Woensdag 30 oktober 2013
Lopend koraalrif
Word je een lopend koraalrif?
Het idee dat de calcium die je eet zich zal vestigen in uw botten is één van de zwaarste en gevaarlijkste mythes op het gebied van gezondheid.
In feite heeft calcium uit voeding geen reden om je botten te voeren!
Het is voor de calcium veel eenvoudiger binnen te komen in het bloed waardoor het in de slagaders belandt. Daar bindt het zich aan cholesterol, bloedplaatjes en andere componenten om een meer rigide en dikke plaat te vormen wat men dan "atherosclerose" of "plaque" noemt.
Wanneer de plaat groter wordt zullen uw slagaders bijna zo hard worden als kalksteen waardoor je een lopend koraalrif wordt.
Uw cardioloog zal je zeggen dat je atherosclerose hebt en kunt sterven aan een hartaanval of beroerte (wat waar is).
Hij zal je een deprimerend dieet opleggen op basis van gekookte groenten en volle granen zonder vet, je statines doen slikken die spierpijnen en geheugenverlies als bijwerking hebben, je aanzetten om te sporten wat zeer pijnlijk is in zo'n geval, zonder enige garantie dat er geen problemen zullen komen. In plaats daarvan zal dit plan in het algemeen vroeg of laat resulteren in het plaatsen van bruggen of van een stent en de dood.
Een studie gepubliceerd in 2010 in het toonaangevend medisch tijdschrift British Medical Journal heeft geconstateerd dat mensen die een voedingssupplement van calcium namen een hoger risico op een hartaanval hadden. (1)
En het ergste is dat in die tijd je botten calcium zullen verloren hebben wat resulteert in verzwakking (osteopenie) en poreusheid (osteoporose). De geringste schok kan de botten doen breken als glas.
Het is daarom belangrijk om zo snel mogelijk te handelen opdat de calcium op de juiste plaats belandt. Het moet naar je botten en niet naar je bloedvaten. Om te begrijpen hoe wij dit betreurenswaardig fenomeen kunnen vermijden moeten we eerst een paar fundamentele dingen weten over de botten.
Basiskennis over botten.
Je botten bestaan uit een matrix - dat wil zeggen een structuur - collageen waarop mineralen zich vestigen. Denk aan gewapend beton: ijzers vertegenwoordigen het collageen en het beton staat voor de mineralen.
Collageen geeft uw botten flexibiliteit. Mineralen (calcium, magnesium, fosfor, silicium) geven kracht. Zonder collageen zouden je botten gemakkelijk breken net als krijt dat de leraren vroeger gebruikten in de klaslokalen: krijt is dicht maar zeer broos en niet echt vast
De cellen in ons lichaam waaronder die van de botten worden voortdurend vernieuwd. Oude cellen moeten plaats maken voor nieuwe. Voor de botten zijn het de "osteoclasten" die deze rol spelen. Ze "eten" de oude botcellen op.
Bij vrouwen zijn het de vrouwelijke hormonen, oestrogeen, die de activiteit van de osteoclasten controleren. Tijdens de menopauze kan de dalende oestrogeenspiegel problemen veroorzaken: osteoclasten worden te actief en vernietigen botcellen waardoor de botten als sponzen worden gevuld met kleine gaatjes.
Progesteron, een vrouwelijk hormoon helpt nieuwe botcellen opbouwen, zogenaamde "osteoblasten" om de gaten van oude cellen te vullen. Met de stopzetting van de eisprong stopt de progesteron productie volledig. Osteoblasten worden minder actief.
Om botverlies te vertragen adviseren veel artsen om meer zuivelproducten rijk aan calcium te consumeren en calciumsupplementen te nemen.
Maar calcium in de voeding of als voedingssupplement kan worden gedeponeerd in de slagaders zoals we hebben gezien maar ook in andere weefsels waardoor de stijfheid, nierstenen, galstenen en veel andere gezondheidsproblemen ontstaan.
Vitamine D onmisbaar.
Meer en meel artsen die op de hoogte geraken van het probleem raden nu het nemen van vitamine D aan om de opname van calcium mogelijk te maken.
Dit is een stap in de goede richting omdat vitamine D ingrijpt opdat calcium en fosfor zouden worden geabsorbeerd door de darmen. Zonder deze absorptie belanden ze direct in het toilet.
Maar de werking van vitamine D is tweesnijdend omdat aangezien het helpt de darm calcium en fosfor te absorberen het ook de nieren helpt zich te ontdoen van de invloed van het PTH hormoon. Merk echter op dat deze tweede rol cruciaal is: te hoge concentraties van fosfor en calcium tegelijkertijd in het bloed kan de vorming van calciumfosfaten veroorzaken die kristallen vormen en haarvaten kunnen verstoppen (kleine bloedvaten die bloed naar de ogen en ook andere organen en weefsels sturen)
Het probleem is het volgende: hoe kan, één keer dat met behulp van vitamine D calcium door mijn bloed wordt opgenomen, voorkomen worden dat de nieren het gaan uitscheiden langs de urine of gedeponeerd wordt in mijn weefsels vooral mijn aderen i.p.v. zich te vestigen in mijn botten?
De oplossing is om met de calcium en vitamine D vitamine K2 te nemen.
De vitamine die het calcium door je botten doet opnemen.
Vitamine K2 werkt als een essentiële cofactor voor het enzym gamma - carboxylase en voor de carboxylering van osteocalcine, een bot eiwithoudende gamma - carboxyglutaminezuur. Zonder carboxylering kan osteocalcine zich niet binden aan het hydroxyapatiet .
In een gecontroleerd klinisch onderzoek werd aan 172 vrouwen met osteoporose willekeurig dagelijkse vitamine K2 (45 mg/dag ), vitamine D3 of beide en een placebo toegediend gedurende 24 maanden.
De gecombineerde behandeling resulteerde in een significante toename in botmineraaldichtheid (4,92 [ + of - ] 7,79 % ), terwijl vitamine K2 alleen resulteerde in een toename van slechts 0.135 % [ + of - ] 5,44 % wat niet significant hoger was dan de basis.
Na 18 tot 24 maanden was de botmineraaldichtheid significant hoger in de K2 groep dan bij de placebogroep. Bovendien was het samen nemen van vitamines K2 en D3 veel effectiever dan elk afzonderlijk. ( 2 )
Deze resultaten werden bevestigd door een andere studie:
Tweeënnegentig postmenopauzale vrouwen tussen 55-81 jaar werden willekeurig verdeeld in vier groepen met dagelijkse vitamine K2 (45 mg , vitamine D (0,75 mcg), een combinatie van beide en calciumlactaat (2 g). De botmineraaldichtheid na twee jaar verhoogde in beide groepen met vitamine K2 en vitamine D ten opzichte van de groep met calcium, terwijl de gecombineerde behandeling een aanzienlijke toename van de botdichtheid van 1,35 % vertoonde (3).
Vergeet ook niet de andere " bouwstenen " aan te voeren om de botopbouw te onderhouden.
Let op, om goed te functioneren eist vitamine K2 een voldoende niveau aan magnesium, silicium, omega 3 vetzuren en sporenelementen (zink, koper, sporenelementen die allen voorkomen in de chemische samenstelling van het bot .
- magnesium is overvloedig aanwezig in boekweit, amandelen en donkere chocolade (ik raad 70 % cacao of meer aan) ;
- vitamine C (in fruit en groenten ;
- silicium in heermoes en brandnetel (samenstelling te koop in uw natuurvoedingswinkel) alsook in paprika, alfalfa, haver en tomaten;
- omega- 3 vetten in vette vis, noten, koolzaadolie, postelein, eieren van kippen gevoed met lijnzaad;
- sporenelementen in mineraalwater .
Merk ook op dat de K- vitamine K2 komt van "koagulatie" omdat het bloed doet stollen. Mensen die bloedverdunners moeten nemen (warfarine) mogen daarom geen extra vitamine K2 nemen.
Bewerk je botten
Tenslotte is het essentieel om lichaamsbeweging uit te oefenen dat wil zeggen trekken aan en drukken op je botten. Omdat de botten net zoals de spieren dan sterker worden. Lopen versterkt je botten maar zwemmen heeft geen enkel effect. Als je rust verzachten de botten.
Bronnen:
(1) BMJ 2010; 341 doi: http://dx.doi.org/10.1136/bmj.c3691
(2) Ushiroyama T. et al., Effect of continuous combined therapy with vitamin K2 and vitamin D3 on bone mineral density and coagulofibrinolys function in postmenopausal women, Maturitas, 2002, 41:211-221.
(3) Iwamoto I. et al., Treatment with vitamin D3 and/or vitamin K2 for postmenopausal women with osteoporosis, Keio J. Med., 2003, 52: 147-150.
Oorspronkelijk artikel: "Allez-vous devenir un récif de corail ambulant?", J.M. Dupuis, Santé Nature Innovation, Octobre 28, 2013.
Het idee dat de calcium die je eet zich zal vestigen in uw botten is één van de zwaarste en gevaarlijkste mythes op het gebied van gezondheid.
In feite heeft calcium uit voeding geen reden om je botten te voeren!
Het is voor de calcium veel eenvoudiger binnen te komen in het bloed waardoor het in de slagaders belandt. Daar bindt het zich aan cholesterol, bloedplaatjes en andere componenten om een meer rigide en dikke plaat te vormen wat men dan "atherosclerose" of "plaque" noemt.
Wanneer de plaat groter wordt zullen uw slagaders bijna zo hard worden als kalksteen waardoor je een lopend koraalrif wordt.
Uw cardioloog zal je zeggen dat je atherosclerose hebt en kunt sterven aan een hartaanval of beroerte (wat waar is).
Hij zal je een deprimerend dieet opleggen op basis van gekookte groenten en volle granen zonder vet, je statines doen slikken die spierpijnen en geheugenverlies als bijwerking hebben, je aanzetten om te sporten wat zeer pijnlijk is in zo'n geval, zonder enige garantie dat er geen problemen zullen komen. In plaats daarvan zal dit plan in het algemeen vroeg of laat resulteren in het plaatsen van bruggen of van een stent en de dood.
Een studie gepubliceerd in 2010 in het toonaangevend medisch tijdschrift British Medical Journal heeft geconstateerd dat mensen die een voedingssupplement van calcium namen een hoger risico op een hartaanval hadden. (1)
En het ergste is dat in die tijd je botten calcium zullen verloren hebben wat resulteert in verzwakking (osteopenie) en poreusheid (osteoporose). De geringste schok kan de botten doen breken als glas.
Het is daarom belangrijk om zo snel mogelijk te handelen opdat de calcium op de juiste plaats belandt. Het moet naar je botten en niet naar je bloedvaten. Om te begrijpen hoe wij dit betreurenswaardig fenomeen kunnen vermijden moeten we eerst een paar fundamentele dingen weten over de botten.
Basiskennis over botten.
Je botten bestaan uit een matrix - dat wil zeggen een structuur - collageen waarop mineralen zich vestigen. Denk aan gewapend beton: ijzers vertegenwoordigen het collageen en het beton staat voor de mineralen.
Collageen geeft uw botten flexibiliteit. Mineralen (calcium, magnesium, fosfor, silicium) geven kracht. Zonder collageen zouden je botten gemakkelijk breken net als krijt dat de leraren vroeger gebruikten in de klaslokalen: krijt is dicht maar zeer broos en niet echt vast
De cellen in ons lichaam waaronder die van de botten worden voortdurend vernieuwd. Oude cellen moeten plaats maken voor nieuwe. Voor de botten zijn het de "osteoclasten" die deze rol spelen. Ze "eten" de oude botcellen op.
Bij vrouwen zijn het de vrouwelijke hormonen, oestrogeen, die de activiteit van de osteoclasten controleren. Tijdens de menopauze kan de dalende oestrogeenspiegel problemen veroorzaken: osteoclasten worden te actief en vernietigen botcellen waardoor de botten als sponzen worden gevuld met kleine gaatjes.
Progesteron, een vrouwelijk hormoon helpt nieuwe botcellen opbouwen, zogenaamde "osteoblasten" om de gaten van oude cellen te vullen. Met de stopzetting van de eisprong stopt de progesteron productie volledig. Osteoblasten worden minder actief.
Om botverlies te vertragen adviseren veel artsen om meer zuivelproducten rijk aan calcium te consumeren en calciumsupplementen te nemen.
Maar calcium in de voeding of als voedingssupplement kan worden gedeponeerd in de slagaders zoals we hebben gezien maar ook in andere weefsels waardoor de stijfheid, nierstenen, galstenen en veel andere gezondheidsproblemen ontstaan.
Vitamine D onmisbaar.
Meer en meel artsen die op de hoogte geraken van het probleem raden nu het nemen van vitamine D aan om de opname van calcium mogelijk te maken.
Dit is een stap in de goede richting omdat vitamine D ingrijpt opdat calcium en fosfor zouden worden geabsorbeerd door de darmen. Zonder deze absorptie belanden ze direct in het toilet.
Maar de werking van vitamine D is tweesnijdend omdat aangezien het helpt de darm calcium en fosfor te absorberen het ook de nieren helpt zich te ontdoen van de invloed van het PTH hormoon. Merk echter op dat deze tweede rol cruciaal is: te hoge concentraties van fosfor en calcium tegelijkertijd in het bloed kan de vorming van calciumfosfaten veroorzaken die kristallen vormen en haarvaten kunnen verstoppen (kleine bloedvaten die bloed naar de ogen en ook andere organen en weefsels sturen)
Het probleem is het volgende: hoe kan, één keer dat met behulp van vitamine D calcium door mijn bloed wordt opgenomen, voorkomen worden dat de nieren het gaan uitscheiden langs de urine of gedeponeerd wordt in mijn weefsels vooral mijn aderen i.p.v. zich te vestigen in mijn botten?
De oplossing is om met de calcium en vitamine D vitamine K2 te nemen.
De vitamine die het calcium door je botten doet opnemen.
Vitamine K2 werkt als een essentiële cofactor voor het enzym gamma - carboxylase en voor de carboxylering van osteocalcine, een bot eiwithoudende gamma - carboxyglutaminezuur. Zonder carboxylering kan osteocalcine zich niet binden aan het hydroxyapatiet .
In een gecontroleerd klinisch onderzoek werd aan 172 vrouwen met osteoporose willekeurig dagelijkse vitamine K2 (45 mg/dag ), vitamine D3 of beide en een placebo toegediend gedurende 24 maanden.
De gecombineerde behandeling resulteerde in een significante toename in botmineraaldichtheid (4,92 [ + of - ] 7,79 % ), terwijl vitamine K2 alleen resulteerde in een toename van slechts 0.135 % [ + of - ] 5,44 % wat niet significant hoger was dan de basis.
Na 18 tot 24 maanden was de botmineraaldichtheid significant hoger in de K2 groep dan bij de placebogroep. Bovendien was het samen nemen van vitamines K2 en D3 veel effectiever dan elk afzonderlijk. ( 2 )
Deze resultaten werden bevestigd door een andere studie:
Tweeënnegentig postmenopauzale vrouwen tussen 55-81 jaar werden willekeurig verdeeld in vier groepen met dagelijkse vitamine K2 (45 mg , vitamine D (0,75 mcg), een combinatie van beide en calciumlactaat (2 g). De botmineraaldichtheid na twee jaar verhoogde in beide groepen met vitamine K2 en vitamine D ten opzichte van de groep met calcium, terwijl de gecombineerde behandeling een aanzienlijke toename van de botdichtheid van 1,35 % vertoonde (3).
Vergeet ook niet de andere " bouwstenen " aan te voeren om de botopbouw te onderhouden.
Let op, om goed te functioneren eist vitamine K2 een voldoende niveau aan magnesium, silicium, omega 3 vetzuren en sporenelementen (zink, koper, sporenelementen die allen voorkomen in de chemische samenstelling van het bot .
- magnesium is overvloedig aanwezig in boekweit, amandelen en donkere chocolade (ik raad 70 % cacao of meer aan) ;
- vitamine C (in fruit en groenten ;
- silicium in heermoes en brandnetel (samenstelling te koop in uw natuurvoedingswinkel) alsook in paprika, alfalfa, haver en tomaten;
- omega- 3 vetten in vette vis, noten, koolzaadolie, postelein, eieren van kippen gevoed met lijnzaad;
- sporenelementen in mineraalwater .
Merk ook op dat de K- vitamine K2 komt van "koagulatie" omdat het bloed doet stollen. Mensen die bloedverdunners moeten nemen (warfarine) mogen daarom geen extra vitamine K2 nemen.
Bewerk je botten
Tenslotte is het essentieel om lichaamsbeweging uit te oefenen dat wil zeggen trekken aan en drukken op je botten. Omdat de botten net zoals de spieren dan sterker worden. Lopen versterkt je botten maar zwemmen heeft geen enkel effect. Als je rust verzachten de botten.
Bronnen:
(1) BMJ 2010; 341 doi: http://dx.doi.org/10.1136/bmj.c3691
(2) Ushiroyama T. et al., Effect of continuous combined therapy with vitamin K2 and vitamin D3 on bone mineral density and coagulofibrinolys function in postmenopausal women, Maturitas, 2002, 41:211-221.
(3) Iwamoto I. et al., Treatment with vitamin D3 and/or vitamin K2 for postmenopausal women with osteoporosis, Keio J. Med., 2003, 52: 147-150.
Oorspronkelijk artikel: "Allez-vous devenir un récif de corail ambulant?", J.M. Dupuis, Santé Nature Innovation, Octobre 28, 2013.
Geschreven door opabio om 12:34