Archief

De voorgekiemde aardappelen kunnen nu worden gepoot.
Met een pootstok wordt een gat gemaakt van 10 - 15 cm diepte.
In het uitgestoken gat wordt de poter in gelegd en met grond afgedekt uit het volgende gat. De plantafstand hangt af van de soort aardappel en de grootte van de poters, een gemiddelde van 40 bij 50 cm is gebruikelijk. Leg de poter voorzichtig met de spruiten omhoog en zorg dat ze niet afbreken.

Opa: "Wat ben je aan het lezen, Finn?"

Finn: "Ik lees het boek van Jelle. Hij heeft een moestuin in een bak. Kijk maar. Het is erg leuk."

Opa: "Dat kan jij ook doen als je het wilt. Vraag maar aan je vader of hij planken heeft. Aanstaande zondag ben ik toch in de moestuin en dan kunnen we er aan werken."

------------------------------------------------------------------------------

Het is zondag en na de lunch zitten we aan de picknicktafel nog wat na te praten.

Finn is al opgestaan en heeft uit de schuur 4 planken gepakt.

Samen zoeken we een geschikte plek voor de bak.

De planken passen mooi tussen het terras en de zandbak van zijn broertje Kai en er is zelfs  nog ruimte voor een pad er tussen.

De planken zijn verschillend van lengte. De kortste nemen we als maat voor de andere drie planken. Nadat we de planken haaks hebben afgetekend gaan we om beurten een plank doorzagen.

We zien ook dat de dikte van de planken niet geschikt is om ze zo aan elkaar te schroeven. De oplossing is om er tegen de achterkant een balkje te plaatsen. In de schuur ligt gelukkig een geschikte balk. Finn ziet dat  de breedte van de plank 13 centimeter is.  Op de balk tekent hij 4 keer 13 centimeter af, die ik voor hem doorzaag.

Met de geleende schroefboor van Bert schroeven  we de balkjes aan de planken en vervolgens de planken aan elkaar.

------------------------------------------------------------------------------

De dag er voor had Bert de omgespitte tuin gefreesd. De plek waar de bak komt te staan gaan we eerst harken. We tekenen de omtrek van de bak hier op af en beleggen die met bruin strokarton. Vervolgens maken we het karton door en door nat. De bak komt dan op zijn plek en we vullen hem met bemeste tuingrond. Er omheen stampen we een smal pad die we daarna bestrooien met houtsnippers die de griendwerkers hebben achtergelaten.

------------------------------------------------------------------------------

Vervolgens wordt het karton flink nat gemaakt.

Dan moet de bak eerst worden gevuld met aarde.

*

--------------------------------------------------------------------------

*

Zorgvuldig worden er mooie vlechtstaken uitgezocht voor een rekje.

Daar kan later de lathyrus in klimmen.

foto's: Ronald

In het weekend had ik hem al horen hameren, maar nog niet de gelegenheid gehad hem in levende lijve te zien. Gelukkiger was Francien, want die kreeg deze kleine timmerman zomaar achter haar schuurtje op bezoek. Bedankt Francien voor het sturen van de foto. Nu kunnen andere tuiniers er ook van genieten.

Foto: Francien

Forsythia staat nu volop te pronken in de tuin. Toen de takken nog in knop waren had ik er enkele ervan meegenomen naar huis om ze in een vaas uit te laten komen. Intussen zijn ze al weer uitgebloeid en vervangen door andere voorjaarsbloemen, maar hier in de tuin stralen ze nog. Het gebeurt wel eens dat de takken in de vaas al wortels krijgen. Een mooie gelegenheid om er stekken van te maken om nog meer Forsythia planten te krijgen. Als later de plant uitgebloeid is ga ik de oude takken er uit snoeien. De plant zal dan weer nieuwe jonge takken gaan vormen, die het jaar daar op mooie volle bloesems zullen geven.

*Foto: Ronald.

Maak eens een fruithaag. Dat kan bestaan uit een eenvoudige constructie van palen waartussen draden zijn gespannen. Geschikte fruitsoorten zijn braam, Japanse wijnbes, framboos, druif en kiwi. Maar ook appel en peer kunnen aan de haag worden gekweekt.
Het geraamte voor de haag maak je van palen van 2.50 m op een onderlinge afstand van een meter of vier. De palen worden minstens 70 cm de grond in geslagen. Zwaar gegalvaniseerd draad wordt tussen de palen gespannen. De eerste draad komt op 50 cm hoogte boven de grond en elke volgende 40 cm hoger.

Krokus is een laagblijvend knolgewas. De naam is afgeleid van krokos, het Griekse woord voor saffraan.

Zo'n voorjaarsbloeier langs het pad ontlokt me iedere keer weer tot een glimlach. Het is alsof de plant me welkom heet. Bovendien merk ik dat het polletje elk jaar groter wordt. De er naast groeiende sneeuwklokjes zijn intussen uitgebloeid.

Foto Ronald

** Foto: Ronald

 7 Vrijwilligers  hadden in het weekend zand gekruid. Daarna is Bert vlijtig begonnen om de ondergrond voor de nieuwe keuken samen met Goof alvast met stoeptegels te beleggen.

Uien zijn een onmisbaar onderdeel in de keuken. Nederland is naast Egypte, Spanje, de Verenigde Staten en Italië een van de belangrijkste uien producerende landen. De meeste tuinders zullen met het oog op de korte zomers gebruik maken van poot- of plant uitjes in plaats van de zaaiuien. Gespecialiseerde kwekers hebben uit zaad kleine eenjarige uitjes opgekweekt, die het jaar daarop door de tuinder kunnen worden uitgeplant. De jonge ui heeft nu de gelegenheid om voor de herfst rijp te zijn. Het is wel zaak om de ontvangen plantuien uit de verpakking te halen en op een koele plaats in het licht uit te spreiden zodat ze niet gaan spruiten. In maart of april worden de plantuien op een afstand van 15 cm en tussen de rijen minimaal 30 cm niet te diep geplant. Van een ervaren tuinder kreeg ik de tip om bij het begieten altijd koud water te gebruiken i.v.m. de aaltjes, die zich razendsnel kunnen vermeerderen en de planten helemaal kunnen verweken. Alle aangetaste planten moeten worden verbrand. De grond kan vijf jaar lang niet meer worden gebruikt voor uien. Muur is een onkruid dat gastheer is voor deze aaltjes. Dus het is belangrijk om het uienbed goed onkruidvrij te houden. Het wieden dient liefst met de hand te geschieden. Uien hebben liever niet dat er aan hun wortels wordt gewroet.





Foto: Ronald

foto: Ronald

De rabarberplant staat bij ons jarenlang al op dezelfde plaats. Ze vraagt voor de groei een voedzame grond, zodat we haar dan ook regelmatig bemesten. Van de smakelijke sappige stengels maken we compôte en limonade. Vooral op een warme zomerdag waarderen we de friszure smaak ervan.
Rabarber is een van de eerste groente die geoogst kan worden, nl. vanaf half april.
De kleur van de gebruikte stelen kan variëren van geel-groen, gespikkeld tot rood.
De laatse wordt het meest gewaardeerd.
Rabarber was er altijd al, maar pas in de 17de eeuw in gebruik in de keuken toen suiker ook voor de gewone burger beschikbaar kwam.
Met de stroom emigranten uit Europa is de rabarber ook in Amerika gekomen.
Rabarber heeft zich daar met de kolonisten verspreid tot in het westen en noorden ervan. Vooral in dit continent is rabarber geliefd als vulling voor pasteien.
Bij ons wordt rabarbermoes meer gebruikt als bijgroente; terwijl er toch heerlijke jams van gemaakt kan worden of limonade.



RABARBERTAARTJES.

Ingrediënten:

4 blaadjes deeg voor hartige taart
[diepvriesvak]
400 g rabarber
50 g suiker
1 zakje vanillesuiker
1 tl aardappelzetmeel
1/2 el boter om in te vetten
1 tl citroenrasp
2 el paneermeel
materiaal:
kleine, lage taartvormpjes


Laat het deeg ontdooien en verwarm intussen de oven voor op 200*C.
Was de rabarber en snijd ze in gelijke stukjes.
Verwarm op laag vuur in een ruime pan met een bodempje water, suiker, vanillesuiker, citroenrasp en rabarber tot de stukjes gaar zijn. Laat de rabarber boven een kom uitlekken.Vet de vormpjes in en bekleed ze met deeg, snijd het overtollige deeg weg. Prik met een vork in de bodem en bestrooi ze met paneermeel. Verhit in een pannetje 1 dl kookvocht van de rabarber. Los 1 tl aardappelzetmeel op met 1 tl water en roer dit door het rabarbervocht tot het geheel gebonden is. Verdeel de rabarber over de vormpjes. Schenk het gebonden sap erover. Bak de taartjes in het midden van de oven in ca. 25 minuten gaar. 

Kijk voor nog meer heerlijke rabarberrecepten in het Libellenummer 13-2009