VDB uit ziekenhuis ontslagen


Frank, waarom heb je zelfmoord proberen te plegen?
"Voor wie nog nooit een depressie heeft gehad, is het moeilijk te begrijpen wat ik de voorbije weken heb meegemaakt en dan zeker in de dagen voor mijn zelfmoordpoging. Ik zag geen toekomst meer, ik wilde een einde maken aan dit leven."
Herinner je je nog wat er gebeurd is?
"Ik herinner me echt heel weinig van wat ik gedaan heb. Ik weet alleen dat ik in het ziekenhuis van Magenta beland ben in een slechte staat en met een erg lage suikerspiegel. Enkel dankzij de uitstekende eerste zorgen was ik gelukkig 's avonds al hersteld. Ik had geneesmiddelen en drugs genomen om mijn miserie te vergeten en bovendien heb ik ook geprobeerd mijn polsen over te snijden. Ik wilde echt dood. En daar heb ik wel spijt van, want ik ben een christen mens en ik besef nu dat ik een fout gemaakt heb."
Hoe was het verblijf in het ziekenhuis?
"Het was allesbehalve aangenaam, maar ik werd heel goed verzorgd. En mijn teammanager Masciarelli (die VDB naar België zal brengen) heeft me constant gebeld. Ik moet hem, zijn familie en mijn vriend Mario bedanken voor hun steun."
Wat ga je nu doen?
"Ik heb lang en veel kunnen nadenken op mijn ziekenbed. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het voor mij het beste is om terug te keren naar België en me daar te laten verzorgen. Ik was hier in Itallië alleen maar voor mijn vrouw Sarah en mijn dochter Margaux, maar nu ben ik hen kwijt. Mijn vrouw wil me niet meer en ik heb in België ook nog mijn andere dochter Cameron (een dochter uit zijn vorige relatie met Clothilde) die ik enorm mis."
Willen je moeder Chantal en je vader Jean Jacques je weer in hun armen sluiten?
"Dat ik in deze dagen de liefde van mijn ouders heb teruggevonden - met wie mijn relatie fel verslechterd was - heeft me echt heel blij gemaakt. Ik zal in een eerste fase bij hen thuis gaan wonen, in Ploegsteert."
Zal je je laten behandelen in een gespecialiseerde afkickkliniek?
"Dat weet ik nog niet. Ik zal weer terugvallen op Jef Brouwers, dezelfde psycholoog die me in 2002 verzorgd heeft en op dokter Sophie Mulaert. Ik moet me eerst herpakken als mens en dan - misschien - als renner. Ik weet niet hoeveel tijd me dat zal kosten, wellicht heel veel tijd, maar ik droom er nog van om ooit weer renner te worden. Ik weet niet of een ploeg me nog zal willen, maar dat zijn zorgen voor later. De vele steunbetuigingen uit België hebben me veel deugd gedaan. En ik geef me niet over: ik wil weer koersen."
Heb je spijt van wat je gedaan hebt?
"Ik heb niemand kwaad berokkend, enkel mezelf. Ik wil nu genezen en aantonen aan iedereen dat ik een goed mens ben. Ook aan mij vrouw, de persoon van wie ik het meeste hou op deze wereld. De slechte dingen die ze over mij zei, waren ook in een vlaag van wanhoop. Daarom vergeef ik haar. Het is waar, zij heeft zeven jaren afgezien, samen met mij. Maar ik wil dat ze als vrouw een nieuw leven opbouwt."
Hoop je dat Sarah je ooit zal kunnen vergeven?
"Ik weet niet of dat ooit zal gebeuren. Zes maanden geleden hebben we geprobeerd nog een nieuw kind te maken, maar dat is niet gelukt. Ik weet dat ze daardoor veel tranen heeft gelaten. Daarna ben ik naar de Abruzzen getrokken (bij zijn ploegleider Masciarelli) en zij is in Vermezzo gebleven. We praatten er zelfs over om samen een huis te kopen aan de kust in Pescara. Plots, ik weet niet waarom, is alles heel onverwachts veranderd."
Vind je dat je een te hoge prijs betaald hebt?
"Mensen zoals Riis brengen me aan het lachen. Hij geeft toe dat hij tien jaar geleden EPO heeft gepakt, maar wordt niet gestraft. Dat is heel hypocriet. Ik werd voor veel minder zeven jaar lang achtervolgd door het Belgische gerecht en daardoor heb ik mijn familie verloren." (hln)





























