Mirakel !!!

Zoals iedere dinsdagvoormiddag zat opapat in de gezellige warmte van het hotel Sachsen in Zwevegem. Met zijn wekelijkse vrienden. Het was koud buiten, zéér koud.

In Zwevegem hadden ze er vandaag een pseudo  “Kerstmarkt” van gemaakt, vertaald betent dit dat er enkele attracties waren, en dat de markt de ganse dag zou doorgaan i.p.v. enkel in de voormiddag. Rond 12u nam opapat afscheid van de vrienden en begaf zich naar de markt, gezien het middaguur was het er uiteraard kalm, de ideale gelegenheid om even met de marktkramers te praten. Wat opapat onmiddellijk opviel was het kippenkraam, daar stonden op dat ogenblik de meeste mensen gezien het uur, wat bleek, het waren marktkramers uit de nabije omgeving van het kippenkraam die de gelegenheid te baat namen om zich even op te warmen, en inderdaad, het was er warm, het deed denken aan een van die kolenvuurtjes op een Kerstmarkten, die ook welkom zijn om zich even op te warmen.

Dat is ook een deel van het marktkramers leven, de wintermaanden doorkomen, de koude trotseren en hopen dat de klanten daar ook toe in staat zijn, maar wat blijkt meer en meer, de marktkramers houden het vol en de klanten zijn zwakker en zwakker aan het worden, de koude is blijkbaar te zwaar geworden voor vele mensen, bij de nieuwe generatie zijn ze duidelijk kamerplantjes aan het worden!!

Klik op de foto en zie de échte marktkramers.

Wie zal vandaag de 60.000 ste pagina aanklikken??

Het is VIVA geworden!!!

Klik op de foto              Proficiat Viva, of was het Dréke?

Kerstavond kan plots een andere wending nemen dan was gepland.

Opapat was op 24 januari aanwezig op de Vrijdagmarkt in Gent, alles verliep normaal, het weer zat mee, de sfeer was goed, iedereen had het al over de Kerstavond die stilaan dichterbij kwam. Opapat was zoals veel van de marktkramers iets vroeger thuis als normaal.

Opapat en Roosje zouden ,voor het éérst in lange tijd, in hun eentje blijven.

Roosje wist een  smakelijk kerstmenu uit haar culinaire capaciteiten  te toveren, het zag er “héérlijk” uit. De drank hadden we bewust beperkt tot een paar glazen porto, want toen opapat even zijn e-mails nakeek kreeg hij de eerste opdoffer van de avond, Jean Frederik, die vanavond een feest had met zijn minder bedeelde mensen, schreef dat er iets gaande was met zijn gezondheid,  als opapat geen verder nieuws kreeg tegen 19u, zou hij waarschijnlijk in het ziekenhuis moeten blijven. Het was al 19u voorbij, géén mail terug, toen begon opapat en vooral Roosje zich danig ongerust te maken dat opapat besloot via telefoon om Betty te bereiken. Via Betty kon opapat uitmaken dat het beter was met Jean dan aanvankelijk gedacht.

Het is niet aan mij om hier uit te leggen wat er is gebeurd, als alles normaal verloopt zal Jean maandag of dinsdag zelf zijn verhaal kunnen doen.

