ZOVEEL VRAGEN

Zoveel vragen Steeds zo moe zijn, nergens zin in hebben. Gedachtes in je hoofd die niet weg willen, en ik blijf er maar mee worstelen. Overal waar ik ben denk ik eraan, hoe ouder ik word hoe meer besef. Als er over gepraat word of opmerkingen worden gemaakt, doet dat pijn van binnen en voel ik de boosheid en verdriet. Erover praten met mensen doe ik niet veel, ik hou het liever bij me ook al is dat niet goed. Als ik alleen ben voel ik me fijner, niemand om me heen het voelt fijn die rust. Tijd voor me zelf is wat ik nodig heb, geen verplichtingen die er zijn. Het kunnen nadenken over de dingen, en me boosheid en verdriet kunnen uiten. Er zijn zoveel vragen die ik heb, maar er zal geen antwoord op komen. Dat raakt me en doet me pijn,het is niet het is anders en zo zal het zijn. Carla
















