Ik geef U mijn hand. Want gij kunt mij leiden.
Ik geef U mijn lach. U sterkt mij met uw liefdeskracht.
Ik mag U mijn zorgen geven. U helpt ze mee dragen.
Ik mag U mijn pijn geven. U helpt ze mee genezen.
Ik heb geloof in uw kracht. Want uw kracht gaf mij het geloof.

Ik heb vertrouwen in U.  Want uw vertrouwen was in mij,

U gaf het aan mij.

De kracht,de moed  de liefde en de vreugde.
De wil,de hoop en geloof om verder te gaan.

Dank U ! dat ik geloof mocht krijgen van U,
en het geduld en liefde dat je met mij deelt.

Je bent een vriend,een vader,een broer
en een leraar voor mij. Je bent zacht en hard.

Gij bent de strenge liefde die ik zo hard nodig heb.

Gij hebt een plaats diep in mij, heel diep in mijn hart.

Gij bent al jaren mijn engelbewaarder,
die ik voor geen goud van deze wereld zou willen missen ,
die ik heel diep in mijn hartje zal bewaren.

Een zee van verdriet.

Het is de donkere schaduw op mijn gezicht
die normaal de bezorgde vragen verplicht.
Het is de doffe glans in mijn ogen
die door teveel leugens zijn bedrogen.
Het is mijn al lang gestolde lach
die nu ook nooit meer grijnzen mag.
Het zijn wankelende benen
waarop ik nu sta te wenen.
Het is mijn inmiddels uitgedroogde mond
,'waaruit jij geen klanken verstond.
Het zijn mijn onderdrukte gedachten
die spoedig een uitbarsting verwachten.
Het is mijn hele lichaam waaraan je ziet,
dat ik wentel in een zee van verdriet.

Deze onuitgesproken woorden zijn mijn kille stille pijn.
En net als mijn huid zullen ze altijd deel van mijn wezen zijn

Een schim roert zich in mijn verloren ziel,
het was een gevoel dat me wel beviel.
Als een kiem in de verdroogde grond,
die niet eens wist dat hij nog bestond.
Opeens het vocht der leven krijgt,
maar dit zijn harde schil bedreigt.
Zo maakt jou lach me zacht,
vervuld me met een warme kracht.
En ieder woord je zegt me meer afhankelijk maakt,
door het gevoel dat je zachte stem over me waakt.
Werd ik beneveld met angst en ongenoegen,
zei ik woorden die gif meedroegen.
Je droefheid maakt me verward,
een traan als doorn in mijn hart.
Terwijl het vocht langzaam vervliegt,
en slechts een groene stengel het oog bedriegt.
Wanneer mijn wortels zich niet meer vermoeien,
en ik toch nooit meer zal bloeien.
Mijn ooit zo kleurrijke bladeren zich hangen laten,
zal ik vervroegd dit lichaam verlaten.
En aan die verdwaalde schim eindelijk de vrijheid schenken,
want iets beters kan ik met dit leven toch niet meer bedenken.

                               Pijn en schuld!

     Door iedereen beleefd,....    
                                          door weinigen begrepen, ....
                        Steeds terugkerend, ....

         ... tot je hem volledig begrijpt!!!

Daarna nooit meer!

Alles is donker, alles is stil.
De wegen zijn eenzaam, de wind is zo kil.
Maar daar in de verte, daar schijnt het licht.
Het licht is niet ver,... maar ook niet dicht.

Men zal van alles moeten doorstaan
om door deze weg heen te gaan.
Verzamel al je moed en je kracht,
en neem deze weg die op je wacht.   

Ga niet naar links of naar rechts,
want duistere wegen zijn het slechts!
Voor je het weet, ben je verdwaald,
en dan heerst de vraag of je ooit
je doel nog haalt!

Er lopen mensen om je heen,
maar niet één ziet je verdriet!
Niet één ziet de oorlog tussen liefde en haat, niet één weet wat er in je hoofd omgaat! Mensen begrijpen geen gevoelens, enkel de woorden;
enkel de woorden die vaak verkeerd zijn uitgedrukt!
Niemand weet wat een ander voelt,
niemand weet wat hij precies bedoelt! En zet je je gevoelens om in woorden, dan zie je ze één voor één vergaan.
Want wat ben je met woorden,
als mensen je niet verstaan.

Als ik doodga

 Als ik doodga en ik naast mijn lichaam sta

dan zal ik rustig blijven wachten tot ze mij komen halen

de goede geesten van het licht

want ze zullen me leiden

naar de eeuwig groene weiden

Als ik doodga zak ik helemaal niet bang zijn

Ik zal zelfs heel tevreden zijn

Want ik heb vertrouwen in wat er komen zal.

