Werkgever en Arbo.
Nadat ik uit het ziekenhuis was ontslagen, en later bij de
ARBO voor controle moest komen,
Heb ik bij de Arbo en mijn werkgever, aangegeven dat ik
hoogstwaarschijnlijk van mangaan ziek was geworden, Waar we dus op het bedrijf meer
werkte, toen begonnen overal bellen te ringkelen. Mijn werkgever lied eerst de
leverancier van het mangaan komen om alles te laten onderzoeken, en deze had de
fout ook snel gevonden. Als het mangaan lange tijd stil stond in vaten van 1000 liter ( het was dus een
vloeibare substantie ) Dan zakte de zware deeltjes mangaan,( het vergif dus)
onder in het vat, onder in het vat zat de aansluiting voor de pomp dus ieder
keer als men een nieuw vat aan sloot pompte men puur vergift in de klei.
Doordat de klei met stoom werd verwarmd, nam deze stoomdamp de mangaan deeltjes
mee de lucht in, en wij stonden deze stoomdamp met mangaandeeltjes die rond de
machine hing in te ademen, dit waren dus
zeer hoge concentratie,s. Mijn werkgever heeft dit dus eerst laten veranderen,
en toen heeft de ARBO pas metingen verricht. Ook mijn collega, die nadat ik
ziek was geworden, al meerdere keren bij mij was geweest, en de
meetinstrumenten bij zich droeg tijdens
de metingen wist toen dat hij de stoomdamp, en de stof moest vermijden, wat hij toen ook heeft
gedaan dit is aan de meetgegevens te weer leiden.
Mijn werkgever heeft dus eerst alles laten veranderen en
laten aanpassen en toen heeft men de ARBO dus de metingen laten verrichten.
De bedrijfsarts van de ARBO heeft dankbaar gebruik gemaakt
van dit bedrog.
Later heb ik dan ook een brief van deze ARBO arts in handen
gekregen waarin hij naar mijn longarts schrijft: Dat ik dus geen chemische
longontsteking gehad kon hebben, omdat ik in een te lage concentratie mangaan
damp ( 10%) had gewerkt. Terwijl ze dit eerst hebben laten veranderen, en bij
de machine toen nog 33% hadden gemeten. Zo wordt een arbeider dus in de grond
getrapt.
Zo werkt de ARBO dus achter de schermen, om de werkgever te
beschermen.
Deze arts heeft deze brieven ook naar meerderen instanties
verzonden, het solvent team, en het NCvB
( Nederlands Centrum voor Beroepsziekte )
Ik kon dus niet ziek zijn!!
Gelukkig had ik enkele getuigen, die dus van dit voorval op
de hoogte waren, en wilde getuigen. Dit is ook nog te zien op http://www.ad.nl/binnenland/article432298.ece
Waarom zijn er na de metingen van de ARBO wel veranderingen
gedaan?
Waarom zijn de vaten mangaan, nu wel geëtiketteerd?
Volgens schrijven van het SZW, en de Arbeidsinspectie, had
de werkgever een zogenaamde risico-inventarisatie moeten hebben, ook had hij de
gegevens van mangaan bij het vat mangaan moeten hangen, zodat de werknemers
hadden kunnen weten dat het een toxische stof was, en dus giftig.
Mijn werkgever had deze lijst in de la van zijn bureau liggen
maar vond het niet nodig om ons de gegevens te laten inzien. We kunnen hier dus
zeggen, arbeiders dom houden, dan krijg je ook geen tegenspraak.
Op de lijst die bij het mangaan hoorde stond vermeld:
Het inademen van
mangaanoxiden gedurende een langere perioden kan chronische mangaan
vergiftiging veroorzaken, die het zenuwstelsel aantast, en kan tot ernstige
ongeneeslijke invaliditeit leiden.
Ook op de zaken mangaan die werden toegevoegd ( mangalox)
zijn geëtiketteerd, hier staat op dat inademing van deze stof giftig is R20 en R22 .en ook deze informatie
werd ons onthouden.
De werkgever heeft ons in een grote lekkere worst laten
bijten, maar niet verteld dat hij giftig was.
In de perioden van
1998 tot 2000 zijn er 6 mensen op een merkwaardige manier ziek geworden. Twee
mensen zakte op de werkvloer maar zo in elkaar arts er bij gehaald, de derde
kreeg thuis problemen steeds weer evenwicht problemen, hierna drie personen met
long problemen al deze drie zijn in het ziekenhuis behandelt. Van deze zes personen
werken er nog maar twee meer. Tot op heden zegt men nog tegen de arbeiders dat
er niets aan de hand is en dat ze volgens de regels werken.
Als de werkgever zijn centen maar ontvangt, maak het hem
niet uit of er slachtoffers vallen.
OPS-CTE