een eerste Moederdag zonder jou mams    ...   toch een bloem want jij hield zo van bloemen  !

een stille roos ,  ik denk aan jou

volgende zondag
moederdag
dan schrijf ik geen tekst
alles nog zo vers
alsof het gisteren was
veel zal ik niet schrijven
het doet teveel pijn
maar er staan al
bloemen bij jou
mooi opgesmukt
kan het nog niet begrijpen
wil je nog zoveel zeggen
maar vind geen woorden meer
enkel stilte    ...

voetstappen in het zand
zachtjes kabbelende golven
een hart met namen
onbekend
maar ook hier
hebben zij gelopen
genieten van
strand en zee
waren zij alleen  ?
hopelijk wel
hun eigen plekje
ongestoord
daar heb ik ook
mijn plaatsje gevonden
mijn voetstappen
alleen
in het mulle zand   ...

nee,  ik ben niet frivool
maar na een week werken
geen tijd voor jezelf
almaar door
vaak tijd tekort
dan ga ik vrijdagavond
stilletjes mijn bad opzoeken
een enkel kaarsje
geurige badolie
stapels zachte handdoeken
het zachte water in
alleen
mijmerend
het hoeft niet zo luxueus te zijn
maar gezellig intiem
een plaatsje voor mij alleen
waar ik mijn lichaam
kan rusten
waar mijn geest
even dromen kan   ...

dit uurtje
maakt voor mij een heel verschil   !

allen samen op een takje
dicht bijeen
niemand drumt
elk heeft zijn plekje
veilig bij elkaar
warm en gezellig
kwetterend
vrij van zorgen
elk zingend
zijn eigen lied
kleurrijk
want niemand is gelijk

maar ze zijn samen
op een takje
dat niet breekt
wat zou ik graag
zo'n vogeltje zijn
maar ik ben een mens
voor ons zijn geen takjes
wij breken die liever af   !

mei
groeimaand
bloeimaand
zachte zon
eerste bloemen
wens jou
een mooie zachte meimaand
vol geluk
zonder pijn

vandaag hou ik het heel eenvoudig
wees lief voor elkaar
geniet van elke dag   !

leven wij in een wereld van papegaaien  ?
bootsen alles na
herkenbare woorden
gehersenspoeld door media
leuk of triest
alles rolt er uit
hevig met vleugels schuddend
om aandacht te krijgen
soms krijsend
het komt mij zo bekend voor
papegaaien zijn pientere dieren
daar kan ik van meespreken
maar diegenen die hen nadoen
daar heb ik mijn twijfels over

niet iedereen is gelijk
blij dat ik soms iemand vind
met een eigen antwoord
een mening
anders dan de andere    ...

waar ik ook ga
ik kan eeuwig blijven turen
heel stil
oneindig ver
naar plukken wolken
onvergetelijke kleuren
zie er soms een afbeelding op
laat mijn fantasie
de vrije loop
witte of donkere wolken
zoals geschilderd op een doek
maar wolken leven
blijven nooit stil
hier is de natuur op zijn mooist
hier kan geen mens
iets aan veranderen
laat mij maar kijken
naar de wolken
eventjes
ben ik heel ver
weg van hier    ...

rank en fijn
je hebt een mooi gezicht
maar je ogen
lachen mij niet toe
vluchtig kijk je heen en weer
op de catwalk
doe je je ding
gemaakt
vliegensvlug draaiend
het publiek juicht je toe
je ben een idool
voorbeeld voor vele vrouwen   ...
maar straks
in je kleine kamertje
kom ik naar je toe
en zie
wie jij echt bent
dan pas kijken jouw ogen mij aan
raken mijn hart
gelukkig schuilt er nog leven
in dat mooie lichaam van jou
ogen
die ik alleen ken   ...

mag ik nog
geloven
in de goedheid van de mensen
mijn vrijheid en mijn dromen
angst overspoelt mij
had nooit gedacht
dat mij dit zou overkomen
onzeker
kijk ik de toekomst tegemoet
geloven  ...
voor iedereen wankel en broos
huiver voor dat kleine kind
straks weerloos
in die grote harde wereld

ik kijk in het maanlicht
zacht mijmerend
ja ik geloof
want als je dat niet meer hebt
ben je een stuk
van jezelf kwijt   ...

jij bent niet
zoals de anderen
je valt op
alhoewel jij dit niet wil
soms staren ze je aan
je wil je verstoppen
je hebt een andere kleur
maar daarom niet minder mooi
je kan soms niet volgen
bent traag
moet vaak geholpen worden
dat wil je niet
je wil zijn zoals de anderen
maar de natuur
heeft je anders bedeelt
weet
in je hart
ben jij zoals wij
spijtig
zien de anderen dit niet   ...

kindlief
waar ga je heen
wat brengt jou de toekomst ?
niemand die het weet
leef nu
in jouw gelukkige jeugd
want straks
wie weet het
wat zal het zijn ?
iedereen beleeft
zijn stormen
maar telkens weer komt de zon
ik huiver
kan er niets aan doen
je zal je leven leiden
ook zonder mij
kijk naar de horizon
blijf geloven in het goede
en alles wordt goed   ...

bijna Pasen
dag van licht en vrede
geen overdaad
maar rust bij zichzelf
gezelligheid bij familie
kleurrijke dag
blije gezichten
alles fris en groen
jonge kleuren
kinderhoofdjes
tussen het malse gras
op zoek naar ...

bij mij
een gewone tak
opgesmukt met lentekleuren
Pasen
ik hou van die dag    ...

beschouw het niet als vanzelfsprekend
vriend of vriendin
man of vrouw
ze zijn er voor jou
onvoorwaardelijk
blijf geloven in liefde
vriendschap
koester ze als een bloem
heel voorzichtig
besprenkel hen met water
zuiver en puur
zodat ze zich kunnen koesteren
in jouw warmte

want alles is tijdelijk
ooit komt de tijd
dat ook jij
afstand moet nemen
de bloem verwelkt
enkel de blaadjes blijven    ...

ik weet het
men mag niet achterom kijken
graaf niet in het verleden
maar nu
tijdens deze mooie Paasdagen
kijk ik met weemoed terug
naar de tijd
hoe alles nog eenvoudig was
fijn uitgedost
huppelend naar oma en opa
eitjes zoeken
genieten van die gele
donzige kuikentjes
vol verwondering kijken
naar die mooie opgesmukte
paasboom
en met Pasen zelf
allen tesamen rond de tafel
genieten van een heerlijk
paasgerecht   ...

wat was alles simpel toen
wat waren we gelukkig   !

ben enig in mijn soort
leef niet lang
dus raak me niet aan
laat me fladderen
van bloem tot bloem
laat mij jou schoonheid schenken
ragfijn
tedere omhelzeing
van elke bloem
vang me niet
laat me leven

mischien,  heel even
kan ik jou tonen
dat ik dat stukje natuur ben
waarop iedereen wacht   ...

geen gezeur vandaag
wil enkel blije gezichten
prille lentezon
bankje in het park
nieuwe start
van een mooi seizoen
ik wil leven
genieten
niet denken aan morgen
geen zwart of grijs
maar mooie lentetinten
leuke sandaaltjes
fleurig jurkje

laat de wereld maar draaien
vandaag geniet ik
van wat komen zal   !

iedereen droomt er van
even er op uit
met auto, trein of vliegtuig
koffers worden ingepakt
we zeggen allemaal
niet veel meenemen   ...
het wordt een heerlijke reis
geschenkjes
je vindt zoveel om mee te nemen
als herinnering
dan komt de dag
dat de koffer dicht moet
nu is het blazen
wij hadden echt toch niet zoveel mee 
toch niet te zwaar ?
herken dat gevoel
en dan met een bang hart naar de luchthaven
koffer op de band
goddank
hij geraakt er door
had ik het geweten
bracht ik nog het een en ander mee  ...

komt dit jij ook bekend voor    ?

geweten

ik voel het in mijn aderen
zachte lucht
vult de kamers
terug overal geuren en kleuren
bloemen binnen
buiten eerste lentegroen
wie durft mij te zeggen
dat jij het niet voelt of ziet
ik ga er voor
een buitje kan mij niet deren
ik leef met de natuur
mensen blijven haperen
bij schemerdonkere dagen
zijn vol van nieuws
elke dag uitgespuwd
slecht en smaakloos

ik laat mij er niet door kelderen
sla mij er door heen
ben telkens blij
als ik die eerste vlinder ontdek
op het kleine bloempje in mijn tuin    !