Niemand loopt verloren

als hij op weg is naar ’t heelal.

Als ik doodga dan zal God me vragen

wat ik met al die mooie dagen

van mijn leven heb gedaan.

Hij zal me vragen waar ik zat

of ik aan Hem wel heb gedacht

toen ik Hem niet nodig had.

Als ik doodga en ik naast mijn lichaam sta

begint alles van tevoren

want ik word opnieuw geboren

Eer alles is voltooid

Zal ik nog dikwijls moeten sterven

maar echt doodgaan doe ik nooit.

Urbanus

Hoe Liefde te Installeren....
Helpdesk (HELP): Goede morgen mevrouw, waarmee kan ik u van dienst zijn?
KLANT: Ik heb er lang over nagedacht, maar ik wil nu LIEFDE gaan installeren. Kunt u me daar stap voor stap bij helpen?
HELP: Jazeker kan ik dat. Bent u er klaar voor?
KLANT: Tja, ik ben niet zo technisch, maar ik denk dat ik er wel klaar voor ben. Wat moet ik eerst doen?
HELP: De eerste stap is het openen van uw HART. Weet u waar HART zit, mevrouw?
KLANT: Ja, dat weet ik, maar er worden nu verschillende andere programma's uitgevoerd. Kunnen die tijdens het installeren blijven draaien?
HELP: Welke programma's zijn dat, mevrouw?
KLANT: Laat me eens kijken, op het ogenblik worden OUD-ZEER.EXE, LAGE-ZELFWAARDERING.EXE, WROK.EXE en WREVEL.COM uitgevoerd.
HELP: Geen probleem. OUD-ZEER.EXE wordt geleidelijk wel door LIEFDE gewist uit uw huidige besturingssysteem. Het kan zijn dat het in het geheugen aanwezig blijft, maar dan laat het andere programma's ongemoeid. LAGE-ZELFWAARDERING.EXE wordt op den duur wel door een module van LIEFDE overschreven die HOGE-ZELFWAARDERING.EXE heet. Maar WROK.EXE en WREVEL.COM moet u wel helemaal afsluiten. Door deze programma's kan LIEFDE niet goed worden geïnstalleerd. Kunt u deze afsluiten, mevrouw? KLANT: Ik weet niet hoe dat moet. Kunt u me daarbij helpen?
HELP: Met genoegen. Ga naar uw startmenu en klik op VERGEVING.EXE. Doe dat net zolang tot WROK.EXE en WREVEL.COM helemaal zijn gewist.
KLANT: O.K., dat is gebeurd. Nu is LIEFDE vanzelf gestart. Is dat normaal?
HELP: Ja hoor. U moet nu een melding krijgen dat het opnieuw wordt geïnstalleerd voor de levensduur van uw HART. Krijgt u die melding?
KLANT: Ja, die zie ik. Is LIEFDE nu helemaal geïnstalleerd?
HELP: Ja, maar denk eraan dat u nu alleen nog maar de basisprogramma's heeft. U moet de andere HARTEN aansluiten voor de programma-uitbreidingen.
KLANT: Oei. Ik krijg al een foutmelding. Wat moet ik nu doen?
HELP: Welke foutmelding?
KLANT: Er staat "FOUT 412 - PROGRAMMA WORDT NIET UITGEVOERD OP INTERNE COMPONENTEN." Wat wil dat zeggen?
HELP: Geen zorgen, mevrouw. Dat is een probleem dat wel vaker voorkomt. Het wil zeggen dat LIEFDE is ingesteld om op externe HARTEN te worden uitgevoerd, maar dat het nog niet op uw eigen HART draait. Het ligt nogal ingewikkeld, maar in lekentermen wil het zeggen dat u pas aan "LIEFDE" voor anderen toekomt als u eerst "LIEFDE" voor uw eigen computer draait.
KLANT: Wat moet ik dan doen?
HELP: Kunt u de directory "ZELF-AANVAARDING" openen?
KLANT: Ja, die heb ik. HELP: Mooi zo. U wordt er echt goed in.

KLANT: Dank u.
HELP: Graag gedaan. Klik op de volgende bestanden en kopieer die naar de directory "MIJN-HART": VERGEEF-JE-ZELF.DOC, KEN-JE-WAARDE.TXT en ERKEN-JE-BEPERKINGEN.DOC. De computer zal alle bestanden overschrijven die problemen geven en programma's met fouten verbeteren. U moet ook OVERDREVEN-ZELFKRITIEK.EXE uit alle directory's wissen en dan de prullenbak leegmaken zodat u zeker weet dat het programma voorgoed verdwenen is en nooit meer terug kan komen.
KLANT: Zo, da's gebeurd. Hela! Mijn HART loopt vol met nieuwe bestanden. GLIMLACH.MPG draait nu op mijn beeldscherm en geeft aan dat VREDE.COM en TEVREDENHEID.COM in mijn HART worden overschreven, Is dat normaal?
HELP: Dat gebeurt wel eens, ja. Voor sommigen duurt het een tijdje, maar op den duur worden alle programma's geladen. Maar, alles op zijn tijd. Dus LIEFDE is nu geïnstalleerd en wordt uitgevoerd. Vanaf nu moet u het allemaal zelf aankunnen. Ik heb nog één ding voordat ik ophang.
KLANT: Ja?
HELP: LIEFDE is een gratis programma. Zorg ervoor dat u het programma en de modules ervan geeft aan iedereen die u maar tegenkomt. Die geven het dan weer aan anderen en van hen krijgt u dan weer soortgelijke andere mooie modules.
KLANT: Dat zal ik doen. Bedankt voor uw hulp.

De echo van het leven.

Een man en zijn zoon lopen in het bos.
Plotseling struikelt de jongen en omdat hij een scherpe pijn voelt roept hij: “Ahhhhh.” Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen roepen: “Ahhhhh!”
Vol nieuwsgierigheid roept hij: “Wie ben jij?”, maar het enige antwoord dat hij terugkrijgt is: “Wie ben jij?”
Hij wordt kwaad en roept: “Jij bent een lafaard!”, waarop de stem antwoordt: “Jij bent een lafaard!”
Daarop kijkt de jongen naar zijn vader en vraagt: “Papa, wat gebeurt hier?” De man antwoordt: “Zoon, let op!”, en roept vervolgens: “Ik bewonder jou!” De stem antwoordt: “Ik bewonder jou!” De vader roept: “Jij bent prachtig!”, en de stem antwoordt: “Jij bent prachtig!”
De jongen is verbaasd, maar begrijpt nog steeds niet wat er aan de hand is. Daarop legt de vader uit:
“De mensen noemen dit een 'ECHO', maar in feite is dit het 'LEVEN'! Het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnenbrengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid! Als je begrip en respect wenst, geef dan begrip en respect.
Wil je dat mensen geduldig en respectvol met je omgaan, geef hen dan geduld en respect! Deze natuurwet gaat op voor elk aspect van ons leven.” Het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnenbrengt.
Het leven is geen toeval, maar een spiegel van jouw eigen handelingen.

Kracht.
In de kracht van je leven.
Kun je niet alles geven.
Verdriet en pijn zullen er altijd zijn.
Ook al valt het vaak niet mee.
En duurt het soms wat lang.
Want daar word je ook sterk van.

Maar soms zijn er mensen.
Die een ander kwetsen.
Zonder het te weten.
En wat ze dan niet zien.
Of niet willen zien is dat ze zelf.
De problemen maken.
Door de drank misschien.

Zijn er dan toch nog mensen.
Die het zelfde wensen op een beter leven met elkaar.
En om de drank dan af te zweren.
Kinderen en vrouwtje blij want dat hoort er dan ook bij.
Wat ik hoop te bereiken met dit gedicht.
Is om de mensen te helpen tot een inzicht.

7jr Ik ben bang voor de ruzies thuis, voor de leugens en de haat

Ik vecht tegen de tranen die komen, als ik weet dat ze ons verlaat

Ik ben bang voor de demonen in mijn slaap, voor de schaduw die verschijnt

Ik vecht tegen ze aan zodat de angst in de nacht verdwijnt

9jr Ik ben bang voor de vreemde bezoeken, bang voor de broers van mijn beste vriendin

Ik vecht tegen het vieze gevoel, tegen hun adem...binnenin

Ik ben bang voor de mensen die naar me staren, net als voor de ogen in de nacht

Ik vecht, ik moet recht op blijven lopen, ik heb het zelf in mijn macht

11jr Ik ben bang om vrienden te maken, met de meester en de rest van de klas

Ik vecht tegen dat ik nog steeds in mijn broek plas

Ik ben bang om naar buiten te gaan, bang voor de kinderen in de buurt

Ik vecht tegen de overbuurman die me begluurt

   Ik ben bang om naar het tehuis te gaan, ik zal mijn vader daar niet zien

Ik vecht tegen de leiding daar en tegen dat zielige meisje met haar gegrien

12jr ik ben bang om naar de mavo te gaan, ik voel me niet mooi genoeg

Ik vecht tegen school en verlaat de kans om iets te leren, te vroeg

13jr ik ben gewoon bang om alleen te zijn, ik kom in de opvang terecht

 Ik vecht tegen emotie...punk/dope/seks...ik vecht ik vecht ik vecht

Ik ben bang om met mijn vader te praten, mijn geheimen met hem te delen

Ik vecht tegen die afstand, ik stik in mijn woorden..."ach, wat kan jou het ook schelen"!!

