Dinsdag 21 februari 2006

Gedichtje

Stil en onbewogen
staan ze op een prent.
Een lijstje er omheen gebogen
zo heb ik ze gekend.
,t staat op mijn bureautje
en er omheen wat allerlei
als een klein cadeautje
bij mijn schtijf gerei.
Vader,Moeder, zij aan zij
kon je nog maar eens uit
de foto komen.
Maar ik zie jullie slechts allebei
alleen maar in mijn dromen.

Geschreven door oma om 20:54 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 februari 2006

Zons ondergang

Nu de zon stilletjes verdwijnt
En vaal de zee beschijnt
Voel ik aan mijn voetenhet natte zand.
En eveneens het ademen
van het late strand.
Een zeewind blaast een beetje kil
Alleeen het ruisen van de zee
verder is het stil.
Ik voel de eenzaamheid
Als ik zie hoe de zon
tegen haar verdrinking strijdt.

Geschreven door oma om 20:52 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedichtje

Klein bruin meisje
uit dat verre land
Ik noem mezelf je moeder
en pak je bij de hand

In mijn hart is warmte
liefde op mijn gezicht
Jij denkt dat dat voor jou niet hoeft
dat jij daar niet voor zwicht

Ik trek je een stukje naar me toe
en jij,jij,jij trekt je terug
Dan mag ik je dragen je bent moe
ik neem je op mijn rug.

Ik denk:Nou ja het is al wat
We hebben een begin
De tijd zal nu de rest wel doen
tot ik je voor me win.

Geschreven door oma om 23:09 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Schelpen

Zachtjes hoorbaar vallen zij neer
ieder op zich , keer op keer
Ze vallen zachtjes uit mijn hand
in het geruisloos bruine zand
De schelpen zijn die van geluk
door het zachte zand
vallen ze niet stuk
Soms denk ik dan:
kijk eens aan
Als je het geluk zoekt
is het al voor je gaan staan.

Geschreven door oma om 23:05 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Ode voor haar daperheid

De tijd staat even stil
als je mij verteld dat er voor
jou geen hoop meer is.
Rondom mijn hart wordt het ijzig stil.

Je bent zo jong
het leven hoort toch mooi te zijn
Gesprekken die wij samen voeren
zijn ondanks toch fijn
Ik relativeer
Jij laat me zien wat alles waard is
en geeft mij wat levensleer.

Geniet ervan
al is het nog zo kort
want voor dat je weet
en uitspreken kan
is je werels in gestort

Geschreven door oma om 22:57 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedicht

Als je grijs zult zijn, veel later
en je huid is diep gegroefd
Als je hand dan beeft
en gaat er alles fout dat je bedroefd
Alshet leven wankelt
dagen tot een sleur zijn
Als je pijn voelt in niet begrepen vragen
zal er een verlangen zijn
om slechts aan een naam te denken
in je angst, verdriet en pijn
die zal liefde en bijstand schenken
en die naam zal ,, Mamma,, zijn

Geschreven door oma om 22:54 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedichtje

Zachtjes doe ik haar kamereur open
Voorzichtig naar binnen geslopen.
Twee glinsterende ogen
kijken me aan
Wie kan zoiets moois nu weerstaan?
Een blijk van herkenning
een lach
Ik ben blij dat ik jou
moeder zijn mag.

Geschreven door oma om 22:53 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedicht

In mijn wereld
is geen plaats voor jou
In mijn wereld
zijn luchten geel
en bomen blauw
En wegen groen als jade
De huizen purper
maar de mensen grauw
Daarom
is er geen plaats voor jou.

Geschreven door oma om 22:51 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedichtje

Je gaf me meer dan me lief was
Voor een ochtend zonder licht
Je bent nooit verder gekomen
dan heel dichtbij
Maar vergeet niet
Jij bent alles voor mij.

