zie ...

moeder aarde
ik zie een traan
kleine waterval van verdriet
niemand die het ziet
je geeft om ons
laat de zon schijnen
ons beschermen in de luwte
betoverend land
met hoogtes en laagten
diepblauwe zeeën
glanzende ijsmassa
maar ook jij kent je verval
jouw schoonheid taant
ben bedroefd
dat juist wij
jouw leven doven
we zien het
maar langzaam glipt het weg
lieve moeder aarde
ik huiver om jouw bestaan   !

kijken naar de regenboog
voor hem heel hoog
vaak zien wij het niet
denken teveel grijs en zwart
na de regen
alles fris en mooi
heldere kleuren
kleine handjes rijken uit
maar een regenboog
die pak je niet
je kan er enkel naar kijken
wetend
dat daar achter
steeds de zon verschijnt    ...

laatste dagen
ik huiver
alles terug
zo vlug voorbij
mooie zomer
blijf nog even
verwarm ons hart
schenk ons nog mooie dagen
laat het kind nog spelen
al is het maar voor even
op het warme strand
jouw vrolijkheid
kleurrijk geroezemoes
rondom mij
straks terug de stilte
geen muziek
of lichtjes in het donker

kleur die laatste dagen mooi
want wij hebben allen nood
aan licht en leven    ...

's morgens vroeg
bij het ontbijt
in veel huiskamers klinkt het
waar blijft de krant   ?
de eerste die hem bemachtigt
glundert
vaak flinterdun
soms dik
vol van reclame
veel ouderen houden nog
van hun dagelijkse krant
zelfs op reis   ...
maar als kleinzoon de kamer binnenstapt
weet hij al de krant van buiten
zijn klein gekleurd bakje in de hand
heeft hem al het meeste verteld    ...
tja
geef mij maar een goeie dikke krant
al is het niet altijd mooi om lezen
mijn kleine stukjes tussendoor
vind ik wel
en geniet    ...

ik voel het
kijk om me heen
herfst van de zomer
voor een paar dagen ?
hoop het maar
kan niet geloven
alweer voorbij
die mooie warme zomer
dagen worden korter
zon verstopt zich achter
grauwe wolken
vandaag jagen windvlagen ons voort
misschien ligt het aan mij
zo opgestaan
nog even wachten
krijgen we toch nog
dat tikkeltje zomer terug     ...

laat hem
in het oranje licht
van zijn dromen
kleine voetjes in het zand
hand omknelt zijn luchtballon
niemand kijkt hem aan
toch is hij niet alleen
prachig kind
laat hem draven
plonzen in het water
badend in fantasie
geen wolk
laat de zon verdwijnen
eindeloos turen
wat gaat er
in dat kleine hartje om  ?
niemand die het weet
enkel hij
en de zee    ...

een flesje
vol herinneringen
piepkleine foto's
spulletjes van lang geleden
dagen vol geluk
nieuwsgierig naar wat komen zou
kleine ukkepuk
in stralende zon
gelukkige tijden
van weleer
is zo lang geleden   ...
maar het flesje
hou ik bij
dat kleine bokaaltje
vol van herinneringen
toen alles nog goed was  
toen we allen
nog samen waren    !

ze spreken je taal
tonen aan
wat je voelt
energiek of
oud
kleine of diepe rimpels
handen
ze strelen je hoofd
zacht
je voelt hun sterkte
helende handen
sterk opbouwend
vaak troostend
soms hulpeloos
herken jij de taal
van je handen   ?

je denkt er niet over na
samen zijn
heel normaal
niet wetend wat het is
eenzaamheid
je voelt je sterk
hebt iemand om op te leunen
hij vangt je bange dagen op
verwent je met een gulle lach
ligt 's avonds dicht bij jou aan
ervaar en beleef dit stukje geluk
prijs het naar waarde
niemand is graag alleen
het is een stille storm
waar enkel jij alleen door moet gaan  !