16jr ik ben bang om mijn volwassenheid te tonen, ik ben 16 (ja dat ben ik al)

Ik vecht tegen mannen die me wil voor seks...ik ga zuipen en spuug al mijn gal

Ik ben bang om nog thuis te komen, mijn vader heeft geen vertrouwen meer

Ik vecht tegen, dat zeer

Ik ben bang om geen liefde te kunnen geven.Dat is wat ze denken

Ik vecht tegen dat feit en ik begin een reeks relatie (geschenken)

21jr ik ben bang om gedood te zullen worden, uit liefde of haat

Ik vecht tegen man en macht voordat het echte gebeuren gaat

23jr ik ben bang om mijn zoon te baren, bang voor de pijn

Ik vecht tegen de gedachte dat het beter niet zo moest zijn

Ik ben bang voor ons twee, voor hem met zoveel haat

Ik vecht tegen mijn verlies, het blijf van mijn lijf, en mijn vader die me verlaat +

25jr ik ben bang voor een nieuw begin, daar waar ik niemand nog ken

Ik vecht tegen de onmacht en de weet dat ik eenzaam ben

Ik ben bang voor de verkeerde mensen die mijn leven omringen

Ik vecht tegen drank en drugs verslaving om "vrolijk verder te zingen"

27jr ik ben bang om de keus te maken om bij de vader van mijn dochtertje weg te gaan

Ik vecht tegen de wens alleen te willen zijn, ik de kinderen, een parttime baan

Ik ben bang omdat ik het prettig vind onafhankelijk te zijn

Ik vecht tegen zoveel gevoelens, ik mis liefde ik heb pijn!

Ik ben bang om voor altijd alleen te blijven, de leegte voelt koud

Ik vecht tegen een ijsbeer...is er iemand die van mij houdt??

33jr ik ben bang omdat je mij gevonden hebt, dat de sterren voor mij eens gunstig staan

Ik vecht tegen iedereen die niet met jou lot is begaan

Ik ben bang, zo bang om jou te verliezen, dat jij.Mijn ware liefde mij wordt ontnomen

Ik vecht tegen angst en verdriet, ik vecht in mijn dromen

Als je het leven neemt
zoals het komt
Loop je minder kans
dat het leven jou neemt

Want pas als je probeert
alles naar je hand te zetten
Of je enorm verzet
wordt het leven moeizaam

Laat eens komen wat er komt
bezie het en geniet
Van de mooie dingen
neem de slechte er maar bij

Het leven zal gaan lachen
en de zon laten schijnen
Waar nu de angst en pijn
en het onweer zich bevinden

Het sprookje van het verdrietige Verdriet
Er was eens een kleine vrouw die langs een stoffige veldweg kwam. Ze was wel al tamelijk oud maar haar loop was licht en haar lachen, had de frisse glans van een onbezorgd meisje. Bij een inééngekrompen gedaante bleef ze staan en keek naar beneden . Ze kon niet veel herkennen. Het wezen dat daar in het stof op de weg zat leek bijna figuurloos. Het deed haar denken aan een grauwe flanellen deken met menselijke vormen. Ze bukte zich en vroeg "Wie ben jij?" 
Twee bijna levenloze ogen keken moe ophoog. "Ik? Ik ben het Verdriet." Fluisterende een stem stamelend en zo zacht dat ze het bijna niet kon horen.
"Och, het Verdriet! ", riep de kleine vrouw blij alsof ze een oude bekende begroette. "Je kent mij?" vroeg het Verdriet wantrouwend.
"Natuurlijk ken ik jou. Steeds weer heb je mij een stuk weg begeleid". "Ja maar, stotterde het Verdriet, Waarom vluchtje dan niet voor mij?"
"Waarom zou ik voor je vluchten, mijn liefje? Je weet toch zelf maar al te goed dat je elke vluchteling inhaalt. Maar wat ik je wilde vragen, waarom zie je er zo moedeloos uit?' "Ik...Ik ben verdrietig" antwoordde de grauwe gedaante met gebroken stem. De kleine oude vrouw ging naast haar zitten. "Je bent dus verdrietig" zei ze en knikte vol begrip met haar hoofd. "Vertel me eens wat jou zo bedrukt."
Het Verdriet zuchtte diep. Zou dit keer echt iemand luisteren? Dat had ze zich al zo vaak gewenst. "Ach, weet je, begon ze voorzichtig, het is zo. Niemand mag mij. Het is nu eenmaal mijn bestemming om onder de mensen te gaan en een tijdje bij ze te blijven. Maar als ik kom schrikken ze
terug. Ze zijn bang voor mij en mijden me als de pest.".
Het Verdriet slikte hard. "Ze hebben spreekwoorden uitgevonden met welke ze me willen verbannen. Ze zeggen "Ach, het leven is een groot feest". En hun valse lachen leidt tot maagkrampen en ademnood. Ze zeggen "Geërgerd is datgene wat hard maakt". En dan krijgen ze hartpijnen. Ze zeggen "Je moet je maar bij elkaar houden" En ze voelen het getrek in de schouders en de rug. Ze zeggen dat alleen zwakkelingen huilen. En de opgekropte tranen doen hun hoofd bijna uit elkaar springen. Of ze verdoven zich met alcohol of drugs opdat ze mij maar niet hoeven voelen."
"Och ja, bevestigde de vrouw, zulke mensen ben ik al vaker tegen gekomen.'! Het Verdriet zakte nog verder in elkaar. "En dat terwijl ik alleen maar de mensen wil helpen. Als ik heel dicht bij ze ben kunnen ze zich zelf ontmoeten. Ik help hen een nest te bouwen waar ze hun wonden in kunnen verzorgen. Wie verdrietig is heeft een erg dunne huid. Het leed breekt weer op als een slecht genezen wond en dat doet pijn. Maar alleen wie het Verdriet toe laat en alle ongehuilde tranen huilt, kan zijn wonden werkelijk genezen. Maar de mensen willen helemaal niet dat ik ze help. In plaats daarvan schminken ze een schelle lach over hun littekens. Of ze leggen een dik pantser over hun bitterheid heen." Het Verdriet zweeg.
Haar huilen was eerst zwak ,toen sterker en tenslotte erg vertwijfeld. De kleine, oude vrouw nam de in elkaar gedoken gedaante troostend in haar armen. Wat voelt ze warm en zacht aan, dacht ze en streelde zachtjes het bevende hoopje. "Huil maar, "Verdriet" fluisterde ze liefdevol. "Rust maar uit zodat je weer nieuwe krachten krijgt. Vanaf nu zal je niet meer alleen zijn. Ik zal je begeleiden zodat de moedeloosheid niet meer aan de macht is." Het Verdriet stopte met huilen. Ze ging rechtop zitten en bekeek haar nieuwe met gezellin verbaasd aan. "Maar .. ...maar.. wie ben jij eigenlijk?" "Ik?", vroeg de kleine oude
vrouw grijzend, maar daarna lachte ze weer onbezorgd als een jong meisje, "Ik ,ik ben de Hoop."

Een vriend

Van alle mensen op de wereld,
ben jij degene die mij het best begrijpt.
Samen met mij deel je de tranen
daarom wil ik je absoluut niet kwijt.

Van alle mensen op de wereld,
ben jij degene die er altijd is.
Je staat altijd klaar voor een ander
er is absoluut niets wat ik bij je mis.
Van alle mensen op de wereld,
ben jij degene waarvan ik het meest leer.
Hoe ik af en toe ook de fout in ga
jij bent er altijd voor mij, telkens weer.
Van alle mensen op de wereld,
even jij degene die ik het meest wil geven,
omdat jij mij geleerd hebt
te genieten van het leven.
Van alle mensen op de wereld,
ben jij degene die ik het meest vertrouw.
Lieve vriend,
ik hou ontzettend veel van jou!

Oorlog
Waarom bestaat er oorlog, die vraag,

vragen veel mensen zich af.
Mensen die oorlog voeren zijn niet goed bezig,

ik vind ze gewoon laf.
De slachtoffers kunnen niets terug doen.
Alles wat ze hebben word afgepakt zelfs al is het hun laatste schoen.

Al dat geweld moet gewoon stoppen,

wat heeft het nou voor nut.
De slachtoffers zitten erna echt in de put.
Je wint er niets mee, waar doen ze het voor.
het is iets waar ik me heel erg aan stoor.
Maar dan begin ik bij me eigen.
En streef ik om een beter leven te krijgen,

niet voor mezelf maar voor deze mensen die geraakt zijn.
Door verdriet en door pijn.
Ik zal proberen iets te gaan veranderen,

in me eentje lukt dat niet

maar wel met nog duizend anderen.