijkt zij hem aan
zij is niet zijn prooi
maar toeverlaat
straks gaat hij terug
de weidse hemel in
stip onder de zon
maar weet
met één enkele kreet
keert hij terug
vliegensvlug
als in één adem   ...

ze zijn zo lief
schattig
dartel en speels
nieuw in huis
wat onwennig
iedereen draait er om heen
wil knuffelen
dichtbij zijn
geef ze wat tijd
om alles te verkennen
iedereen te leren kennen
eigen hoekje op te zoeken
overval hen niet
laat hen zoeken
spelen
ontdekken
geef ze warmte
vriendschap
en worden ze oud
niet meer zo schattig en lief
wat traag en onbeholpen
laat hen niet in de steek
ze stonden er steeds voor jou
zorg voor hen
laat hen niet in de kou   ...

warm nest
waar je steeds terecht kan
eigen hoekje
geborgenheid
nooit alleen
jouw plaats
waar je veilig bent
ver van alle drukte
gewoon jezelf zijn
bij mensen
die je liefhebben
ongeacht wie
of wat je bent
je bent steeds welkom
deur gaat nimmer dicht
als je dit bezit
koester het
denk ook aan hen
die later
bij jou
nestwarmte zoeken
laat je deur open  ...

de waterval van mijn leven
begon zo klein
nietig
kleine bron
bruisend van licht
parels van geluk
klein stroompje
vol plezier
dartel en speels
maar ik werd een rivier
almaar sterker
schurend langs dalen
almaar voort
geluid zwelt aan
ook ik kwam aan de waterval
luid geraas
kolkend water
bang stortte ik neer
nu wieg ik mee
zachtjes in het water
gelukkig en tevree
tussen bloemen
zacht deinend
onder de lieflijke stralen
van de eeuwige maan   ...

nee het is nog geen lente
maar ik voel de kriebels
snuif de zoete geur
eerste bloemen
verwelkomen mij
teer en fijn
zachtjes in het frisgroene gras
wiegend in de milde zon
ik ben al blij
dat ik dit zie
zachte zonnestraal
verwarmt mijn hart
ik huppel rond
als een kind
nog even wachten
dan komen de eerste lammetjes
op mij toegelopen
god
wat voelt dit fijn
fris nieuw leven
en ik hoor daarbij 

mijn lichaam is moe
donkere dagen
voel mijn hart niet meer
onrust
snak naar zonlicht
heldere dagen
blije gezichten
vrolijke kleuren
moeder natuur
kom maar vlug
met je grasgroene lente
eerste bloemen
waar ik mij rustig vleien kan
mijn lichaam slorpt
terug leven in
ik sta terug recht
nieuwe verse wind
ik ga je omamen
voelen en beleven
een nieuwe dag
een nieuwe lente
vol hoop   ...

je schuilt
achter je masker
ongenaakbaar mooi
fier en statig
ik zie geen lach
of traan
het is alsof je er niet bent
zo ken ik je niet
hoor geen klaterende lach
enkel stilte
geen knipoog
of kraaiepootjes
je warme glimlach
verscholen
ook al ben je nu mooi
gooi je masker weg
wees terug jezelf
zodat ik opnieuw
je zachte stem
horen kan   ...