eventjes op rust ...

ben ik alleen
of zijn er nog
's morgens lusteloos
moe
precies geen slaap gehad
denken
veel te korte nachten
tè lange dagen
is het het weer
tijd van het jaar  
eigenaardige dagen
je lichaam wil niet mee
hersenen precies opgedroogd    ...
tja
dan maar terug vitamienen slikken
en hèèl veel fruit
lange wandelingen
ontspanning
tja
als ik eens wat wakker ben   ...

vandaag herinneren wij in stilte
aan wat vroeger is gebeurd
velen weten niet
hoe het leven toen was
alles op papier
maar de werkelijkheid
was anders

hopelijk beleven wij dit niet meer     ...

ik ontsteek een kaars
breng wat licht
mijmer
waarin geloof ik nog  ?
waar ga ik heen
niemand die het weet
niemand die het mij zegt
stille kaars
ook jij brengt het antwoord niet
toch maak je mij rustig
denk niet teveel na
alles komt op je af
geloven of niet
een kaars schittert voor iedereen    ...

tederheid
omvat weinig woorden
stil zwijgen
rust en tevredenheid
uniek
onaantastbaar
mens en dier
verbonden
door zelfde taal
dat menigen
niet verstaat    ...

ben jij ook steeds blij
weer aan tafel te mogen gaan
niet denken aan kilo's ,  cholesterol
vetrolletjes   ...
heerlijk vette gerechten
zalige sausen
torenhoge frietjes
smak mayonaise er op
je glundert bij al die toetjes
taartjes met heel veel slagroom
lekker kopje koffie achteraf
sterk en krachtig
met jawel
schoteltje pralines van alle soort
chocolade
heel veel chocolade
zo zoet als het maar zijn kan
tja lekker is dat wel
maar komt ook de dag
of is die al gekomen
dat de dokter veelzeggend
zijn vinger uitsteekt    ?

het is niet aan iedereen gegeven
heerlijk ontspannende slaap
neerliggen
in je warm zacht bed
's morgens vroeg
heerlijk ontspannen   ...
vaak is het draaien en keren
denken aan morgen
schaapjes tellen
piekeren en tobben
plotse pijnscheut
was iedereen maar bedeeld
met een gezonde slaaprust
je dag wordt een stuk vrolijker
hopelijk heb jij die broodnodige rust
slaap der onschuldigen    ...

ook ben je alleen
voel je je eenzaam
triest
verdrietig
de zon schijnt ook voor jou
er is steeds eb en vloed
dag en nacht
reik je handen uit
je staat versteld
zovelen rondom jou
denken zoals jij
leef niet alleen
geen eenzame schelp op het strand
probeer maar even
straks voel je je niet meer alleen   ...

kon niet binnen blijven
moest er op uit
dit keer
de bossen ingetrokken
wat een wereld apart
hier voelde ik rust
broodnodige rust en stilte
raakte niets aan
enkel kijken
alles in mezelf opnemen
ook hier heeft de
grote kunstenaar
zijn werk  gedaan
subtiele kleuren
intense geuren
god   ...  wat kan het leven mooi zijn
ook al zijn het trieste dagen    ...

geen natte of  winderige dagen
stil en kleurrijk
weelderige taferelen
wat worden we verwend
het mooiste van de natuur
voor iedereen
blijf niet binnen
ik laad alvast mijn batterijen op
want de winter is nog lang
heel lang  !

in de vroege morgen
reeds volop in de zon
zag ik hem
roerloos
prachtig in onschuld
ode aan het leven
geen angst
teder geluk
dit is herfst
heb hier geen woorden voor
enkel
wees stil en bewonder    ...

we zitten precies allemaal
terug op school
hoe was dit ook weer ?
één uur erbij of eraf   ...
velen weten de tel niet meer
maar geen denken aan
je moet mee met de tijd
vandaag is het zondag
mij scheelt dat uur niet meer
ik maak er alvast een luie zondag van
heb ik honger   ...  dan eet ik
heb ik vaak   ...  dan nodigt de zetel mij uit
doe vandaag mijn ding
lekker onderuit    !

eventjes halt houden
samen op het bankje
dicht bijeen
zachtjes fluisterend
kleine of grote geheimpjes
stilte alom
plaatje van lang vervlogen tijden
herkenbaar ook voor jou ?
die tedere zachte momenten
maar o zo breekbaar
als de mooiste bloemenstengel
buigend voor de wind    ...

vriendschap
bedankt om er te zijn
om eens naar mij te luisteren
soms geef je me goede raad
voel me niet zo alleen
weet dat er aan het ander eind
iemand is zoals jij
die wat tijd overhoudt
om mijn woorden te lezen
te beantwoorden
dankjewel
lieve vriend of vriendin
om er even te zijn
voor mij     ...

vaak wil ik vluchten
ver weg van hier
kom mij niet achterna
spoorloos
wil de wijde wereld in
alleen
niemand zal mij horen
wil even leven
niet zoals het moet
maar zoals ik het wil
de natuur slorpt mij op
zal me veilig voelen
als is het maar voor even
laat de wereld maar draaien
voor mij hoeft het even niet    ...

van hen
kunnen wij zoveel leren
eenvoudig gelukkig zijn
met neergevallen blaadjes
grote plas water
of eerste sneeuwvlokjes
ze vinden alles boeiend
onderzoekend gaan ze de wereld in
oprecht en dankbaar
glunderend
kinderen
onschuldig
vertederend
hoe lang geleden is het
dat wij ook zo zijn geweest   ?

sierlijk dansen
in herfst
alleen
het bos beschermt je
je zweeft over takken
bladeren springen omhoog
eenzame danseres
je brengt alles tot leven
kleine oogjes kijken je toe
verbaasd
wervelwind
zonder muziek
je walst over de stilte
proeft de geuren
en omvat alle kleuren
kleine herfstprinses
jij brengt terug
leven in het dorre bos   ...

herfst
bedekt ons met nieuw kleed
oranjebruin
fonkelend
tussen donkergroen
blauwe bessen
tussen prachtig rode
paddestoelen
herfstkleed
ik voel me mooi
tedere
vederlichte bladerenkrans
omgeeft mijn gezicht
mijn jurk van allermooiste bladeren
geen ontwerper doet dit na    ...

ik fluister je mijn geheimen toe
stil en zacht
luister je
zachte manen strelen mijn gezicht
bij jou kan ik mezelf zijn
ben niet zoals die anderen
heb nood aan liefde
helpen kan je niet
grote bruine ogen kijken me aan
liefdevol
zonder vragen
blijf liever even bij jou
dan in die mensenzee
waar ik langzaam in verdrink
alleen en hulploos
jij mijn vriend
enkel bij jou
ben ik wie ik ben   ...

stilte in de zaal
alles zwart
opeens dat éne licht
kleine voetjes schuifelen vooruit
ik wacht af
bange spanning
plots klinken de eerste akkoorden
een engelengeluid vult de zaal
kan niet ademen
onze kleine jongen
wildebras
is dat werkelijk hij die zingt  ?
mijn wereld staat even stil
hart barst van geluk
langzaam draait hij zich om
weet waar ik ben
en brengt zijn lied voor mij
dit is het ultieme geluk
dit neemt men mij nooit meer af
lieve kleine deugniet
je laat je oma wenen
als een klein kind    ...