mag ik nog
geloven
in de goedheid van de mensen
mijn vrijheid en mijn dromen
angst overspoelt mij
had nooit gedacht
dat mij dit zou overkomen
onzeker
kijk ik de toekomst tegemoet
geloven  ...
voor iedereen wankel en broos
huiver voor dat kleine kind
straks weerloos
in die grote harde wereld

ik kijk in het maanlicht
zacht mijmerend
ja ik geloof
want als je dat niet meer hebt
ben je een stuk
van jezelf kwijt   ...

jij bent niet
zoals de anderen
je valt op
alhoewel jij dit niet wil
soms staren ze je aan
je wil je verstoppen
je hebt een andere kleur
maar daarom niet minder mooi
je kan soms niet volgen
bent traag
moet vaak geholpen worden
dat wil je niet
je wil zijn zoals de anderen
maar de natuur
heeft je anders bedeelt
weet
in je hart
ben jij zoals wij
spijtig
zien de anderen dit niet   ...

kindlief
waar ga je heen
wat brengt jou de toekomst ?
niemand die het weet
leef nu
in jouw gelukkige jeugd
want straks
wie weet het
wat zal het zijn ?
iedereen beleeft
zijn stormen
maar telkens weer komt de zon
ik huiver
kan er niets aan doen
je zal je leven leiden
ook zonder mij
kijk naar de horizon
blijf geloven in het goede
en alles wordt goed   ...

bijna Pasen
dag van licht en vrede
geen overdaad
maar rust bij zichzelf
gezelligheid bij familie
kleurrijke dag
blije gezichten
alles fris en groen
jonge kleuren
kinderhoofdjes
tussen het malse gras
op zoek naar ...

bij mij
een gewone tak
opgesmukt met lentekleuren
Pasen
ik hou van die dag    ...

beschouw het niet als vanzelfsprekend
vriend of vriendin
man of vrouw
ze zijn er voor jou
onvoorwaardelijk
blijf geloven in liefde
vriendschap
koester ze als een bloem
heel voorzichtig
besprenkel hen met water
zuiver en puur
zodat ze zich kunnen koesteren
in jouw warmte

want alles is tijdelijk
ooit komt de tijd
dat ook jij
afstand moet nemen
de bloem verwelkt
enkel de blaadjes blijven    ...

ik weet het
men mag niet achterom kijken
graaf niet in het verleden
maar nu
tijdens deze mooie Paasdagen
kijk ik met weemoed terug
naar de tijd
hoe alles nog eenvoudig was
fijn uitgedost
huppelend naar oma en opa
eitjes zoeken
genieten van die gele
donzige kuikentjes
vol verwondering kijken
naar die mooie opgesmukte
paasboom
en met Pasen zelf
allen tesamen rond de tafel
genieten van een heerlijk
paasgerecht   ...

wat was alles simpel toen
wat waren we gelukkig   !

ben enig in mijn soort
leef niet lang
dus raak me niet aan
laat me fladderen
van bloem tot bloem
laat mij jou schoonheid schenken
ragfijn
tedere omhelzeing
van elke bloem
vang me niet
laat me leven

mischien,  heel even
kan ik jou tonen
dat ik dat stukje natuur ben
waarop iedereen wacht   ...

geen gezeur vandaag
wil enkel blije gezichten
prille lentezon
bankje in het park
nieuwe start
van een mooi seizoen
ik wil leven
genieten
niet denken aan morgen
geen zwart of grijs
maar mooie lentetinten
leuke sandaaltjes
fleurig jurkje

laat de wereld maar draaien
vandaag geniet ik
van wat komen zal   !

iedereen droomt er van
even er op uit
met auto, trein of vliegtuig
koffers worden ingepakt
we zeggen allemaal
niet veel meenemen   ...
het wordt een heerlijke reis
geschenkjes
je vindt zoveel om mee te nemen
als herinnering
dan komt de dag
dat de koffer dicht moet
nu is het blazen
wij hadden echt toch niet zoveel mee 
toch niet te zwaar ?
herken dat gevoel
en dan met een bang hart naar de luchthaven
koffer op de band
goddank
hij geraakt er door
had ik het geweten
bracht ik nog het een en ander mee  ...

