Ontwaakt.

Twijfel     

Ik ben bijna gebroken, maar wanneer zal ik breken....?
Ik heb het zolang verzwegen....Kan ik er nog lang tegen?....
Ik zou zo graag landen, maar waar ligt het land.....?
Het lot ligt in mijn handen, kan ik alles nog veranderen?
Mijn gevoelens, liggen in de knoop met mijn verstand....
Ik zit op een rots, maar bevind mij op de rand.
Ik zou zo graag willen springen....WEG met al die nare dingen!
Van op de rand van deze rots, staar ik naar het water.....
Ik denk na over vroeger maar ik twijfel over later.
Ik denk heel diep na en twijfel zit naast mij,.....
Hij helpt mij niet, wat moet ik toch doen?....
De keuze is aan mij...ligt bij mij..... Blijf ik zitten op deze rots, met twijfels langs mijn zij.....?
Of spring ik in het onbekende..... Zet ik een stap opzij?
Veertig jaar verzwegen,.... zal ik springen in de zee?
Maar als ik spring, springt dan ook twijfel met mij mee.....?
Zal twijfel mij verlaten, wanneer ik mijn keuze maak?
Of zal hij bij me blijven, zodat ik aan twijfel gewend geraak?
Nog steeds.... zit ik hier, te staren naar het diepblauwe water.
Nog steeds.....denk ik aan vroeger en twijfel ik over later.
Een dag.....wordt dagen, een jaar..... Wordt jaren.....
En nog steeds..... heb ik twijfels  en kan ik geen keuze maken.....

Shirley  Jane  Nouwens

November

Ik kon niet mee, na al die lange jaren

Je reisde voor het eerst alleen

En liet me achter met mijn tranen.

Geschreven door Marc Vens.

Allerzielen.

Rouw is het lange verhaal van een wond,

Die ‘nooit meer’ heelt.

Het is geboren uit herinneringen en verwachtingen.

En wil verteld worden steeds weer.

Troosten is luisteren naar het verhaal, iedere keer.

Aandachtig geduldig, totdat het wachten uit de verwachtingen is weggeëbd.

En de herinneringen schone geschenken zijn geworden.

Dan is de wond

Die ‘nooit meer’ heelt, geheeld

 Geschreven door Nikolaas Devynck.

Zoeken naar geluk

Wij zoeken allemaal het geluk
we zoeken ons soms een ongeluk
We zoeken zelfs tot we een ons wegen
en dan maar over de rest gezwegen
Zoeken, zoeken, zoeken maar
maar we vinden het niet
en vinden dat maar raar
Weet je wat het is met geluk
je hoeft het niet te zoeken
daarom zoek jij je een ongeluk
Je hebt het al,
maar je ziet het niet
het zit veelal
achter het verdriet
Je hoeft alleen maar je verdriet te ruimen
want daarachter zit het geluk te schuilen
Dus stop met zoeken naar geluk
Ruim gewoon op,
dat scheelt een stuk
Het geluk vind je bij je zelf van binnen
ga met het verdriet aan de slag
en je zal het geluk vanzelf vinden
Monique

Vrijwilliger zijn.

Voor jou wil ik vrij zijn me vrij maken en mijn tijd delen je mijn aandacht en mijn zorg schenken.

Ik mag je verhaal beluisteren en samen stappen we een eind dezelfde richting uit.

En zo kom jij binnen in mijn verhaal.

Voor jou sta ik vrijwillig op de bres en wil graag een stut zijn, een anker, een herkenningspunt, een lotgenoot.

Je leert me vrijwillig en ongevraagd te geven de kiem die ieder in zich draagt, en zo maak je me rijker, laat je me groeien en deugd beleven aan mijn inzet voor jou.

En gaandeweg wordt vrij-blijvend vrij-willig.

Geven wordt ontvangen.

Opdracht wordt geschenk.

Delen wordt rijkdom.

Je doet me ervaren hoe gelukkig het maakt samen met zoveel anderen te mogen bouwen aan een stukje wereld waar God handen en voeten krijgt.

Daarom bid ik dat de andere steeds mijn wegwijzer mag zijn die mij leidt naar het Mysterie in elk van ons.

