Goed bewaard

De achterkant van het museum geeft een wat futuristische aanblik gezien van op het strand waar zich  66 jaar geleden de troepen aan land kwamen.

De zijkant van het museum met op de voorgrond een glimp van een van die vele boten waarmee de soldaten toen op 6 juni hier aan land zijn gekomen om dan met soms grote levensoffers aan onze bevrijding te beginnen.

MET ONZE DANK AAN DEZE HELDEN DIE VANAF TOEN ONS LEVEN HEBBEN VERANDERD !!!

Het moderne museum van Utah Beach dat binnenkort grondig zal worden gerenoveerd.

Het is deze maand 66 jaar geleden dat hier op deze plaats de landing en onze bevrijding begon.

Ik was toen in die tijd een bengel van 6 jaar .

Hier nog een sepia foto van het boothuisje aan Gatteville phare.

Morgen gaan wij terug op een andere locatie.

Met nog een laatste blik van de toren en het scheepshuisje wordt het tijd om Gatteville te verlaten

Het kapelletje ter nagedachtenis van de verdronken vissers.

Het kapelletje aan de vuurtoren

Nu eens een foto van de toren met kapelletje in kleur.

Op de top heeft men een prachtig panorama over de oostkust van de Cotentin

In de 18de - eeuwse toren bevindt zich het radiobaken die de schepen naar de haven van Le Havre leiden.

De vuurtoren telt 365 treden , 52 ramen en 12 verdiepingen evenveel als een jaar dagen weken en maanden telt .

Met zijn 75 m is dit een van hoogste vuurtorens van Frankrijk . De bouw duurde van 1829 tot 1835 en het licht heeft een reikwijdte van 56 km.

Wij komen reeds wat dichter bij ons doel de vuurtoren van Gatteville .

Deze lijnvisser was wel moedig om op deze gevaarlijke plaats de onstuimige zee te trotseren , brr dit is niet aan mij besteed

Een houten meerpaal waar er zich zo om aan te zien al veel bootjes hun touw hebben aangebonden 

Een klein maar wel een levendig haventje in de omgeving van Gatteville-Phare.

Op doortocht naar Gatteville-Phare kwamen wij ook nog dit klein leuk strandje met dito haventje tegen.

Op weg langs smalle kronkelende paadjes naar Gatteville-Phare kwamen wij die twee echte Normandische ezeltjes tegen men ziet ze hier in de Manche her en der , dit ras is in 1996 officieel erkend en wordt in stand gehouden.

Zijn te herkennen aan hun bruine tot muisgrijze kleur , en onderbuik en snuit grijs-wit , en op de rug een donker schouderkruis

Het zijn vriendelijke dieren en niet koppig , werken graag en kunnen zeer goed met kinderen omgaan.