Dementie

Laat het Licht schijnen op de Aarde,

Laat ieder mens in zijn waarde.
Laat het Licht schijnen op de mensen,

Laat het licht raken aan hun diepste wensen.
Laat Liefde en Licht op Aarde verschijnen,

Laat duisternis en negativiteit verdwijnen.
Laat de Engelen en Lichtwezens ons horen,

Laat ons in Liefde en Licht opnieuw worden geboren.
Laat de mensheid nu kiezen voor Licht
Pas dan komt alles weer in evenwicht.

Veel tranen heb ik gewoon laten gaan,
mijn verdriet was dan te groot.
Veel glimlachen hebben op mijn gezicht gestaan,
gewoon omdat ik dan in de lach schoot.
Veel pijn is voorbij gekomen,
gewoon omdat het zo moest zijn.
Soms heb ik over betere tijden liggen dromen,
maar dat mocht dan nog niet zo zijn.
Ik leef op mijn eigen manier,
en dat zorgt ervoor dat ik nu ben wie ik ben,
Soms leef ik met verdriet soms met plezier,
maar ik ben blij dat ik het leven ken.

Ik zou wel een sterretje willen zijn

Ik sta dan hoog in de lucht.
Ik zal de donkere nacht verlichten.
En fantaseren met een zucht.

Ik zou geweldige kleuren stralen.
Helemaal speciaal voor jou.
Ik zou alle verdrietjes weghalen.
En als je wilt krijg jij de kou.

Dan kunnen we een sneeuwpop maken.
Of samen schaatsen op het ijs.
De sneeuw lijkt net als een laken.
Niemand brengt ons van de wijs.

Of heb jij liever warmte om je heen?
Dan breng ik de zon naar je toe.
Samen voelen we ons niet alleen.
En roepen we van kiekeboe.

Als je mij nou eens ziet stralen.
Schitterend daar heel hoog.
Kies mij uit en ga mij halen.
Dan maken we een regenboog.

Als je eindelijk gaat slapen.
Stuur ik dromen naar beneden.
Wedden dat ik je kom halen.
Dan stralen we voor twee.

Zwaai eens naar de sterren.
En vergeet ook niet de maan.
Als je dan goed oplet.
Zie je mij wel staan!

Vriendschap ....

De vriendschap van een hond
is vriendschap voor het leven.
Voor een ander niet te zien
hoeveel een hond kan geven
want ben je eens verdrietig
dan kijkt hij je aan
alsof hij zeggen wil
Ik zal altijd naast je staan
en al je dan weer vrolijk bent
dan slaat hij met zijn staart
en blaft alsof hij zeggen wil
dat hebben we weer geklaard
zo'n vriendschap is een wonder
een wonder om te beleven
zo'n vriendschap kan geen mens
geen mens kan zoiets geven......

Liefdes~stroom

Ik heb iets voor jou
en je mag het niet bewaren
Je kan het niet zien
ook al zit je er uren naar te staren

Ik geef het je met dit bericht mee
laat het je wel bevallen
Het is prachtig en het voel heel fijn
maar het kan soms ook hevig knallen

Dus pas heel goed op
met wat ik je nu ga geven
Want het is een liefdeswens
middels dit berichtje opgeschreven 

De wens luid als volgt
laat de liefde toe in je leven
Ik geef je een dozijn van liefde
en het mag niet bij jou blijven kleven

De liefdeswens moet je verder doorgeven
aan een ieder die jij liefde wilt geven
Zodat de liefde weer gaat stromen
omdat we het aan elkaar doorgeven  

Dus kopieer dit bericht
en verspreid samen de liefde met mij
Geef het aan iedereen die je kent
en maak daarmee de ander blij

Laat de stroom van liefde stromen
en houdt deze dus niet tegen
Stuur dit bericht door met liefde
zoals jij hem nu ook van mij hebt gekregen

Met heel veel liefs !

Aan de ongesluierde vrouw

Jij kijkt naar mij
En je bent blij dat je mij niet bent
Jij voelt je 'vrij'
'T is echt jammer dat je de realiteit niet kent
Het enige wat jij doet is naar mij staren
Staren naar mijn bedekte haren
Jij denkt dat ik een analfabeet ben
En dat ik de nederlandse taal niet ken
Jij denkt dat ik niks kan
En dat ik geen waarde heb in de ogen van de man
Jij bent zo blij dat je mij niet bent
Echt jammer dat je de realiteit niet kent
Ik zal je eens wat zeggen
En je de realiteit uitleggen

