112 dagen op pelgrimstocht : ontdekken, ontmoeten, onthaasten.

Zaterdag 30 juni 2012

Zaterdag in Santiago

Ik heb vrijdagavond voor de laatste keer met Mimi, Patou en Emmanuel op een grote zaal geslapen in het kleine seminarie.
Deze ochtend begonnen de (meeste) pelgrims een beetje later te rommelen.Maar er sliep toch weer een ronker in onze buurt, een dikke Spanjaard... En naast mij bleek Natasha te liggen, een pelgrim uit Slovenië.
We hebben gisteren picknick gekocht en gaan beneden in de "eetzaal" ons laatste uitgebreid ontbijt samen nuttigen: een yoghourtje, een stuk watermeloen, een perzik, enz. enz.
Ik denk dat jullie dagelijks ontbijt wel wat minder is soms

Mijn maten trekken direct naar de kathedraal waar ze een afspraak hebben met Christianne en Jean-Yves. Ik zoek eerst mijn weg naar het busstation om daar mijn ticket voor de terugreis te reserveren.
Op de infobalie spreken ze enkel Spaans, ongelooflijk in zulke stad toch met zoveel buitenlandse pemgrims !!

Met veel gebarentaal kom ik een heel eind verder aan een "internationaal loket" terecht en nu mag ik een beetje Engels bovenhalen. Een kaartje voor de bus naar "Antwerp". Ze geeft me een klein ticketje en er staat op Santiago - Amberes. Ik betrouw het niet en vraag " Belgium, Antwerp?"
Ze knikt bevestigend. Ik besluit haar maar te geloven en hoop dat ze me goed verstaan heeft....

Dat dit geen overbodige vraag was blijkt 2 dagen later.
Ik zit op de bus naast Judith, de Duitse jongedame, die juist haar doktersdiploma gehaald heeft en die ik enkele keren tegenkwam. Ze toont me haar ticketje: Santiago - Fribourg (S). Ze had een ticket naar Freiburg gevraagd, maar dan in Duitsland. Wat zou die "S" betekenen vraagt ze zich angstig af. De buschauffeur is zo nors en spreekt enkel Spaans, Portugees, zodat daar helemaal geen antwoord te verwachten valt op haar vraag.
Uiteindelijk is ze met haar ticket naar Basel gereden in Zwitserland en ik veronderstel dat ze nu al wel thuis zal zijn

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 27 juni 2012

Terug thuis

Hallo volgelingen
Ja ik ben weer in het land, na 30u bus en een half uur trein.
Alle kinderen, kleinkinderen en mijn beste fietsmakker Marc en zijn vrouw Greta waren paraat: Het mini-feestcomité van dienst.
De kleine Fela, geboren terwijl ik onderweg was, na 3 maanden voor het eerst knuffelen, en die andere sloeberkes even pakken deed heel veel deugd. Ze keken hun opa, 6 kilo lichter en met een echte baard, aan met grote verwondering. En die bruine benen....

Jullie hebben de verhalen van de laatste dagen in Santiago nog tegoed.
Nu eerst wat bijslapen, want die busreis naar Ambères en de trein verder huis waren er wat teveel aan...

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 24 juni 2012

spreuk 16

GELUK IS WILLEN WAT JE KRIJGT.
SUCCES IS KRIJGEN WAT JE WIL !

24/06/2012

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 24 juni 2012

Nog niet helemaal gedaan

Hallo allemaal daar in België
Veel dank voor jullie reacties en felicitaties: Het is heel mooi geweest maar:

Ja ik ben aangekomen, maar ik ben nog niet thuis .
Ik zat weer 2 dagen in een roetsjbaan ongelooflijk.
Details volgen later over die dagen in Santiago.
Omdat ik met de Eurolines-bus naar huis kom, die slechts 3 keer per week rijdt, heb ik nog enkele dagen tijd over want de eerstvolgende bus vertrekt pas op dinsdagmiddag 11u30 zoiets naar "Amberes".
Dus heb ik nog een andere lokale bus naar Muxia aan de kust genomen vanavond want het is hier heel mooi weer in Santiago (heel uitzonderlijk). Maar op 3 km van Muxia : MIST
Dus volgt er toch geen superbe zonsondergang aan "het einde van de wereld" voor mij als ultieme afsluiter.
Ik zit nu in een splinternieuwe gite in Muxia die nog maar enkele dagen open is en waar uiteraard een computer ter beschikking staat van de pelgrims. Morgen maak ik wel mijn allerlaatste supermooie wandeling van 32 km van Muxia naar Finisterre (Fisterre in het lokale dialect) om af te kicken.
We moeten enkel zien dat we onze bus terug naar Santiago om 16u45 niet missen en daarvoor zal ik voor de eerste keer op mijn pelgrimstocht eens heel vroeg opstaan om 6u. als al de anderen nog slapen en stilletjes met mijn pillamp al mijn spullen bijeenzoeken. Ik doe deze laatste tocht met Nicolas, m'n nieuwe copain uit Avignon, die ik enkele dagen terug voor het eerst ontmoette.

En dan volgt er nog een laatste trip van zowat 27 uur in de autobus naar Antwerpen.
Ik zie dat nog wel zitten, want nu wil ik toch wel écht graag terug thuis zijn.
Oei mijn "computertijd" is weeral op ....

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 juni 2012

Aankomst

fotootjes
Emmanuel, Mimi,Patou
Elisabeth
Christiane en Jean-Yves
Fanny en Joémy
Father Augustin

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 juni 2012

Aankomst in Santiago

Het is al laat en ik kan eigenlijk geen pap meer zeggen.
Aankomen is een mix van heel veel verschillende gevoelens: blijdschap natuurlijk dat je het haalde, droefheid dat het voorbij is , en ook een weerzien op het plein voor de kathedraal van mensen die je weken, maanden of enkele dagen niet meer zag.
En ook nog iemand ontmoeten die je nog nooit zag en die 3 km van je deur woont.

Mario de Canadees, legt ineens zijn hand op mijn schouder.
Morgen of later vertel ik het vervolg van deze ontmoetingen en de andere afspraakjes, want er staan er al enkele op onze agenda.

Na die eerste emoties van aankomst en ontmoetingen op het grote plein, de Praza do Obradoiro, voor de kathedraal gaan we op zoek naar een plaats om samen onze laatste nacht door te brengen. Direct in de buurt vinden we het “groot seminarie” een eeuwenoud prachtig en groots gebouw. Het oogt heel chic en we trekken naar de balie. Er is echter geen kamer voor 4 personen beschikbaar en dus wordt het niks. Van het “groot” trekken we naar het “klein” seminarie, een heel eind verder op een heuvel. Onze zoveelste grote slaapzaal, waar we met 4 op een rij slapen. Ik reserveer ineens voor 3 nachten en betaal 12.5€, een spotprijs. Na een verfrissende douche keren we terug naar het centrum en halen we ons diploma op, op vertoon van ons stempelboekje. Er staat een rij van +/- 30 wachtenden voor ons en het is best wel emotioneel als ik fier dat papier in ontvangst neem na 16 weken stappen ! Ook Mimi, Patou en Emanuel hebben meer dan 1500km gestapt om hun "Compostela" te verdienen...

Slaapwel en pelgrimsgroeten
En al bedankt voor de reacties op de blog en op de gsm. Ze doen me echt deugd !

Mark
Pelgrimsgroeten

Geschreven door opie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 juni 2012

Denemarken

De dame op de slipper sliep enkele bedden verder in de "slaapzaal" vannacht.
Toen ik haar passeerde vroeg ik nog eens naar haar naam, en nog eens, en nog eens want ik verstond hem niet .
Dan bood ik haar mijn gulden boekje aan : Ze schreef hun namen neer , "Helle and Randi from Denmark". Het zijn 2 sympathieke collega's die in een financiële instelling werken.
Ik heb ze vandaag nog niet teruggezien.
Morgen misschien ?

Vanmorgen hadden we even een bibbermoment: We verlaten onze gite en gaan aan de overkant van de straat rustig een ontbijt nemen in een café samen met Charlotte en Henk. Als we willen vertrekken steken we de straat weer over om onze rugzak op te halen, maar we staan voor een gesloten deur van de gite. Je kan er alleen maar van binnen naar buiten gaan, maar de meeste pelgrims zijn al een hele poos weg. Wij namen weer onze tijd omdat we toch maar een korte etappe wilden stappen vandaag. Gelukkig komt de laatste (?) pelgrim juist op dat eigenste ogenblik naar buiten gestapt, zodat we kunnen binnen glippen om onze rugzak op te halen.

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 juni 2012

Postkaartje voor allen

Hallo beste vriend(in)
Groeten uit Santiago de Compostela:
Ik ben vandaag goed aangekomen om 13u aan de kathedraal, helemaal te voet van thuis.
Het heeft wel even geduurd (juist 16 weken) maar het was echt de moeite waard.
Misschien heb je wel eens gedacht : "Dat redt hij nooit"
Het viel allemaal best mee, gewoon je ene voet voor je andere zetten EN overeind blijven, geen duizend keer , maar een paar miljoen keer.
Onderweg dacht ik dan : " Je marche, donc je suis "(zoals Blaise Pascal ooit sprak)
Ik kom nu zo snel ik kan weer naar huis, want ik heb jullie een beetje gemist soms.

Heel veel pelgrimsgroeten en tot later

Mark d ´ Anvers

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 21 juni 2012

Cooling down

Sportmannen lopen na hun loopwedstrijd nog even uit of stretchen hun spieren.

Ik was daar nooit een held in en gaf er de voorkeur aan om gewoon aan te komen , even uithijgen en dan de douche in, als die er was.

Maar hier ben ik begonnen aan mijn "cooling down": Een korte etappe van 20km.

Vanmorgen sliepen we nog om 6u45, dat was al lang geleden. Een afscheidsgeschenk van St. Jacobus misschien?

En we hadden toch al de tijd. Onderweg zie ik een dame lopen op 1 slipper en 1 botin. Daar neem ik stiekem een foto van.

Een beetje later stap ik ze voorbij. "Ça va, le pied ?" Geen antwoord. "You have a blister?" probeer ik nog eens? En ja hoor, nu heb ik wel contact.

Het zijn 2 dames van Denemarken, met mooie Deense namen die ik even snel weer vergeet als ze uitgesproken zijn. Mijn hoofd zit vol....

Ze zijn samen voor een week op stap en ja, ze ervaren de "weg" zoals hij kan zijn, mooi maar onverbiddelijk voor beginners met de verkeerde schoen.

Gelukkig zijn ze bijna aan de meet, nog 30 km...

Waar heb ik dat nog meegemaakt? A ja, ik weet het weer, In Bornem natuurlijk, tijdens een van mijn dodentochten, maar ook op mijn pelgrimstocht de dagen na Le Puy-en-Velay en St.Jean-Pied-de-Port liep het vol met "beginners met hun voeten vol bleinen".

Ondertussen komen we al aan in Pedrouzo na 20km rond de middag, onze laatste halte voor Santiago de Compostela.

STOP , een korte etappe vandaag, en zachtjes uitbollen.

Per toeval (???) komen we terecht in een "aangepaste" albergue : Er speelt heel de tijd rustgevende Oosterse muziek, gelijk in een sauna. Dat doet deugd : geen drukke Spanjaarden vandaag ( behalve juist nu komen er 6 binnengestapt). En een aangename gastheer, die het niet alleen voor de centen doet...

Op de koop toe kom ik nog een Hollandse meid tegen die in Maastricht vertrokken is.

Ze heet Heleen en we kunnen gezellig wat bijpraten buiten op het terras in de tuin.

Morgenmiddag zal ik aankomen in het einddoel, SANTIAGO DE COMPOSTELA.

Wie had dat ooit gedacht, buiten ikzelf en enkele andere kenners natuurlijk!!

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 21 juni 2012

Vervolg van gisteren

Ja, ik ontmoette Chris.

Hij vertrok , ik denk in St Jean-Pied-de-Port , met zijn vriend.

Maar het loopt niet altijd even lekker want de copain kan 's morgens niet snel genoeg op weg zijn en stapt als een PGV (pèlerin à grande vitesse) zijn etappe van 20-25km.

Zo komen ze dus al rond de middag, doodmoe (de copain) aan op hun volgende bestemming.

De copain is daarenboven ook nog een snurker, dus slapen ze zoveel mogelijk op een kamer met 2 en niet op een zaaltje.

Gisteren was het niet anders en Chris was kort na de middag al een beetje verloren rond aan het wandelen toen hij te horen kreeg dat ik zijn taal sprak.

Chapeau Chris voor jou camino met je vriend, en zoals ik je al zei: "Kom nog eens terug, alleen voor jou camino want je kunt het , je hebt de spirit."

Vanmorgen hadden we even een bibbermoment: We verlaten onze gite om aan de overkant van de straat een ontbijt te nemen in een café samen met Charlotte en Henk. Als we willen vertrekken steken we de straat weer over om onze rugzakken op te pikken maar we staan voor een gesloten deur van onze gite. De meeste pelgrims zijn al een hele poos weg , maar wij namen onze tijd omdat we toch maar een korte etappe wilden stappen vandaag. Gelukkig komt de laatste (?) pelgrim juist op dat moment naar buiten gestapt, zodat we kunnen binnen glippen om onze rugzak op te halen!

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 20 juni 2012

Nog 3 minuten

Juist genoeg om te vertellen dat ik wou gaan boodschappen doen met Mimi en Patou voor onze diner.
Als ik buiten kom steekt iemand de straat over in mijn richting : " Jij zou ook een Belg zijn?"
Dat was het begin van mijn ontmoeting met Chris uit Torhout, op stap met zijn copain Roger.
Meer hierover op een andere keer.
Morgen volgt een rustige dag tot ?
Niet te dicht bij santiago want daar zijn er enkel maar dure hotelletjes beschikbaar en dat is niet in oveeenstemming met mijn budget.

Slaapwel en pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 20 juni 2012

Overgangsetappe

Hallo daar in België !
Ik voel me vandaag een beetje als in de Tour de France: de bergritten zijn gereden, ook de tijdritten en de ploegentijdrit zitten erop, de prijzen zijn gedeeld en het podium ligt al vast, als er geen malheuren meer gebeuren. Enkel het klinken van het glaasje champagne met de ploegleider al rijdend voor de tv-camera in de laatste rit en het rondtoeren op de Champs-Elysées moet nog gebeuren.
Maar ook die overgangsritten voor de laatste dag kunnen nog verrassingen inhouden!
Om te beginnen voel ik vandaag allemaal andere dingen in mijn lijf !!
Gisterenavond ineens een pijnscheutje in mijn kuit toen ik ging kijken of de bar nog open was (om 20u30 !!! dat is toch nog een redelijk uur hé voor een pelgrim?)
Vanmorgen een krampke tijdens het stappen in mijn teen.
Ook mijne schouder doet weer pijn, maar nu op een andere plaats. Een lijf is toch iets raar... 2700 km gestapt en ineens begint het weer wat op te spelen ???

Maar er valt ook nog plezant nieuws te rapen. Al stappend stak me een jonge Spaanse voorbij met blonde krulletjes. "Ola, buen camino" zeg ik dan natuurlijk. Ze spreekt ook vloeiend Frans en we hebben een leuke babbel over koetjes en kalfjes. Ze wordt wel begeleid door 2 jonge Spaanse bewakers die ze op de camino heeft ontmoet, maar die niks verstaan van onze conversatie, dus af en toe vertaalt ze wat voor hen. Ze heet Laia en woont ergens in Barcelona,Catalonië.

In de namiddag kom ik ook een Nicolas Bello tegen en hij woont in de omgeving van Avignon, sinds hij gepensioneerd is. Voordien woonde hij heel dicht bij Patou en Mimi in Montbéliard en werkte daar in de grote Peugeot fabriek.
Hij is ook thuis vertrokken en heeft er al een 1700km op zitten via "la Voie d'Arles". We hebben dezelfde geweldige ervaringen gehad in onze lange tocht, en zo vliegt mijn dag weer voorbij. Geen tijd om aan die kleine kwaaltjes van hierboven te denken als je stapt en tatert.
Ik ben nu in Arzua, op 40km van het einddoel gestrand.
Vrijdag zullen we in Santiago aankomen , als het goed gaat.
Hopelijk blijft het weder droog.

Pelgrimsgroeten
Mark

Geschreven door opie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2012

Ergens tussen Portomarin en Palas de Rei

Bekijk dit eenvoudige gestyleerde kruisje langs beide kanten naast die eeuwenoude boom !

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2012

Boodschappen doen

Na de boodschappen lopen we langs een terrasje. Er zitten 2 koppels uit Nederland. De ene dame masseert de tenen van de andere dame. Ik neem een stoel en zet me ernaast. Ik bied mijn voet aan...
"Jamaar, hij moet wel gewassen zijn."
"Ik heb juist een douche genomen" repliceer ik.
"Het is wel 2€ euro per teen zegt de echtgenoot ernaast."
Ik heb het al begrepen, dit wordt weer niks.
Ja, soms loopt het op de Camino niet zoals je hoopt dat het zou kunnen lopen

Toch hou ik de moed erin hoor.

En vergeet niet om de mooie projectjes van kinderdagverblijf "het Veer" te sponsoren.
Hiervoor mijn oprechte dank bij voorbaat.

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2012

Een verrassing van formaat

In Portomarin was er verder niet veel te beleven.
Ik ontmoette er aan de kerk weer de verstokte roker uit England, die ik voor het eerst tegenkwam in Foncebadon. Hij beweert dat hij 's morgens altijd heel vroeg vertrekt. Al enkele dagen stapt hij verder aan ons tempo. Ik kan het niet goed plaatsen maar ik gun hem het voordeel van de twijfel.
Ook zag ik in een café 3 religieuzen, 3 nonnen, naast mij op internet hun mailtjes lezen, en plezier dat ze samen hadden op hun pelgrimstocht.
Zoals een hongerig paard de stal ruikt, zo trekken wij ook verder naar ons doel. Elke 500m staat er nu een paaltje langs de weg dat ons helpt bij het aftellen van de kilometers tot in Santiago de Compostela.
We begonnen vanmorgen bij het paaltje van 90 km toen we Portomarin verlieten rond 8u.
Toen ik ter hoogte van km-paaltje 75 was kwam er een SMS-ke toe van Hugo.
Voor degenen die het al vergeten waren: ik ben thuis vertrokken op 3 maart en ik kwam in Reims, na 350km stappen, de eerste pelgrim tegen in de kathedraal daar. Dat was Hugo die ook op 3 maart vertrokken was van bij hem thuis in Oostakker.
Hij bleef een dag langer in Reims dan ik, en nu, 3 maanden later en 2200 km verder is hij weer in mijn buurt gekomen.
Hij had vandaag al stappend een ontmoeting gehad met Charlotte en Henk, " de Carixxen" waar ik al zoveel mooie momenten mee heb beleefd de laatste weken in Spanje. Als zij horen dat hij Vlaams spreekt zeggen ze , "we kennen nog een Vlaming hier, Mark". "Toch niet Mark Dejongh?" .....
We spreken af in Palas de Rei, waar ik mijn trip eindig voor vandaag.
Een kwartiertje nadat ik Drappy, mijn rugzak, naast mijn bedje gezet heb in onze kamer voor 11 personen op de 2e verdieping komt hij daar aan.
Het wordt een heel erg intens weerzien. Hij ziet er stralend uit en is ook enkele kilo's kwijtgespeeld. Hij heeft dezelfde avonturen mogen beleven als ik. Dit is zo moeilijk uit te leggen: vele weken alleen in de harde mooie natuur van Reims, via Vézelay tot in Le Puy- en-Velay. Ook door de sneeuw geploeterd (en dan nog wel op zijn eentje) op col du Béal en col des Supeyres. Dan de grote trek vanuit Le Puy-en-Velay op de Camino Podiensis richting St Jean-Pied-de-Port van al die Fransen, Duitsers, enkele Belgen en nog vele andere nationaliteiten. Na een maand zijn er al velen weer terug naar huis, of ze stoppen aan de voet van de Pyreneeën. Maar wij stapten allebei nog verder door elk aan zijn tempo, los van elkaar: de tocht van bijna 800 km door Spanje langs de Camino Frances.
We proberen een beetje bij te praten en dan trekt hij weer verder want hij stapt nu dagelijks veel langere etappes dan ik: ieder zijn Camino.
Ik ben weer een heel speciale mooie ervaring rijker als ik zijn rugzak nastaar...

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2012

Castilië

Waar de tijd bleef stilstaan...

Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, wij hebben ongelooflijke haast ...

Een piepklein mooi kapelletje, naast de mesthoop...

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2012

Saphia

Saphia is de tekst die op het petje stond van de Japanse.
Ze zat bij de aankomst in Portomarin op de trap aan de ingang van het dorpje.
Vlug een foto van het verloren en dan weergevonden voorwerp, met de eigenares erbij

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2012

Zingen op de Camino

Vertel ik het of vertel ik het niet?
Ik vind dat ik jullie dit niet mag onthouden , alhoewel ik weet dat alleen mensen met een caminoverleden dit echt zullen kunnen smaken en misschien ook nog enkele anderen. Maar dit is nu eenmaal OOK de "Camino".
We passeren in Barbadelo, na een uurtje stappen, en er staat een oude meneer aan de kant van de weg: "Daar staat een mooie Romaanse kerk" wijst hij ons de weg naar een zijwegel.
We laten ons verleiden voor die kleine omweg van een 100-tal meter.
Via het kerkhof komen we aan een kleine Romaanse ingang en gaan naar binnen. Het is er donker, maar hij steekt het licht aan voor ons. De rugzak even uit, en we wandelen naar voor. Het wordt stil in ieder van ons en ineens vraagt Emmanuel : "on chante?" - "zullen we zingen?"
We halen ons tekstkaartje met "Ultreia", het lied van de pelgrims dat we al heel lang geleden in Conques hebben geleerd, uit onze bagage. En met ons vieren zingen we aarzelend en zachtjes het refrein en de eerste 2 strofes.
Enige tijd terug was ik aangedaan door het Kyrie Eleison, gezongen door de 2 Duitse dames, nu doen we het zelf!!! Al zongen we misschien wat vals, het ging bij mij door merg en been.
Ondertussen heeft de pastoor (het meneerke) de micro aangezet en komt hij met een blad aangestapt: "English?"
Ik zeg "ja" en direct stopt hij dat blad in mijn handen. Ik lees het gebed in het Engels voor in de micro voor ons 4. Het klinkt zo stemmig daar!! En dan geeft hij ons de pelgrimszegen en we laten onze credential afstempelen door hem, een stempeltje met een echte ziel, de ziel van het romaanse kerkje "iglesia de Santiago" in Barbadelo en ook van de brave pastoor.
Als ik dit 4 maanden later thuis herlees krijg ik weer de tranen in mijn ogen

Als ik verder stap denk ik weer aan 3 maart, de dag dat mijn Camino begon.
Na 8 km m'n allereerste halte in St. Niklaas bij Maria, een collega die ook al de camino Frances gestapt heeft met haar man Paul. Op hun toilet hangt een spreuk en ik herinner me nog een stukje van de mooie tekst: " zing alsof niemand je kan horen "

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2012

Maandagmorgen

Het is maandagmorgen 18 juni.
Onze wekker krijgt weer geen kans om af te lopen, want in de hall naast onze slaapkamer zijn er al heel veel rugzakken gereed gezet door de collega-pelgrims voor een nieuwe stapweek.
Emmanuel is als eerste uit het bed gesprongen (hij sliep boven mij) en verdwijnt zonder iets te zeggen. Wat later komt hij weer binnen met al onze was die nog te drogen hing boven op de 2e verdieping in de "keuken-zithoek" van de albergue.
We gaan ons ontbijt daarboven verorberen, breken onze wasdraad weer af en zijn nog maar eens de laatsten om de gite te verlaten zoals al zoveel keer ervoor.
Adieu Alphonso IX
Vandaag gaat het richting Portomarin.
In Sarria staat kilometerpaal 111, maar volgens onze reisgids moet je er nog 5 km bijtellen.
Hoe dan ook, we zullen stoppen met nog minder dan 100 km te gaan vanavond.
We stappen door een heel mooi bos met eeuwenoude eiken. Sommige zien er heel knoestig en misvormd uit, precies echte kabouterhuisjes.

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2012

Slapen

En je denkt dan:" zo laat in bed, al zo lang aan het stappen, die zal wel goed slapen".
Maar als ik om een uur of 2 even op sta voor een bezoekje aan het sanitair, begin ik weer te denken aan Anita en Rita, de 2 Belgische fietsers uit Kalmthout.
De achternaam van Anita valt me weer te binnen: "Stevens", zoals er zoveel zijn in Kalmthout.
" Onze Guy heeft nog een tijdje bij jullie vader op den bureau gewerkt" herinner ik me ineens weer.
Ik vond dat ik dit nog even moest aanvullen op mijn blog, want de wereld was die dag, toen ik hen ontmoette, echt wel klein!

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van opa gaat op stap