Vrijdag 18 augustus 2006

Twee jaar geleden

Twee jaar geleden
zat ik samen hier met jou
Nu , twee jaren later
zit ik allleen zonder jou.

Ik ga nu pas beseffen
hoeveel ik je mis
ik voel slechts de leegte
dat wat er niet is.

Toen waren we samen
toen waren we een
nu is er de leegte
en ik zit alleen.

Ik weet nog de dingen
die ik toen tot je zei
ik verkaarde je mijn liefde
en jij de jouwe aan mij.

Die tijd is over
voor altijd voorbij
Nu is er die leegte
er zit niemand naast mij.

Toch wil ik dat jij
in mijn leven blijft staan
zij het niet als geliefden
maar als vrienden voortaan.

Geschreven door oma om 22:48 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 augustus 2006

Loslaten.

Afscheid van jou nemen, het doet pijn
want met jou had ik gelukkig willen zijn
We hebben beiden een eigen leven
waar de ander niet in hoort
We kunnen ons niet aan elkaar geven
want dan wordt ons leven verstoord
Sinds ik jou heb gevonden
voel ik me eindeloos, weer mens
Je warmte zal nooit uit m,n gedachten gaan
dat is nooit meer uit te wissen
Ik was graag met je verder gegaan
Ik zal je altijd blijven missen

Geschreven door oma om 22:43 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 augustus 2006

Liefde op afstand

Elke keer kijk ik vol verlangen
of ik je weer zie rond hangen.
Als ik je dan zie, slaat mijn hoofd op hol
jouw mooie gezicht, blonde haar en ogen blijven hangen in mijn bol.
In mijn gedachten strijk ik je door je blonde haar
zie je dan niet hoe vaak ik naar je staar?
Ik hoop nog steeds dat je me ooit liefde zal schenken
of me kust,iets mooiers kan ik niet bedenken
Elk uur van de dag dank ik aan jou
want jij jongen bent de enige van wie ik hou
Voor jou sta ik in vuur en vlam
voor jou sta ik in brand
Ik hoop voor mij dit keer geen liefde op afstand.

Geschreven door oma om 22:39 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 augustus 2006

Onbegrip

Al heel veel jaten samen
toen ineens de donkere wolken kwamen.
Het kwam totaal onverwacht
aan dit bericht had ik nooit gedacht
Een gezin, een voorbeeld voor velen
waarom moest jij je liefde delen?
Is het dan een vorm van haat
dat je nu ineens je gezin verlaat?
Je kunt toch alles niet verbranden?
Er zijn toch ook emotiele banden?
Is dit de keus die je voor de rest
van je leven hebt gemaakt?
En alles in onzekerheid en ontreddering achter laat?
Je vrouw heeft dit na 20 jaar huwelijk echt niet verdiend
Je kunt je hart beter luchten
want voor hartsgeheimen of problemen
moet je niet blijven vluchten.
Ik hoop dat alles weer snel op opgelost
en dat de gezindhereniging jou niet te veel moeite kost.

Geschreven door oma om 22:32 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

Lieve Pa

Als ik hier zo zit
achter mijn computer
en naar je foto kijk
krijg ik zo,n raar gevoel van binnen
Dat jij zo plots uit ons leven werd gehaald
dat zal ik nooit kunnen begrijpen
Jij, die zo vol energie zat
maar plotseling was het die nacht voorbij
ik heb gelukkig afscheid van je kunnen nemen
dat zal ik mijn hele leven niet vergeten
Nooit zal ik meer met jou kunnen praten
nooit kan ik meer met jou lachen
Met een leeg gevoel blijf ik hier achter
Nu besef ik pas hoe definitief de dood is
Jij zult nooit meer hier binnen lopen
nergens kom ik je meer tegen
Het maakt me soms verdrietig
als ik daaraan denk
maar toch kijk ik telkens naar je foto.

Geschreven door oma om 23:30 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

Een traan

Een traan van ontroering
een traan van medeleven.

Een traan van aanbidding
een traan van geven.