Want in ieder gelaat, God, mag ik U ontdekken als kern en zin van mijn bestaan.

Zin

Soms weten, soms niet meer weten
Soms verdriet, soms blijdschap
Soms verstand, soms gevoel
Altijd je intuïtie om te overleven

Soms winnen, soms verliezen
Soms moe, soms vol dynamiek
Soms perspectief, soms uitzichtloos
Altijd je hart om te overleven

Soms gevonden, soms op zoek
Soms samen, soms alleen
Soms lichaam, soms geest
Altijd je zelf om te overleven

Leven is zoeken
Leven is vinden als je niet meer zoekt
Leven is strijden om te behouden
Leven is behouden als je niet meer strijdt

Leven is accepteren van de donkere zijde
Leven is genieten van het dagelijkse licht
Leven is zoeken naar de zin van het leven
Terwijl de zin altijd het leven zelf is

Wil Mesman
juli 1997

:DVoor mij is geluk...

Voor mij is geluk
de wind om mijn oren
de zon in de lucht
en languit in het gras

voor mij is geluk
de stilte te horen
om zo te bedenken
hoe het ooit was

voor mij is geluk
het leven te delen
een hand in mijn hand
en samen op pad

voor mij is geluk
mijn huisdier te strelen
en zachtjes te fluisteren
jij bent mijn schat

voor mij is geluk
om vrede te maken
de hoop dat het kan
die wil ik niet kwijt

voor mij is geluk
de ruzies te staken
om muren te slechtere
stoppen met strijd

om liefde te geven
nu en altijd
       :)

Danielle Spoor

 Alles geven
             :)
Ik leef voor m'n dromen
           
Ik geniet nu elke dag
Wat je ziet is een echte lach
             :D
Ik heb me te vaak bezeerd
Ik heb het te vaak geprobeerd
Van die dingen heb ik veel geleerd

Ik blijf alles geven
Ik blijf doorgaan in dit leven
Ik wil vrij zijn, al is het maar voor even
Ik ben dankbaar voor wat me is gegeven!

Ilse Dijkstra (16)

Niet dat je weg puur over rozen gaat,
dat je nooit tranen van spijt voelt
of je dagen zonder pijn en smart zijn,
nee, dat alles wens ik je niet toe.
Maar wel is mijn wens
dat je mag groeien in wie je bent,
met de gaven die God je gegeven heeft.
Dat ze het hart van je geliefden
met blijheid mogen vervullen.
Ik wens dat je in vreugde en smart
Gods nabijheid blijft zoeken,
en dat Hij je mag zegenen
overvloedig en rijk

Ierse zegenbede voor een pelgrim !

(uit: R. Hornikx, Een huis vol verhalen, Verhalen en getuigenissen voor bezinning en gesprek, Kampen, 2003)

Ik kom eraan!!

Al die warme woorden
Ze doen me zoveel
De eenzaamheid grijpt me
Niet langer meer bij mijn keel

Ik laat niet toe dat 't verdriet
Mijn leven nog langer verstoord
Ook al is een tijd geleden
De stem van mijn hart vermoord

Maar hoe dan ook
Mijn leven gaat door
En nu ga ik er
Niet langer meer aan onderdoor

Ik kan altijd rekenen
Op mensen die achter me staan
Dus ik beloof jullie bij deze
Ik kom eraan!!

Ilse Dijkstra (16)

over, maar nog niet voorbij

Liefde is mooi
zo hoort het te zijn
Liefde is wreed
en geeft veel pijn

Herinneringen
duiken steeds weer op
ongevraagd, op elk moment
zetten mijn wereld op z'n kop

Wegzakken
in vergetelheid
dat wil ik soms zo graag
om niet meer te voelen de pijn die ik lijd

Het is over
maar nog niet voorbij
mijn verstand weet het al
nu nog mijn hart;
het is jij en ik, en niet meer wij

Chris

Hebben en zijn

Op school stonden ze op het bord geschreven
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn
Hiermee was de werkelijkheid, was de eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid, de andere schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam .Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken,
en daarheen langzaam worden opgericht.

Ed Hoornik

Bericht aan de reizigers.

