Archief

Niet dat je weg puur over rozen gaat,
dat je nooit tranen van spijt voelt
of je dagen zonder pijn en smart zijn,
nee, dat alles wens ik je niet toe.
Maar wel is mijn wens
dat je mag groeien in wie je bent,
met de gaven die God je gegeven heeft.
Dat ze het hart van je geliefden
met blijheid mogen vervullen.
Ik wens dat je in vreugde en smart
Gods nabijheid blijft zoeken,
en dat Hij je mag zegenen
overvloedig en rijk

Ierse zegenbede voor een pelgrim !

(uit: R. Hornikx, Een huis vol verhalen, Verhalen en getuigenissen voor bezinning en gesprek, Kampen, 2003)

Ik kom eraan!!

Al die warme woorden
Ze doen me zoveel
De eenzaamheid grijpt me
Niet langer meer bij mijn keel

Ik laat niet toe dat 't verdriet
Mijn leven nog langer verstoord
Ook al is een tijd geleden
De stem van mijn hart vermoord

Maar hoe dan ook
Mijn leven gaat door
En nu ga ik er
Niet langer meer aan onderdoor

Ik kan altijd rekenen
Op mensen die achter me staan
Dus ik beloof jullie bij deze
Ik kom eraan!!

Ilse Dijkstra (16)

over, maar nog niet voorbij

Liefde is mooi
zo hoort het te zijn
Liefde is wreed
en geeft veel pijn

Herinneringen
duiken steeds weer op
ongevraagd, op elk moment
zetten mijn wereld op z'n kop

Wegzakken
in vergetelheid
dat wil ik soms zo graag
om niet meer te voelen de pijn die ik lijd

Het is over
maar nog niet voorbij
mijn verstand weet het al
nu nog mijn hart;
het is jij en ik, en niet meer wij

Chris

Hebben en zijn

Op school stonden ze op het bord geschreven
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn
Hiermee was de werkelijkheid, was de eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid, de andere schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam .Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken,
en daarheen langzaam worden opgericht.

Ed Hoornik

Bericht aan de reizigers.

Bestijg de trein nooit zonder uw valies met dromen,

Dan vindt u in elke stad behoorlijk onderkomen.

Zit rustig en geduldig naast het open raam;

U zijd een reiziger en niemand kent uw naam.

Zoek in het verleden weer uw frisse kinderogen,

Kijk nonchalant en scherp, dromerig en opgetogen.

Al wat u groeien, ziet op het zwarte voorjaarsland,

Wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.

Laat handelsreizigers over de filmcensuur hun woordje zeggen:

God glimlacht en kiest zijn uur.

Groet minzaam de stationschefs achter hun groene hekken,

Want zonder hun signaal zou nooit één trein vertrekken.

En als de trein niet voort wil, zeer ten detrimente

Van uwe lust en hoop en zuur betaalde centen.

Blijf kalm en open uw valies; put uit zijn voorraad

En u vindt dat nooit een enkel uur teloor gaat.

En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord,

Waarvan u in uw bestaan den naam nooit hebt gehoord,

Dan is het doel bereikt, dan leert u eerst wat reizen

Betekent voor de dolaards en de ware wijzen…

Wees vooral niet verbaasd dat, langs gewone bomen,

Een doodgewone trein u voert naar het hart van Rome.

Uit het spoor 3/85

IJzerbedevaart.

De zon op het koren,

De popels in de wind.

De velden droomverloren,

In het haar van het slingerlint

Van beek en stroom:

Dit is Vlaanderen

Waarvan ik droom.

De geur van

Heide, den en brood

Mijn Vlaanderen

In zijn weelde rijk en groot.

Blijf zo, mijn land, mijn wereld,

Met rust en zon gepareld.

Wees mij, zwerver, steeds een thuis,

Mijn Vlaanderen

Veilige haven, welig huis.

Leven

Als iemand je heeft verlaten
Ga dan door met je leven
Probeer er over te praten
En ontvang wat ze je geven.

Als je niemand nog vertrouwt
Door die ene persoon
Vergeef hem dan die fout
Hij heeft z'n verdiende loon.

Laat je leven niet leiden
Door andere mensen
Het zou je kunnen scheiden
Van al je goede wensen.

Vergeet niet wie je bent
En wat je hier doet
Hou van hen die je kent
En van alles wat je moet.

Vergeet wat die persoon deed
Laat je leven niet leiden
Je hebt misschien veel leed
Maar je hoeft het niet te mijden.

Je leven is van jou alleen
Ze nemen het je niet af
Zij gooien met een steen
Maar jij zwaait de leidersstaf...

Dementie 2


Gevangen in een drang
met wederkerende patronen
gaat zij haar eigen gang;
draait het geheugen doelloos rond
en blijft zij zich voortdurend klonen

Als nieuw blijkt oud te zijn
en er geen werkelijkheid meer is;
anders dan herhaling van het oude weten,
maakt zij haar tomeloze val van het vergeten

die haar doet landen in verbrokkelend geheugen
waar leven zinloos lijkt
en niets meer wederkeert
om je nog een maal te verheugen

Laat het Licht schijnen op de Aarde,

Laat ieder mens in zijn waarde.
Laat het Licht schijnen op de mensen,

Laat het licht raken aan hun diepste wensen.
Laat Liefde en Licht op Aarde verschijnen,

Laat duisternis en negativiteit verdwijnen.
Laat de Engelen en Lichtwezens ons horen,

Laat ons in Liefde en Licht opnieuw worden geboren.
Laat de mensheid nu kiezen voor Licht
Pas dan komt alles weer in evenwicht.