ijskoningin ...

een beetje nostalgie
blijde kindergezichten
schoentje voor de schouw
's avonds luisteren
bovenaan de trap
alles stil
hij zal toch niet voorbijgaan  ?
onrustig slapen
luisterend
maar de vaak overvalt hen toch
's morgens vroeg
jubelende kinderkreten
al dat moois   ...   al dat lekkers  
laat je kind
nog even kind zijn
genietend van de man op zijn paard
het zijn mooie herinneringen
neem ze niet van hen af   !

draag niet alles mee
probeer eens
luchtig door het leven te gaan
geen gewicht
licht door de lucht
je gaat geen eeuwigheid mee
leef vandaag
zoals jij wil
neem je tijd
neem je vrijheid
laat even alles achter jou
morgen
ziet er misschien anders uit
maar vandaag
heb je tenminste geleefd    !

je kunt er niet naast kijken
glitterende ballen
midden in groen
feestelijke dagen
in het verschiet
bij velen lijkt het nog veraf
het vredegevoel
samen zijn
gelukkig
blij dat we er nog steeds bij zijn
het lijkt nog veraf   ...
maar vandaag neem ik je hand
heel voorzichtig
wees niet bang
al hoeven wij geen feestgedruis
ik laat je proeven
van wat mooie dagen
jij en ik
te wachten staan    ...

stilte
kleine zonnestraal
dromen van   ...
niemand die het weet
niemand die het je vertelt
dit is pas gelukkig zijn
in alle eenvoud
kinderhart zo klein
maar gevuld
van zoveel rijkdom
voel met weemoed
mijn kinderjaren
ze glijden voorbij
laat haar
dat éne moment     ...

kan het zijn
iemand vertrouwen
blindelings
zonder vragen
zonder woorden
naast elkaar
samen op weg
naar waar die leidt
dat weten zij niet
enkel dat zij er zijn
voor elkaar
vriendschap is een kunst
ragfijn en teder   ...

je bent niet
zoals de anderen
mensen kijken je aan
stille woorden
vaag gemompel
je raakt het gewoon
zegt men   ...
ook al voel je hetzelfde
diep binnen in
ben je alleen
je hoort enkel holle woorden
maar als je dit leest
mijn vriend
weet
voor mij ben jij gewoon
zie jouw littekens niet
maar hoor enkel
jouw warm kloppend hart   !

laatste bloem
ijskristallen
omvatten
eeuwige roos
trots en waardig
kijkt zij toe
ruik niet meer
haar zachte adem
maar voor mij
schittert zij nog steeds
laat geen traan
om vergane geluk
straks in de lente
is zij er weer
klein en fijn
moedig en fier
rode roos
straks zien wij elkaar weer    ...

woelige dagen
kranten donker en grauw
mensen stuiven voorbij
angst
klein woord
niemand had het verwacht
akelig gevoel
van broze vrijheid
maar ik geef niet toe
leef mijn leven
kijk toe
heel voorzichtig
maar geniet nog van zon en maan
zelfs een harde windstoot
kan mij niet deren
fikse regenbui houdt mij niet tegen
leef je leven
begin met vandaag    ...

storm en regen
duistere dagen
onbarmhartig
beukt de natuur er op los
zij laat tonen
dat niemand
haar verslagen kan
ook al denkt de mens
dat hij alles kan en mag
niemand houdt haar tegen
straks laat zij opnieuw toe
dat de zon terug gaat schijnen
zal ons hart terug verder slaan
zal de bloem terug opengaan  ...

heel stil
blijf ik zitten
vanuit mijn stoel
bekijk ik de wereld
vuur en schichten
draaien om me heen
ben niet bang
nog niet
aanschouw een palet
van vurige kleuren
verre klanken
ditmaal geen zachte muziek
harde noten
weerklinken op de achtergrond
maar in mijn hart blijf ik geloven
dat morgen
weer anders wordt 
en ontwaken zal
vanuit een slechte droom     ...

als in een film
alles zo broos
breekbaar
tikkend
niet weten waar
hoe
en wanneer
heb er geen antwoord voor
enkel een vraag
waarom  ?
het leven is soms al hard genoeg
waarom nog
zoveel pijn en verdriet    ...

ik ga een paar dagen niet aanwezig zijn
voel me niet in topform
wat ziekjes
nu eventjes rusten
en volgende week ben ik weer paraat
wens jullie allemaal een heel fijn weekend    ...
mijn gedachten zijn bij die mensen in Parijs
die van dichtbij meemaken
wat oorlog en geweld is
hopelijk blijven wij er van gevrijwaard
maar het zet ons toch aan het denken
maar vergeet toch niet
te genieten
van elkaar
elke dag opnieuw   !

ben ik alleen
of zijn er nog
's morgens lusteloos
moe
precies geen slaap gehad
denken
veel te korte nachten
tè lange dagen
is het het weer
tijd van het jaar  
eigenaardige dagen
je lichaam wil niet mee
hersenen precies opgedroogd    ...
tja
dan maar terug vitamienen slikken
en hèèl veel fruit
lange wandelingen
ontspanning
tja
als ik eens wat wakker ben   ...

vandaag herinneren wij in stilte
aan wat vroeger is gebeurd
velen weten niet
hoe het leven toen was
alles op papier
maar de werkelijkheid
was anders

hopelijk beleven wij dit niet meer     ...

ik ontsteek een kaars
breng wat licht
mijmer
waarin geloof ik nog  ?
waar ga ik heen
niemand die het weet
niemand die het mij zegt
stille kaars
ook jij brengt het antwoord niet
toch maak je mij rustig
denk niet teveel na
alles komt op je af
geloven of niet
een kaars schittert voor iedereen    ...

tederheid
omvat weinig woorden
stil zwijgen
rust en tevredenheid
uniek
onaantastbaar
mens en dier
verbonden
door zelfde taal
dat menigen
niet verstaat    ...

ben jij ook steeds blij
weer aan tafel te mogen gaan
niet denken aan kilo's ,  cholesterol
vetrolletjes   ...
heerlijk vette gerechten
zalige sausen
torenhoge frietjes
smak mayonaise er op
je glundert bij al die toetjes
taartjes met heel veel slagroom
lekker kopje koffie achteraf
sterk en krachtig
met jawel
schoteltje pralines van alle soort
chocolade
heel veel chocolade
zo zoet als het maar zijn kan
tja lekker is dat wel
maar komt ook de dag
of is die al gekomen
dat de dokter veelzeggend
zijn vinger uitsteekt    ?

het is niet aan iedereen gegeven
heerlijk ontspannende slaap
neerliggen
in je warm zacht bed
's morgens vroeg
heerlijk ontspannen   ...
vaak is het draaien en keren
denken aan morgen
schaapjes tellen
piekeren en tobben
plotse pijnscheut
was iedereen maar bedeeld
met een gezonde slaaprust
je dag wordt een stuk vrolijker
hopelijk heb jij die broodnodige rust
slaap der onschuldigen    ...

ook ben je alleen
voel je je eenzaam
triest
verdrietig
de zon schijnt ook voor jou
er is steeds eb en vloed
dag en nacht
reik je handen uit
je staat versteld
zovelen rondom jou
denken zoals jij
leef niet alleen
geen eenzame schelp op het strand
probeer maar even
straks voel je je niet meer alleen   ...