Een traan van zien
een traan van zwijgen.

Parel van geluk.

Geschreven door oma om 23:24 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

Opnieuw

Kan ik je die kans nog geven?
Na zoveel led, pijn en verdriet
voor ons verdere leven
Ik weet het nog steeds niet.

M,n hart zegt ja m,n verstand zegt nee
en hoe de toekomst zich ook ontplooit
ik draag het altijd met me mee
want vergeven, dat zal ik je nooit.

En nu maar weer opnieuw beginnen
met nogmaals dat vertrouwen
jou , zoals vroeger, weer beminnen?
Ben jij het waard om dat nog op te bouwen?

M,n gevoelens zijn niet te omschriven
geraakt tot in het diepst van m,n hart
Die twijfel zal er voortaan blijven
ook al maken we een nieuwe start.

Geschreven door oma om 23:22 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

creatie

Geschreven door oma om 23:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

creatie

Geschreven door oma om 23:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

eigen creatie van mijn kleine zonnetjes

Geschreven door oma om 23:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

De laatste Dagen

De laatste dagen

De laatste dagen van het einde

dan wordt de grote wereld klein

is plotseling alles onbeduidend

tot het laatste beetje pijn

Wat wij zo belangrijk vinden

verliest zijn glans, verliest zijn zin.

Maar achter die gesloten ogen

glanst een heel groot begin

Geschreven door oma om 20:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Wat is geluk

Geluk is een zonnestraal
op een sombere dag.

Geluk is als je verdrietig bent
een bemoedigende lach.

Geluk is een vlinder
die danst in de wind.

Geluk is een brief
van een verre vrind.

Geluk is de laatste roos
in de tuin die bloeit.

Geluk is als aan de horison
het avondrood gloeit.

Geluk is twee oude handen
vast in elkaar.

Geluk is, als je ,t moeilijk hebt
een aai over je haar.

Geluk is ontslag uit het ziekenhuis
gezond en veilig weer thuis.

Geluk is je kleine bengel
moe van het spelen, en slaapt als een engel.

Al deze dingen
die je worden gegeven
maken dat het waard is
om te leven.

Geschreven door oma om 23:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Verdriet

Het laatste uur van ons geluk
is dan toch eindelijk aangebroken
Ik had nooit kunnen dromen
dat het ooit zover kon komen
Vast houden zal ik de goede dingen
en heel misschien
dat ik hier later nog een lied
over zal zingen..maar nu...heb ik verdriet!
Ik kan er slechts naar gissen
maar ik voel
dat dat kleine jong me zal missen!
Alweer verdriet!
Kijk ik in het verschiet
dan hoop ik op onbreekbaar geluk
Ruines laat ik achter me staan
en ik vraag me af
was dit......mijn laatste traan?

Geschreven door oma om 23:17 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

De laatste Lente van Pappa

Hoeveel lentes in getallen
kan een leven wederom zinnen
De eerste lentestralen vallen
mijn huiskame binnen.

Men leeft voort en staat niet stil
de lente is nog maar zo pril
Een leven maakt het kil
zijn tijd staat eerdaags stil.

Een ziekte kwam hem slopen
zijn lichaam vreet ,t langzaam aan
geen kans meer op hopen
genezing is van de baan.

Artsen hebben je opgegeven
ga maar gewoon naar huis
Maak nog wat van je leven
draag maar gewoon je kruis.

Dol op je kleinkinderen
op ,t voetbal veld geen beter dan hen
Opscheppen kon je niet hinderen
Opa was hun grootste fan.

Al kon je dikwijls klagen
nu hoorden we je niet
Hoelang nog te dragen
de pijn , de angst, verdriet?

In deze lente is gestopt zijn leven
Geen voetbaal meer in ,t verschiet
Langs de lijn verdwenen
Dat doet ons leven verdriet.