Tijdens onze heerlijke maaltijd ging het gesprek uiteraard over Jean en ons recent bezoek in Frankrijk. Roosje was duidelijk ontroerd, en net na de maaltijd, de tweede “opdoffer”, Roosje begon zich onwel te voelen, zelfs in die mate dat ze plots geen licht meer kon verdragen, niet naar boven meer kon kijken, en moest zich concentreren op één punt, anders begon alles te draaien als een tol. Opapat begon serieus ongerust te worden, want enkele jaren terug heeft zij al eens een mini tromboze doorgemaakt, de tekenen leken sterk op die van toen. Op haar aandringen werd er gewacht om op Kesrtavond een dokter op te bellen. Ze lag zeer onrustig in de zetel, kon de ogen met moeite openhouden, en na een half uur onrustig gewoeld te hebben viel ze zachtjes in slaap. TV stil gezet, bleef opapat naast haar waken, het was muisstil in huis, opapat had plots de tijd om na te denken, hij werd zich meer dan ooit bewust dat Kerstavond enkel voor mensen is waar alles “goed gaat”, hij dacht aan al de mensen waar het op dat ogenblik “minder” of zelfs “slecht” gaat, kinderen die honger lijden, hun ouders daklos, eenzame mensen, voor die mensen heeft “Kerstmis” geen enkele betekenis meer, erger, “Vrede aan alle mensen van goede wil” mag men van mijn part veranderen in “Vrede aan alle mensen in goede gezondheid en welzijn”. Toen Roosje rond 11u45 wakker werd, voelde ze zich al een stukje beter, het ergste was blijkbaar voorbij. Vanmorgen was alle leed achter de rug, zonder dat we eigenlijk weten was de juiste oorzaak geweest is, maar eind goed, al goed.

Zo zie je maar, beste mensen, dat er niet veel nodig is om “Kerstavond in mineur” mee te maken.

Die kleine op de foto ziet er ook ongelukkig uit !!

Van zuidpool tot Noordpool.

Overal viert men wel Kerstmis.

Prettig Kerstfeest gewenst aan alle bezoekers op dit blog.

Klik op de foto.                                      Van Patrick & Roos.

Wie is de blogger op de misvormde foto???
Tot vrijdag 23 december 19u de tijd om te mailen.

We zochten TINAATJE

Gevonden door: Bomma - Palson - Lange Lou - Yvette - Marleentje - Vera - Ellen - Moma - Blue luna en Tinaatje.

Klik op haar foto.

Kerstverhaal anno 0000

Jezeke is geboren, halleluja hallo, Jezeke is geboren in een bakske vol met stro.

Kerstverhaal anno 2005

Jezeke is geboren, halleluja hallo, Jezeke is geboren in een bakske van de sportmoto.

De echte kerstman zit momenteel nog ergens in het zuiden tot zaterdag.

Na heel jaar in het hoge noorden doorgebracht te hebben, mag hij ook wel eens genieten van een straaltje zon.

Hij overloopt er de laatste puntjes met zijn secretaresse, zodat alles vlot verloopt op Kerstmis.

Klik op de foto.

Gisteren kon men overal een kopje kippensoep eten aan 1€ het bekertje.

Een actie voor de slachtoffers van de aardbeving in Pakistan.

Ik heb een plaats gevonden waar ze “verkeerde” bekertjes hadden geleverd, hier kregen ze véél kippensoep voor hun geld.

Klik op de foto.

Het zijn harde tijden voor “mensen in nood”, voor velen is de winter een verschrikking.

Kleren – eten en warmte zijn de belangrijkste noden van een groep medemensen.

Iedereen wenst iedereen een zalig Kerst en een gelukkig nieuwjaar, en dat is inderdaad een normale zaak, maar vergeten wij meestal de minderbedeelden niet? Het zijn ook mensen, net als u en ik, maar waarvan het leven niet verlopen is zoals dat van ons.

Neem contact op met Jean-Frederik van het blog “la douce france”, mail hem en vraag wat je kan doen, iedere kleine bijdrage is daar “goud” waard!!!

Zoals er hier ook allochtonen in nood zitten, zijn er in het buitenland ook “BELGEN” in nood.

En dat alles goed besteed wordt kan ik getuigen, ik ben er geweest, ieder kledingstuk dat ik mee had zal gedragen worden, iedere euro die door u gestort zal worden, zal gebruikt worden om de hoogste noden op te vangen, géén grote bedragen voor een geldverslindende organisatie, klein, maar efficiënt! “Belgen in nood” Mail voor info naar: peeters.jean2@wanadoo.fr

Besef dat er ook “mensen” zijn  zoals die verwaarloosde poes op de foto, die hopeloos probeert om zelf een visje op het droge te krijgen, maar er daarom niet in slaagt!

Klik op de foto.