Het Oudejaar, gierend afgeschoten Verdween hoog in de ijle lucht. Afgedaan en weer verstoten Ging hij henen en heeft verzucht....
Hij kwam als kind, was nog onschuldig, Vol vertrouwen en wachtend op geluk. Maar de wereldse mens, niet zo geduldig Maakte een heleboel dingen stuk.
Het kind heeft gehuild, 't heeft geweend, Gesmeekt om wat liefde...om wat vrede. Doch 's mensens hart bleef versteend, Vechtend, al dodend...brak Gods ede.
Het kind werd ouder, was verontrust Omdat de mensheid zichzelf vernielde. Hij zag hun geweten in slaap gesust, Terwijl men voor Zijn Altaar knielde.
Verschrompeld en oud door zóveel ellende, Vroeg hij om heengaan, in één jaar kapot. Het wachten was op die ander; hij werd dan legende. Morgen zou alles voorbij zijn....zo is zijn Lot.
---------------------------
Het zal ca 40 jaar geleden zijn, dat ik dit gedichtje heb geschreven. Ik was het al jaren kwijt, maar een opruimingswoede deed wonderen....ik vond dingen weer terug, die voor mij waarde hadden. Er is veel veranderd in die 40 jaar, maar sommige dingen én mensen veranderen niet, maar we blijven optimistisch gestemd, zonder de realiteit uit het oog te verliezen. Ik wens iedereen een fijne Jaarwisseling, maar vooral een goed en gezond 2008. Ik heb een oud fotootje gescand van een beetje mislukt vuurwerk en die komt er als alles goed gaat nú aan.
Dit drieluikje hangt bij mij thuis boven de p.c. Het is al een oudje en ondertussen zwaar beschadigd. Ik heb het eens gekregen van iemand, die ik een dienst bewees, in haar ogen dan. Want helpen doe je gewoon en niet om iets terug te krijgen. Ik heb er een fotootje van gemaakt...niet al te denderend, maar je kunt het wel onderscheiden.
Het is niet aan tijd gebonden, ook al is het 2000 jaar geleden gebeurd. Dat er nog altijd mensen zijn, die twijfelen of het wel echt gebeurd is.....dat het een fabeltje is, dat is dan voor hun rekening.
In mij is een diepgeworteld gevoel, dat er eens een mens op de aarde kwam, die ons het goede wilde doen inzien en tevens van onze fouten te leren. Je bent niet voor niets op deze aarde geboren. Je komt telkens weer terug....net zolang, tot je het ''door'' hebt. Hier dan mijn gedicht. ------------------------------------ DIE NACHT.
Eens was de Nacht zo stil Eens was de Nacht zo heilig Een vrouw baarde een kind Al in een stal zo kil. De dieren om haar henen Zij trachten hen te verwarmen Het Kind daar in een kribbe Zijn toekomst vol erbarmen. Want JEZUS was zijn naam Verlosser van het kwade. Maar 's mensens onbegrip Bracht hen op duistere paden. Ze sloegen Hem aan 't kruis En lieten Hem zo sterven. Nog heeft men niet geleerd Het Goddelijke te verwerven. Aan velen kleeft het bloed Het bloed....dat van zijn naaste. En straks komt weer die Nacht Die Nacht, zo Heilig en Stil Waar heel de wereld op wacht Voor mensen van goede wil.
Ik wens iedereen heel fijne dagen en een gezond 2008. Daarmee bedoel ik...gezond naar lichaam en denkgeest. ------------------------------