Kerstmis

winter
waar ben je gebleven
we zijn even het noorden kwijt
velen houden niet
van jouw ijskoude dagen
gure nachten
pakken sneeuw voor de tuin
bevroren vijvers
maar ik hou van je sneeuwvlokken
winterzon achter de bomen
dikke wollen vest
hoge laarzen
door het sneeuwwit tapijt
blijft terug alles groen ?
van mij mag je komen
het is nu jouw tijd
kan alles weer even
gewoon zijn
zoals lang geleden   !

fijne dagen wens ik jou
boordevol licht
geluk in je hart
verre ster
schijnt ons toe
sprankelend licht
in de donkere nacht
zacht geklingel
van de eerste klokken
ver weg
maar voor ons toch hoorbaar
stilte voor Kerst
stilte in ons hart
dit zijn dagen
voor vrede en geluk     ...

ik breng je vandaag
wat licht
dat op jou schijnen mag
je hart doet verwarmen
het donkere doet smelten
al is het maar een zonnestraal
een verre ster
zacht maanlicht
ik wens jou licht
heel veel licht
zodat
je ziet
dat je niet alleen bent    ...

de natuur
in al zijn eenvoud
Hij heeft hen zo geschapen
een wonder
om trots op te zijn
zoveel schoonheid
raak telkens weer
in vervoering
even sprakeloos
zoveel moois om ons heen
zovelen zien het niet
of willen het niet
sta even stil
kijk om je heen
luister
en als je het dan niet ziet of hoort
jammer voor jou
in één flits is alles voorbij   ...

lekker bij de haard
gezellig en warm
uitnodigende kerstboom
zondag
languit op de bank
heerlijk soesend
bij zachte muziek
kaarslicht laat mij dromen
laat even alles
voor wat het is
ik geniet
van zoveel eenvoud
maar voel me
rijk
niemand die mij stoort
op deze heerlijk vroege zondag   ...

wij kijken er naar uit
terug Kerst
kleurrijke ballen
zilveren slingers
kerstboom versierd
berg pakjes
voor iedereen wat wils
maar
hoevelen denken nog
aan echte Kerst  ?
in stilte door het knerpend sneeuw
gemoedelijk rond de haard
een ver klokje
de tijd staat even stil
voor mij is het dan
even vrede in mijn hart     ...

straks komt de winter
alles wordt stil
geen geluid
enkel de ijzige wind
verlaten dagen
donkere nacht
trillend kijk ik
naar mijn bevroren adem
in de ijle lucht
niemand om me heen
maar zie
onder het ijs
veilig ingepakt
de laatste bloemen
fonkelende kleuren
onder helderwit tapijt    ...

ijskoud kijk je me aan
tranen zie ik niet
je glimlach is bevroren
geen warme adem
roerloos
in het koude ijs
geen kloppend hart
bloedmooi
maar onreikbaar
ijskoningin
kijk in je ogen
triest en stroef
koningin zonder land
de winter heeft je in haar macht
toch straal je kracht
mijn koningin van ijs    ...

een beetje nostalgie
blijde kindergezichten
schoentje voor de schouw
's avonds luisteren
bovenaan de trap
alles stil
hij zal toch niet voorbijgaan  ?
onrustig slapen
luisterend
maar de vaak overvalt hen toch
's morgens vroeg
jubelende kinderkreten
al dat moois   ...   al dat lekkers  
laat je kind
nog even kind zijn
genietend van de man op zijn paard
het zijn mooie herinneringen
neem ze niet van hen af   !

draag niet alles mee
probeer eens
luchtig door het leven te gaan
geen gewicht
licht door de lucht
je gaat geen eeuwigheid mee
leef vandaag
zoals jij wil
neem je tijd
neem je vrijheid
laat even alles achter jou
morgen
ziet er misschien anders uit
maar vandaag
heb je tenminste geleefd    !

je kunt er niet naast kijken
glitterende ballen
midden in groen
feestelijke dagen
in het verschiet
bij velen lijkt het nog veraf
het vredegevoel
samen zijn
gelukkig
blij dat we er nog steeds bij zijn
het lijkt nog veraf   ...
maar vandaag neem ik je hand
heel voorzichtig
wees niet bang
al hoeven wij geen feestgedruis
ik laat je proeven
van wat mooie dagen
jij en ik
te wachten staan    ...

stilte
kleine zonnestraal
dromen van   ...
niemand die het weet
niemand die het je vertelt
dit is pas gelukkig zijn
in alle eenvoud
kinderhart zo klein
maar gevuld
van zoveel rijkdom
voel met weemoed
mijn kinderjaren
ze glijden voorbij
laat haar
dat éne moment     ...

kan het zijn
iemand vertrouwen
blindelings
zonder vragen
zonder woorden
naast elkaar
samen op weg
naar waar die leidt
dat weten zij niet
enkel dat zij er zijn
voor elkaar
vriendschap is een kunst
ragfijn en teder   ...

je bent niet
zoals de anderen
mensen kijken je aan
stille woorden
vaag gemompel
je raakt het gewoon
zegt men   ...
ook al voel je hetzelfde
diep binnen in
ben je alleen
je hoort enkel holle woorden
maar als je dit leest
mijn vriend
weet
voor mij ben jij gewoon
zie jouw littekens niet
maar hoor enkel
jouw warm kloppend hart   !

laatste bloem
ijskristallen
omvatten
eeuwige roos
trots en waardig
kijkt zij toe
ruik niet meer
haar zachte adem
maar voor mij
schittert zij nog steeds
laat geen traan
om vergane geluk
straks in de lente
is zij er weer
klein en fijn
moedig en fier
rode roos
straks zien wij elkaar weer    ...

woelige dagen
kranten donker en grauw
mensen stuiven voorbij
angst
klein woord
niemand had het verwacht
akelig gevoel
van broze vrijheid
maar ik geef niet toe
leef mijn leven
kijk toe
heel voorzichtig
maar geniet nog van zon en maan
zelfs een harde windstoot
kan mij niet deren
fikse regenbui houdt mij niet tegen
leef je leven
begin met vandaag    ...

storm en regen
duistere dagen
onbarmhartig
beukt de natuur er op los
zij laat tonen
dat niemand
haar verslagen kan
ook al denkt de mens
dat hij alles kan en mag
niemand houdt haar tegen
straks laat zij opnieuw toe
dat de zon terug gaat schijnen
zal ons hart terug verder slaan
zal de bloem terug opengaan  ...

heel stil
blijf ik zitten
vanuit mijn stoel
bekijk ik de wereld
vuur en schichten
draaien om me heen
ben niet bang
nog niet
aanschouw een palet
van vurige kleuren
verre klanken
ditmaal geen zachte muziek
harde noten
weerklinken op de achtergrond
maar in mijn hart blijf ik geloven
dat morgen
weer anders wordt 
en ontwaken zal
vanuit een slechte droom     ...

als in een film
alles zo broos
breekbaar
tikkend
niet weten waar
hoe
en wanneer
heb er geen antwoord voor
enkel een vraag
waarom  ?
het leven is soms al hard genoeg
waarom nog
zoveel pijn en verdriet    ...