Victorie voor Waterloo
J'aime la vie
50 jaar Eurosong onder de titel "Congratulations" was in de grond een nostalgische retro-show. Die bestond vooral uit de competitie via integrale clips van de veertien "finalisten", begeleid met live-dans en lichteffecten. Belgische finalisten waren er niet. Op het einde van sommige clips kwamen sommige artiesten hun toenmalig lied live meezingen, zoals de Deense Olsen Brothers, de Israëlische Dana International, Sandra Kim ("J'aime la vie", 1986), de Turkse Sertab Erener en de Ier Johnny Logan, de enige die de liedjeswedstrijd twee keer won en die ook zijn twee liedjes in de competitie van zaterdag had.
Medley's
De finalistenclips werden gelardeerd met live gezongen medley's van songs (waarin ook Sandra Kim aantrad), en vooral thematisch gerangschikte medley's van clips. Belgen in die thematische compilaties waren Nicole & Hugo (bij ieder thema), Sandra Kim en Pas de Deux. Terwijl op het podium in Kopenhagen iets anders te beleven was, waren er op de VRT fragmenten te zien van onder meer Telex, Pas de Deux, Jacques Hustin, Louis Neefs, Sandra Kim, Nicole en Hugo, Jacques Raymond en Lily Castel, Tonia, Ann Christy, Bob Benny, Bobbejaan Schoepen en Liliane St.Pierre. Er waren ook aankondigingen door vroegere deelnemers en/of winnaars (onder wie Sandra Kim) en carrièreoverzichten.
Riverdance
Voorts waren er "solo" live-optredens van onder meer Johnny Logan, Ronan Keating, en Nicole & Hugo die met veel aplomb werden aangekondigd en luid meegeklapt in het Nederlands hun "Baby baby" vertolkten. Nicole Josy kon zelfs even "Goedenavond België" roepen. Het meest imponerende "pauzemoment" ooit, "Riverdance" uit 1994, was eveneens van de partij. Stemmen kon via televoting/sms. Uitzonderlijk kon dit bijna van in het begin en konden inwoners van landen met finalisten ook voor die finalisten stemmen. De klassieke aankondiging van de punten die landen elk jaar geven .. wellicht voor velen dé kick van het festival ..was er aldus niet bij.
Congratulations
Er was dan een tweede ronde met vijf superfinalisten, waarbij Europa opnieuw zijn stem via televoting/sms kon laten horen. Die finalisten waren behalve de top drie de Brotherhood of Man en Helena Paparizou, de winnares van dit jaar. Enigszins verrassend gesneuveld voor die eindronde met vijf waren onder meer France Gall ("Poupée de cire, poupé de son"), Mocedades ("Eres tu") en sir Cliff Richard wiens liedje "Congratulations" uit 1968 zorgde voor de naam van dit retro Songfestival.
Top-14
1. Abba - Waterloo
2. Domenico Modugno - Nel blu di pinto diblu (Volare)
3. Johnny Logan-Hold me now
4. Helena Paparizou - My number one
5. Brotherhood of Man - Save your kisses for me
6. Olsen Brothers - Fly on the wings of love
7. Nicole - Ein bisschen Frieden
8. Cliff Richard - Congratulations
9. Sertab - Everyway that I can
10. Céline Dion - Ne partez pas sans moi
11. Mocedades - Eres tu
12. Johnny Logan - What's another year
13. Dana International - Diva
14. France Gall - Poupée de cire, poupée de son
In elk geval de allergrootste winnaars waren weer de verantwoordelijken die de rinkelende kassa in handen hielden en dat waren de met gulle hand ontvangende gulzige SMS-inners. Met duizenden werden er weer SMS-jes afgevuurd.
Zowel de organisatie als de telemaatschappijen verdelen de vetpot gretig onder mekaar.
Gelukkig is er eindelijk beweging gekomen in deze ongecontroleerde - het gaat hier immers over enorme bedragen - geldverslindende TV-manipulaties van de kijker die, bijna in elke TV-productie gretig opduiken en naast de kijktijd ook nog de geldbeugel naast zich liggen moeten hebben om naar TV te mogen kijken. In Nederland lijken Big Brothers en andere dergelijke geldautomaten onder zware druk te liggen en schrikt er zelfs een minister even van wakker. In Vlaanderen zijn de commerciëlen evenmin vies van deze gokspelletjes en wordt het ook tijd dat hier wordt ingegrepen. Je moet eens op één kijkavond tellen hoeveel keer men de gelegenheid krijgt om naar de GSM te grijpen. Meestal onachtzaam onnadenkend over wat het kan kosten. Die tekstjes onderaan zijn dagelijkse kost en zoals de teksten op sigarettenpakjes in koeien van letters na een tijdje ook niet meer opvallen.
Maar zoals altijd: we lopen enkele jaren achter. Komt dus nog.

