Het zit namelijk zo:
Misschien zie ik er niet uit als een mooie meid
Maar wat ik wel heb is innerlijke schoonheid
Jij vindt mijn Hijaab ouderwets en uit de tijd
Maar mijn Hijaab geeft mij vrijheid en heeft mij bevrijd
Ik heb de kracht om mijn Hijaab te zien als min religieuze plicht en RECHT
Ook al betekent dat een levenslang gevecht
Mijn Hijaab heeft namelijk een bijzonder effect
Mannen behandelen mij met respect
Wanneer zij mij zien slaan ze hun ogen neer
Dit heb ik te danken aan de regel van de Barmhartige Heer
Want Hij weet wat het beste is voor mij
Hij weet wat het beste is voor jou en mij
Ik weiger aangekeken te worden met de lustvolle blik van de man
Ik weiger gehoor te geven aan het geroep van Shaytaan
Mijn kostbare lichaam showen aan de man
Dat is wat hij van me wilt, mijn grootste vijand...Shaytaan
Onderdrukt ben ik absoluut niet
Ik ben al 1400 jaar geleden bevrijd
Jammer dat jij dat niet ziet
Jouw mini-rok is pas ouderwets en uit de tijd
O ongesluierde vrouw, wordt wakker en kijkt
De Hijaab is niet wat het lijkt
Het is mijn vrijheid en mijn leven
Denk eens na voor heel even
Moge de Almachtige mij de kracht geven

Om volgens Zijn voorschriften te leven
En moge Hij jou de goede wijzen
En ons allen naar Jannah leiden

OUDEREN NIETS MEER WAARD?

Hoezo?

We zijn een fortuin waard!!

We hebben zilver in onze haren;

goud in onze tanden

en gas in onze darmen;

stenen in onze nieren;

lood in onze schoenen

en kalk aan onze nagels;

staal in onze heupen

en elastiek in onze knieën.

Vol met medicijnen

lijken we wel op goudmijnen.

Een mens met zoveel mineralen

zal het jaar 3000 wel halen....

daarom gaan we fier door het leven,

nemen kritiek op als een spons.

Want door bovengenoemde rijkdom

drijft de economie op ONS!!!

Wil je koffie, wil je thee

Wil je koffie, wil je thee?
voel je,  je welkom doe je nog mee?
kom je met auto, 't schip of de trein?
verander je voetstaps in wat je wilt en kunt zijn?

Ga je weg, kom je terug?
is dat snel, is dat vlug?
woorden in of uit 't hart?
wachten de woorden, hopen ze met smart?

Wil je koffie, wil je thee?
"waar zat je nu ook alweer mee?"
luisterde ik, of leek dat maar zo?
"ben je daar a/d andere kant, hallo, hallo?"

"Hallo, hallo, hallo, ... hallo?"
zit ik voor, op, of achter het bureau?
"wil je koffie, wil je thee?
weet je, ik heb géén flauw idee ...?"

Of, ja toch:

Hier is koffie, hier staat de thee
doe op jouw manier mee
is mijn idee
voelt dat voor jou oke?

Bloemknopje. 

Het zaadje dat zijn DNA code draagt. Ontkiemd in de lente, beslist te groeien. Zijn omgeving aanschouwend en ongevraagd. Niet bewust weten wanneer ze mag bloeien. Troost brengen en leed verzachten.  Bewust er willen zijn voor mensen. Die verlangend op haar bloei zitten wachten. Hen helpen zijn haar enige wensen. In haar Bloemknopje zit zoveel Kracht. Alle schoonheid erin verborgen. Want in wezen is het knopje een Pracht. Ze is de toekomst van morgen. Laat ze dan maar komen stoeien. Genieten we van haar ware schoonheid. Als ze nu uiteindelijk begint te bloeien. Treft ze geen enkel verwijt. Laatbloeiers hebben een speciale eigenschap. Gerimpeld is ook hun karakter erin gekerfd. Door het ontbreken van enige gramschap. Hebben we allen er veel Liefde van geërfd....

                                     Zon, lieve zon,

Ik wou dat ik u begrijpen kon, want u bent steeds even stralend en blij. U schenkt levenskracht en geeft ons liefde erbij. U geeft en geeft maar,  en wordt het nooit moe. U geeft en u geeft maar, wat ik er ook mee doe.                                                

Zon lieve zon,

Ik wou dat ik nu begrijpen kon, hoe ik, uit het spectrum van uw stralen kan leren, hoe men de schepper moet eren. En hoe men in dit aardse leven net als u, steeds in vreugde kan leven. Mens, onwetende mens, je kreeg een plaats op de mooiste bol in het universum. Je kreeg mineralen, planten en dieren om je heen, je kreeg lucht om te ademen, water om te drinken, alles wordt jou gegeven om te leven, en alles met elkaar te delen, want niet nemen en vasthouden, maar geven is het geheim van het leven.

Mens,wat ik je wens:

Laat je leiden door liefde, zoek naar wijsheid, zoek naar waarheid, voel blijdschap en dankbaarheid, verbind je met de oorsprong, met de bron,  word lief en wijs, houd van alle leven, deel liefde uit, leef in harmonie en vrede, beleef het leven zoals het jou wordt gegeven, en leer geven om te geven. Zo kan je de schepper in zijn schepping eren, en word je zelf een kleine zon!  

Dag wereld

Dag wereld, dag mensen, dag vrienden allemaal!

Wij groeten U en wensen ieder mens een gul onthaal!

Dag wereld, dag mensen, dag vrienden allemaal!

Wij groeten U en wensen ieder mens een gul onthaal!

