In de baai

De route du baie aan de Mont-st-Michel heeft een 100 km lange kustlijn met op vele plaatsen een prachtig uitzicht .

Nu gaan wij de volgende dagen eens deze mysterieuze fotografische en van het weer afhankelijke sfeer van dit wereldwonder opsnuiven.

Deze bootjes zijn vast geankerd in het slip tot het weer vloed is , van morgen af 1 april , gaan wij dan ( geen aprilvis )  eens een bezoek brengen in de baie du Mont-st-Michel , die staat sinds 1979 op de UNESCO lijst van werelderfgoed !

Deze bootjes liggen hier ook te wachten tot het weer hoog water is om dan weer uit te varen zoals overal in de havens van de Manche.

Vroeger was dit de haven van de Newfoundlandvaarders met kabeljauw , en tegenwoordig zijn er langs de kust de vele oesterkweekerijen dit als een van de belangrijkste bestaansmiddelen ,de haven is tegenwoordig als een van de grootste vissershavens van frankrijk.

Het is er zéér druk ondanks de getijden en waterstand , van hieruit vaart dagelijks een ferry naar Chausey en de kanaaleilanden dit enkel bij hoogwater .

Hier nog een uitzicht met aan de linkerkant de haven van Granville .

Hier een foto van die vele mooie uitzichten die ik heb genomen op het wandelpad van de pointe du Roc.

Nog een foto van die vuurtoren in Granville , deze is niet te bezoeken daar het een militair domein is , evenals het mooie aangelegde wandelpad  met zijn prachtige vergezichten , waar men niet van het uitgestippeld traject mag afwijken.

Hier de vuurtoren van Granville van waar men een mooie uitgestippelde wandeling kan maken

Op de top van de pointe du Roc bij de bunkers heeft men een mooi uitzicht op de haven en de vaargeul .

Op de bunker van de pointe du Roc in Granville  (Manche)  stond deze plakaat bevestigd , niet te verwarren met (Pointe du Hoc in Normandie)  en... Harry van blog Amor fati , die foto van de achterkant van de bunker dat jij bedoeld bij vorige foto zal van de bunker op de pointe du Hoc in Normandie zijn vermoed ik, of heb ik het mis??

Wij bevinden ons nu op de pointe du Roc in Granville soms ook wel het Monaco van het noorden genoemd.

Deze kaap heeft een bijzondere ligging , hij sluit de baai van Mont-st-Michel aan de noorkant af , en is alleen met het vasteland verbonden via een smalle rotsachtige landengte.

Wij verlaten nu het kasteel langs deze trap die ons naar de (jammer verdwenen tuin) moest leiden .

Morgen gaan we een andere locatie bezoeken .

Dit is de achterkant van het kasteel met op de voorgrond een zicht op de slotgracht .

Een zicht op de grote zaal of wat er nog van overblijft , hier hebben er vroeger de grote feesten doorgegaan.

En zoals Harry van het toffe blog Amorfati zegt , waren er op die feesten slaven , en andere werkmensen nodig om die feesten te doen slagen , maar nu onze vraag ? is er tegenwoordig iets veranderd op dat gebied ??

Aan de voet van deze ronde toren is er een deur ,  met toegang tot de kelders , en waar het graatgewelf rust op stevige pijlers die opgebouwd zijn uit stenen .

Hier nog een ander zicht op die vroeg 15de-eeuwse ronde toren.

Hier nog een zicht op het kasteel Gratot dit van uit een andere hoek,  met links de Tour ronde .

Deze vroeg-15de-eeuwse toren heeft een middeleeuwse uitstraling met een versmalling bovenaan de trap ; dat was bedoeld  om het de aanvallers moeilijk te maken zodat er maar één man tegelijk naar boven kon.

De toren rechts met een achtkantige basis en die vierkant wordt naar boven, die wordt tegenwoordig de Feeéntoren genoemd , en is bekroond met een zadeldak.

Legende  van de feeéntoren :

Een van de heren van Gratot werd verliefd op een jonge mooie vrouw die hij bij de fontein ontmoette.

Hij vroeg haar ten huwelijk , en zij bekende dat ze een fee was.

Ze kon slechts met hem trouwen als hij nooit het woord dood zou uitspreken .

Dat beloofde hij , maar dan tijdens een receptie op het kasteel iriteerde het hem dat ze zolang met haar toilet  bezig was , hij maakte zich kwaad en zij , ik erger mij dood , de fee slaakte een kreet ! klom op de vensterbank en storte naar beneden en?..... werd nadien nooit meer gezien ;-(  dus...... vanaf vandaag mag er iedere blogbezoekerer er nu het zijne van geloven  hé  ;-)

Hier een zicht op het kasteel , die vijf eeuwen in het bezit was van Argouges.

Aan de westzijde staat een vierkanten hoektoren , het 18de-eeuwse paviljoen heeft een masardedak en telt drie vediepingen met een vijftiental vertrekken.

Een paar treden voeren ons naar de ingang van de nu dakloze voormalige woonvertrekken.

De benedenverdieping wordt verlicht door hoge ramen en de bovenverdieping door dakkapellen.

Trees is hier het plannetje aan het bekijken op het grote binnenhof van het kasteel in welke richting wij nu uit moeten.