Archief

Beetje baard en verwilderd, maar nog "en pleine forme" op weg naar het ultieme doel !

In Astorga is er wel wat misgelopen met onze planning.
Eerst en vooral heb ik me in die grote slaapzaal even op mijn bed gelegd.
Als ik wakker werd waren mijn buren in alle stilte verdwenen. Ze vonden het zo erg om me te wekken uit mijn iepe slaap toen ze vertrokken.
"Geeft niet, ik vind ze direct terug in de kathedraal die ze nu aan het bezoeken zijn" is mijn eerste reactie.
Ik spring recht en loop ze achterna.
Kathedraal is potdicht... Geen erg, ik wandel verder naar het centrum...
Henk roept me binnen in de bar van het hotel waar hij verblijft en samen met Charlotte drinken we gezellig een goeie pint terwijl we zorgvuldig het plein buiten controleren op de andere passanten.
Op maandag is in Spanje dus ALLES gesloten. Bijgevolg is er dan ook niks te bezoeken en kan ik volop van mijn pintje genieten. Dan is het tijd om de foto te trekken die ge op mijn blog vindt: via een Ipad is ie verstuurd naar een dochter van Charlotte en Henk en daar op facebook geplaatst. Van daaruit naar mijn mail-adres gestuurd en dan door onze Roel op de blog gezet. In het echt zie ik er nog "scherper," uit als op die wazige foto.
Na de vespers in het lokale klooster, zijn we in een heel chic restaurant een pelgrimsmenu van 12€ gaan eten. Zoiets kost bij ons minstens 30€ !
En of we genoten hebben! Naast ons zitten Anna en Jurgen en nog enkelen : " Wil je een eens foto trekken van ons ?" Ja , dat doen we  met veel plezier ...

Pelgrimsgroeten

Mark

Als we ons laatste stukje tocht van 6km  aanvatten tot Foncebadon begint het te motregenen.We klimmen tot 1440m hoogte , dus het is ook niet echt warm! Foncebadon was tot 30 jaar geleden op 1 inwoner na uitgestorven en volledig verlaten. Er zaten ook lange tijd wilde honden...
Nu staat het vol met vervallen ruïnes en enkele "huizen".
We (eigenlijk ik) kiezen voor een gite "paroissial Domus Dei" met donativo (je mag betalen wat je wil). De anderen wilden liever een iets minder primitieve slaapplaats. "Voor mij geen probleem maar ik slaap in de "Domus Dei"" zeg ik hen. Maar mijn vrienden blijven bij mij en volgen mijn voorkeur.
Er wacht ons een warm onthaal door de Franse hospitalero in een klein gerestaureerd kapelletje.
Er zijn nog juist 4 bedden vrij. De laatkomers na ons slapen op een matras op de grond in een ander zaaltje.
Als we uitgepakt zijn en we een douche hebben genomen stellen we vast dat er geen (centrale of enig andere) verwarming is.
Op 1500m in de mist en de wolken is dat niet zo fijn. Ik doe mijn pyamavest (met lange mouwen) aan en daarover mijn 2 T-shirts die ik nog heb. Normaal was ik die altijd uit, maar gelet op de omstandigheden wordt de handwas uitgesteld naar een latere datum!!! Daarover mijn warme jas en op mijn hoofd mijn warm potske dat ik al sinds de Pyreneeën niet meer gedragen heb. Zo zitten we allen in de keuken/refter en mag ik helpen rode en groene pepers kuisen en fijn snijden voor het avondmaal. Gelukkig geen camera's in de buurt, want dit is niet mijn sterkste kant.

Maar het is er ook warm in die gite paroissial: Er is namelijk een Engelse Franciscaan met een lang paterskleed.
In die gerestaureerde kapel is er een kleine gebedsruimte overgebleven naast de slaapzaal.
En daar is er om 19u een Mis in het Engels voor 15 man, gevolgd door het avondmaal in de koude refter. Ik maak kennis met Judith, een jonge Duitse arts die zich gaat specialiseren in psychosomatische ziekten, een specialisatie die we in België (nog) niet kennen. Zouden er bij ons zo geen ziekten zijn ? En naast me zit ook een Engelsman, een verstokte roker. Ik heb mijn twijfels of hij Santiago al stappend zal kunnen halen, want als hij hoest klinkt dat echt niet zo "fris"...
Geen wijn deze keer bij het eten, enkel water. Ja soms is het wel heel sober op de camino!!

Na het versnijden van de groenten ga ik nog een wandelingske maken buiten en ik loop een beetje verder even langs in de andere refugio, waar er ook een café aan verbonden is. Daar kom ik natuurlijk weer wat bekenden, Henk en Charlotte, Michelle en Lorry,  tegen en ik drink er iets om op te warmen. Ineens is het 19u, en ik besef dat ik dringend moet terugkeren naar Domus Dei. Heel stillekes sloot ik aan achteraan in het kapelletje, maar mijn 3 companen hebben dat natuurlijk gezien en roepen me na de H.Mis op het appel: Je laat ons hier achter in de kou en trekt er alleen op uit om wat op te warmen. Deze story zal me nog lang blijven achtervolgen !!!  


Pelgrimsgroeten

Mark

Ik weet niet goed hoe ik dit moet schrijven.
Al vanaf mijn vertrek op 3 maart schrijf ik regelmatig mijn verhalen neer op deze blog voor jullie.
Ik vind het heel fijn om jullie mee te laten genieten van wat een pelgrimstocht naar Santiago de Compostella allemaal inhoudt.
Eigenlijk heb ik nooit getwijfeld aan mezelf, maar ik besef wel dat ik zeer bevoorrecht ben:
Ik kan 4 maanden alles achterlaten, en mijn lichaam heeft dank zij St. Jacobus goed stand gehouden tot op heden.
Op het goede moment vond ik iemand om mijn blaar te verzorgen, vond ik de juiste vrienden om niet te verdwalen, vond ik steun overal waar ik kwam, vond ik nieuwe schoenen, kreeg ik aanmoedigingen van thuis  het uitgebreide thuisfront etc. etc.

Nu durf ik jullie om een gunst vragen, vrijblijvend :
Als je me wil aanmoedigen voor het laatste stukje van 200 km kan je een gift overmaken aan "Het Veer".
Dit is een Therapeutisch Kinderdagverblijf in St. Niklaas, waar gehandicapte kinderen dagelijks worden opgevangen en verzorgd en wel gekend in de regio van St.Niklaas.
Je kan er meer over lezen op:  www.hetveer.be.

Ze zoeken ondermeer sponsoring voor enkele kleine projecten in de nabije toekomst:

- Aankoop van een I-pad om te gebruiken bij logopedie en ergotherapie

- Aankoop van een buggy waarin 6 kinderen  tegelijk kunnen zitten

- Aankoop van electrische tandenborstels voor elk patiëntje en uitwerken van een project mondhygiëne hiermee.

- ...

Als je een gift wil overmaken kan dat op
Het Veer vzw
BE 27 7376 2042 4773
BIC KREDBEBB
met vermelding :  " Pelgrimstocht Santiago"

Giften van 40€ en meer komen in aanmerking voor aftrek bij de belastingaangifte.

Oprechte dank namens de mensen daar!

Pelgrimsgroeten

Mark

Villafranca del Bierzo