Bestijg de trein nooit zonder uw valies met dromen,

Dan vindt u in elke stad behoorlijk onderkomen.

Zit rustig en geduldig naast het open raam;

U zijd een reiziger en niemand kent uw naam.

Zoek in het verleden weer uw frisse kinderogen,

Kijk nonchalant en scherp, dromerig en opgetogen.

Al wat u groeien, ziet op het zwarte voorjaarsland,

Wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.

Laat handelsreizigers over de filmcensuur hun woordje zeggen:

God glimlacht en kiest zijn uur.

Groet minzaam de stationschefs achter hun groene hekken,

Want zonder hun signaal zou nooit één trein vertrekken.

En als de trein niet voort wil, zeer ten detrimente

Van uwe lust en hoop en zuur betaalde centen.

Blijf kalm en open uw valies; put uit zijn voorraad

En u vindt dat nooit een enkel uur teloor gaat.

En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord,

Waarvan u in uw bestaan den naam nooit hebt gehoord,

Dan is het doel bereikt, dan leert u eerst wat reizen

Betekent voor de dolaards en de ware wijzen…

Wees vooral niet verbaasd dat, langs gewone bomen,

Een doodgewone trein u voert naar het hart van Rome.

Uit het spoor 3/85

IJzerbedevaart.

De zon op het koren,

De popels in de wind.

De velden droomverloren,

In het haar van het slingerlint

Van beek en stroom:

Dit is Vlaanderen

Waarvan ik droom.

De geur van

Heide, den en brood

Mijn Vlaanderen

In zijn weelde rijk en groot.

Blijf zo, mijn land, mijn wereld,

Met rust en zon gepareld.

Wees mij, zwerver, steeds een thuis,

Mijn Vlaanderen

Veilige haven, welig huis.

Leven

Als iemand je heeft verlaten
Ga dan door met je leven
Probeer er over te praten
En ontvang wat ze je geven.

Als je niemand nog vertrouwt
Door die ene persoon
Vergeef hem dan die fout
Hij heeft z'n verdiende loon.

Laat je leven niet leiden
Door andere mensen
Het zou je kunnen scheiden
Van al je goede wensen.

Vergeet niet wie je bent
En wat je hier doet
Hou van hen die je kent
En van alles wat je moet.

Vergeet wat die persoon deed
Laat je leven niet leiden
Je hebt misschien veel leed
Maar je hoeft het niet te mijden.

Je leven is van jou alleen
Ze nemen het je niet af
Zij gooien met een steen
Maar jij zwaait de leidersstaf...

Dementie 2


Gevangen in een drang
met wederkerende patronen
gaat zij haar eigen gang;
draait het geheugen doelloos rond
en blijft zij zich voortdurend klonen

Als nieuw blijkt oud te zijn
en er geen werkelijkheid meer is;
anders dan herhaling van het oude weten,
maakt zij haar tomeloze val van het vergeten

die haar doet landen in verbrokkelend geheugen
waar leven zinloos lijkt
en niets meer wederkeert
om je nog een maal te verheugen

Laat het Licht schijnen op de Aarde,

Laat ieder mens in zijn waarde.
Laat het Licht schijnen op de mensen,

Laat het licht raken aan hun diepste wensen.
Laat Liefde en Licht op Aarde verschijnen,

Laat duisternis en negativiteit verdwijnen.
Laat de Engelen en Lichtwezens ons horen,

Laat ons in Liefde en Licht opnieuw worden geboren.
Laat de mensheid nu kiezen voor Licht
Pas dan komt alles weer in evenwicht.

Veel tranen heb ik gewoon laten gaan,
mijn verdriet was dan te groot.
Veel glimlachen hebben op mijn gezicht gestaan,
gewoon omdat ik dan in de lach schoot.
Veel pijn is voorbij gekomen,
gewoon omdat het zo moest zijn.
Soms heb ik over betere tijden liggen dromen,
maar dat mocht dan nog niet zo zijn.
Ik leef op mijn eigen manier,
en dat zorgt ervoor dat ik nu ben wie ik ben,
Soms leef ik met verdriet soms met plezier,
maar ik ben blij dat ik het leven ken.