Bell Pols-House

We nemen nu een kijkje binnen in dat klein huisje met die losse stenen en rieten dak , let ook eens op de vloerbedekking en de steunbalken voor het dak .

Dit zijn de schuren (barns genaamd) en het huis van Duncan Stoner , genoemd naar deze laatste bewoner van de site .

Het opeluchtmuseum bevat verschillende huisjes waar soms de dieren en de mensen in hetzelfde gebouw woonden zij het in aparte ruimtes .

Het huisje hier op de bovenste foto is een van de oudste en was klein .

Het dak was met riet en graszoden bedekt en de muren met losse opeengestapelde natuurstenen zonder mortel.

Buiten het museum van Auchindrain kon men zien hoe het leven en wonen was voor de crofters vroeger in de schotse hooglanden  .

Bij het verlaten van de interne tentoonstelling was er nog een handweefgetouw die mijn interesse trok , en kon men bij het buitengaan een registerboek tekenen .

Dan kon men het openluchtmuseum buiten bezoeken wat ons vooral heeft weten te bekoren op fotografisch gebied

Wat rondslingeren in het leuke stadje , en langs het mooie loch Fyne waar het gezellig kuieren was .

Na wat verder langs het kanaal te hebben gereden kwamen wij in het stadje Inveraray aan waar we nog een kleine rondwandeling hebben gedaan .

Er waren veel winkels en ook een winkel met alle soorten Wisky 's die men in schotland kan kopen

Hier een sluistolhuis , en wat verder kon men de sluisdeuren openen met enkele helpende handen , waar Erik bereidwillig een handje kwam toesteken  , en nu maar trekken en duwen mannen !!

Het open- en toedraaien van de sluispoorten wordt hier nog met de hand en met mankracht bediend .

Hier aan de sluizen is het soms op bepaalde ogenblikken veel beweging te bespeuren .

In de zomermaanden kan het er hier op het Crinan kanaal zeer druk aan toe gaan.

Het is er een komen en gaan van pleziervaartuigen .

Een van de schilderachtigste kanalen van Engeland is het Crinan Canal , het is 9 mijl lang , met 15 sluizen die nog met mankracht moeten bediend worden .

De werken werden in 1794 opgestart door ene zekere John Rennie , en geopend in 1801, maar achteraf waren er veel problemen door instortingen , in 1816 werden die hersteld en in 1930 opnieuw uitgediept en de sluizen gereconstrueerd .

Langs de boorden kan je er schitterende wandelingen maken en er foto's nemen van de tegenwoordig meerendeel pleziervaartuigen die door de sluizen varen , die nu nog altijd met de hand bediend worden .

Op het einde van de landstong in Mull of Kintyre was de weg afgesperd met dit hekken  , daar de route te gevaarlijk was voor wagens om door te rijden ,  en ook  omdat het te stijl naar beneden ging  , was het verboden om verder te rijden , maar te voet kon men er wel door tot aan de vuurtoren , die daar wat verder rustig  in de diepte aan de vloedlijn van het water lag .

En schaapjes zijn hier wel overwegend in de meerderheid dan inwoners ;-)

Mooie zichten hier vanop het schiereiland Mull of Kintyre en die zijn er in overvloed .

Nog enkele foto's van hoe het eenzame en dun bevolkte  Mull of Kintyre is , maar juist daardoor is het er wel zeer fotogeniek

Enkele landschaps foto's , genomen langs de eenzame single track weg.

Langs deze single track weg gaan wij nu een bezoekje brengen aan het prachtig schiereiland Mull of Kinryre , waarvan Paul McCartney in 1977 een toffe song heeft gemaakt.