hadden er zo naar verlangd
warme hete dagen
zwoele nachten
dagen van pret en plezier
heerlijke vakantiekiekjes
lekker eten buitenshuis
dollen in het gras
zou het nu echt gedaan zijn
nu al afscheid moeten nemen
van lange dagen vol zon
heerlijke warme zomer
van ons allemaal
zomerse blijheid
samen onder de parasol
grappend en giechelend
door het mooie weer
of toch door die overheerlijke
zomerse cocktail   ?

durf je dit aan
springen in het ijle
wind zoevend om je heen
alleen
je kijkt in het diepe
razendsnelle seconden
hele leven gaat voorbij
ultieme kick
voor wie durft
hou mijn adem in
jonge mensen
flirtend met de dood
angstaanjagend

voor mij gaat alles
al snel genoeg
te snel
zo'n kick hoef ik niet     ...

mijn lichaam voelt loom
heerlijk luie zomer
alles traag
felblauwe hemel
versierd
met donzige wolken
kinderen draven niet rond
ook zij voelen
die heerlijke warmte
ons lichaam
krijgt terug de kracht
om verder te gaan
mijn gedachten tollen niet rond
heel stil
lig ik te dromen
dromen van niets of niemand
ik zuig de warmte in
met in de verte
zacht vogelgefluit    ...

ben langs geweest
bij heel veel blogvrienden
sommigen waren thuis
bij anderen geraakte ik niet
tevergeefs
morgen probeer ik opnieuw

aan al mijn blogvrienden stuur ik langs hier mijn berichtje van vandaag     ...

wees lief voor hen       ...    ze geven zoveel terug   !

zal nog eens proberen vandaag
gisteren
ongeduldige dag
alles loopt dan
in het honderd
het leven is te mooi
om te struikelen
over zoiets kleins
vandaag hersenen laten werken
een genie wordt ik nooit
zal bescheiden herbeginnen
wie weet
wordt het beter dan gedacht    ...

zit hier maar te proberen
bij de ene lukt het
bij anderen geraak ik niet binnen
nog nooit problemen met pc gehad
mijn trouwe blogvrienden denken wellicht
dat ik niet meer op bezoek wil komen
maar niets is minder waar
vraag mij af wat ik hier zit te doen
denk er werkelijk aan
om er de brui aan te geven    ...

het leven is vaak niet
zoals we willen
vol rozengeur en maneschijn
vaak vallen en opstaan
heldere en donkere dagen
een snuifje humor
brede glimlach
kleine attentie
het doet zo'n deugd
eens uit de band springen
grijp je geluk waar je kan
koester elk moment
wees blij
met wat je hebt
met wie je bent   ...

soms maak jij het verschil   !

teder en fijn
heel zacht
van bloem tot bloem
samen
kleurenpracht
zijdezachte vleugels
onhoorbaar
stil spel
het is maar voor even
kort leven
maar zo onnoemelijk mooi
fijnste wonder van de natuur
jammer
het leven van een vlinder
in een oogwenk voorbij
een glimp van schoonheid
voor jou,  voor mij    ...

verwonderde ogen
stralende blik
heel stil
zien zij iets moois
wij vinden het maar niets
vaak eng
maar in kinderogen
is alles mooi
uniek
zelfs het geluid
is een bron van inspiratie   ...
ah ja
ik mag ook niet vergeten
dat ik ooit ploeterde in de vijver
op zoek
naar waar dit kind zo blij mee is
moeder gruwde
toen ik het mee naar huis nam
en prompt terug vloog

ik had wellicht toen ook zo'n stralende ogen     ...

ik kan me zo nestelen
in het groen
niemand om me heen
enkel mijn boek
niemand stoort mij
leef mee met wat ik lees
ben verslingerd op
de woorden
woorden al heel oud
huiver met emoties
explodeer
ah niemand hoeft te zien
hoe ik hier lig
mijn klein niemandsland
tussen frèle boterbloemen
hier blijf ik rustig
tot de avond valt    ...