Een wereldstad vol kleine mensen, Waar zijn we nu toch aanbeland,

Hier lopen met hun grote wensen, De nummers van het niemandsland.

Heel anders onze eigen wereld, Waar weer een mens zichzelf kan zijn,

De mensen lieve woorden spreken, Een vriendentaal als dit 

Dag wereld, dag mensen, dag vrienden allemaal!

Wij groeten U en wensen ieder mens een gul onthaal! !

Gevoelens van weemoed,
terug in de tijd,
toen alles nog goed en mooi was.
spontaan en liefdevol,
nu is alles koud en kil.
niet dat ik dit wil,
een ziekte,
die staat maar niet stil .
als je niets meer kan geven
en alleen nog maar neemt,
wordt het leven
kil en koud om je heen.
spontaniteit is verdwenen
als sneeuw voor de zon.
vrolijkheid in de kiem gesmoord,
samenzijn is niet meer 
je voelt je zo alleen.
de warmte is verdwenen,
het hart is als een steen,
het houden van gaat nooit weg!

't Is goed in 't eigen hert te kijken
nog even voor het slapen gaan
of ik van dageraad tot avond
geen enkel hert heb zeer gedaan.

of ik geen ogen heb doen schreien
geen weemoed op een wezen lei
of ik aan liefdeloze mensen
een woordeken van liefde zei.

en vind ik in het Huis mijns' Herders
dat ik een droefenis genas
dat ik mijn armen heb gewonden
rondom een hoofd dat eenzaam was.

Dan voel ik op mijn jonge lippen
Die goedheid lijk een avondzoen
t is goed in t eigen hert te kijken
en zo z'n eigen ogen toe te doen.

ALICE NAHON

Stil zijn

Stil zijn, afwachten, geduld hebben,
vertrouwen op wat er komen gaat.
Niets moeten, laten komen.

Loslaten, verwachtingen loslaten.
Alleen jezelf, alleen met jezelf.
Anderen laten, anderen loslaten.

Angst voor niets, angst voor alles.
Een met jezelf, een met de natuur.
De natuurlijke omgeving om je heen.

Een met de eenzaamheid.
Alleen met je eenzaamheid.
Een met de heelheid in jezelf.'

Een met het moment, niet afwachten.
Bewustwording van het moment,
in het moment.

Alleen zijn.

Ontvangen van Ron Beket

De trein

Van in de verte zie ik het rode licht
Ik moet stoppen, de slagboom gaat dicht
Ik hoor in de verte een denderend lawaai
Is het niet beter dat ik me omdraai ?

Maar neen, ik moet verder en blijven staan
En deze kwelling opnieuw ondergaan
De trein raast voorbij, ik sidder en beef
Ik voel mijn hart kloppen, ga over de schreef !

Door de ramen de mensen, ze gapen me aan
Niemand van hen is met mijn angst begaan
Niemand kan weten hoe ik me voel
Niemand kan begrijpen wat ik bedoel !

Ik zie slechts nog flitsen, de zon in een raam
Ik voel me zo slecht, verschrikkelijk eenzaam
Dan komt het laatste, de trein is weer weg
De slagboom gaat open, ik rij weer weg.

Sinds mijn dochter stierf maakt een trein me zo bang
Is het omdat ik zelf naar de dood verlang ?
Alleen heb ik nu nog niet de kracht
Want ik weet niet of zij daar op me wacht...


Lou Knaepen

Mijn allerliefste,

Ik loop over een lange donkere weg.
Ik kijk om me heen.
Ik ben helemaal alleen.
Plots zie ik licht en hoor ik mijn naam.
Ik kijk op en in de verte zie ik jou staan.

Ik ren naar jou toe, maar ik struikel.
Als ik opkijk ben je verdwenen.
Het licht verdwijnt

 en ik kom langzaam overeind.

Ik vervolg mijn weg en dan ineens zie ik jou weer staan.
Ik ren naar je toe en val in je armen.
Hand in hand lopen we verder.
En in de verte zien we de zon die naar ons lacht.

Dan struikel ik weer, maar jij haalt me overeind.
Ik sta even stil en kijk je even aan.
Ik pak je hand en kijk diep in je blauwe ogen.
Dan vraag ik of je voor altijd met mij mee wilt gaan.
Geef me je hand en trek me mee richting de zon.

Op weg naar ons geluk!
Mijn hand in de jouwe.
Ik laat je nooit meer los!

Voor mijn allerliefste VADER

Vader, wat zou ik er voor willen geven

als je er af en toe nog eens kon zijn

en een zondag kwam zitten in mijn leven

bij mijn werk en mijn boeken en mijn wijn.

 Soms zie ik nog mannen van vijfentachtig

(je weet wel waar) met een gezicht vol zon

en zin, en dan denk ik: godallemachtig

als ik hem zo nog eens meenemen kon.

Want op de een of de andere manier

leef ik toch ook nog steeds voor jou: jouw ogen

wil ik, met hun aandacht, pret en mededogen

bij mijn geploeter, mijn huis en mijn hier:

en ik zag ze zo graag een keer genieten

van al wat ze met tranen achterlieten.