Geschreven door oma om 22:51 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedicht

Een rimpeltje, een grijze haar
zo gaat dat in het leven.
Maar waarom zou je door dit feit
naar het volmaakte streven
Het is gewoon, het hoort erbij
Het is een variant
op wat je innnerlijk beleefd
Bekijk het maar van die kant

Geschreven door oma om 22:44 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedichtje

Ondanks alle pijn
en je verdriet
komt er een tijd
dat je weer een lichtje ziet
En is de tjd gekomen
onthoud dan slechts
je stoutste dromen

Geschreven door oma om 22:39 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedicht

Opeens was ik ziek
En dacht aan duizend dingen
Toen kwam de pijn
Zodat ik niet meer kon zingen
Daar was de angst
Hoe moet ik het verwerken?
Toen kwam de kracht
En hoorde ik bij de sterke

Geschreven door oma om 22:38 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Gedichtje

Weten en laten weten
Vergeten en weer vergeten
Peinzen, pikeren over problemen
steeds weer verdragen, geven en nemen
Denken en nog eens na denken
We willen krijgen
en moeten schenken
Het is fijn iets te kunnen delen
Belangrijk anderen te
acsepteren zoals ze zijn
Zelfrespect doet soms
erg veel pijn

Geschreven door oma om 22:37 Reageer op dit bericht

Maandag 20 februari 2006

Moeder

Als ze eenmaal zijn geboren
wordt niets meer zoals toen
Leefde je voorheen voor jezelf
nu zul je dat nooit meer kunnen doen
Vanaf de eerste aanblok
Vanaf de eerste kreet
weven jullie levens zich samen
hecht aaneen gesmeed
Hebben zij verdriet
dan kun jij wel huilen
En zijn ze ziek
dan voel je de pijn
Al worden ze ooit tachtig
en jij honderd
tot de laatste adem
zul jij altijd moeder zijn.

Geschreven door oma om 22:30 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedichtje

Ik mag kijken als jij leeft
builen valten naarhet beste streeft
Ik mag troosten als jij ruilt
je wilde anders en je huilt
Ik zou je willen vagen voor je val
Maar ik weet er is geen top
zonder dal
Dus je zit in mijn hart
en ik maak me wat zorgen
En jij....
Jij denkt alleen maar
aan de dag van morgen

Geschreven door oma om 22:49 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Scheiden

Scheiden is een beetje dood gaan
afscheid nemen van iemand
die altijd naast je heeft gestaan
scheiden is de herinnering
aan iemand die eens je liefste was
en bij je weg ging.

Scheiden is verscheurheid, zielepijn
heel alleen vader en moeder zijn
scheiding is het pogen staken
er nog samen proberen iets goeds
van te maken.

Scheiden is een heleboel bidden
om kracht
Op zoek naar een morgen
in een duistere nacht.

Scheiden is weg gaan
van iemand die je lichaam streelt
maar met woorden
diepe wonden slaat
in plaats van heelt.

Geschreven door oma om 22:48 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Gedichtje

In zijn eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weg genomen uit zijn land
met pijn voor altijd ingebrand
Een jongetje nog zo
kwetsbaar en klein
dat steeds weer vraagt
waar zijn ouders zijn.

Geschreven door oma om 22:41 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

(On)zinnige woorden

Woorden zijn er vaak te weinig
om jou te laten weten
wat ik werkelijk voor je voel

zinnen zijn onzinnig
om jou te zeggen
dat ik zielsveel van je hou

Geschreven door oma om 22:40 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Het dorp ontwaakt

Het was vroeg in de morgen
en ,t regende zacht
Over pleinen en straten
lag nog iets van de nacht
Maar het dorp ontwaakte
kwam langzaam tot leven
Op een roep in de verte
werd andwoord gegeven
Geronk van een vliegtuig
dat kwam en verdween
Een eenzame fietser
op weg,maar waarheen?
Plotseling geknars van
piepende remmen.
Gehui van een hond
en mens,lijke stemmen.
Dan ineens stilte
beklemend,intens
En boven die stilte
de snik van een mens.

Geschreven door oma om 22:39 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Goud

De ondergaande zon
Zet ook boeren sloten
in vuur en vlam
Die als glanzende strepen
van zuiver goud galon
De weilanden omzommen.

Geschreven door oma om 22:37 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen