Maandag 26 februari 2007
Prikbord
|
Deel je brood en het smaakt beter, |
|
Phil Bosmans |
Geschreven door miek om 19:27
Reageer op dit bericht
"Wie in alles de humor ziet
verleert het lachen niet"
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 25 februari 2007
wijsheden
'Oog om oog, maakt de wereld blind.'
Mahatma Ghandi
Mahatma Ghandi
Zaterdag 24 februari 2007
Een slimme handelaar
Brief gericht aan een slechte betaler :
"Als U niet onmiddellijk betaalt wat U me verschuldigt bent, zal ik aan Uw andere schuldeisers vertellen dat U dat wèl gedaan hebt. "
"Als U niet onmiddellijk betaalt wat U me verschuldigt bent, zal ik aan Uw andere schuldeisers vertellen dat U dat wèl gedaan hebt. "
Zaterdag 24 februari 2007
GEDACHTE VAN DE DAG
|
|
|---|
|
Voorzichig met mensen die maar met een half oor naar je luisteren, |
Geschreven door miek om 09:21
Reageer op dit bericht
Donderdag 22 februari 2007
GEDACHTE VAN DE DAG
|
|
|---|
|
Maak je los van het geraas. |
Woensdag 21 februari 2007
Gloednieuw apparaat
Een dame komt per vliegtuig terug uit vakantie in Zwitserland. Ze zit naast een priester.
Tijdens de vlucht geraken ze aan de praat en zo komt het dat ze de pastoor om een dienst vraagt.
"Eerwaarde, ik heb in Zwitserland een gloednieuw en hypermodern epileerapparaat gekocht,
hij was niet goedkoop en ik heb dus de wettelijke limiet overschreden. Ik zal er invoerrechten moeten op betalen.
Kan u mijn ladyshave niet verbergen in uw soutane?" ''Natuurlijk, maar ik moet u waarschuwen: ik kan niet liegen…"
''Maar de douane zal u als priester niet verdenken en u doorlaten'" en ze geeft hem de ladyshave.
Aangekomen op Zaventem passeren ze langs de douanepost en de douanier vraagt aan de priester:
"Niets aan te geven?'' "Wel," zegt de priester, "van mijn hoofd tot aan de gordel, heb ik niets aan te geven."
De douanier vindt dit antwoord een beetje vreemd en vraagt door: "en onder de gordel?".
"Wel," zegt de priester, "daar bevindt zich een fantastisch apparaat bestemd voor vrouwen,
dat nog nooit is gebruikt". De douanier barst in lachen uit en roept:
"Allez het is goed, eerwaarde! Volgende!"
Dinsdag 20 februari 2007
Prikbord
Geniet en voel je goed.
Beschouw het heden als je eigendom,
het overige behoort aan het lot.
Euripides
Maandag 19 februari 2007
2-daagse CURSUS VOOR MANNEN
Alleen toegankelijk voor mannen!
Let op: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen, zal
elke cursus maximaal 8 cursisten accepteren.
De cursus is verdeeld over 2 dagen en zal de volgende onderwerpen omvatten:
DAG 1
HOE GEEF IK DE PLANTEN WATER
Stappenplan en diavoorstelling
TOILETROLLEN- GROEIEN ZE ZELF WEER AAN?
Groepsdiscussie
VERSCHILLEN TUSSEN DE WASMAND EN DE VLOER
Oefenen met verschillende soorten wasmanden (visualisatietraining)
IS HET GENETISCH GEZIEN MOGELIJK STIL TE ZITTEN ALS ZIJ FILEPARKEERT?
Rij-simulator
DE AFSTANDSBEDIENING
De afstandsbediening loslaten: telefonische hulplijn en diverse praatgroepen
HOE KUN JE DINGEN VINDEN
Training in het zoeken op de goede plek in plaats van schreeuwend het hele
huis overhoop te halen.
Open forum
DAG 2
LEGE MELKPAKKEN: KOELKAST OF PRULLENBAK?
Groepsdiscussie en rollenspel
BLOEMEN MEEBRENGEN VOOR HAAR IS NIET SCHADELIJK VOOR JE
PowerPoint presentatie
ECHTE MANNEN VRAGEN DE WEG ALS ZE VERDWAALD ZIJN
Waargebeurd verhaal van de man die het eens probeerde
DE VAAT/ SERVIESGOED: VLIEGEN ZE ZELF NAAR HET AANRECHT/ AFWASMACHINE?
Debat met enkele experts
BASISVERSCHILLEN TUSSEN JE MOEDER EN JE PARTNER
Praktijkles en rollenspel
HET IDEALE WINKELMAATJE ZIJN
Ontspanningsoefeningen, meditatie en ademhalingstechnieken
BELANGRIJKE DATA ONTHOUDEN &
BELLEN ALS JE LATER THUIS KOMT
Neem agenda/ PDA mee naar de cursus
LOSLATEN: ERMEE LEREN LEVEN DAT JE TOCH NOOIT GELIJK HEBT
Persoonlijke begeleiding mogelijk
Stuur dit zo snel mogelijk door, des te sneller kunnen we starten!
Geschreven door miek om 19:22
Reageer op dit bericht
Zondag 18 februari 2007
Manier van denken
De juf staat voor haar klasje en vraagt aan Jantje: "Er zitten 6 vogels op
het hek, je schiet er 2 dood, hoeveel vogels blijven er dan nog over ?"
Jantje antwoordt: "Geen enkele juffrouw, want de andere vogels vliegen weg
van het schieten". "Nee, Jantje", zegt de juffrouw, "het antwoord is 4, maar
je manier van denken bevalt me wel".
Dan zegt Jantje: "Juf, ik heb ook een vraagje voor u: 3 vrouwen eten een
ijsje. De eerste likt aan het ijsje, de tweede zuigt aan het ijsje en de
derde bijt erin. Hoe kun je nu zien welke vrouw getrouwd is ?"
De juf wordt een beetje rood en zegt dan: "de vrouw die aan haar ijsje zuigt"
"Nee", zegt Jantje, "het is degene met de trouwring aan haar vinger, maar je
manier van denken bevalt me wel".
het hek, je schiet er 2 dood, hoeveel vogels blijven er dan nog over ?"
Jantje antwoordt: "Geen enkele juffrouw, want de andere vogels vliegen weg
van het schieten". "Nee, Jantje", zegt de juffrouw, "het antwoord is 4, maar
je manier van denken bevalt me wel".
Dan zegt Jantje: "Juf, ik heb ook een vraagje voor u: 3 vrouwen eten een
ijsje. De eerste likt aan het ijsje, de tweede zuigt aan het ijsje en de
derde bijt erin. Hoe kun je nu zien welke vrouw getrouwd is ?"
De juf wordt een beetje rood en zegt dan: "de vrouw die aan haar ijsje zuigt"
"Nee", zegt Jantje, "het is degene met de trouwring aan haar vinger, maar je
manier van denken bevalt me wel".
Zondag 18 februari 2007
GEDACHTE VAN DE DAG
|
|
|---|
|
Iemand bij je binnen laten vereist, |
Geschreven door miek om 10:01
Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 februari 2007
GEDACHTE VAN DE DAG
|
|
|---|
|
Troost is als een zacht gelaat van iemand |
Geschreven door miek om 09:36
Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 februari 2007
GEDACHTE VAN DE DAG
|
Ik hoor mijn stem steeds stijgen, |
Geschreven door miek om 09:25
Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 februari 2007
Aan alle Valentijntjes
.Dinsdag 13 februari 2007
Een prachtig, koude rillingen verhaal
REGEN
Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had net boodschappen gedaan
in de supermarkt, met haar moeder. Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest,
dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en
afvoerputjes
doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd had
om de straal wat zachter te zetten.
We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt. We
wachtten, sommigen geduldig, anderen "geïrriteerd", omdat de natuur hun
haastige
dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent. Ik verdwijn in het geluid en in
het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen
van "rennen en spetteren" als een "kind", zo zorgeloos spelen in je
gedachten,
als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress...
Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar we
allemaal
in gevangen zaten. "Mama, laten we door de regen gaan rennen", zei
ze."Wat?",
vroeg mama. "Laten we door de regen gaan rennen!", herhaalde ze. "Nee,
lieverd.
We wachten totdat het wat minder wordt" antwoordde mama. Het kind wachtte
nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we door de regen gaan rennen."
"We worden doornat als we dat doen," zei mama. "Nee, dat zullen we niet,
mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen", zei het meisje terwijl ze aan haar
mama's arm trok. "Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden
rennen
en niet nat zouden worden?" Het meisje zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer?
Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je: "Als we hier samen
doorheen komen, komen we door alles heen!"
Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de
regen. We stonden allemaal doodstil. De volgende minuten kwam er niemand
en ging er niemand weg. Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen
zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken. Sommigen zouden zelfs
negeren
wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven. Een moment van
onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien
in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.
"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo moet
zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou, ...dan hadden we
misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama. Daar gingen ze. We stonden
daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen
de auto's door, en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze
werden doornat. Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden
en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's. En ja, ik ook. Ik rende
en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en je
gezondheid
wegnemen. Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
Vergeet daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken om elke
dag herinneringen te maken. Voor alles en voor elk doel onder de hemel is
er een seizoen en een tijd. Bewaar de zonnige dagen voor de donkere
momenten.
Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren aan het leven en
de waarden in het leven...
Samen een glaasje wijn, een frisse pint, een gezellige BBQ onder buren en
vrienden, een terrasje, genietend van de dagdagelijkse dingen, en een beetje
humor...
Ik hoop dat je het apprecieerde.
IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.
Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had net boodschappen gedaan
in de supermarkt, met haar moeder. Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest,
dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en
afvoerputjes
doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd had
om de straal wat zachter te zetten.
We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt. We
wachtten, sommigen geduldig, anderen "geïrriteerd", omdat de natuur hun
haastige
dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent. Ik verdwijn in het geluid en in
het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen
van "rennen en spetteren" als een "kind", zo zorgeloos spelen in je
gedachten,
als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress...
Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar we
allemaal
in gevangen zaten. "Mama, laten we door de regen gaan rennen", zei
ze."Wat?",
vroeg mama. "Laten we door de regen gaan rennen!", herhaalde ze. "Nee,
lieverd.
We wachten totdat het wat minder wordt" antwoordde mama. Het kind wachtte
nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we door de regen gaan rennen."
"We worden doornat als we dat doen," zei mama. "Nee, dat zullen we niet,
mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen", zei het meisje terwijl ze aan haar
mama's arm trok. "Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden
rennen
en niet nat zouden worden?" Het meisje zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer?
Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je: "Als we hier samen
doorheen komen, komen we door alles heen!"
Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de
regen. We stonden allemaal doodstil. De volgende minuten kwam er niemand
en ging er niemand weg. Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen
zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken. Sommigen zouden zelfs
negeren
wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven. Een moment van
onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien
in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.
"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo moet
zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou, ...dan hadden we
misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama. Daar gingen ze. We stonden
daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen
de auto's door, en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze
werden doornat. Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden
en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's. En ja, ik ook. Ik rende
en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en je
gezondheid
wegnemen. Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
Vergeet daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken om elke
dag herinneringen te maken. Voor alles en voor elk doel onder de hemel is
er een seizoen en een tijd. Bewaar de zonnige dagen voor de donkere
momenten.
Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren aan het leven en
de waarden in het leven...
Samen een glaasje wijn, een frisse pint, een gezellige BBQ onder buren en
vrienden, een terrasje, genietend van de dagdagelijkse dingen, en een beetje
humor...
Ik hoop dat je het apprecieerde.
IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.
Geschreven door miek om 11:27
Reageer op dit bericht
Donderdag 8 februari 2007
Lente
Alleen voor jou
Voor jou heeft Vivaldi
"de lente" gecomponeerd
Het heldere van je stem,
die als klaterend water
mij de zuurstof geeft
en doet herleven.
Je hartverwarmende lach
als de eerste zonnestraal,
die na een harde winter,
mijn huid komt strelen.
Je eenvoud,
als zachte tinten,
die me telkens doen ontwaken
uit mijn grijze nachten.
En wanneer je zwierig
door de kamer gaat,
voel ik een frisse bies,
die mijn rimpels doet vervagen.
Hoe oud je ook mag groeien,
voor mij blijf jij die kracht,
die onweerswolken doet verdwijnen.
Jij bent " de lente " en
het steeds weer verbazende nieuwe
miek
Zaterdag 13 januari 2007
Sorry mensen...
Kan alles uitleggen hoor !
Ik neem even wat tijd voor de montage van een video film waar ik de deadline van 2 februari moet halen.
Denk dus maar niet dat jullie van mij af zijn.
Eventjes een ander spelletje spelen dus...
Een knuffel aan allen die er eentje willen en tot dan ...
miek
Zaterdag 13 januari 2007
Als de hemel het wil
Ze groet de lente door het raam
ziet hoe de bomen daar witgesluierd staan
Ze voelt de nacht op haar huid
zo koel, zo zacht, zo zoet
Wat niet is dat kan komen
Alles komt goed
Ze groet de zomer, haar korenblonde haar
wordt alsmaar langer, haar vlechten worden zwaar
ze draagt haar hoofd hoog geheven
haar mond is sterk en stil
Wat niet is dat kan komen
Als de hemel het wil
Ze groet de herfst en haar korenblonde haar
zie je verkleuren, ze bindt het bij elkaar
zij trotseert alle stormen van twijfel
met haar moed
Wat niet is kan komen
Alles komt goed
Ze groet de winter, het vuur brandt dag en nacht
het zal niet doven, want zij houdt goed de wacht
en haar handen omspannen
rimpelig en stil
al haar hoop, haar verlangen
haar rustige wil
maar je ziet in haar ogen
met vroeger geen verschil
Want wat niet is dat kan komen
Als de hemel het wil
Liselore Gerritsen
Vrijdag 5 januari 2007
geef mij het maar mee
al je onrust, je twijfel, je woede, je tranen
geef mij het maar mee
dan heb ik voor twee
en je onlust, je pijnen, je zoeken, je vragen
geef mij het maar mee
ik vraag wel voor twee
want vandaag is het mijn beurt
al je schepen die omslaan, je vallen en opstaan
geef mij het maar mee
ik struikel wel voor twee
al je angstige dromen die uit kunnen komen
geef mij het maar mee
ik vrees wel voor twee
want vandaag is het mijn beurt
je ver weg zijn, dichtbij zijn, je nemen, je geven
geef mij het maar mee
ik leef voor twee
je gevangen, je vrij zijn, je dood en je leven
geef mij het maar mee
ik sterf wel voor twee
want vandaag is het mijn beurt
maar morgen is het weer jou beurt
rust uit dichtbij mij want morgen komt gauw
en morgen
dat weet ik nu al
vraag ik hetzelfde van jou
LiseloreGerritsen
Maandag 1 januari 2007
beste wensen
.Zaterdag 30 december 2006
30.12.69
op zaterdag 30.12.69 besloten we samen dezelfde koers te varen
in voor- en tegenspoed.
"omdat ik van je hou..."