Afsnee
Afsnee
honderd Leie-kronkels die het water stuwen
die mijn bootje schuivend tot Afsnee brengen
langs gevangen bochten met populierenzoom
wisselend grazig groen gekerfd met grachten
overdadig spreidt harmonie zich hier tentoon
ik kwam van tussen Ooidonkse bomenrijen
wuivend naar de Leie over zompige meersen
de blauwe peerspitsen van het glorieus kasteel
spiegelden wemelend in het krozig vijverwater
hier aan het oud Romaanse kerkje wil ik zijn
mediterend over panoramische vergezichten
die dromerig en stil door mijn geest drijven
met schrijvers en schilders die eeuwig slapen
ik neem op deze rustplaats op dit stil moment
het beeld in mij op van ‘t kabbelend Leiewater
stilte even onderbroken door de gewrikte pont
serene decoratie met kunstenaarshand brekend
schilderlicht rekt de schaduw van de bootsman
rusteloze eenden reppen zich uit het vaarwater
en kwebbelen de rust naar de achtergrond
het briesje tokkelt op de harp van mijn hart
en tovert mij in een bedwelmende zaligheid
alles straalt hier rust in deze stilstaande tijd
dit dorp waar velen vóór mij lyrisch mijmerden
dat mij droeg in mijn ten dienste staan
waar schilders de tijd op doek boetseerden
Afsnee
(Louis Van de Reviere)