Geschreven door oma om 23:10 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Kinderleed

Ze vinde jou een moeilijk kind
en lopen met een grote boog om je heen
je deugt niet, zegt men en weer sta je alleen
Maar niemand weet dat jij nooit liefde hebt gekend
en dat je van binnen heel anders bent
Hoe kun je ook van mensen houden
als je altijd bent vertrapt en geslagen?
Je kunt hen niet om je heen verdragen
Daarom heb je een muur om je heen gebouwd
en ben je zover dat je niemand meer vertrouwt
Blijf hopen en bidden dat ooit iemand je hart
zal openbreken
dan pas komt het goede in je naar boven
en ga je weer in mensen geloven

Geschreven door oma om 22:47 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Morgen of vandaag

Morgen is te laat
vandaag is te vroeg
nu jij bij mij weggaat
is morgen vroeg genoeg.

Jouw hart is zo koud
mijn liefde zo heet
en al is het fout
ik weet dat ik jou nooit vergeet.

Groot het verdriet
weg mijn geluk
omdat jij mij verliet
is mijn leven stuk.

Al is het niet goed
ben ik daarom dan slecht?
Er gebeurt toch wat moet
hoe hard je ook vecht.

Toch is het leven
beter dan de dood
als je maar blijft streven
bij geluk. en bij nood.

Geschreven door oma om 22:41 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Vrijheid

Mensen die vrij zijn in hun doen en laten
hebben vaak niet in de gaten
dat voor die vrijheid is gestreden
waarvoor veel mensen hebben geleden.

Die voor vrijheid hun leven gaven
overal in landen liggen begraven
Ze waren bang maar haden toch de moed
te strijden voor vrijheid, t hoogste goed.

Wij moeten dat niet vergeten
en ik wil ieder laten weten
dat we moeten oppassen
om ons niet laten verassen
door mensen die rassenhaat preken
alle normen en waarde breken
Zo is ,t vorige keer ook gegaan
en is ,t met onze vrijheid gedaan.

Geschreven door oma om 22:37 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Jij

Vergeten en vergeven moet ik
maar hoe in godsnaam
Vergeten kan ik alleen in jouw armen
met jouw lichaam beschermend tegen ,t mijne
In de stilte van de nacht
zijn jouw sussende lieve woorden
als balsem voor mijn ziel
Jouw strelende handen
verjagen de angsten en herinneringen
Maar inde ochtend komen ze terug
Als kwelgeesten nemen ze bezit van mij
overheersen m,n geest maken me bang
Zo wil ik niet verder , zo wil ik niet zijn
Vandaag wil ik opnieuw beginnen
Ik hou van je, bij jou vind ik het fijn
Je bent m,n verleden
Je bent m,n heden
Wil je ook m,n toekomst zijn?

Geschreven door oma om 22:28 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Onzeker

Ik vraag me af hoe zal het zijn
als ik weer in de maatschapij kom
Zal het dan goed gaan?
Zou ik eerlijk kunnen blijven?
Of blijf ik dom.
Zou ik hebben geleerd van de fouten die ik heb begaan
of zal ik weer met wankele,onzekere benen
in het leven staan?
Zou ik dan opnieuw het geluk kunnen vinden
geluk wat ik al zolang heb gemist?
Of is dat voor mij niet meer weggelegd?
Zou ik me daarin hebben vergist?
Stuk voor stuk zijn het allemaal vragen
vragen waarop ik niet antwoorden kan.
Ik weet het,die antwoorden liggen in de toekomst
maar de toekomst, daar ben ik zo onzeker van

Geschreven door oma om 22:23 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Eens

Eens hadden e zulke fijne jaren
maar jou liefde voor mij begon te bedaren
Je bent nu in vertwijveling
houd ik wel van haar of niet?
Die onzekerheid maakt me gek
het doet me zo,n verdriet
De paniek is mij in het lijf geslagen
Wat ben ik zonder jou?
blijf ik me afvragen
Ik begrijp dat je wel even tijd nodig hebt
maar ik voel me als een bloem die langzaam verlept
Voor mij is er maar een en dat ben jij
dus ik blijf hopen dat je blijft bij mij.

Geschreven door oma om 22:17 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen