Een bos is pas een bos wanneer het een bos is
“De Dag van de stilte zette uitbundig in. In de beschutting van een van de mooiste depressies van het Meerdaalwoud liet Joost Tresignie ons ervaren wat een bos tot een bos maakt. Een depressie dankt haar ontstaan mee aan afgravingen door de mens: eeuwen geleden werd er kalk gewonnen voor de omliggende akkers. Wat ooit een menselijke ingreep was, werd doorheen de tijd deel van het landschap. De natuur eigende zich de plek weer toe, zonder de sporen van de menselijke geschiedenis uit te wissen.
Vanuit die bijzondere ervaring leerden we de herfst lezen als het verhaal van de voortdurende cyclus van het leven. Het bosecosysteem en de begeleidende gedichten vertelden ons over vallen en (niet) wachten, over vasthouden en vastgehouden worden, over vergaan en opnieuw deel worden van een groter geheel. Over hoe niets helemaal verdwijnt en hoe alles voortdurend in beweging blijft. Ook de mens maakt deel uit van die beweging, waarin orde en chaos onlosmakelijk met elkaar verweven zijn.
Op zondag 25 oktober 2026 toonde de herfst zich effectief onbesuisd, maar daarom niet roekeloos. Ook het vergaan en worden tot afval maken deel uit van het ritme van het leven.
Tijdens Herfsttijd vielen we van de ene verbazing in de andere. We ontdekten de wilde appel (Malus sylvestris), een bijzonder stukje natuurerfgoed van het Meerdaalwoud, en volgden paden die al in de Romeinse tijd werden gebruikt. Onder onze voeten lag eeuwen geschiedenis; om ons heen voltrok zich de herfst.
Hoe aandachtiger we keken en luisterden, hoe meer we ontdekten. Het bos herinnerde ons eraan dat we deel uitmaken van de natuur, maar haar nog lang niet volledig kennen.”
Meer lezen over de voorbije ” Dag van de stilte” of over “Herfsttijd” of de andere evenementen van Moviganta? Klik door op Moviganta.