komt dit jij ook bekend voor    ?

geweten

ik voel het in mijn aderen
zachte lucht
vult de kamers
terug overal geuren en kleuren
bloemen binnen
buiten eerste lentegroen
wie durft mij te zeggen
dat jij het niet voelt of ziet
ik ga er voor
een buitje kan mij niet deren
ik leef met de natuur
mensen blijven haperen
bij schemerdonkere dagen
zijn vol van nieuws
elke dag uitgespuwd
slecht en smaakloos

ik laat mij er niet door kelderen
sla mij er door heen
ben telkens blij
als ik die eerste vlinder ontdek
op het kleine bloempje in mijn tuin    !

zwevend door tijd
stil
klok tikt almaar verder
je bent jong
gracieus
gaat lichtvoetig door het leven
dansend op muziek
maar de tijd neemt je mee
neem je tijd
denk niet aan later
blijf jong
elke dag
blijf mooi
ouder worden
hoort bij het leven
alles gaat niet meer gracieus
maar dansen op muziek
dat kan je wel
en gaat dit ook niet meer
luister dan heel zacht
naar de tonen
van een heerlijk morgenlied    ...

luchtbellen
je hebt er vroeger veel gemaakt
kleurrijke ballen
dromend
elke luchtbel
die uit je mond kwam
was een mooie droom ...

nu maak ik geen luchtbellen meer
maar heb nog steeds mijn droom
hopelijk gaat ze niet stuk
gezond ouder worden
mobiel en allert
weten wat ik zeg
wat ik doe
wetend hoe het vroeger was

een wereld vol luchtbellen
een kind
joelend in het gras   !

donzig wit
witte stipjes
in het zachtgroene gras
dit is pas lente
het geeft me
een goed gevoel
alsof alles goed is
vredig en stil
in het ochtendgloren
zacht lief lam
ik wil je strelen
omarmen
teken van liefde
vrede en vriendschap    ...

ik heb voor jou
de zon meegebracht
een straaltje
voor elk van jullie
een beetje warmte
hoop
zachte koestering
na een lange nacht
spreidt je armen
richt je gezicht naar de zon
terug naar vlinders
eerste bloesems in de tuin

God wat is het leven mooi
kijk niet altijd
naar het donker
laat je hart verlichten
door de gewone
eenvoudige dingen in het leven    !

na een heerlijke vakantie
met zon en rust
ben ik er terug
nu nog valiezen uitpakken
terug aanpassen
aan het belgisch weer
en drukte   ...

ik dank al mijn vrienden
die mijn blog bezocht hebben
en er een berichtje nagelaten hebben
het doet toch deugd terug te zijn

nu nog even en straks
kom ik bij jullie op bezoek   !

lieve bloggers ik kan momenteel niet ant woorden daar ik nu  op reis in Tenerife ben

Volgende week kom ik zeker bij jullie terug   !!

Zonnige groetjes van meeuw

voel je triest
wacht je op de zon
zijn de dagen te lang
nog even
weet het
woorden zeggen niet veel
er moet licht komen
in ons hart
heel veel licht
ramen opendoen
zachte wind
vlinders en bijtjes
ik wou je ze geven
maar ook ik
wacht

alvast een bloempje voor jou
hopelijk verlicht het je dag   

je zou er de brui aan geven
ik word er warempel
triest en neerslachtig door
wachtend op de zon
speur ik de tuin af
naar die eerste
prille lentebloempjes
maar haast mij
terug binnen
gierende wind
en snijdende regen
houden mij tegen
mijn vingers jeuken
om terug aan de slag te gaan
planten en zaaien    ...

maar de natuur
blijft zijn gang maar gaan   !

dit bloempje
groeit bij mij niet
ver
heel hoog
zag ik voor het eerst
je staan
heel zacht
mooi in je eenvoud
tussen bergen en dal
je bent uniek
plukken deed ik niet
wou de natuur niet kwetsen
daar leef jij
tussen rotsen
eigenzinnig
groeit op vaak
onmogelijke plaatsen  

trots  ...