Anderstad langs de Nete

Pret voor mensen en kinderen ....angst voor dieren

Ze communiceren met elkaar.Gooi een stuk brood en in een mum van tijd ,is het een hele massa meeuwen geworden.Waar ze komen weet je niet..maar plots duiken zo van alle kanten op.

Een echt carnavalsgebeuren zoals in Brazilië kennen we hier niet.

Zo minuscuul,zo fijn en volmaakt steken ze ondanks de strenge winter hun  kopjes uit de sneeuw.Soms buigen hun stengels door de zware sneeuwdruk..maar ze geven niet op...
Ze zijn een lentebode die zegt...nog even geduld..
De lente komt er aan.

Het sneeuwklokje is max 20 cm hoog en is zeer geschikt voor verwildering door vermeerdering van de giftige bolletjes. Het is een bolgewasje uit de familie van de narcisachtigen.
De bloempjes (1 per stengel) hangen van de top van de stengel naar beneden.
 Elk bloempje heeft 6 dekbloemblaadjes waarvan de 3 buitenste langwerpig zijn en de binnenste omgekeerd hartvorming.
De bladeren zijn lang en smal en blauw-groen van kleur.
Er bestaan 2soorten:
Galanthus nivalis,die hebben een gele of groene vlek aan de buitenste bloemdekbladen Galanthus nivalis (scharlockii) waarvan alle bloemdekbladen een gele of groene vlek hebben. Ze bloeien van januari tot april.

Ik lust ze heel graag maar nog liever observeer ik ze in hun natuurlijke habitat.

Krabben zijn een infraorde van kreeften.Ze komen alleen voor in de zee of de onmiddelijke omgeving van water.Je vindt ze in zout en zoet water.en soms op het land.Het zijn geleedpotigen. Ze hebben 5 paar loop- of zwempoten meestal met scharen.De 3 eerste delen van het borststuk zijn extra monddelen. Het zijn economisch belangrijke delen. Hun week achterlijf is beschermd door een schelp. De poten zijn meer dan 4 keer zolang als hun lichaam.Ze eten planton en kleine garnalen. Grote krabben eten dode vissen en soms ook sponzen.

De extreme koudegolf heeft deze rozenbottels,bomlmen vol vitamienen C getekend.De zo strakke bottel is erg rimpelig geworden.

De soorten die de beste rozenbottels geven zijn.
De Eglantier(rosa rubiginosa)..het is een klein roosje dat gauw verwildert,als je de groene blaadjes kneust komt er een groene appelgeur vrij.

De japanse rimpelroos(rosa rugosa) zie je vaak langs straten staan..ze geven witte ,roze en rode rozen.Langs straten zijn de bottels culinair niet te gebruiken.

De Hondroos(rosa canina) is zo genoemd omdat de dokters ze vroeger gebruikten om je te behandelen als je gebeten was door een dolle hond.Ze groeit vooral in holle wegen en ook in de duinen aan de zee.

De apothekersroos(rosa gallica) werd gebruikt tegen allerlei kwalen in de keel. ze wordt soms ook Roos of Lancaster genoemd naar een koninklijke Lancaster familie.

Wist je dat rozen hielden van koffiedik..giet het gruis bij he rozen en ze zullen ze belonen door een uitbundige bloei

Hier nog een prachtige wilde orchidee met ontelbare bloempjes

"Vliegen orchis" genoemd.
Orchideeën groeien vaak ook op kalkachtige ondergrond.

 

Aan het Vrijthof getuigen heel wat gevels van dat verleden .Aan de terraszijde nummer 15"In den Ouden Vogelstruys"

en de prachtige gevelsteen op huis nummer 8"Momus" ooit gebouwd als carnavalstempel van Maastricht(1883)

Op gevels worden nu voor vensters hele carnavalstaferelen gehangen.

Symphony in blauw. Zouden de walletjes onder haar ogen al van vermoeidheid kunnen zijn?

Wat zag ze er netjes uit in haar blauw pak.Beladen met medailles.
Maar lachen deed ze niet.

Ik ging een weekendje naar Maastricht.Volgende week zijn het daar grootse carnavalsfeesten.
Hiervan kregen we al een voorsmaakje met optochten van carnavalsgroepen.Er namen ook heel veel kinderen aan deel.
Kleurrijke bedoening en alle etalages en straten hingen al vol slingers.

Nog even en we kunnen ze terug bewonderen langs waters en wegen. De glazenmakers behoren tot de grootste libellen.Het zijn krachtige vliegers met een lang,slank en kleurrijk achterlijf Mannetjes patrouilleren onophoudelijk boven het water.

Adderwortel (Persicaria bistorta) de ontelbare bloempjes op 1 stengel lokken veel insecten.

De plant behoort tot de familie van de duizendknoop.De naam is afgeleid van de slangachtige wortelstok in de volksmond addertong genoemd. De plant is 30 tot 100 cm hoog.Bezit een lange rechte stengel en een aarvormige bloeiwijze. De mannelijke en vrouwelijke bloemen staan samen op de stengel.De adderwortel bloeit van mei tot augustus.Reeds van de 15de eeuw werd hij gebruikt in de geneeskunde vooral als bloedstelpend middel,door de vorm van de wortelstok..ook gebruikt tegen slangenbeten en gif.
De leerlooierij maakte ook gebruik van de plant.
De adderwortel trekt de vuur- en ringoogparelmoervlinder aan.

Toen ik even de tuin inging,viel me dit kwee-appeltje plots op.Geklemd tussen doornen en takken  is het ondanks de felle kou niet afgevallen.De gele kleur is wel veranderd is oranje -bruin.Daar het ook gevroren had ,droeg het een ijshoedje.

Het zou een raadsel kunnen zien...wat zie je hier in de sneeuw?

Dek nu bepaalde delen van de foto af..weet je nu nog wat het is?Zo zie je maar dat details belangrijk kunnen zijn om je een beeld te geven ,van wat iets voorstelt

Dit kleine mannetje vol rimpeltjes en groeven in zijn gezichtje ,klaagt nooit.

De zonnestralen op de sneeuw maakten van gewone dingen een droomwereld.

Zoekend naar kleur in deze donkere periode.
Wie zoekt die vindt.

Her regende zonder ophouden.Tijdens het wachten , heb ik even "de wereld op zijn kop"
gefotografeerd.